Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

هِلِنیسْتی، تمدن (Hellenistic Civilization)<br/> [[File:41101100.jpg|thumb|هِلِنيسْتي، تمدن]](یا: یونانی‌مآبی) فرهنگی با صبغۀ یونانی (هلنیسم<ref>Hellenism </ref>) که با فتوحات اسکندر مقدونی در سراسر دنیای گشوده به دست او گسترش یافت. پس از مرگ اسکندر (۳۲۳پ‌م)، نفوذ تمدن یونانی به مدیترانه و غرب آسیا نیز کشیده شد. جنگ‌های دیادوخی<ref>Diadochi </ref> سبب فروپاشی امپراتوری اسکندر شد، اما تأسیس سلسله‌های مقدونی<ref>Macedonian </ref> در مصر، سوریه و ایران (بطالسه<ref>Ptolemies </ref> و سلوکیان<ref>Seleucids </ref>) به دنیای آن زمان وحدت تجارت و دانش بخشید. در حالی‌که دولت‌ ـ شهرهای یونانی راکد بودند، شهرها و کشورهای دیگر شکوفا شدند. مهم‌ترین آن‌ها اسکندریه بود، و تمدن هلنيستی با پیروزی نهایی روم در اسکندریه، در قرن اول پ‌م، به‌پایان رسید. دریانوردان که دریای شمال<ref>North Sea</ref> را کشف کردند، محدودۀ دنیای شناخته‌شده را گسترش دادند. رشد تجارت بر ثروت تاجران و طبقات بالا افزود، اما فقیران بیش از پیش در فقر فرورفتند. آموزش فراگیرتر از گذشته شد و زبان یونانی به زبان رایج دنیای فرهیخته تبدیل گردید. درنتیجه، حجم ادبیات افزایش یافت و کتابخانه‌های اسکندریه و پرگامون<ref>Pergamum</ref> به مراکز نقد ادبی و گردآوری جُنگ‌ها و مجموعه‌ها تبدیل شدند. ادبیات عصر هلنی نیز رونق گرفت و شاعران برجسته‌ای چون کالیماخوس<ref>Callimachus</ref> و تئوکریتوس<ref>Theocritus</ref> ظهور کردند. معماری و مجسمه‌سازی نیز به‌ویژه به‌سبک اسکندریه‌ای (مانند مجسمۀ معروف ونوسِ میلو<ref>Venus of Milo</ref>) رواج یافت. در حوزۀ فلسفه نیز ظهور رواقیان<ref>Stoics</ref> و اپیکوری‌ها<ref>Epicureans</ref> سهم بسزایی در پیشرفت آن داشت. مهم‌ترین دستاورد آن دوران، حفظ و غنی‌کردن میراث یونانی برای استفاده روم و دیگر تمدن‌ها بود.

 

----

[[Category:باستان شناسی جهان]] [[Category:(باستان شناسی جهان)دوره ها و فرهنگ های باستانی، اصطلاحات و مفاهیم]] [[Category:تاریخ جهان]] [[Category:تمدن ها و حکومت های باستان]]

هلنیستی، تمدن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳