هپبورن، آدری (۱۹۲۹ـ۱۹۹۳) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۵۳

2022-09-05T06:53:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۵۳
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	[[پرونده:41051700-2.jpg\|بندانگشتی\|آدری هپبورن]]		[[پرونده:41051700-2.jpg\|بندانگشتی\|آدری هپبورن]]
	[[پرونده:41051700-3.jpg\|بندانگشتی\|آدری هپبورن]]		[[پرونده:41051700-3.jpg\|بندانگشتی\|آدری هپبورن]]
	~~هِپْبورن، آدْری~~ (۱۹۲۹ـ۱۹۹۳)(Hepburn, Audrey)<br /> ~~[[File:41051700.jpg\|thumb\|هِپْبورن، آدْري]]~~ (نام اصلی: آدری هپبورن‌ـ‌راستون<ref>Audrey Hepburn-Ruston		هپبورن، آدری (۱۹۲۹ـ۱۹۹۳)(Hepburn, Audrey)<br />

			(نام اصلی: آدری هپبورن‌ـ‌راستون<ref>Audrey Hepburn-Ruston
	</ref>) بازیگر انگلیسی. اغلب در نقش دختران معصوم و بی‌آلایش بازی می‌کرد. سبک تازه‌اش با سبک بازیگری بیشتر ستارگان زن سینما در دهۀ ۱۹۵۰ تفاوت داشت. کارش را در اوایل دهۀ ۱۹۵۰ با نقش‌های کوچکی در فیلم‌های انگلیسی آغاز کرد و چیزی نگذشت که با بازی در نقش اصلی فیلم ''تعطیلات در رم''<ref>''Roman Holiday'' </ref> (۱۹۵۱) از ستارگان هالیوود شد و برای همین نقش جایزۀ اسکار دریافت کرد. ''فانی‌فیس (صورت بانمک)''<ref>''Funny Face''		</ref>) بازیگر انگلیسی. اغلب در نقش دختران معصوم و بی‌آلایش بازی می‌کرد. سبک تازه‌اش با سبک بازیگری بیشتر ستارگان زن سینما در دهۀ ۱۹۵۰ تفاوت داشت. کارش را در اوایل دهۀ ۱۹۵۰ با نقش‌های کوچکی در فیلم‌های انگلیسی آغاز کرد و چیزی نگذشت که با بازی در نقش اصلی فیلم ''تعطیلات در رم''<ref>''Roman Holiday'' </ref> (۱۹۵۱) از ستارگان هالیوود شد و برای همین نقش جایزۀ اسکار دریافت کرد. ''فانی‌فیس (صورت بانمک)''<ref>''Funny Face''
	</ref> (۱۹۵۷) و ''بانوی زیبای من''<ref>''My Fair Lady'' </ref> (۱۹۶۴) از دیگر فیلم‌هایی است که او در آن‌ها درخشید. آغاز موفقیت او هنگامی بود که [[کولت، سیدونی ـ گابریل (۱۸۷۳ـ۱۹۵۴)\|کولِت]]<ref>Colette </ref>، رمان‌نویس فرانسوی، اصرار کرد تا هپبورن در نمایش اقتباسی از رمان ''ژی‌ژی''<ref>''Gigi'' </ref>، در برادوی بازی کند؛ و این به ایفای ~~نقشِ~~ اول در ''تعطیلات در رم'' و چندین فیلم دیگر در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ انجامید که بیشتر کمدی بودند، ازجمله ''سابرینا''<ref>''Sabrina'' </ref> (۱۹۵۴)، ''معما''<ref>''Charade''</ref> (۱۹۶۳)، و نقش هالی گولایتلی<ref> Holly Golightly </ref> عجیب‌وغریب و آشوبگر در فیلم تلخ و ~~شیرینِ~~ ''صبحانه در تیفانی''<ref>''Breakfast at Tiffany’s'' </ref> (۱۹۶۱)؛ همچنین در نقش ناتاشا در ''جنگ و صلح''<ref>''War and Peace'' </ref> (۱۹۵۶) و نو راهبۀ شکاک در ''داستان راهبه''<ref>''The Nun’s Story'' </ref> (۱۹۵۹) بازی کرد. آدری هپبورن در ~~بروکسل، بلژیک،~~ در خانواده‌ای آنگلو ـ هلندی به‌دنیا آمد. در آغاز جنگ جهانی دوم با مادرش در آرنم<ref>Arnhem</ref> گرفتار شد و سال‌های جنگ را به‌دشواری در آن‌جا گذراند. بعدها در جُنگ‌های شادی، نمایش‌های کوتاه همراه با رقص و آواز و فکاهه، در غرب لندن ظاهر شد و نقش‌های کوتاهی را در چندین فیلم انگلیسی بازی کرد. آدری هپبورن نقش اصلی فیلم ''خاطرات آن فرانک''<ref>''The Diary of Anne Frank''</ref> (۱۹۵۹) را قبول نکرد، چون معتقد بود که به‌سبب خاطراتش از اشغال هلند، این کار برایش بسیار دشوار است. از دیگر فیلم‌های اوست: ''تا تاریکی صبر کن''<ref>''Wait Until Dark'' </ref> (۱۹۶۸) و ''رابین و ماریَن''<ref>''Robin and Marian'' </ref> (۱۹۷۶)؛ ''همیشه''<ref>''Always''</ref> (۱۹۸۸) نیز آخرین فیلمش است. آدری هپبورن در اواخر عمر سفیر ویژۀ سازمان ملل بود و در ۱۹۹۲ از سومالی دیدار کرد.		</ref> (۱۹۵۷) و ''بانوی زیبای من''<ref>''My Fair Lady'' </ref> (۱۹۶۴) از دیگر فیلم‌هایی است که او در آن‌ها درخشید. آغاز موفقیت او هنگامی بود که [[کولت، سیدونی ـ گابریل (۱۸۷۳ـ۱۹۵۴)\|کولِت]]<ref>Colette </ref>، رمان‌نویس فرانسوی، اصرار کرد تا هپبورن در نمایش اقتباسی از رمان ''ژی‌ژی''<ref>''Gigi'' </ref>، در [[برادوی]] بازی کند؛ و این به ایفای نقش اول در ''تعطیلات در رم'' و چندین فیلم دیگر در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ انجامید که بیشتر کمدی بودند، ازجمله ''سابرینا''<ref>''Sabrina'' </ref> (۱۹۵۴)، ''معما''<ref>''Charade''</ref> (۱۹۶۳)، و نقش هالی گولایتلی<ref> Holly Golightly </ref> عجیب‌وغریب و آشوبگر در فیلم تلخ و شیرین ''صبحانه در تیفانی''<ref>''Breakfast at Tiffany’s'' </ref> (۱۹۶۱)؛ همچنین در نقش ناتاشا در ''جنگ و صلح''<ref>''War and Peace'' </ref> (۱۹۵۶) و نو راهبۀ شکاک در ''داستان راهبه''<ref>''The Nun’s Story'' </ref> (۱۹۵۹) بازی کرد. آدری هپبورن در [[بروکسل]]، [[بلژیک]]، در خانواده‌ای آنگلو ـ هلندی به‌دنیا آمد. در آغاز [[جنگ جهانی دوم]] با مادرش در [[آرنم]]<ref>Arnhem</ref> گرفتار شد و سال‌های جنگ را به‌دشواری در آن‌جا گذراند. بعدها در جُنگ‌های شادی، نمایش‌های کوتاه همراه با رقص و آواز و فکاهه، در غرب لندن ظاهر شد و نقش‌های کوتاهی را در چندین فیلم انگلیسی بازی کرد. آدری هپبورن نقش اصلی فیلم ''خاطرات آن فرانک''<ref>''The Diary of Anne Frank''</ref> (۱۹۵۹) را قبول نکرد، چون معتقد بود که به‌سبب خاطراتش از اشغال هلند، این کار برایش بسیار دشوار است. از دیگر فیلم‌های اوست: ''تا تاریکی صبر کن''<ref>''Wait Until Dark'' </ref> (۱۹۶۸) و ''رابین و ماریَن''<ref>''Robin and Marian'' </ref> (۱۹۷۶)؛ ''همیشه''<ref>''Always''</ref> (۱۹۸۸) نیز آخرین فیلمش است. آدری هپبورن در اواخر عمر سفیر ویژۀ سازمان ملل بود و در ۱۹۹۲ از سومالی دیدار کرد.

Aeen در ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۵۷

2021-06-12T07:57:05Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =آدری هپبورن
|نام =Audrey Hepburn
|نام دیگر=
|نام اصلی=آدری هپبورن ـ راستون
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=بروکسل، بلژیک ۱۹۲۹م
|تاریخ مرگ=۱۹۹۳م
|دوره زندگی=
|ملیت=انگلیسی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =بازیگر
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =سفیر ویژه سازمان ملل
|جوایز و افتخارات =دریافت جایزه اسکار برای بازی در نقش اصلی فیلم تعطیلات در رم (۱۹۵۱)
|آثار = فانی فیس (صورت بانمک) (۱۹۵۷)؛ بانوی زیبای من (۱۹۶۴)؛ تا تاریکی صبر کن (۱۹۶۸)؛ رابین و مارین (۱۹۷۶)؛ همیشه (۱۹۸۸)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =سینما
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:41051700-2.jpg|بندانگشتی|آدری هپبورن]]
[[پرونده:41051700-3.jpg|بندانگشتی|آدری هپبورن]]
هِپْبورن، آدْری (۱۹۲۹ـ۱۹۹۳)(Hepburn, Audrey)<br /> [[File:41051700.jpg|thumb|هِپْبورن، آدْري]] (نام اصلی: آدری هپبورن‌ـ‌راستون<ref>Audrey Hepburn-Ruston
</ref>) بازیگر انگلیسی. اغلب در نقش دختران معصوم و بی‌آلایش بازی می‌کرد. سبک تازه‌اش با سبک بازیگری بیشتر ستارگان زن سینما در دهۀ ۱۹۵۰ تفاوت داشت. کارش را در اوایل دهۀ ۱۹۵۰ با نقش‌های کوچکی در فیلم‌های انگلیسی آغاز کرد و چیزی نگذشت که با بازی در نقش اصلی فیلم ''تعطیلات در رم''<ref>''Roman Holiday'' </ref> (۱۹۵۱) از ستارگان هالیوود شد و برای همین نقش جایزۀ اسکار دریافت کرد. ''فانی‌فیس (صورت بانمک)''<ref>''Funny Face''
</ref> (۱۹۵۷) و ''بانوی زیبای من''<ref>''My Fair Lady'' </ref> (۱۹۶۴) از دیگر فیلم‌هایی است که او در آن‌ها درخشید. آغاز موفقیت او هنگامی بود که [[کولت، سیدونی ـ گابریل (۱۸۷۳ـ۱۹۵۴)|کولِت]]<ref>Colette </ref>، رمان‌نویس فرانسوی، اصرار کرد تا هپبورن در نمایش اقتباسی از رمان ''ژی‌ژی''<ref>''Gigi'' </ref>، در برادوی بازی کند؛ و این به ایفای نقشِ اول در ''تعطیلات در رم'' و چندین فیلم دیگر در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ انجامید که بیشتر کمدی بودند، ازجمله ''سابرینا''<ref>''Sabrina'' </ref> (۱۹۵۴)، ''معما''<ref>''Charade''</ref> (۱۹۶۳)، و نقش هالی گولایتلی<ref> Holly Golightly </ref> عجیب‌وغریب و آشوبگر در فیلم تلخ و شیرینِ ''صبحانه در تیفانی''<ref>''Breakfast at Tiffany’s'' </ref> (۱۹۶۱)؛ همچنین در نقش ناتاشا در ''جنگ و صلح''<ref>''War and Peace'' </ref> (۱۹۵۶) و نو راهبۀ شکاک در ''داستان راهبه''<ref>''The Nun’s Story'' </ref> (۱۹۵۹) بازی کرد. آدری هپبورن در بروکسل، بلژیک، در خانواده‌ای آنگلو ـ هلندی به‌دنیا آمد. در آغاز جنگ جهانی دوم با مادرش در آرنم<ref>Arnhem</ref> گرفتار شد و سال‌های جنگ را به‌دشواری در آن‌جا گذراند. بعدها در جُنگ‌های شادی، نمایش‌های کوتاه همراه با رقص و آواز و فکاهه، در غرب لندن ظاهر شد و نقش‌های کوتاهی را در چندین فیلم انگلیسی بازی کرد. آدری هپبورن نقش اصلی فیلم ''خاطرات آن فرانک''<ref>''The Diary of Anne Frank''</ref> (۱۹۵۹) را قبول نکرد، چون معتقد بود که به‌سبب خاطراتش از اشغال هلند، این کار برایش بسیار دشوار است. از دیگر فیلم‌های اوست: ''تا تاریکی صبر کن''<ref>''Wait Until Dark'' </ref> (۱۹۶۸) و ''رابین و ماریَن''<ref>''Robin and Marian'' </ref> (۱۹۷۶)؛ ''همیشه''<ref>''Always''</ref> (۱۹۸۸) نیز آخرین فیلمش است. آدری هپبورن در اواخر عمر سفیر ویژۀ سازمان ملل بود و در ۱۹۹۲ از سومالی دیدار کرد.

 

----

[[Category:سینما]]
[[Category:جهان - اشخاص]]
<references />