ووهان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Reza rouzbahani در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۴:۴۰

2026-02-16T04:40:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۴:۴۰
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	\|موقعیت=مرکز چین، در محل تلاقی رودهای هان و چانگ جیانگ		\|موقعیت=مرکز چین، در محل تلاقی رودهای هان و چانگ جیانگ
	\|جمعیت=13,739,000 نفر (۲۰۲۲)		\|جمعیت=13,739,000 نفر (۲۰۲۲)
	\|تولیدات و صنایع مهم=آهن، فولاد، ~~ماشین آلات،~~ پارچه، مواد غذایی و نوشابه، ~~کابل های~~ فیبر نوری و کود شیمیایی		\|تولیدات و صنایع مهم=آهن، فولاد، ماشین‌آلات، پارچه، مواد غذایی و نوشابه، کابل‌های فیبر نوری و کود شیمیایی
	\|بناهای مهم=		\|بناهای مهم=
	}}		}}
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	رودبندر و مرکز استان [[هوبی]]<ref>Hubei		رودبندر و مرکز استان [[هوبی]]<ref>Hubei
	</ref>، در مرکز [[چین]]، در محل تلاقی رودهای هان<ref>Han</ref> و [[چانگ جیانگ]]<ref> Chang Jiang </ref>، با 13,739,000 نفر جمعیت‌ (۲۰۲۲) و 8,494 کیلومتر مربع مساحت. در ۱۹۵۰ به‌منزلۀ یکی از بزرگ‌ترین مناطق صنعتی چین، با ادغام هانکو<ref>Hankou </ref>، هانیانگ<ref>Hanyang </ref>، و [[ووچانگ]]<ref>Wuchang </ref> ایجاد شد. تولیدات آن شامل [[آهن]]، [[فولاد]]، ماشین‌آلات، پارچه، [[مواد غذایی]] و [[نوشابه]]، کابل‌های [[فیبر نوری]] و کود شیمیایی است~~. ووهان از سه شهر مذکور تشکیل شد~~. رود هان، که به رود چانگ ‌جیانگ می‌‌ریزد، سکو<ref>bank </ref>ی چپ چانگ‌ جیانگ را به دو قسمت تقسیم می‌کند. ووچانگ در ساحل راست<ref>right bank</ref> چانگ ‌جیانگ، هانکو در ساحل چپ هان، و هانیانگ در ساحل راست هان قرار دارند. ووچانگ مرکز اداری و فرهنگی و مقرّ فرمانداری استان هوبی و قدیمی‌تر از دو شهر دیگر و سنتی‌تر از آن‌هاست. کارخانه‌های پنبه‌ریسی و پارچه‌های پشمی و تعمیرگاه‌های [[راه آهن\|راه‌آهن]] در این شهر قرار دارند و در حومۀ شمال شرقی آن مجتمع بزرگ آهن و فولاد ساخته شده است. دانشگاه ووهان<ref> Wuhan University </ref> نیز در حومۀ آن قرار دارد. ووچانگ نقطۀ آغاز [[چین، انقلاب\|انقلاب چین]]<ref>Chinese Revolution </ref> در اکتبر ۱۹۱۱ بود که به سرنگونی سلسلۀ [[چینگ]]<ref>Qing </ref> و استقرار جمهوری خلق چین<ref>Peoples Republic of China</ref> انجامید. هانکو بزرگ‌ترین شهر در بین این سه شهر است و دوسوم جمعیت ووهان را در خود جا داده است. هانکو مرکز مهم تجاری و تولیدی است و از نخستین شهرهای درون‌بومی چین بود که در ۱۸۶۱ به روی تجارت خارجی باز شد. زمین‌های اختصاصی سابق قدرت‌های خارجی اکنون به مراکز تولیدی و کسب‌وکار شهر تبدیل شده‌اند. هانکو از ۱۹۴۹ به‌بعد شاهد توسعۀ گسترده صنعتی در زمینه‌های تولید [[پنبه]]، [[ابریشم]]، وسایط نقلیه، [[کاغذسازی]]، و تعمیر [[کشتی]] بوده است. هانیانگ مرکز [[صنایع سنگین]] در مجتمع شهری ووهان است. آهن و فولاد و اسلحه تولید می‌کند. دارای کارخانه‌های بزرگ پارچه‌های نخی است.		</ref>، در مرکز [[چین]]، در محل تلاقی رودهای هان<ref>Han</ref> و [[چانگ جیانگ]]<ref> Chang Jiang </ref>، با 13,739,000 نفر جمعیت‌ (۲۰۲۲) و 8,494 کیلومتر مربع مساحت. در ۱۹۵۰ به‌منزلۀ یکی از بزرگ‌ترین مناطق صنعتی چین، با ادغام هانکو<ref>Hankou </ref>، هانیانگ<ref>Hanyang </ref>، و [[ووچانگ]]<ref>Wuchang </ref> ایجاد شد. تولیدات آن شامل [[آهن]]، [[فولاد]]، ماشین‌آلات، پارچه، [[مواد غذایی]] و [[نوشابه]]، کابل‌های [[فیبر نوری]] و کود شیمیایی است. رود هان، که به رود چانگ ‌جیانگ می‌‌ریزد، سکو<ref>bank </ref>ی چپ چانگ‌ جیانگ را به دو قسمت تقسیم می‌کند. ووچانگ در ساحل راست<ref>right bank</ref> چانگ ‌جیانگ، هانکو در ساحل چپ هان، و هانیانگ در ساحل راست هان قرار دارند. ووچانگ مرکز اداری و فرهنگی و مقرّ فرمانداری استان هوبی و قدیمی‌تر از دو شهر دیگر و سنتی‌تر از آن‌هاست. کارخانه‌های پنبه‌ریسی و پارچه‌های پشمی و تعمیرگاه‌های [[راه آهن\|راه‌آهن]] در این شهر قرار دارند و در حومۀ شمال شرقی آن مجتمع بزرگ آهن و فولاد ساخته شده است. دانشگاه ووهان<ref> Wuhan University </ref> نیز در حومۀ آن قرار دارد. ووچانگ نقطۀ آغاز [[چین، انقلاب\|انقلاب چین]]<ref>Chinese Revolution </ref> در اکتبر ۱۹۱۱ بود که به سرنگونی سلسلۀ [[چینگ]]<ref>Qing </ref> و استقرار جمهوری خلق چین<ref>Peoples Republic of China</ref> انجامید. هانکو بزرگ‌ترین شهر در بین این سه شهر است و دوسوم جمعیت ووهان را در خود جا داده است. هانکو مرکز مهم تجاری و تولیدی است و از نخستین شهرهای درون‌بومی چین بود که در ۱۸۶۱ به روی تجارت خارجی باز شد. زمین‌های اختصاصی سابق قدرت‌های خارجی اکنون به مراکز تولیدی و کسب‌وکار شهر تبدیل شده‌اند. هانکو از ۱۹۴۹ به‌بعد شاهد توسعۀ گسترده صنعتی در زمینه‌های تولید [[پنبه]]، [[ابریشم]]، وسایط نقلیه، [[کاغذسازی]]، و تعمیر [[کشتی]] بوده است. هانیانگ مرکز [[صنایع سنگین]] در مجتمع شهری ووهان است. آهن و فولاد و اسلحه تولید می‌کند. دارای کارخانه‌های بزرگ پارچه‌های نخی است.

Shahraabi در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۶

2026-02-15T19:06:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۶
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	\|بناهای مهم=		\|بناهای مهم=
	}}		}}
	[[پرونده:40123100-3.jpg\|بندانگشتی\|برج درنای زرد، ووهان]]		[[پرونده:40123100-3.jpg\|بندانگشتی\|برج درنای زرد، ووهان]]ووهان (Wuhan)
	ووهان (Wuhan)~~<br/>~~

	رودبندر و مرکز استان [[هوبی]]<ref>Hubei		رودبندر و مرکز استان [[هوبی]]<ref>Hubei

	</ref>، در مرکز [[چین]]، در محل تلاقی رودهای هان<ref>Han</ref> و [[چانگ جیانگ]]<ref> Chang Jiang </ref>، با 13,739,000 نفر جمعیت‌ (۲۰۲۲) و 8,494 کیلومتر مربع مساحت. در ۱۹۵۰ به‌منزلۀ یکی از بزرگ‌ترین مناطق صنعتی چین، با ادغام هانکو<ref>Hankou </ref>، هانیانگ<ref>Hanyang </ref>، و [[ووچانگ]]<ref>Wuchang </ref> ایجاد شد. تولیدات آن شامل [[آهن]]، [[فولاد]]، ماشین‌آلات، پارچه، [[مواد غذایی]] و [[نوشابه]]، کابل‌های [[فیبر نوری]] و کود شیمیایی است. ووهان از سه شهر مذکور تشکیل شد. رود هان، که به رود چانگ ‌جیانگ می‌‌ریزد، سکو<ref>bank </ref>ی چپ چانگ‌ جیانگ را به دو قسمت تقسیم می‌کند. ووچانگ در ساحل راست<ref>right bank</ref> چانگ ‌جیانگ، هانکو در ساحل چپ هان، و هانیانگ در ساحل راست هان قرار دارند. ووچانگ مرکز اداری و فرهنگی و مقرّ فرمانداری استان هوبی و قدیمی‌تر از دو شهر دیگر و سنتی‌تر از آن‌هاست. کارخانه‌های پنبه‌ریسی و پارچه‌های پشمی و تعمیرگاه‌های [[راه آهن\|راه‌آهن]] در این شهر قرار دارند و در حومۀ شمال شرقی آن مجتمع بزرگ آهن و فولاد ساخته شده است. دانشگاه ووهان<ref> Wuhan University </ref> نیز در حومۀ آن قرار دارد. ووچانگ نقطۀ آغاز [[چین، انقلاب\|انقلاب چین]]<ref>Chinese Revolution </ref> در اکتبر ۱۹۱۱ بود که به سرنگونی سلسلۀ [[چینگ]]<ref>Qing </ref> و استقرار جمهوری خلق چین<ref>Peoples Republic of China</ref> انجامید. هانکو بزرگ‌ترین شهر در بین این سه شهر است و دوسوم جمعیت ووهان را در خود جا داده است. هانکو مرکز مهم تجاری و تولیدی است و از نخستین شهرهای درون‌بومی چین بود که در ۱۸۶۱ به روی تجارت خارجی باز شد. زمین‌های اختصاصی سابق قدرت‌های خارجی اکنون به مراکز تولیدی و کسب‌وکار شهر تبدیل شده‌اند. هانکو از ۱۹۴۹ به‌بعد شاهد توسعۀ گسترده صنعتی در زمینه‌های تولید [[پنبه]]، [[ابریشم]]، وسایط نقلیه، [[کاغذسازی]]، و تعمیر [[کشتی]] بوده است. هانیانگ مرکز [[صنایع سنگین]] در مجتمع شهری ووهان است. آهن و فولاد و اسلحه تولید می‌کند. دارای کارخانه‌های بزرگ پارچه‌های نخی است.		</ref>، در مرکز [[چین]]، در محل تلاقی رودهای هان<ref>Han</ref> و [[چانگ جیانگ]]<ref> Chang Jiang </ref>، با 13,739,000 نفر جمعیت‌ (۲۰۲۲) و 8,494 کیلومتر مربع مساحت. در ۱۹۵۰ به‌منزلۀ یکی از بزرگ‌ترین مناطق صنعتی چین، با ادغام هانکو<ref>Hankou </ref>، هانیانگ<ref>Hanyang </ref>، و [[ووچانگ]]<ref>Wuchang </ref> ایجاد شد. تولیدات آن شامل [[آهن]]، [[فولاد]]، ماشین‌آلات، پارچه، [[مواد غذایی]] و [[نوشابه]]، کابل‌های [[فیبر نوری]] و کود شیمیایی است. ووهان از سه شهر مذکور تشکیل شد. رود هان، که به رود چانگ ‌جیانگ می‌‌ریزد، سکو<ref>bank </ref>ی چپ چانگ‌ جیانگ را به دو قسمت تقسیم می‌کند. ووچانگ در ساحل راست<ref>right bank</ref> چانگ ‌جیانگ، هانکو در ساحل چپ هان، و هانیانگ در ساحل راست هان قرار دارند. ووچانگ مرکز اداری و فرهنگی و مقرّ فرمانداری استان هوبی و قدیمی‌تر از دو شهر دیگر و سنتی‌تر از آن‌هاست. کارخانه‌های پنبه‌ریسی و پارچه‌های پشمی و تعمیرگاه‌های [[راه آهن\|راه‌آهن]] در این شهر قرار دارند و در حومۀ شمال شرقی آن مجتمع بزرگ آهن و فولاد ساخته شده است. دانشگاه ووهان<ref> Wuhan University </ref> نیز در حومۀ آن قرار دارد. ووچانگ نقطۀ آغاز [[چین، انقلاب\|انقلاب چین]]<ref>Chinese Revolution </ref> در اکتبر ۱۹۱۱ بود که به سرنگونی سلسلۀ [[چینگ]]<ref>Qing </ref> و استقرار جمهوری خلق چین<ref>Peoples Republic of China</ref> انجامید. هانکو بزرگ‌ترین شهر در بین این سه شهر است و دوسوم جمعیت ووهان را در خود جا داده است. هانکو مرکز مهم تجاری و تولیدی است و از نخستین شهرهای درون‌بومی چین بود که در ۱۸۶۱ به روی تجارت خارجی باز شد. زمین‌های اختصاصی سابق قدرت‌های خارجی اکنون به مراکز تولیدی و کسب‌وکار شهر تبدیل شده‌اند. هانکو از ۱۹۴۹ به‌بعد شاهد توسعۀ گسترده صنعتی در زمینه‌های تولید [[پنبه]]، [[ابریشم]]، وسایط نقلیه، [[کاغذسازی]]، و تعمیر [[کشتی]] بوده است. هانیانگ مرکز [[صنایع سنگین]] در مجتمع شهری ووهان است. آهن و فولاد و اسلحه تولید می‌کند. دارای کارخانه‌های بزرگ پارچه‌های نخی است.

Shahraabi در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۴

2026-02-15T19:04:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۴
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	\|تولیدات و صنایع مهم=آهن، فولاد، ماشین آلات، پارچه، مواد غذایی و نوشابه، کابل های فیبر نوری و کود شیمیایی		\|تولیدات و صنایع مهم=آهن، فولاد، ماشین آلات، پارچه، مواد غذایی و نوشابه، کابل های فیبر نوری و کود شیمیایی
	\|بناهای مهم=		\|بناهای مهم=
	}} ووهان (Wuhan)<br/>		}}
			[[پرونده:40123100-3.jpg\|بندانگشتی\|برج درنای زرد، ووهان]]
			ووهان (Wuhan)<br/>

	رودبندر و مرکز استان [[هوبی]]<ref>Hubei		رودبندر و مرکز استان [[هوبی]]<ref>Hubei

Shahraabi در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۳

2026-02-15T19:03:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۳
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	\|تولیدات و صنایع مهم=آهن، فولاد، ماشین آلات، پارچه، مواد غذایی و نوشابه، کابل های فیبر نوری و کود شیمیایی		\|تولیدات و صنایع مهم=آهن، فولاد، ماشین آلات، پارچه، مواد غذایی و نوشابه، کابل های فیبر نوری و کود شیمیایی
	\|بناهای مهم=		\|بناهای مهم=
	}} ووهان (Wuhan)<br/> ~~[[File:40123100-1.jpg\|thumb\|برج ناقوس ووهان]][[File:40123100.jpg\|thumb\|برج ناقوس ووهان]]~~		}} ووهان (Wuhan)<br/>

	رودبندر و مرکز استان [[هوبی]]<ref>Hubei		رودبندر و مرکز استان [[هوبی]]<ref>Hubei

Shahraabi در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۸

2026-02-15T18:58:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۸
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	\|شهرها و آبادی های مهم=		\|شهرها و آبادی های مهم=
	\|موقعیت=مرکز چین، در محل تلاقی رودهای هان و چانگ جیانگ		\|موقعیت=مرکز چین، در محل تلاقی رودهای هان و چانگ جیانگ
	\|جمعیت=۳,~~۹۵۹~~,~~۷۰۰~~ نفر (~~۲۰۰۳~~)		\|جمعیت=13,739,000 نفر (۲۰۲۲)
	\|تولیدات و صنایع مهم=آهن، فولاد، ماشین آلات، پارچه، مواد غذایی و نوشابه، کابل های فیبر نوری و کود شیمیایی		\|تولیدات و صنایع مهم=آهن، فولاد، ماشین آلات، پارچه، مواد غذایی و نوشابه، کابل های فیبر نوری و کود شیمیایی
	\|بناهای مهم=		\|بناهای مهم=

Shahraabi در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۷

2026-02-15T18:57:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۷
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	رودبندر و مرکز استان [[هوبی]]<ref>Hubei		رودبندر و مرکز استان [[هوبی]]<ref>Hubei

	</ref>، در مرکز [[چین]]، در محل تلاقی رودهای هان<ref>Han</ref> و [[چانگ جیانگ]]<ref> Chang Jiang </ref>، با ۳,~~۹۵۹~~,~~۷۰۰~~ نفر جمعیت‌ (~~۲۰۰۳~~). در ۱۹۵۰ به‌منزلۀ یکی از بزرگ‌ترین مناطق صنعتی چین، با ادغام هانکو<ref>Hankou </ref>، هانیانگ<ref>Hanyang </ref>، و [[ووچانگ]]<ref>Wuchang </ref> ایجاد شد. تولیدات آن شامل [[آهن]]، [[فولاد]]، ماشین‌آلات، پارچه، [[مواد غذایی]] و [[نوشابه]]، کابل‌های [[فیبر نوری]] و کود شیمیایی است. ووهان از سه شهر مذکور تشکیل شد. رود هان، که به رود چانگ ‌جیانگ می‌‌ریزد، سکو<ref>bank </ref>ی چپ چانگ‌ جیانگ را به دو قسمت تقسیم می‌کند. ووچانگ در ساحل راست<ref>right bank</ref> چانگ ‌جیانگ، هانکو در ساحل چپ هان، و هانیانگ در ساحل راست هان قرار دارند. ووچانگ مرکز اداری و فرهنگی و مقرّ فرمانداری استان هوبی و قدیمی‌تر از دو شهر دیگر و سنتی‌تر از آن‌هاست. کارخانه‌های پنبه‌ریسی و پارچه‌های پشمی و تعمیرگاه‌های [[راه آهن\|راه‌آهن]] در این شهر قرار دارند و در حومۀ شمال شرقی آن مجتمع بزرگ آهن و فولاد ساخته شده است. دانشگاه ووهان<ref> Wuhan University </ref> نیز در حومۀ آن قرار دارد. ووچانگ نقطۀ آغاز [[چین، انقلاب\|انقلاب چین]]<ref>Chinese Revolution </ref> در اکتبر ۱۹۱۱ بود که به سرنگونی سلسلۀ [[چینگ]]<ref>Qing </ref> و استقرار جمهوری خلق چین<ref>Peoples Republic of China</ref> انجامید. هانکو بزرگ‌ترین شهر در بین این سه شهر است و دوسوم جمعیت ووهان را در خود جا داده است. هانکو مرکز مهم تجاری و تولیدی است و از نخستین شهرهای درون‌بومی چین بود که در ۱۸۶۱ به روی تجارت خارجی باز شد. زمین‌های اختصاصی سابق قدرت‌های خارجی اکنون به مراکز تولیدی و کسب‌وکار شهر تبدیل شده‌اند. هانکو از ۱۹۴۹ به‌بعد شاهد توسعۀ گسترده صنعتی در زمینه‌های تولید [[پنبه]]، [[ابریشم]]، وسایط نقلیه، [[کاغذسازی]]، و تعمیر [[کشتی]] بوده است. هانیانگ مرکز [[صنایع سنگین]] در مجتمع شهری ووهان است. آهن و فولاد و اسلحه تولید می‌کند. دارای کارخانه‌های بزرگ پارچه‌های نخی است.		</ref>، در مرکز [[چین]]، در محل تلاقی رودهای هان<ref>Han</ref> و [[چانگ جیانگ]]<ref> Chang Jiang </ref>، با 13,739,000 نفر جمعیت‌ (۲۰۲۲) و 8,494 کیلومتر مربع مساحت. در ۱۹۵۰ به‌منزلۀ یکی از بزرگ‌ترین مناطق صنعتی چین، با ادغام هانکو<ref>Hankou </ref>، هانیانگ<ref>Hanyang </ref>، و [[ووچانگ]]<ref>Wuchang </ref> ایجاد شد. تولیدات آن شامل [[آهن]]، [[فولاد]]، ماشین‌آلات، پارچه، [[مواد غذایی]] و [[نوشابه]]، کابل‌های [[فیبر نوری]] و کود شیمیایی است. ووهان از سه شهر مذکور تشکیل شد. رود هان، که به رود چانگ ‌جیانگ می‌‌ریزد، سکو<ref>bank </ref>ی چپ چانگ‌ جیانگ را به دو قسمت تقسیم می‌کند. ووچانگ در ساحل راست<ref>right bank</ref> چانگ ‌جیانگ، هانکو در ساحل چپ هان، و هانیانگ در ساحل راست هان قرار دارند. ووچانگ مرکز اداری و فرهنگی و مقرّ فرمانداری استان هوبی و قدیمی‌تر از دو شهر دیگر و سنتی‌تر از آن‌هاست. کارخانه‌های پنبه‌ریسی و پارچه‌های پشمی و تعمیرگاه‌های [[راه آهن\|راه‌آهن]] در این شهر قرار دارند و در حومۀ شمال شرقی آن مجتمع بزرگ آهن و فولاد ساخته شده است. دانشگاه ووهان<ref> Wuhan University </ref> نیز در حومۀ آن قرار دارد. ووچانگ نقطۀ آغاز [[چین، انقلاب\|انقلاب چین]]<ref>Chinese Revolution </ref> در اکتبر ۱۹۱۱ بود که به سرنگونی سلسلۀ [[چینگ]]<ref>Qing </ref> و استقرار جمهوری خلق چین<ref>Peoples Republic of China</ref> انجامید. هانکو بزرگ‌ترین شهر در بین این سه شهر است و دوسوم جمعیت ووهان را در خود جا داده است. هانکو مرکز مهم تجاری و تولیدی است و از نخستین شهرهای درون‌بومی چین بود که در ۱۸۶۱ به روی تجارت خارجی باز شد. زمین‌های اختصاصی سابق قدرت‌های خارجی اکنون به مراکز تولیدی و کسب‌وکار شهر تبدیل شده‌اند. هانکو از ۱۹۴۹ به‌بعد شاهد توسعۀ گسترده صنعتی در زمینه‌های تولید [[پنبه]]، [[ابریشم]]، وسایط نقلیه، [[کاغذسازی]]، و تعمیر [[کشتی]] بوده است. هانیانگ مرکز [[صنایع سنگین]] در مجتمع شهری ووهان است. آهن و فولاد و اسلحه تولید می‌کند. دارای کارخانه‌های بزرگ پارچه‌های نخی است.

Shahraabi در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۳

2026-02-15T18:53:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۳
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	}} ووهان (Wuhan)<br/> [[File:40123100-1.jpg\|thumb\|برج ناقوس ووهان]][[File:40123100.jpg\|thumb\|برج ناقوس ووهان]]		}} ووهان (Wuhan)<br/> [[File:40123100-1.jpg\|thumb\|برج ناقوس ووهان]][[File:40123100.jpg\|thumb\|برج ناقوس ووهان]]

	رودبندر و مرکز استان هوبی<ref>Hubei		رودبندر و مرکز استان [[هوبی]]<ref>Hubei

	</ref>، در مرکز ~~چین،~~ در محل تلاقی رودهای هان<ref>Han</ref> و چانگ جیانگ<ref> Chang Jiang </ref>، با ۳,۹۵۹,۷۰۰ نفر جمعیت‌ (۲۰۰۳). در ۱۹۵۰ به‌منزلۀ یکی از بزرگ‌ترین مناطق صنعتی چین، با ادغام هانکو<ref>Hankou </ref>، هانیانگ<ref>Hanyang </ref>، و ووچانگ<ref>Wuchang </ref> ایجاد شد. تولیدات آن شامل ~~آهن، فولاد،~~ ماشین‌آلات، پارچه، مواد غذایی و ~~نوشابه،~~ کابل‌های فیبر نوری و کود شیمیایی است. ووهان از سه شهر مذکور تشکیل شد. ~~رودهان،~~ که به رود چانگ ‌جیانگ می‌‌ریزد، سکو<ref>bank </ref>ی چپ چانگ‌ جیانگ را به دو قسمت تقسیم می‌کند. ووچانگ در ساحل راست<ref>right bank</ref> چانگ ‌جیانگ، هانکو در ساحل چپ هان، و هانیانگ در ساحل راست هان قرار دارند. ووچانگ مرکز اداری و فرهنگی و مقرّ فرمانداری استان هوبی و قدیمی‌تر از دو شهر دیگر و سنتی‌تر از آن‌هاست. کارخانه‌های پنبه‌ریسی و پارچه‌های پشمی و تعمیرگاه‌های راه‌آهن در این شهر قرار دارند و در حومۀ شمال شرقی آن مجتمع بزرگ آهن و فولاد ساخته شده است. دانشگاه ووهان<ref> Wuhan University </ref> نیز در حومۀ آن قرار دارد. ووچانگ نقطۀ آغاز انقلاب چین<ref>Chinese Revolution </ref> در اکتبر ۱۹۱۱ بود که به سرنگونی سلسلۀ چینگ<ref>Qing </ref> و استقرار جمهوری خلق چین<ref>Peoples Republic of China</ref> انجامید. هانکو بزرگ‌ترین شهر در بین این سه شهر است و دوسوم جمعیت ووهان را در خود جا داده است. هانکو مرکز مهم تجاری و تولیدی است و از نخستین شهرهای درون‌بومی چین بود که در ۱۸۶۱ به روی تجارت خارجی باز شد. زمین‌های اختصاصی سابق قدرت‌های خارجی اکنون به مراکز تولیدی و کسب‌وکار شهر تبدیل شده‌اند. هانکو از ۱۹۴۹ به‌بعد شاهد توسعۀ گسترده صنعتی در زمینه‌های تولید ~~پنبه، ابریشم،~~ وسایط نقلیه، ~~کاغذسازی،~~ و تعمیر کشتی بوده است. هانیانگ مرکز صنایع سنگین در مجتمع شهری ووهان است. آهن و فولاد و اسلحه تولید می‌کند. دارای کارخانه‌های بزرگ پارچه‌های نخی است.		</ref>، در مرکز [[چین]]، در محل تلاقی رودهای هان<ref>Han</ref> و [[چانگ جیانگ]]<ref> Chang Jiang </ref>، با ۳,۹۵۹,۷۰۰ نفر جمعیت‌ (۲۰۰۳). در ۱۹۵۰ به‌منزلۀ یکی از بزرگ‌ترین مناطق صنعتی چین، با ادغام هانکو<ref>Hankou </ref>، هانیانگ<ref>Hanyang </ref>، و [[ووچانگ]]<ref>Wuchang </ref> ایجاد شد. تولیدات آن شامل [[آهن]]، [[فولاد]]، ماشین‌آلات، پارچه، [[مواد غذایی]] و [[نوشابه]]، کابل‌های [[فیبر نوری]] و کود شیمیایی است. ووهان از سه شهر مذکور تشکیل شد. رود هان، که به رود چانگ ‌جیانگ می‌‌ریزد، سکو<ref>bank </ref>ی چپ چانگ‌ جیانگ را به دو قسمت تقسیم می‌کند. ووچانگ در ساحل راست<ref>right bank</ref> چانگ ‌جیانگ، هانکو در ساحل چپ هان، و هانیانگ در ساحل راست هان قرار دارند. ووچانگ مرکز اداری و فرهنگی و مقرّ فرمانداری استان هوبی و قدیمی‌تر از دو شهر دیگر و سنتی‌تر از آن‌هاست. کارخانه‌های پنبه‌ریسی و پارچه‌های پشمی و تعمیرگاه‌های [[راه آهن\|راه‌آهن]] در این شهر قرار دارند و در حومۀ شمال شرقی آن مجتمع بزرگ آهن و فولاد ساخته شده است. دانشگاه ووهان<ref> Wuhan University </ref> نیز در حومۀ آن قرار دارد. ووچانگ نقطۀ آغاز [[چین، انقلاب\|انقلاب چین]]<ref>Chinese Revolution </ref> در اکتبر ۱۹۱۱ بود که به سرنگونی سلسلۀ [[چینگ]]<ref>Qing </ref> و استقرار جمهوری خلق چین<ref>Peoples Republic of China</ref> انجامید. هانکو بزرگ‌ترین شهر در بین این سه شهر است و دوسوم جمعیت ووهان را در خود جا داده است. هانکو مرکز مهم تجاری و تولیدی است و از نخستین شهرهای درون‌بومی چین بود که در ۱۸۶۱ به روی تجارت خارجی باز شد. زمین‌های اختصاصی سابق قدرت‌های خارجی اکنون به مراکز تولیدی و کسب‌وکار شهر تبدیل شده‌اند. هانکو از ۱۹۴۹ به‌بعد شاهد توسعۀ گسترده صنعتی در زمینه‌های تولید [[پنبه]]، [[ابریشم]]، وسایط نقلیه، [[کاغذسازی]]، و تعمیر [[کشتی]] بوده است. هانیانگ مرکز [[صنایع سنگین]] در مجتمع شهری ووهان است. آهن و فولاد و اسلحه تولید می‌کند. دارای کارخانه‌های بزرگ پارچه‌های نخی است.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا
|نام فارسی =ووهان
|نام لاتین =Wuhan
|نام های دیگر=
|نام پیشین=
|کشور=چین
|ایالت=هوبی
|شهرستان=
|بخش=
|شهرها و آبادی های مهم=
|موقعیت=مرکز چین، در محل تلاقی رودهای هان و چانگ جیانگ
|جمعیت=۳,۹۵۹,۷۰۰ نفر (۲۰۰۳)
|تولیدات و صنایع مهم=آهن، فولاد، ماشین آلات، پارچه، مواد غذایی و نوشابه، کابل های فیبر نوری و کود شیمیایی
|بناهای مهم=
}} ووهان (Wuhan)<br/> [[File:40123100-1.jpg|thumb|برج ناقوس ووهان]][[File:40123100.jpg|thumb|برج ناقوس ووهان]]

رودبندر و مرکز استان هوبی<ref>Hubei

</ref>، در مرکز چین، در محل تلاقی رودهای هان<ref>Han</ref> و چانگ جیانگ<ref> Chang Jiang </ref>، با ۳,۹۵۹,۷۰۰ نفر جمعیت‌ (۲۰۰۳). در ۱۹۵۰ به‌منزلۀ یکی از بزرگ‌ترین مناطق صنعتی چین، با ادغام هانکو<ref>Hankou </ref>، هانیانگ<ref>Hanyang </ref>، و ووچانگ<ref>Wuchang </ref> ایجاد شد. تولیدات آن شامل آهن، فولاد، ماشین‌آلات، پارچه، مواد غذایی و نوشابه، کابل‌های فیبر نوری و کود شیمیایی است. ووهان از سه شهر مذکور تشکیل شد. رودهان، که به رود چانگ ‌جیانگ می‌‌ریزد، سکو<ref>bank </ref>ی چپ چانگ‌ جیانگ را به دو قسمت تقسیم می‌کند. ووچانگ در ساحل راست<ref>right bank</ref> چانگ ‌جیانگ، هانکو در ساحل چپ هان، و هانیانگ در ساحل راست هان قرار دارند. ووچانگ مرکز اداری و فرهنگی و مقرّ فرمانداری استان هوبی و قدیمی‌تر از دو شهر دیگر و سنتی‌تر از آن‌هاست. کارخانه‌های پنبه‌ریسی و پارچه‌های پشمی و تعمیرگاه‌های راه‌آهن در این شهر قرار دارند و در حومۀ شمال شرقی آن مجتمع بزرگ آهن و فولاد ساخته شده است. دانشگاه ووهان<ref> Wuhan University </ref> نیز در حومۀ آن قرار دارد. ووچانگ نقطۀ آغاز انقلاب چین<ref>Chinese Revolution </ref> در اکتبر ۱۹۱۱ بود که به سرنگونی سلسلۀ چینگ<ref>Qing </ref> و استقرار جمهوری خلق چین<ref>Peoples Republic of China</ref> انجامید. هانکو بزرگ‌ترین شهر در بین این سه شهر است و دوسوم جمعیت ووهان را در خود جا داده است. هانکو مرکز مهم تجاری و تولیدی است و از نخستین شهرهای درون‌بومی چین بود که در ۱۸۶۱ به روی تجارت خارجی باز شد. زمین‌های اختصاصی سابق قدرت‌های خارجی اکنون به مراکز تولیدی و کسب‌وکار شهر تبدیل شده‌اند. هانکو از ۱۹۴۹ به‌بعد شاهد توسعۀ گسترده صنعتی در زمینه‌های تولید پنبه، ابریشم، وسایط نقلیه، کاغذسازی، و تعمیر کشتی بوده است. هانیانگ مرکز صنایع سنگین در مجتمع شهری ووهان است. آهن و فولاد و اسلحه تولید می‌کند. دارای کارخانه‌های بزرگ پارچه‌های نخی است.

 

----

[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی چین]]