<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="fa">
	<id>https://wikijoo.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D9%87%D9%86%D8%AF</id>
	<title>هند - تاریخچهٔ نسخه‌ها</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://wikijoo.ir/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D9%87%D9%86%D8%AF"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%AF&amp;action=history"/>
	<updated>2026-05-19T15:57:33Z</updated>
	<subtitle>تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.41.0</generator>
	<entry>
		<id>https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%AF&amp;diff=2010115324&amp;oldid=prev</id>
		<title>Mohammadi2 در ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۵</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%87%D9%86%D8%AF&amp;diff=2010115324&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2021-07-19T11:15:17Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;صفحهٔ تازه&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
هِنْد (India)&amp;lt;br&amp;gt;[[پرونده: 41120700-3.jpg | بندانگشتی|جایگزین=]][[پرونده: 41120700-2.jpg | بندانگشتی|بنای تاج محل، آگرا، هند]][[پرونده: 41120700.jpg | بندانگشتی]]&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;موقعیت&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;. جمهوری هند در آسیای جنوبی و در کرانۀ شمالی اقیانوس هند قرار گرفته است. این کشور از شمال به چین و نپال و بوتان، از شرق به میانمار (برمه) و بنگلادش، و خلیج بنگال&amp;lt;ref&amp;gt;Bay of Bengal&amp;lt;/ref&amp;gt;، از جنوب و جنوب غربی به، اقیانوس هند، و از غرب به دریای عرب&amp;lt;ref&amp;gt;Arabian Sea&amp;lt;/ref&amp;gt; و پاکستان محدود شده است. مساحت این کشور ۳,۱۶۵,۵۹۵ کیلومتر مربع و شهر دهلی نو&amp;lt;ref&amp;gt;New Delhi&amp;lt;/ref&amp;gt; پایتخت آن است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;سیمای طبیعی.&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; کشور هند که شامل بخش عمدۀ شبه‌جزیره‌ای با همین نام است، بعد از چین دومین کشور وسیع آسیا و دومین کشور پرجمعیت جهان است. کوه‌های عظیم هیمالیا&amp;lt;ref&amp;gt;Himalaya&amp;lt;/ref&amp;gt; که سراسر نواحی شمالی آن را فراگرفته‌اند، از نظر زمین‌ساختی&amp;lt;ref&amp;gt;tectonic&amp;lt;/ref&amp;gt; بر اثر برخورد صفحۀ تکتونیکی&amp;lt;ref&amp;gt;tectonic Plate&amp;lt;/ref&amp;gt; شبه‌جزیرۀ هند با صفحۀ تکتونیکیِ آسیا پدید آمده و بلندترین نقطۀ روی زمین یا کوه اورست&amp;lt;ref&amp;gt;Everest&amp;lt;/ref&amp;gt;، را در خود جا داده است. کشور هند به سه ناحیۀ جغرافیایی تقسیم می‌شود: کوه‌های هیمالیا، جلگه‌های گنگ&amp;lt;ref&amp;gt;Gang&amp;lt;/ref&amp;gt; و براهماپوترا&amp;lt;ref&amp;gt;Brahmaputra&amp;lt;/ref&amp;gt; و ارتفاعات مرکزی و فلات دکن&amp;lt;ref&amp;gt;Deccan Plateau&amp;lt;/ref&amp;gt;. ۱) کوه‌های هیمالیا از رشته‌کوه‌های لاداخ&amp;lt;ref&amp;gt;Ladakh&amp;lt;/ref&amp;gt;، قراقورم، پیر پنجال&amp;lt;ref&amp;gt;Pir Panjal&amp;lt;/ref&amp;gt; در جامو و کشمیر&amp;lt;ref&amp;gt;Jamu &amp;amp; Kashmir&amp;lt;/ref&amp;gt; تشکیل یافته است و دنبالۀ شرقی آن کشورهای نپال و بوتان و چین را از هند جدا می‌کند. بلندترین نقطۀ هند، کوه کانچنجونگا&amp;lt;ref&amp;gt;Kanchenjunga&amp;lt;/ref&amp;gt;، با بلندی ۸,۵۸۶ متر در ایالت سیکیم&amp;lt;ref&amp;gt;Sikim&amp;lt;/ref&amp;gt; و نزدیک مرز کشور نپال قرار دارد. دنبالۀ جنوبی کوه‌های هیمالیا با نام رشته‌کوه‌های آراوالی&amp;lt;ref&amp;gt;Aravalli&amp;lt;/ref&amp;gt;، حوضۀ رودهای گنگ در شرق و سِند&amp;lt;ref&amp;gt;Indus&amp;lt;/ref&amp;gt; در غرب را از هم جدا کرده است. رودخانۀ براهماپوترا که از کوه‌های هیمالیا در چین سرچشمه گرفته، از گوشۀ شمال شرقی هند به این سرزمین وارد می‌شود و در کشور بنگلادش به رود گنگ می‌پیوندد و با دلتایی پهناور به خلیج بنگال می‌ریزد. ۲) جلگه‌های گنگ و براهماپوترا پرجمعیت‌ترین و حاصل‌خیزترین نواحی کشور هند است که در جنوب کوه‌های هیمالیا قرار دارند. رودخانه‌های گاگرا&amp;lt;ref&amp;gt;Ghaghara&amp;lt;/ref&amp;gt;، یامونا&amp;lt;ref&amp;gt;Yamuna&amp;lt;/ref&amp;gt;، و بِتوا&amp;lt;ref&amp;gt;Betwa &amp;lt;/ref&amp;gt; که از ریزابه‌های رود بزرگ گنگ‌اند، این جلگه‌ها را مشروب می‌کنند و جلگه نسبتاً باریک براهماپوترا از جنوب به رشته‌کوه‌های مرزی ناگا&amp;lt;ref&amp;gt;Naga&amp;lt;/ref&amp;gt; و خاسی&amp;lt;ref&amp;gt;Khasi &amp;lt;/ref&amp;gt; منتهی می‌شود. ۳) ارتفاعات مرکزی و فلات دکن در جنوب جلگۀ گنگ قرار دارند. رشته‌کوه‌های مایکالا&amp;lt;ref&amp;gt;Maikala &amp;lt;/ref&amp;gt; و ویندهایا&amp;lt;ref&amp;gt;Vindhya&amp;lt;/ref&amp;gt; و نیز ارتفاعات مالوا&amp;lt;ref&amp;gt;Malwa&amp;lt;/ref&amp;gt; بخش شمالی این ناحیه را تشکیل می‌دهند و رودخانه‌های مهاندی&amp;lt;ref&amp;gt;Mahanadi&amp;lt;/ref&amp;gt; و نرمادا&amp;lt;ref&amp;gt;Narmada &amp;lt;/ref&amp;gt; مهم‌ترین زهاب‌های این قسمت‌اند. فلات دکن از حوالی رودخانۀ گودآوری&amp;lt;ref&amp;gt;Godavari&amp;lt;/ref&amp;gt; شروع می‌شود و تا انتهای جنوبی شبه‌جزیرۀ هند ادامه دارد. کوه‌های غات (گات) شرقی&amp;lt;ref&amp;gt;Eastern Ghats&amp;lt;/ref&amp;gt; و غات (گات) غربی&amp;lt;ref&amp;gt;Western Ghats&amp;lt;/ref&amp;gt;، رشته‌های ساحلی این ناحیه‌اند و رودخانه‌های کریشنا&amp;lt;ref&amp;gt;Krishna&amp;lt;/ref&amp;gt; و پِنِر&amp;lt;ref&amp;gt;Penner&amp;lt;/ref&amp;gt; مهم‌ترین رودهای آن محسوب می‌شوند. کرانه‌های هند تقریباً عاری از بریدگی و عوارض ساحلی است و خلیج‌های کمبایه&amp;lt;ref&amp;gt;Cambay &amp;lt;/ref&amp;gt; (خامبات) و کوچ&amp;lt;ref&amp;gt;Kutch&amp;lt;/ref&amp;gt;، در کرانه‌های غربی، تنها عوارض مهم این نواحی‌اند. جزایر آندامان و نیکوبار&amp;lt;ref&amp;gt;Andaman &amp;amp; Nicobar &amp;lt;/ref&amp;gt; واقع در خلیج بنگال نیز بخشی از سرزمین هند به‌شمار می‌آیند. کشور هند از نظر اداری به ۲۸ ایالت و هفت سرزمین وابسته تقسیم می‌شود و شهرهای مهم آن عبارت‌اند از دهلی نو، بمبئی (مومبای&amp;lt;ref&amp;gt;Mumbai &amp;lt;/ref&amp;gt;)، کلکته&amp;lt;ref&amp;gt;Calcutta&amp;lt;/ref&amp;gt;، مَدرَس&amp;lt;ref&amp;gt;Madras&amp;lt;/ref&amp;gt;، بنگلور&amp;lt;ref&amp;gt;Bangalore&amp;lt;/ref&amp;gt;، حیدرآباد، احمدآباد، پونه&amp;lt;ref&amp;gt;Pune&amp;lt;/ref&amp;gt;، سورات&amp;lt;ref&amp;gt;Surat&amp;lt;/ref&amp;gt;، کانپور&amp;lt;ref&amp;gt;Kanpur&amp;lt;/ref&amp;gt;، لکنو (لکهنو)&amp;lt;ref&amp;gt;Lucknow&amp;lt;/ref&amp;gt;، و ناگپور&amp;lt;ref&amp;gt;Nagpur&amp;lt;/ref&amp;gt;. اقلیم هند برحسب نواحی مختلف متفاوت است و کلاً چهار فصل دارد. خنک‌ترین فصل آن از آذر تا اسفند و گرم‌ترین ماه‌های آن فروردین و اردیبهشت است. خرداد تا شهریور فصل بارندگی‌های این کشور است و فصل خشک آن‌، که بعد از پایان بارندگی آغاز می‌شود، تا آبان به درازا می‌کشد. کمترین میزان بارندگی‌ آن ۱۰۰ میلی‌متر، در صحرای تار&amp;lt;ref&amp;gt;Thar Desert&amp;lt;/ref&amp;gt; واقع در شمال غربی، و بیشترین بارندگی آن ۱۰هزار میلی‌متر، در ناحیۀ آسام&amp;lt;ref&amp;gt;Assam&amp;lt;/ref&amp;gt;، در درۀ براهماپوترا، است. میانگین دمای شهر دهلی در دی‌ماه ۱۴ درجۀ سانتی‌گراد و در تیرماه ۳۱ درجۀ سانتی‌گراد است و میانگین بارندگی سالانۀ آن به ۶۴۰ میلی‌متر می‌رسد. حدود یک‌پنجم از هند را جنگل فراگرفته است. بیشتر دلتاهای رودخانه‌ها از جنگل کرنا مستور است و جنگل‌های مدارگانی خشک&amp;lt;ref&amp;gt;dry tropical forest&amp;lt;/ref&amp;gt; خاص نواحی مرتفع است. بیشتر جنگل‌های مدارگانی بارانی&amp;lt;ref&amp;gt;rain tropical forest&amp;lt;/ref&amp;gt; در نواحی آسام و کوه‌های غات غربی دیده می‌شوند. هند از نظر حیات وحش بسیار غنی است، ولی زدودن جنگل‌ها و توسعۀ کشتزارها و نواحی مسکونی، جانوران هند را از لانه‌ها و کُنام‌های خود آواره کرده و شمار آن‌ها رفته‌رفته ‌کاهش یافته است. فیل، کرگدن، گاو وحشی، شیر، ببر، پلنگ برفی، آهو، میمون، هوبره، و تمساح، گونه‌هایی از حیات وحش آن را تشکیل می‌دهند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;اقتصاد.&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; اقتصاد هند در دهه‌های اخیر رشد قابل ملاحظه‌ای داشته و بین درآمد و هزینه‌های آن تا حد بسیاری تعادل برقرار شده است و نیاز به کمک‌های خارجی به‌طور محسوسی کاهش یافته است. حدود دوسوم از نیروی کار این کشور به کشاورزی اشتغال دارند و بسیاری از کشتزارها خصوصی و کوچک‌اند و بیشتر نیازهای خانوادگی را تأمین می‌کنند. تحولات دهه‌های اخیر، به‌ویژه از ۱۹۸۰ به این‌سو، موجب تغییرات بسیاری در کشاورزی هند شده و این کشور از نظر نیازهای غذایی خودکفا شده است. برنج که حدود ۴هزار نوع آن در هند کاشته می‌شود، عمده‌ترین محصول آن است و گندم، چای، قهوه و ادویه، نارگیل، پنبه و کنف، نیشکر، غلات، ذرت، دانه‌های روغنی، توتون و تنباکو، کائوچو، موز، و بادام‌زمینی از دیگر محصولات این کشورند. هند از نظر شمار دام در مقام اول جهان قرار دارد ولی رعایت‌نکردن بهداشت و تغذیۀ نامناسب، از بهره‌دهی آن‌ها کاسته است. صنعت شیلات این کشور به‌سرعت روبه تکامل است و میزان صید سالانۀ آن به&amp;amp;nbsp;۳.۵&amp;amp;nbsp;میلیون تن می‌رسد. هند از نظر منابع معدنی غنی است و آهن و زغال آن در حجم بسیار وسیع استخراج می‌شود. افزون بر آن، بوکسیت، منگنز، مس، گوگرد، نمک و سنگ‌های قیمتی اقلام صادراتی آن را تشکیل می‌دهند. معادن نفت و گاز این کشور فراوان است؛ تولید نفت خام آن به&amp;amp;nbsp;۳۳.۵ میلیون تن و تولید گاز طبیعی آن به ۲۵میلیارد متر مکعب، بالغ می‌شود و ۶۰ درصد از نیازهای داخلی را تأمین می‌کند. بیش از نیمی از نیروی الکتریسیتۀ هند در نیروگاه‌های حرارتی و نیم دیگر در نیروگاه‌های هسته‌ای و برقابی&amp;lt;ref&amp;gt;tectonic&amp;lt;/ref&amp;gt; تولید می‌شود و میزان کل آن به ۴۵۰میلیارد کیلووات ساعت می‌رسد. هند در زمینۀ صنعت پیشرفت زیادی داشته و منسوجات، دوچرخه، وسایل الکتریکی و الکترونیکی، انواع نرم‌افزار، سیمان، شکر، کود شیمیایی، کاغذ، موتورسیکلت و اتومبیل، فرآورده‌های صنعتی این کشور را تشکیل می‌دهند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;حکومت و سیاست.&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; نوع حکومت هند جمهوری فدرال چندحزبی با دو مجلس قانون‌گذاری است. رئیس‌جمهور را اعضای کالج انتخاباتی برای پنج سال انتخاب می‌کنند و فرمانداران ۲۸ ایالت‌این کشور و نیز فرمانداران سرزمین‌های وابسته را رئیس‌جمهور منصوب می‌دارد. رهبر حزب حائز اکثریت سِمت نخست‌وزیری را برعهده می‌گیرد. قوۀ مقننۀ هند از شورای ایالتی (راجیا صابا&amp;lt;ref&amp;gt;Rajya Sabha&amp;lt;/ref&amp;gt;) و مجلس خلق (لوک ‌صابا&amp;lt;ref&amp;gt;Lok Sabha &amp;lt;/ref&amp;gt;) تشکیل می‌شود. شورای ایالتی ۲۵۰ عضو دارد که مردم آنان را برای شش سال انتخاب می‌کنند و اعضای مجلس خلق ۵۴۳ نفرند که هر پنج سال یک‌بار انتخاب می‌شوند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;مردم و تاریخ.&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; جمعیت هند&amp;amp;nbsp;۱,۲۱۰,۱۹۳,۴۲۲ نفر است (۲۰۱۱) و تراکم نسبی آن به&amp;amp;nbsp;۳۸۲.۳ نفر در کیلومتر مربع می‌رسد. روند افزایش جمعیت این کشور&amp;amp;nbsp;۱.۵ درصد است و هندی‌ها ۸۰ درصد از جمعیت آن را تشکیل می‌دهند. ۸۰ درصد از مردم هند از آیین هندو پیروی می‌کنند و ۷۲ درصدشان در روستاها به‌سر می‌برند و هندی و انگلیسی‌زبان رسمی آنان است. میانگین امید به زندگی در هند ۶۳ سال است و ۵۶.۵درصد از بزرگسالان آن باسوادند. نخستین آثار زندگی و تمدن که از درّۀ سِند به‌دست آمده، از سابقۀ تاریخی ۲۵۰۰پ‌م این سرزمین حکایت دارد. اقوام آریایی که از فلات ایران&amp;lt;ref&amp;gt;Plateaue of Iran&amp;lt;/ref&amp;gt; به سوی هند مهاجرت کردند، تمدن درۀ سِند را نابود کردند و به آبادانی جلگۀ گنگ پرداختند، و آیین و فرهنگ خود را در آن سرزمین رواج دادند. در قرن ۶پ‌م، نخست آیین جین&amp;lt;ref&amp;gt;Jainism &amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس آیین بودا&amp;lt;ref&amp;gt;Buddhism&amp;lt;/ref&amp;gt; در آن نواحی رواج یافت و سراسر شبه‌قارۀ هند&amp;lt;ref&amp;gt;Indian Subcontinent&amp;lt;/ref&amp;gt; و آسیای شرقی را فراگرفت. در قرن‌های بعد، چاندراگوپتا موریا&amp;lt;ref&amp;gt;Chandragupta Maurya&amp;lt;/ref&amp;gt; (۳۲۵ـ۲۹۷پ‌م) دولت پادشاهی مگادا&amp;lt;ref&amp;gt;Magadha&amp;lt;/ref&amp;gt; را در سواحل جنوبی گنگِ سفلا تأسیس کرد و دامنۀ فتوحات خود را تا درّۀ سِند، در غرب، و فلات دکن، در جنوب، گسترش داد. فرزند او آشوکا&amp;lt;ref&amp;gt;Ashoka&amp;lt;/ref&amp;gt; (۲۶۸ـ۲۳۲پ‌م) سراسر شبه‌قارۀ هند را به زیر فرمان خود درآورد و کیش بودا را در آن سرزمین رواج داد. در قرن ۱۴م خاندان گوپتا&amp;lt;ref&amp;gt;Gupta&amp;lt;/ref&amp;gt; به سلطنت رسیدند و دوران طلایی تمدن هند را پایه‌گذاری کردند که امپراتوری آنان تا نیمه‌های قرن ۶م دوام آورد. مسلمانان در ۷۱۲م به درۀ سند وارد شدند و به ترویج آیین اسلام پرداختند. سلطان محمود غزنوی در پایان قرن ۱۰م به هندوستان یورش برد و معابد و پرستشگاه‌های هندیان را ویران کرد. در اواخر قرن ۱۳م جلال‌الدین خلجی افغانی سلسلۀ خلجیان را در آن‌جا تأسیس کرد و از آن زمان تا حملۀ امیرتیمور، هندوستان میان امرای مختلف دست به دست می‌شد. ظهیرالدین بابُر&amp;lt;ref&amp;gt;Babur&amp;lt;/ref&amp;gt;، یکی از نوادگان امیرتیمور، در ۱۵۲۶ سلسلۀ تیموریان هند را تأسیس کرد. روزگار سلطنت تیموریان یکی از درخشان‌ترین ادوار تاریخ هند است و آثار تاریخی به جامانده از آنان، مانند تاج‌محل و باغ‌های شالیمار، از فر و شکوه و هنردوستی شاهان تیموری حکایت دارد. پرتغالی‌ها به سرکردگی واسکو دو گاما&amp;lt;ref&amp;gt;Vasco Da Gama&amp;lt;/ref&amp;gt; در ۱۴۹۸م در گالیکوت هند پیاده شدند و به مرور بر کرانه‌های جنوبی هند تسلط یافتند و پادشاه پرتغال در ۱۵۰۹ آلفونسو آلبوکرک&amp;lt;ref&amp;gt;Alfonso Albuquerque&amp;lt;/ref&amp;gt; را به فرمانداری کل هند منصوب کرد. تسلط پرتغالی‌ها بر هند راه نفوذ و اعمال نظر دیگر قدرت‌های اروپایی را به شبه‌قارۀ هند باز کرد و هندوستان به صحنۀ رقابت آنان مبدل شد. انگلیسی‌ها دست دیگر رقیبان اروپایی خود را از هند کوتاه کردند و رفته‌رفته بر سراسر هند استیلا یافتند. هندیانی که از حضور بیگانگان در میهنشان ناراضی بودند، با تشکیل حزب کنگرۀ ملی و با رهبری مهاتما گاندی (۱۸۶۹ـ۱۹۴۸) علیه حضور انگلیسی‌ها به مبارزه برخاستند و انگلیسی‌ها را که در جنگ جهانی دوم توان خود را از دست داده بودند، به‌شدت تحت فشار قرار دادند و به ترک هندوستان ناگزیرشان کردند. پس از خارج‌شدن انگلیسی‌ها از هند، اختلاف میان مسلمانان و هندوها شدت گرفت و شبه‌قارۀ هند میان آنان تقسیم شد و کشور مسلمان‌نشین پاکستان از هند جدا شد. با تدوین نخستین قانون اساسی هند در ژانویۀ ۱۹۵۰ و برگزاری انتخابات آزاد، آرامش بر هند حکم‌فرما شد. جواهر لعل نهرو نخست‌وزیری هند را برعهده گرفت و با کمک یاران متعهد و به کارگیری راهنمایی‌های گاندی، هند به یکی از دموکراتیک‌ترین کشورهای جهان مبدل شد. این کشور نخستین بمب هسته‌ای خود را در ۱۹۷۴ آزمایش کرد و بدینسان در ردیف کشورهای مجهز به سلاح اتمی جای گرفت.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;!--41120700--&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
[[رده:جغرافیای  آسیا]]&lt;br /&gt;
[[رده:جغرافیای انسانی هند]]&lt;br /&gt;
[[رده:جغرافیای  آسیا]]&lt;br /&gt;
[[رده:جغرافیای طبیعی هند]]&lt;br /&gt;
[[رده:قاره ها و کشورها]]&lt;br /&gt;
[[رده:کشورها]]&lt;br /&gt;
&amp;lt;references /&amp;gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Mohammadi2</name></author>
	</entry>
</feed>