Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{الگو:جعبه اطلاعات کشور5
| نام فارسی =هونْدوراس

|نام لاتین = Honduras

|موقعیت =
امریکای مرکزی

| جمعیت = ۸,۲۱۵,۳۱۳ نفر
|تراکم نسبی (نفر در کیلومتر مربع)= ۷۳

|رشد سالانه (درصد) = ۲.۶
|مساحت = ۱۱۲,۴۰۰
|پایتخت = تگوسیگالپا
| شهرهای اصلی = تگوسیگالپا، سان ‌پدرو سولا، لالیما، اِل پروگرسو، چولوما، لاسیبا، دانلی، کومایاگوا، سیگواتپکه

| نظام سیاسی = جمهوری چندحزبی با یک مجلس قانون‌گذاری

| شهرستان =
| بخش =
|زبان =اسپانیایی

| گروه‌های قومی =
| دین =
| درآمد سرانه (دلار) =
| واحد پول =
}} هونْدوراس (Honduras)<br/> [[File:41164700-1.jpg|thumb|نمايي از شهر تگوسيگالپا، پايتخت هوندوراس]][[File:41164700-2.jpg|thumb|نمايي از شهر تگوسيگالپا، پايتخت هوندوراس]][[File:41164700-3.jpg|thumb|نمايي از شهر تگوسيگالپا، پايتخت هوندوراس]]'''موقعیت.''' جمهوری هوندوراس در امریکای مرکزی و در ساحل دریای کارائیب<ref>Caribbean Sea</ref> جا دارد. اقیانوس آرام و اِل ‌سالوادور از جنوب و جنوب شرقی؛ گواتمالا از غرب و شمال غربی؛ و دریای کارائیب از شمال آن را در میان گرفته‌اند. مساحت این کشور ۱۱۲,۴۰۰ ‌کیلومتر مربع و پایتخت آن شهر تگوسیگالپا<ref>Tegucigalpa </ref> است.

'''سیمای طبیعی.''' غیر از نوار ساحلی دریای کارائیب در شمال و نوار ساحلی اقیانوس آرام در جنوب، دیگر نواحی این کشور را کوه‌های آند<ref>Andes </ref> امریکای مرکزی دربر گرفته است. نوار ساحلی دریای کارائیب که درازای آن به ۶۴۰ کیلومتر می‌رسد، جلگۀ آبرفتی حاصل‌خیزی است که درّه‌های ژرف رودخانه‌های کوکو<ref>Coco </ref> ـ در مرز نیکاراگوا ـ پاتوکا<ref>Patuca </ref>، سیکو<ref>Sico </ref>، آگوان<ref>Aguan </ref> و اولوآ<ref>Ulua </ref> آن را قطع کرده‌اند. خطوط ساحلی این قسمت از بریدگی‌ها و مرداب‌های ساحلی بسیاری چون لاگونا دِ کاراتاسکا<ref>Laguna de Caratasca</ref> و جزایر و جزیرک<ref>islet </ref>های ساحلی چندی مانند ایزلاس دِ لا باهیا<ref>Islas de La Bahia</ref> و جزیره‌های یوتیلا<ref>Utila </ref>، روآتان<ref>Roatan </ref> و گواناخا<ref>Guanaja </ref> تشکیل شده است. ناحیۀ کوهستانی کشور هوندوراس دارای منشأ آتشفشانی است و بخشی از کوه‌های آند امریکای مرکزی به‌شمار می‌آید. کوه‌هایی چون کوردیرا دِل مرندون<ref>Cordillera del Merendon</ref>، کوردیرا نومبر دِ دیوس<ref>Cordillera Nombre de Dios</ref>، پاتوکا و کوردیرا انتره ریوس<ref>Cordillera entre Rios</ref> و نیز بلندترین نقطۀ کشور، کوه سِلاک<ref>Celaque </ref> با ارتفاع ۲,۸۵۰ ‌‌متر، در همین بخش قرار دارند. نوار باریک و پَست ساحلی اقیانوس آرام با درازای ۶۴ کیلومتر در جنوب کشور و در ساحل خلیج فونسِکا<ref>Fonseca </ref> قرار دارد و جزیرک تیگره<ref>Tigre </ref> در آب‌های ساحلی، متعلق به این سرزمین است. این کشور به هجده دپارتمان (استان) تقسیم شده و شهرهای مهم آن عبارت‌اند از تگوسیگالپا، سان ‌پدرو سولا<ref>San Pedro Sula </ref>، لالیما<ref>La Lima</ref>، اِل پروگرسو<ref>El Progreso</ref>، چولوما<ref>Choloma </ref>، لاسیبا<ref>La Ceiba</ref>، دانلی<ref>Danli </ref>، کومایاگوا<ref>Comayagua</ref>، و سیگواتپکه<ref>Siguatepeque</ref>. اقلیم هوندوراس مدارگانی<ref>tropical</ref> است و ارتفاعات مرکزی آن از شرایط اقلیمی مطلوب‌تری برخوردارند. میانگین دمای سالانۀ نواحی داخلی کشور ۲۱ درجۀ سانتی‌گراد است و جلگه‌های ساحلی گرم‌تر و مرطوب‌ترند؛ میانگین دمای سالانۀ آن به ۲۷ درجۀ سانتی‌گراد می‌رسد و ماه‌های آبان تا اردیبهشت‌ فصل خشک و کم‌باران آن است. میانگین دمای شهر تگوسیگالپا در دی‌ماه ۱۹ درجۀ سانتی‌گراد، در تیرماه ۲۳.۳ درجۀ سانتی‌گراد و میانگین بارندگی سالانۀ آن ۱,۶۲۱ میلی‌متر است. ۴۸ درصد از سطح کشور هوندوراس زیر پوشش گیاهی قرار دارد. نواحی کوهستانی از جنگل‌های بلوط و کاج پوشیده شده و جلگه‌ها و نواحی گرم‌تر و خشک‌تر، زیر پوشش علف‌های ساوانایی قرار دارند. مرداب‌ها و نوار ساحلی را جنگل‌های نخل و کرنا فراگرفته است و خرس، آهو، میمون، گرگ، کایوت، شیرکوهی، جگوار، پلنگ، انواع خزنده و پرنده و موجودات دریایی حیات وحش آن را تشکیل می‌دهند.

'''اقتصاد.''' حدود ۴۰ درصد از نیروی کار کشور هوندوراس را کشاورزان و دامداران تشکیل داده‌اند و موز و قهوه عمده‌ترین محصول صادراتی آن محسوب می‌شوند. ذرت، حبوبات، برنج، مرکبات، نخل روغن و آناناس از فرآورده‌های مصرف داخلی این کشورند. بسیاری از مردم هوندوراس از کمبود غذا و سوءتغذیه رنج می‌برند. این کشور از لحاظ منابع زیرزمینی، به‌ویژه کانی‌هایی چون سرب، روی، نقره، طلا، قلع، آهن و زغال، غنی است که البته هنوز استحصال نشده‌اند. صنایع سبکی چون تولید اثاث منزل، منسوجات، کفش، مواد شیمیایی، سیمان، و نوشابه فعالیت‌های صنعتی آن را تشکیل می‌دهند و از ۴میلیون هکتار اراضی جنگلی آن، ۷.۵ میلیون متر مکعب چوب برداشت می‌شود.

'''حکومت و سیاست.''' نظام جمهوری چندحزبی با یک مجلس قانون‌گذاری بر هوندوراس حاکم است. دورۀ ریاست جمهوری آن چهار سال است و ۱۲۸ نمایندۀ کنگرۀ ملی نیز برای چهار سال برگزیده می‌شوند.

'''مردم و تاریخ.''' جمعیت هوندوراس ۸,۲۱۵,۳۱۳  نفر است (۲۰۱۱) و تراکم نسبی آن به ۷۳ نفر در کیلومتر مربع می‌رسد. رشد سالانۀ جمعیت این کشور ۲.۶ درصد است و مستیسو<ref>Mestizoe</ref>ها ۹۰ درصد از جمعیت آن را تشکیل می‌دهند. تقریباً ۵۲ درصد از مردم این کشور در شهرها زندگی می‌کنند و زبان رسمی آنان اسپانیایی است. هوندوراس در روزگار قدیم از مراکز مهم تمدن مایا<ref>Maya</ref> بوده است. کریستف کلمب در ۱۵۰۲ این سرزمین را کشف کرد و اسپانیایی‌ها در ۱۵۲۲، پس از زد و خوردهای خونین با سرخ‌پوستان امریکا<ref>Amerindians</ref>، نخستین ماندگاه‌های خود را در آن‌جا تأسیس کردند. در ۱۸۲۱ از اسپانیا جدا شد و به مکزیک پیوست و در ۱۸۳۱ به استقلال کامل رسید.

 

----

[[Category:تاریخ جهان]] [[Category:سایر کشورها و حکومت های آمریکایی]] [[Category:جغرافیای آمریکا]] [[Category:جغرافیای انسانی سایر کشورهای امریکایی]] [[Category:جغرافیای طبیعی سایر کشورهای امریکایی]] [[Category:قاره ها و کشورها]] [[Category:کشورها]]

هوندوراس - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳