پاپ فرانسیس - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Reza rouzbahani در ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۶

2025-05-06T07:06:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=پاپ فرانسیس\|نام=Pope Francis\|نام دیگر=\|نام اصلی=خورخه ماریو برگولیو\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=بوئنوس آیرس، آرژانتین۱۹۳۶م\|تاریخ مرگ=۲۰۲۵م\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسه فنی - صنعتی اسکوئیا، شیمی		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=پاپ فرانسیس\|نام=Pope Francis\|نام دیگر=\|نام اصلی=خورخه ماریو برگولیو\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=بوئنوس آیرس، آرژانتین۱۹۳۶م\|تاریخ مرگ=۲۰۲۵م\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسه فنی - صنعتی اسکوئیا، شیمی
	رشته‌های فلسفه و الهیات در آرژانتین، شیلی و آلمان\|شغل و تخصص اصلی=دویست ‌و شصت‌ و ششمین رهبر کلیسای کاتولیک و حاکم واتیکان\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=در سال ۱۹۹۸م به مقام اسقف اعظم بوئنوس آیرس و در سال ۲۰۰۱م توسط پاپ ژان پل دوم به کاردینالی منصوب شد\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=ادیان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}[[پرونده:2042184158.jpg\|بندانگشتی\|پاپ فرانسیس]]		رشته‌های فلسفه و الهیات در آرژانتین، شیلی و آلمان\|شغل و تخصص اصلی=دویست ‌و شصت‌ و ششمین رهبر کلیسای کاتولیک و حاکم واتیکان\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=در سال ۱۹۹۸م به مقام اسقف اعظم بوئنوس آیرس و در سال ۲۰۰۱م توسط پاپ ژان پل دوم به کاردینالی منصوب شد\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=ادیان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}[[پرونده:2042184158.jpg\|بندانگشتی\|پاپ فرانسیس]]
	پاپ فرانسیس (۱۹۳۶–۲۰۲۵م)(Pope Francis)		پاپ فرانسیس (۱۹۳۶–۲۰۲۵م) (Pope Francis)

	(نام اصلی: خورخه ماریو برگولیو<ref>Jorge Mario Bergoglio</ref>) دویست ‌و شصت‌ و ششمین رهبر کلیسای کاتولیک<ref>Catholic Church</ref> و حاکم [[واتیکان]]<ref>Vatican City State</ref> در فاصله سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۵م. انتخاب او به‌عنوان پاپ، نقطه‌عطفی در تاریخ کلیسا به شمار می‌رفت؛ چراکه وی نخستین پاپ از [[امریکای لاتین\|آمریکای لاتین]]، نخستین پاپ عضو فرقه [[یسوعیان]]<ref>Jesuits</ref> و نخستین پاپ غیراروپایی در بیش از ۱۲۰۰ سال پس از پاپ گریگوری سوم<ref>Pope Gregory III</ref> در قرن هشتم بود. این انتخاب، نمادی از تحول در سنت‌های رهبری واتیکان و توجه به جهان در حال توسعه قلمداد می‌شد.		(نام اصلی: خورخه ماریو برگولیو<ref>Jorge Mario Bergoglio</ref>) دویست ‌و شصت‌ و ششمین رهبر کلیسای کاتولیک<ref>Catholic Church</ref> و حاکم [[واتیکان]]<ref>Vatican City State</ref> در فاصله سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۵م. انتخاب او به‌عنوان پاپ، نقطه‌عطفی در تاریخ کلیسا به شمار می‌رفت؛ چراکه وی نخستین پاپ از [[امریکای لاتین\|آمریکای لاتین]]، نخستین پاپ عضو فرقه [[یسوعیان]]<ref>Jesuits</ref> و نخستین پاپ غیراروپایی در بیش از ۱۲۰۰ سال پس از پاپ گریگوری سوم<ref>Pope Gregory III</ref> در قرن هشتم بود. این انتخاب، نمادی از تحول در سنت‌های رهبری واتیکان و توجه به جهان در حال توسعه قلمداد می‌شد. پاپ فرانسیس در تاریخ کلیسای کاتولیک به‌عنوان پاپی اصلاح‌طلب، حامی اقشار فرودست، مدافع محیط زیست و نماد شفافیت و گفت‌وگوی ادیان شناخته می‌شود.

	برگولیو در ۱۷ دسامبر ۱۹۳۶م در محله فلورس<ref>Flores</ref> شهر [[بوئنوس آیرس]]<ref>Buenos Aires</ref>، [[آرژانتین]]<ref>Argentina</ref>، در خانواده‌ای مهاجر از [[ایتالیا]] متولد شد. فرزند نخست از 5 فرزند خانواده بود. تحصیلات متوسطه را در مدرسه فنی - صنعتی اسکوئیا<ref>Escuela Tecnica Industrial</ref> گذراند و در رشته شیمی دیپلم گرفت. پیش از ورود به عرصه مذهبی، مدتی به‌عنوان تکنسین آزمایشگاه مواد غذایی، سرایدار و نگهبان فعالیت داشت. ابتلای سخت به [[ذات الریه\|ذات‌الریه]]<ref>pneumonia</ref> در جوانی که منجر به از دست رفتن بخشی از ریه‌اش شد، گرایش مذهبی او را تقویت کرد.		برگولیو در ۱۷ دسامبر ۱۹۳۶م در محله فلورس<ref>Flores</ref> شهر [[بوئنوس آیرس]]<ref>Buenos Aires</ref>، [[آرژانتین]]<ref>Argentina</ref>، در خانواده‌ای مهاجر از [[ایتالیا]] متولد شد. فرزند نخست از 5 فرزند خانواده بود. تحصیلات متوسطه را در مدرسه فنی - صنعتی اسکوئیا<ref>Escuela Tecnica Industrial</ref> گذراند و در رشته شیمی دیپلم گرفت. پیش از ورود به عرصه مذهبی، مدتی به‌عنوان تکنسین آزمایشگاه مواد غذایی، سرایدار و نگهبان فعالیت داشت. ابتلای سخت به [[ذات الریه\|ذات‌الریه]]<ref>pneumonia</ref> در جوانی که منجر به از دست رفتن بخشی از ریه‌اش شد، گرایش مذهبی او را تقویت کرد. در سال ۱۹۵۸م به فرقه [[یسوعیان]] پیوست؛ فرقه‌ای کاتولیک که بر فعالیت‌های آموزشی، اجتماعی و تبلیغی تمرکز دارد. سپس تحصیلات عالی خود را در رشته‌های فلسفه و الهیات در آرژانتین، [[شیلی]] و [[آلمان]] به پایان رساند و در سال ۱۹۶۹م به مقام کشیشی رسید. در دهه ۱۹۷۰م، همزمان با دوران دیکتاتوری نظامی در آرژانتین (۱۹۷۶–۱۹۸۳م)، رهبری یسوعیان این کشور را برعهده داشت. عملکرد او در این دوران محل مناقشه بود؛ برخی سکوتش در برابر نقض [[حقوق بشر]]<ref>human rights</ref> را نقد کرده‌اند و برخی دیگر اقداماتش در نجات جان مخالفان را ستودند.

	در سال ۱۹۵۸م به فرقه [[یسوعیان]] پیوست؛ فرقه‌ای کاتولیک که بر فعالیت‌های آموزشی، اجتماعی و تبلیغی تمرکز دارد. سپس تحصیلات عالی خود را در رشته‌های فلسفه و الهیات در آرژانتین، [[شیلی]] و [[آلمان]] به پایان رساند و در سال ۱۹۶۹م به مقام کشیشی رسید. در دهه ۱۹۷۰م، همزمان با دوران دیکتاتوری نظامی در آرژانتین (۱۹۷۶–۱۹۸۳م)، رهبری یسوعیان این کشور را برعهده داشت. عملکرد او در این دوران محل مناقشه بود؛ برخی سکوتش در برابر نقض [[حقوق بشر]]<ref>human rights</ref> را نقد کرده‌ند و برخی دیگر اقداماتش در نجات جان مخالفان را ستودند.		برگولیو در سال ۱۹۹۸م به مقام اسقف اعظم بوئنوس آیرس و در سال ۲۰۰۱م توسط پاپ [[ژان پل دوم]]<ref>Pope John Paul II</ref> به کاردینالی ارتقا یافت. در پی استعفای پاپ [[بندیکتوس شانزدهم\|بندیکت شانزدهم]]<ref>Pope Benedict XVI</ref> در فوریه ۲۰۱۳م، وی در ۱۳ مارس همان سال در مجمع کاردینال‌ها به‌عنوان پاپ انتخاب شد و نام فرانسیس را به یاد سنت فرانسیس آسیزی<ref>Francis of Assisi</ref>، نماد فروتنی، حمایت از فقرا و صلح، برگزید. او از نخستین روزهای پاپی، رویکردی متفاوت و ساده در پیش گرفت؛ برخلاف سنت، در کاخ حواری<ref>Apostolic Palace</ref> اقامت نکرد و در مهمان‌سرای سنت ماریا<ref>The Domus Sanctae Marthae</ref> ساکن شد، از خودروهای ساده استفاده می‌کرد و شخصاً در تماس با شهروندان شرکت می‌نمود.

	در سال ۱۹۹۸م به مقام اسقف اعظم بوئنوس آیرس و در سال ۲۰۰۱م توسط پاپ [[ژان پل دوم]]<ref>Pope John Paul II</ref> به کاردینالی ارتقا یافت. در پی استعفای پاپ [[بندیکتوس شانزدهم\|بندیکت شانزدهم]]<ref>Pope Benedict XVI</ref> در فوریه ۲۰۱۳م، ~~برگولیو~~ در ۱۳ مارس همان سال در مجمع کاردینال‌ها به‌عنوان پاپ انتخاب شد و نام فرانسیس را به یاد سنت فرانسیس آسیزی<ref>Francis of Assisi</ref>، نماد فروتنی، حمایت از فقرا و صلح، برگزید. او از نخستین روزهای پاپی، رویکردی متفاوت و ساده در پیش گرفت؛ برخلاف سنت، در کاخ حواری<ref>Apostolic Palace</ref> اقامت نکرد و در مهمان‌سرای سنت ماریا<ref>The Domus Sanctae Marthae</ref> ساکن شد، از خودروهای ساده استفاده می‌کرد و شخصاً در تماس با شهروندان شرکت می‌نمود.

	در حوزه مسائل اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی مواضعی صریح و انتقادی اتخاذ کرد. در سال ۲۰۱۵م، رساله‌ای در دفاع از محیط زیست و علیه نابرابری جهانی منتشر نمود و در سال ۲۰۲۴م به ابتکار او، واتیکان میزبان نشست جهانی اقلیمی با حضور رهبران ده‌ها کشور شد که به تصویب پروتکل سیاره‌ای برای تاب‌آوری در برابر تغییرات اقلیمی انجامید. در زمینه مقابله با رسوایی‌های جنسی در کلیسا نیز، نشست جهانی حفاظت از کودکان در کلیسا را در سال ۲۰۱۹م برگزار کرد و قانونی تاریخی مبنی بر لغو رازداری پاپی<ref>Pontifical secret</ref> در پرونده‌های سوءاستفاده جنسی به تصویب رساند.

	در عرصه روابط بین‌الادیانی، فعالانه با رهبران ادیان گوناگون از جمله اسلام، یهودیت و آیین‌های بومی دیدار کرد و بر نقش مشترک ادیان در حل بحران‌های جهانی تأکید داشت. در مسائل اجتماعی و اخلاقی، توجه ویژه‌ای به حقوق مهاجران، پناهجویان و اقلیت‌های جنسی نشان داد. از مخالفان سرسخت سرمایه‌داری افسارگسیخته و بی‌عدالتی اقتصادی به شمار می‌رفت و در بحران‌هایی همچون مسئله [[فلسطین]] و جنگ‌های [[خاورمیانه]]، همواره راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز مبتنی بر عدالت را توصیه می‌کرد. از جمله آثار مکتوب او می‌توان به رساله‌های Laudato Si درباره محیط زیست و عدالت اجتماعی، Fratelli Tutti (درباره برادری انسانی و همبستگی) و کتاب امید، مشتمل بر خاطرات و دیدگاه‌های شخصی‌اش، اشاره کرد.

	پاپ فرانسیس در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵م در سن ۸۸ سالگی بر اثر ذات‌الریه در واتیکان درگذشت. به وصیت خودش، برای او مراسم تدفینی ساده در کلیسای سانتا ماریا ماجوره <ref>Santa Maria Maggiore</ref> [[رم، شهر\|رم]] برگزار شد. با وجود سادگی مراسم، این رویداد به یکی از بزرگ‌ترین گردهمایی‌های مذهبی و سیاسی معاصر بدل شد. در مراسم تشییع که در ۲۶ آوریل برگزار گردید، به گفته مقامات واتیکان بیش از 250هزار نفر در میدان سنت پیتر<ref>St Peter's Square</ref> واتیکان گرد آمدند و بیش از صد کشور، نمایندگانی در سطح رؤسای جمهور، نخست‌وزیران، وزیران خارجه و رهبران دینی به آن اعزام کردند. حضور این تعداد از چهره‌های برجسته سیاسی و فرهنگی جهان، گواه جایگاه کم‌نظیر پاپ فرانسیس در عرصه بین‌المللی بود.

	پیکر وی در بخش ویژه‌ای از کلیسای سانتا ماریا ماجوره به خاک سپرده شد. سنگ‌قبرش ساده و از جنس مرمر سفید، تنها با نام FRANCISCUS تزئین شده است. پاپ فرانسیس در تاریخ کلیسای کاتولیک به‌عنوان پاپی اصلاح‌طلب، حامی اقشار فرودست، مدافع محیط زیست و نماد شفافیت و گفت‌وگوی ادیان شناخته می‌شود. دیدگاه‌ها و ابتکارات اجتماعی، اقتصادی و دینی او، کلیسا را وارد فصلی تازه کرد که بازتاب آن در تاریخ معاصر جهان ماندگار خواهد ماند.

			در حوزه مسائل اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی مواضعی صریح و انتقادی اتخاذ کرد. در سال ۲۰۱۵م، رساله‌ای در دفاع از محیط زیست و علیه نابرابری جهانی منتشر نمود و در سال ۲۰۲۴م به ابتکار او، واتیکان میزبان نشست جهانی اقلیمی با حضور رهبران ده‌ها کشور شد که به تصویب پروتکل سیاره‌ای برای تاب‌آوری در برابر تغییرات اقلیمی انجامید. در زمینه مقابله با رسوایی‌های جنسی در کلیسا نیز، نشست جهانی حفاظت از کودکان در کلیسا را در سال ۲۰۱۹م برگزار کرد و قانونی تاریخی مبنی بر لغو رازداری پاپی<ref>Pontifical secret</ref> در پرونده‌های سوءاستفاده جنسی به تصویب رساند. در عرصه روابط بین‌الادیانی، فعالانه با رهبران ادیان گوناگون از جمله اسلام، یهودیت و آیین‌های بومی دیدار کرد و بر نقش مشترک ادیان در حل بحران‌های جهانی تأکید داشت. در مسائل اجتماعی و اخلاقی، توجه ویژه‌ای به حقوق مهاجران، پناهجویان و اقلیت‌های جنسی نشان داد. از مخالفان سرسخت سرمایه‌داری افسارگسیخته و بی‌عدالتی اقتصادی به شمار می‌رفت و در بحران‌هایی همچون مسئله [[فلسطین]] و جنگ‌های [[خاورمیانه]]، همواره راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز مبتنی بر عدالت را توصیه می‌کرد. از جمله آثار مکتوب او می‌توان به رساله‌های Laudato Si درباره محیط زیست و عدالت اجتماعی، Fratelli Tutti (درباره برادری انسانی و همبستگی) و کتاب امید، مشتمل بر خاطرات و دیدگاه‌های شخصی‌اش، اشاره کرد.

			پاپ فرانسیس در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵م در سن ۸۸ سالگی بر اثر ذات‌الریه در واتیکان درگذشت. به وصیت خودش، برای او مراسم تدفینی ساده در کلیسای سانتا ماریا ماجوره <ref>Santa Maria Maggiore</ref> [[رم، شهر\|رم]] برگزار شد. در مراسم تشییع او بیش از صد کشور، نمایندگانی در سطح رؤسای جمهور، نخست‌وزیران، وزیران خارجه و رهبران دینی اعزام کردند. پیکر وی در بخش ویژه‌ای از کلیسای سانتا ماریا ماجوره به خاک سپرده شد.

	----		----

Nazanin در ‏۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۳

2025-05-05T05:33:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:2042184158.jpg\|بندانگشتی\|پاپ فرانسیس]]		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=پاپ فرانسیس\|نام=Pope Francis\|نام دیگر=\|نام اصلی=خورخه ماریو برگولیو\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=بوئنوس آیرس، آرژانتین۱۹۳۶م\|تاریخ مرگ=۲۰۲۵م\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسه فنی - صنعتی اسکوئیا، شیمی
			رشته‌های فلسفه و الهیات در آرژانتین، شیلی و آلمان\|شغل و تخصص اصلی=دویست ‌و شصت‌ و ششمین رهبر کلیسای کاتولیک و حاکم واتیکان\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=در سال ۱۹۹۸م به مقام اسقف اعظم بوئنوس آیرس و در سال ۲۰۰۱م توسط پاپ ژان پل دوم به کاردینالی منصوب شد\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=ادیان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}[[پرونده:2042184158.jpg\|بندانگشتی\|پاپ فرانسیس]]
	پاپ فرانسیس (۱۹۳۶–۲۰۲۵م)(Pope Francis)		پاپ فرانسیس (۱۹۳۶–۲۰۲۵م)(Pope Francis)

خط ۶:		خط ۷:
	برگولیو در ۱۷ دسامبر ۱۹۳۶م در محله فلورس<ref>Flores</ref> شهر [[بوئنوس آیرس]]<ref>Buenos Aires</ref>، [[آرژانتین]]<ref>Argentina</ref>، در خانواده‌ای مهاجر از [[ایتالیا]] متولد شد. فرزند نخست از 5 فرزند خانواده بود. تحصیلات متوسطه را در مدرسه فنی - صنعتی اسکوئیا<ref>Escuela Tecnica Industrial</ref> گذراند و در رشته شیمی دیپلم گرفت. پیش از ورود به عرصه مذهبی، مدتی به‌عنوان تکنسین آزمایشگاه مواد غذایی، سرایدار و نگهبان فعالیت داشت. ابتلای سخت به [[ذات الریه\|ذات‌الریه]]<ref>pneumonia</ref> در جوانی که منجر به از دست رفتن بخشی از ریه‌اش شد، گرایش مذهبی او را تقویت کرد.		برگولیو در ۱۷ دسامبر ۱۹۳۶م در محله فلورس<ref>Flores</ref> شهر [[بوئنوس آیرس]]<ref>Buenos Aires</ref>، [[آرژانتین]]<ref>Argentina</ref>، در خانواده‌ای مهاجر از [[ایتالیا]] متولد شد. فرزند نخست از 5 فرزند خانواده بود. تحصیلات متوسطه را در مدرسه فنی - صنعتی اسکوئیا<ref>Escuela Tecnica Industrial</ref> گذراند و در رشته شیمی دیپلم گرفت. پیش از ورود به عرصه مذهبی، مدتی به‌عنوان تکنسین آزمایشگاه مواد غذایی، سرایدار و نگهبان فعالیت داشت. ابتلای سخت به [[ذات الریه\|ذات‌الریه]]<ref>pneumonia</ref> در جوانی که منجر به از دست رفتن بخشی از ریه‌اش شد، گرایش مذهبی او را تقویت کرد.

	در سال ۱۹۵۸م به فرقه یسوعیان پیوست؛ فرقه‌ای کاتولیک که بر فعالیت‌های آموزشی، اجتماعی و تبلیغی تمرکز دارد. سپس تحصیلات عالی خود را در رشته‌های فلسفه و الهیات در آرژانتین، [[شیلی]] و [[آلمان]] به پایان رساند و در سال ۱۹۶۹م به مقام کشیشی رسید. در دهه ۱۹۷۰م، همزمان با دوران دیکتاتوری نظامی در آرژانتین (۱۹۷۶–۱۹۸۳م)، رهبری یسوعیان این کشور را برعهده داشت. عملکرد او در این دوران محل مناقشه بود؛ برخی سکوتش در برابر نقض [[حقوق بشر]]<ref>human rights</ref> را نقد کرده‌ند و برخی دیگر اقداماتش در نجات جان مخالفان را ستودند.		در سال ۱۹۵۸م به فرقه [[یسوعیان]] پیوست؛ فرقه‌ای کاتولیک که بر فعالیت‌های آموزشی، اجتماعی و تبلیغی تمرکز دارد. سپس تحصیلات عالی خود را در رشته‌های فلسفه و الهیات در آرژانتین، [[شیلی]] و [[آلمان]] به پایان رساند و در سال ۱۹۶۹م به مقام کشیشی رسید. در دهه ۱۹۷۰م، همزمان با دوران دیکتاتوری نظامی در آرژانتین (۱۹۷۶–۱۹۸۳م)، رهبری یسوعیان این کشور را برعهده داشت. عملکرد او در این دوران محل مناقشه بود؛ برخی سکوتش در برابر نقض [[حقوق بشر]]<ref>human rights</ref> را نقد کرده‌ند و برخی دیگر اقداماتش در نجات جان مخالفان را ستودند.

	در سال ۱۹۹۸م به مقام اسقف اعظم بوئنوس آیرس و در سال ۲۰۰۱م توسط پاپ [[ژان پل دوم]]<ref>Pope John Paul II</ref> به کاردینالی ارتقا یافت. در پی استعفای پاپ [[بندیکتوس شانزدهم\|بندیکت شانزدهم]]<ref>Pope Benedict XVI</ref> در فوریه ۲۰۱۳م، برگولیو در ۱۳ مارس همان سال در مجمع کاردینال‌ها به‌عنوان پاپ انتخاب شد و نام فرانسیس را به یاد سنت فرانسیس آسیزی<ref>Francis of Assisi</ref>، نماد فروتنی، حمایت از فقرا و صلح، برگزید. او از نخستین روزهای پاپی، رویکردی متفاوت و ساده در پیش گرفت؛ برخلاف سنت، در کاخ حواری<ref>Apostolic Palace</ref> اقامت نکرد و در مهمان‌سرای سنت ماریا<ref>The Domus Sanctae Marthae</ref> ساکن شد، از خودروهای ساده استفاده می‌کرد و شخصاً در تماس با شهروندان شرکت می‌نمود.		در سال ۱۹۹۸م به مقام اسقف اعظم بوئنوس آیرس و در سال ۲۰۰۱م توسط پاپ [[ژان پل دوم]]<ref>Pope John Paul II</ref> به کاردینالی ارتقا یافت. در پی استعفای پاپ [[بندیکتوس شانزدهم\|بندیکت شانزدهم]]<ref>Pope Benedict XVI</ref> در فوریه ۲۰۱۳م، برگولیو در ۱۳ مارس همان سال در مجمع کاردینال‌ها به‌عنوان پاپ انتخاب شد و نام فرانسیس را به یاد سنت فرانسیس آسیزی<ref>Francis of Assisi</ref>، نماد فروتنی، حمایت از فقرا و صلح، برگزید. او از نخستین روزهای پاپی، رویکردی متفاوت و ساده در پیش گرفت؛ برخلاف سنت، در کاخ حواری<ref>Apostolic Palace</ref> اقامت نکرد و در مهمان‌سرای سنت ماریا<ref>The Domus Sanctae Marthae</ref> ساکن شد، از خودروهای ساده استفاده می‌کرد و شخصاً در تماس با شهروندان شرکت می‌نمود.
خط ۱۴:		خط ۱۵:
	در عرصه روابط بین‌الادیانی، فعالانه با رهبران ادیان گوناگون از جمله اسلام، یهودیت و آیین‌های بومی دیدار کرد و بر نقش مشترک ادیان در حل بحران‌های جهانی تأکید داشت. در مسائل اجتماعی و اخلاقی، توجه ویژه‌ای به حقوق مهاجران، پناهجویان و اقلیت‌های جنسی نشان داد. از مخالفان سرسخت سرمایه‌داری افسارگسیخته و بی‌عدالتی اقتصادی به شمار می‌رفت و در بحران‌هایی همچون مسئله [[فلسطین]] و جنگ‌های [[خاورمیانه]]، همواره راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز مبتنی بر عدالت را توصیه می‌کرد. از جمله آثار مکتوب او می‌توان به رساله‌های Laudato Si درباره محیط زیست و عدالت اجتماعی، Fratelli Tutti (درباره برادری انسانی و همبستگی) و کتاب امید، مشتمل بر خاطرات و دیدگاه‌های شخصی‌اش، اشاره کرد.		در عرصه روابط بین‌الادیانی، فعالانه با رهبران ادیان گوناگون از جمله اسلام، یهودیت و آیین‌های بومی دیدار کرد و بر نقش مشترک ادیان در حل بحران‌های جهانی تأکید داشت. در مسائل اجتماعی و اخلاقی، توجه ویژه‌ای به حقوق مهاجران، پناهجویان و اقلیت‌های جنسی نشان داد. از مخالفان سرسخت سرمایه‌داری افسارگسیخته و بی‌عدالتی اقتصادی به شمار می‌رفت و در بحران‌هایی همچون مسئله [[فلسطین]] و جنگ‌های [[خاورمیانه]]، همواره راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز مبتنی بر عدالت را توصیه می‌کرد. از جمله آثار مکتوب او می‌توان به رساله‌های Laudato Si درباره محیط زیست و عدالت اجتماعی، Fratelli Tutti (درباره برادری انسانی و همبستگی) و کتاب امید، مشتمل بر خاطرات و دیدگاه‌های شخصی‌اش، اشاره کرد.

	پاپ فرانسیس در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵م در سن ۸۸ سالگی بر اثر ذات‌الریه در واتیکان درگذشت. به وصیت خودش، برای او مراسم تدفینی ساده در کلیسای سانتا ماریا ماجوره <ref>Santa Maria Maggiore</ref> رم برگزار شد. با وجود سادگی مراسم، این رویداد به یکی از بزرگ‌ترین گردهمایی‌های مذهبی و سیاسی معاصر بدل شد. در مراسم تشییع که در ۲۶ آوریل برگزار گردید، به گفته مقامات واتیکان بیش از 250هزار نفر در میدان سنت پیتر<ref>St Peter's Square</ref> واتیکان گرد آمدند و بیش از صد کشور، نمایندگانی در سطح رؤسای جمهور، نخست‌وزیران، وزیران خارجه و رهبران دینی به آن اعزام کردند. حضور این تعداد از چهره‌های برجسته سیاسی و فرهنگی جهان، گواه جایگاه کم‌نظیر پاپ فرانسیس در عرصه بین‌المللی بود.		پاپ فرانسیس در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵م در سن ۸۸ سالگی بر اثر ذات‌الریه در واتیکان درگذشت. به وصیت خودش، برای او مراسم تدفینی ساده در کلیسای سانتا ماریا ماجوره <ref>Santa Maria Maggiore</ref> [[رم، شهر\|رم]] برگزار شد. با وجود سادگی مراسم، این رویداد به یکی از بزرگ‌ترین گردهمایی‌های مذهبی و سیاسی معاصر بدل شد. در مراسم تشییع که در ۲۶ آوریل برگزار گردید، به گفته مقامات واتیکان بیش از 250هزار نفر در میدان سنت پیتر<ref>St Peter's Square</ref> واتیکان گرد آمدند و بیش از صد کشور، نمایندگانی در سطح رؤسای جمهور، نخست‌وزیران، وزیران خارجه و رهبران دینی به آن اعزام کردند. حضور این تعداد از چهره‌های برجسته سیاسی و فرهنگی جهان، گواه جایگاه کم‌نظیر پاپ فرانسیس در عرصه بین‌المللی بود.

	پیکر وی در بخش ویژه‌ای از کلیسای سانتا ماریا ماجوره به خاک سپرده شد. سنگ‌قبرش ساده و از جنس مرمر سفید، تنها با نام FRANCISCUS تزئین شده است. پاپ فرانسیس در تاریخ کلیسای کاتولیک به‌عنوان پاپی اصلاح‌طلب، حامی اقشار فرودست، مدافع محیط زیست و نماد شفافیت و گفت‌وگوی ادیان شناخته می‌شود. دیدگاه‌ها و ابتکارات اجتماعی، اقتصادی و دینی او، کلیسا را وارد فصلی تازه کرد که بازتاب آن در تاریخ معاصر جهان ماندگار خواهد ماند.		پیکر وی در بخش ویژه‌ای از کلیسای سانتا ماریا ماجوره به خاک سپرده شد. سنگ‌قبرش ساده و از جنس مرمر سفید، تنها با نام FRANCISCUS تزئین شده است. پاپ فرانسیس در تاریخ کلیسای کاتولیک به‌عنوان پاپی اصلاح‌طلب، حامی اقشار فرودست، مدافع محیط زیست و نماد شفافیت و گفت‌وگوی ادیان شناخته می‌شود. دیدگاه‌ها و ابتکارات اجتماعی، اقتصادی و دینی او، کلیسا را وارد فصلی تازه کرد که بازتاب آن در تاریخ معاصر جهان ماندگار خواهد ماند.

Mohammadi3 در ‏۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۳

2025-05-05T05:23:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۳
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	<references />		<references />
	[[رده:ادیان و فرقه های غیراسلام]]		[[رده:ادیان و فرقه های غیراسلام]]
			[[رده:مسیحیت – اشخاص و عناوین]]

Mohammadi3 در ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۳۱

2025-05-03T21:31:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:2042184158.jpg\|بندانگشتی\|پاپ فرانسیس]]
	پاپ فرانسیس (۱۹۳۶–۲۰۲۵م)(Pope Francis)		پاپ فرانسیس (۱۹۳۶–۲۰۲۵م)(Pope Francis)

Mohammadi3 در ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۸

2025-05-03T21:28:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۸
خط ۷:		خط ۷:
	در سال ۱۹۵۸م به فرقه یسوعیان پیوست؛ فرقه‌ای کاتولیک که بر فعالیت‌های آموزشی، اجتماعی و تبلیغی تمرکز دارد. سپس تحصیلات عالی خود را در رشته‌های فلسفه و الهیات در آرژانتین، [[شیلی]] و [[آلمان]] به پایان رساند و در سال ۱۹۶۹م به مقام کشیشی رسید. در دهه ۱۹۷۰م، همزمان با دوران دیکتاتوری نظامی در آرژانتین (۱۹۷۶–۱۹۸۳م)، رهبری یسوعیان این کشور را برعهده داشت. عملکرد او در این دوران محل مناقشه بود؛ برخی سکوتش در برابر نقض [[حقوق بشر]]<ref>human rights</ref> را نقد کرده‌ند و برخی دیگر اقداماتش در نجات جان مخالفان را ستودند.		در سال ۱۹۵۸م به فرقه یسوعیان پیوست؛ فرقه‌ای کاتولیک که بر فعالیت‌های آموزشی، اجتماعی و تبلیغی تمرکز دارد. سپس تحصیلات عالی خود را در رشته‌های فلسفه و الهیات در آرژانتین، [[شیلی]] و [[آلمان]] به پایان رساند و در سال ۱۹۶۹م به مقام کشیشی رسید. در دهه ۱۹۷۰م، همزمان با دوران دیکتاتوری نظامی در آرژانتین (۱۹۷۶–۱۹۸۳م)، رهبری یسوعیان این کشور را برعهده داشت. عملکرد او در این دوران محل مناقشه بود؛ برخی سکوتش در برابر نقض [[حقوق بشر]]<ref>human rights</ref> را نقد کرده‌ند و برخی دیگر اقداماتش در نجات جان مخالفان را ستودند.

	در سال ۱۹۹۸م به مقام اسقف اعظم بوئنوس آیرس و در سال ۲۰۰۱م توسط پاپ [[ژان پل دوم]]<ref>Pope John Paul II</ref> به کاردینالی ارتقا یافت. در پی استعفای پاپ بندیکت شانزدهم<ref>Pope Benedict XVI</ref> در فوریه ۲۰۱۳م، برگولیو در ۱۳ مارس همان سال در مجمع کاردینال‌ها به‌عنوان پاپ انتخاب شد و نام فرانسیس را به یاد سنت فرانسیس آسیزی<ref>Francis of Assisi</ref>، نماد فروتنی، حمایت از فقرا و صلح، برگزید. او از نخستین روزهای پاپی، رویکردی متفاوت و ساده در پیش گرفت؛ برخلاف سنت، در کاخ حواری<ref>Apostolic Palace</ref> اقامت نکرد و در مهمان‌سرای سنت ماریا<ref>The Domus Sanctae Marthae</ref> ساکن شد، از خودروهای ساده استفاده می‌کرد و شخصاً در تماس با شهروندان شرکت می‌نمود.		در سال ۱۹۹۸م به مقام اسقف اعظم بوئنوس آیرس و در سال ۲۰۰۱م توسط پاپ [[ژان پل دوم]]<ref>Pope John Paul II</ref> به کاردینالی ارتقا یافت. در پی استعفای پاپ [[بندیکتوس شانزدهم\|بندیکت شانزدهم]]<ref>Pope Benedict XVI</ref> در فوریه ۲۰۱۳م، برگولیو در ۱۳ مارس همان سال در مجمع کاردینال‌ها به‌عنوان پاپ انتخاب شد و نام فرانسیس را به یاد سنت فرانسیس آسیزی<ref>Francis of Assisi</ref>، نماد فروتنی، حمایت از فقرا و صلح، برگزید. او از نخستین روزهای پاپی، رویکردی متفاوت و ساده در پیش گرفت؛ برخلاف سنت، در کاخ حواری<ref>Apostolic Palace</ref> اقامت نکرد و در مهمان‌سرای سنت ماریا<ref>The Domus Sanctae Marthae</ref> ساکن شد، از خودروهای ساده استفاده می‌کرد و شخصاً در تماس با شهروندان شرکت می‌نمود.

	در حوزه مسائل اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی مواضعی صریح و انتقادی اتخاذ کرد. در سال ۲۰۱۵م، رساله‌ای در دفاع از محیط زیست و علیه نابرابری جهانی منتشر نمود و در سال ۲۰۲۴م به ابتکار او، واتیکان میزبان نشست جهانی اقلیمی با حضور رهبران ده‌ها کشور شد که به تصویب پروتکل سیاره‌ای برای تاب‌آوری در برابر تغییرات اقلیمی انجامید. در زمینه مقابله با رسوایی‌های جنسی در کلیسا نیز، نشست جهانی حفاظت از کودکان در کلیسا را در سال ۲۰۱۹م برگزار کرد و قانونی تاریخی مبنی بر لغو رازداری پاپی<ref>Pontifical secret</ref> در پرونده‌های سوءاستفاده جنسی به تصویب رساند.		در حوزه مسائل اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی مواضعی صریح و انتقادی اتخاذ کرد. در سال ۲۰۱۵م، رساله‌ای در دفاع از محیط زیست و علیه نابرابری جهانی منتشر نمود و در سال ۲۰۲۴م به ابتکار او، واتیکان میزبان نشست جهانی اقلیمی با حضور رهبران ده‌ها کشور شد که به تصویب پروتکل سیاره‌ای برای تاب‌آوری در برابر تغییرات اقلیمی انجامید. در زمینه مقابله با رسوایی‌های جنسی در کلیسا نیز، نشست جهانی حفاظت از کودکان در کلیسا را در سال ۲۰۱۹م برگزار کرد و قانونی تاریخی مبنی بر لغو رازداری پاپی<ref>Pontifical secret</ref> در پرونده‌های سوءاستفاده جنسی به تصویب رساند.
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	----		----
			<references />
			[[رده:ادیان و فرقه های غیراسلام]]

Mohammadi3 در ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۷

2025-05-03T21:27:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۷
خط ۷:		خط ۷:
	در سال ۱۹۵۸م به فرقه یسوعیان پیوست؛ فرقه‌ای کاتولیک که بر فعالیت‌های آموزشی، اجتماعی و تبلیغی تمرکز دارد. سپس تحصیلات عالی خود را در رشته‌های فلسفه و الهیات در آرژانتین، [[شیلی]] و [[آلمان]] به پایان رساند و در سال ۱۹۶۹م به مقام کشیشی رسید. در دهه ۱۹۷۰م، همزمان با دوران دیکتاتوری نظامی در آرژانتین (۱۹۷۶–۱۹۸۳م)، رهبری یسوعیان این کشور را برعهده داشت. عملکرد او در این دوران محل مناقشه بود؛ برخی سکوتش در برابر نقض [[حقوق بشر]]<ref>human rights</ref> را نقد کرده‌ند و برخی دیگر اقداماتش در نجات جان مخالفان را ستودند.		در سال ۱۹۵۸م به فرقه یسوعیان پیوست؛ فرقه‌ای کاتولیک که بر فعالیت‌های آموزشی، اجتماعی و تبلیغی تمرکز دارد. سپس تحصیلات عالی خود را در رشته‌های فلسفه و الهیات در آرژانتین، [[شیلی]] و [[آلمان]] به پایان رساند و در سال ۱۹۶۹م به مقام کشیشی رسید. در دهه ۱۹۷۰م، همزمان با دوران دیکتاتوری نظامی در آرژانتین (۱۹۷۶–۱۹۸۳م)، رهبری یسوعیان این کشور را برعهده داشت. عملکرد او در این دوران محل مناقشه بود؛ برخی سکوتش در برابر نقض [[حقوق بشر]]<ref>human rights</ref> را نقد کرده‌ند و برخی دیگر اقداماتش در نجات جان مخالفان را ستودند.

	در سال ۱۹۹۸م به مقام اسقف اعظم بوئنوس آیرس و در سال ۲۰۰۱م توسط پاپ [[ژان پل دوم]]<ref>Pope John Paul II</ref> به کاردینالی ارتقا یافت. در پی استعفای پاپ بندیکت شانزدهم در فوریه ~~۲۰۱۳،~~ برگولیو در ۱۳ مارس همان سال در مجمع کاردینال‌ها به‌عنوان پاپ انتخاب شد و نام فرانسیس را به یاد سنت فرانسیس ~~آسیزی،~~ نماد فروتنی، حمایت از فقرا و صلح، برگزید. او از نخستین روزهای پاپی، رویکردی متفاوت و ساده در پیش گرفت؛ برخلاف سنت، در کاخ حواری اقامت نکرد و در مهمان‌سرای سنت ماریا ساکن شد، از خودروهای ساده استفاده می‌کرد و شخصاً در تماس با شهروندان شرکت می‌نمود.		در سال ۱۹۹۸م به مقام اسقف اعظم بوئنوس آیرس و در سال ۲۰۰۱م توسط پاپ [[ژان پل دوم]]<ref>Pope John Paul II</ref> به کاردینالی ارتقا یافت. در پی استعفای پاپ بندیکت شانزدهم<ref>Pope Benedict XVI</ref> در فوریه ۲۰۱۳م، برگولیو در ۱۳ مارس همان سال در مجمع کاردینال‌ها به‌عنوان پاپ انتخاب شد و نام فرانسیس را به یاد سنت فرانسیس آسیزی<ref>Francis of Assisi</ref>، نماد فروتنی، حمایت از فقرا و صلح، برگزید. او از نخستین روزهای پاپی، رویکردی متفاوت و ساده در پیش گرفت؛ برخلاف سنت، در کاخ حواری<ref>Apostolic Palace</ref> اقامت نکرد و در مهمان‌سرای سنت ماریا<ref>The Domus Sanctae Marthae</ref> ساکن شد، از خودروهای ساده استفاده می‌کرد و شخصاً در تماس با شهروندان شرکت می‌نمود.
	در حوزه مسائل اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی مواضعی صریح و انتقادی اتخاذ کرد. در سال ۲۰۱۵، رساله‌ای در دفاع از محیط زیست و علیه نابرابری جهانی منتشر نمود و در سال ۲۰۲۴ به ابتکار او، واتیکان میزبان نشست جهانی اقلیمی با حضور رهبران ده‌ها کشور شد که به تصویب پروتکل سیاره‌ای برای تاب‌آوری در برابر تغییرات اقلیمی انجامید. در زمینه مقابله با رسوایی‌های جنسی در کلیسا نیز، نشست جهانی حفاظت از کودکان در کلیسا را در سال ۲۰۱۹ برگزار کرد و قانونی تاریخی مبنی بر لغو رازداری پاپی در پرونده‌های سوءاستفاده جنسی به تصویب رساند.
	در عرصه روابط بین‌الادیانی، فعالانه با رهبران ادیان گوناگون از جمله اسلام، یهودیت و آیین‌های بومی دیدار کرد و بر نقش مشترک ادیان در حل بحران‌های جهانی تأکید داشت. در مسائل اجتماعی و اخلاقی، توجه ویژه‌ای به حقوق مهاجران، پناهجویان و اقلیت‌های جنسی نشان داد. از مخالفان سرسخت سرمایه‌داری افسارگسیخته و بی‌عدالتی اقتصادی به شمار می‌رفت و در بحران‌هایی همچون مسئله فلسطین و جنگ‌های خاورمیانه، همواره راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز مبتنی بر عدالت را توصیه می‌کرد. از جمله آثار مکتوب او می‌توان به رساله‌های Laudato Si درباره محیط زیست و عدالت اجتماعی، Fratelli Tutti (درباره برادری انسانی و همبستگی) و کتاب امید، مشتمل بر خاطرات و دیدگاه‌های شخصی‌اش، اشاره کرد.

	~~پاپ فرانسیس~~ در ~~۲۱ آوریل ۲۰۲۵~~ در ~~سن ۸۸ سالگی بر اثر ذات‌الریه~~ در واتیکان ~~درگذشت. درگذشت او بازتابی گسترده~~ در ~~سراسر جهان داشت~~. ~~به وصیت خودش، مراسم تدفینی ساده~~ در ~~کلیسای سانتا ماریا ماجوره~~ در ~~رم برگزار شد. با وجود سادگی مراسم، این رویداد به یکی~~ از ~~بزرگ‌ترین گردهمایی‌های مذهبی و سیاسی معاصر بدل شد.~~ در ~~مراسم تشییع که~~ در ~~۲۶ آوریل~~ برگزار ~~گردید، به گفته مقامات واتیکان بیش از دویست~~ و ~~پنجاه هزار نفر~~ در میدان سنت پیتر واتیکان گرد آمدند و بیش از صد کشور، نمایندگانی در سطح رؤسای جمهور، نخست‌وزیران، وزیران خارجه و رهبران دینی به آن اعزام کردند. حضور این تعداد از چهره‌های برجسته سیاسی و فرهنگی جهان، گواه جایگاه کم‌نظیر پاپ فرانسیس در عرصه بین‌المللی بود.		در حوزه مسائل اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی مواضعی صریح و انتقادی اتخاذ کرد. در سال ۲۰۱۵م، رساله‌ای در دفاع از محیط زیست و علیه نابرابری جهانی منتشر نمود و در سال ۲۰۲۴م به ابتکار او، واتیکان میزبان نشست جهانی اقلیمی با حضور رهبران ده‌ها کشور شد که به تصویب پروتکل سیاره‌ای برای تاب‌آوری در برابر تغییرات اقلیمی انجامید. در زمینه مقابله با رسوایی‌های جنسی در کلیسا نیز، نشست جهانی حفاظت از کودکان در کلیسا را در سال ۲۰۱۹م برگزار کرد و قانونی تاریخی مبنی بر لغو رازداری پاپی<ref>Pontifical secret</ref> در پرونده‌های سوءاستفاده جنسی به تصویب رساند.

	~~پیکر وی~~ در ~~بخش~~ ویژه‌ای از ~~کلیسای سانتا ماریا ماجوره~~ به ~~خاک سپرده شد~~. ~~سنگ‌قبرش ساده و~~ از جنس مرمر سفید، تنها با نام FRANCISCUS تزئین شده است. پاپ فرانسیس در تاریخ کلیسای کاتولیک به‌عنوان پاپی اصلاح‌طلب، حامی اقشار فرودست، مدافع محیط زیست و ~~نماد شفافیت~~ و ~~گفت‌وگوی ادیان شناخته می‌شود. دیدگاه‌ها~~ و ~~ابتکارات اجتماعی، اقتصادی~~ و ~~دینی او، کلیسا را وارد فصلی تازه~~ کرد ~~که بازتاب آن در تاریخ معاصر جهان ماندگار خواهد ماند~~.		در عرصه روابط بین‌الادیانی، فعالانه با رهبران ادیان گوناگون از جمله اسلام، یهودیت و آیین‌های بومی دیدار کرد و بر نقش مشترک ادیان در حل بحران‌های جهانی تأکید داشت. در مسائل اجتماعی و اخلاقی، توجه ویژه‌ای به حقوق مهاجران، پناهجویان و اقلیت‌های جنسی نشان داد. از مخالفان سرسخت سرمایه‌داری افسارگسیخته و بی‌عدالتی اقتصادی به شمار می‌رفت و در بحران‌هایی همچون مسئله [[فلسطین]] و جنگ‌های [[خاورمیانه]]، همواره راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز مبتنی بر عدالت را توصیه می‌کرد. از جمله آثار مکتوب او می‌توان به رساله‌های Laudato Si درباره محیط زیست و عدالت اجتماعی، Fratelli Tutti (درباره برادری انسانی و همبستگی) و کتاب امید، مشتمل بر خاطرات و دیدگاه‌های شخصی‌اش، اشاره کرد.

			پاپ فرانسیس در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵م در سن ۸۸ سالگی بر اثر ذات‌الریه در واتیکان درگذشت. به وصیت خودش، برای او مراسم تدفینی ساده در کلیسای سانتا ماریا ماجوره <ref>Santa Maria Maggiore</ref> رم برگزار شد. با وجود سادگی مراسم، این رویداد به یکی از بزرگ‌ترین گردهمایی‌های مذهبی و سیاسی معاصر بدل شد. در مراسم تشییع که در ۲۶ آوریل برگزار گردید، به گفته مقامات واتیکان بیش از 250هزار نفر در میدان سنت پیتر<ref>St Peter's Square</ref> واتیکان گرد آمدند و بیش از صد کشور، نمایندگانی در سطح رؤسای جمهور، نخست‌وزیران، وزیران خارجه و رهبران دینی به آن اعزام کردند. حضور این تعداد از چهره‌های برجسته سیاسی و فرهنگی جهان، گواه جایگاه کم‌نظیر پاپ فرانسیس در عرصه بین‌المللی بود.

	~~[1] Pope Benedict XVI~~		پیکر وی در بخش ویژه‌ای از کلیسای سانتا ماریا ماجوره به خاک سپرده شد. سنگ‌قبرش ساده و از جنس مرمر سفید، تنها با نام FRANCISCUS تزئین شده است. پاپ فرانسیس در تاریخ کلیسای کاتولیک به‌عنوان پاپی اصلاح‌طلب، حامی اقشار فرودست، مدافع محیط زیست و نماد شفافیت و گفت‌وگوی ادیان شناخته می‌شود. دیدگاه‌ها و ابتکارات اجتماعی، اقتصادی و دینی او، کلیسا را وارد فصلی تازه کرد که بازتاب آن در تاریخ معاصر جهان ماندگار خواهد ماند.

	~~Jorge Mario Bergoglio~~

	~~[1] Catholic Church~~

	~~[1] Vatican City State~~		----

	~~[1] Jesuits~~

	~~[1] Pope Gregory III~~

	~~[1] Flores~~

	~~[1] Buenos Aires~~

	~~[1] Argentina~~

	~~[1] Mario Jose Bergoglio~~

	~~[1] Regina Maria Sivori~~

	~~[1] Escuela Tecnica Industrial~~

	~~[1] Pope John Paul II~~

	~~[1] Pope Benedict XVI~~

Mohammadi3 در ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۱۲

2025-05-03T21:12:41Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 پاپ فرانسیس (۱۹۳۶–۲۰۲۵م)(Pope Francis)
-(نام اصلی: خورخه ماریو برگولیو<ref>Jorge Mario Bergoglio</ref>) دویست ‌و شصت‌ و ششمین رهبر کلیسای کاتولیک<ref>Catholic Church</ref> و حاکم [[واتیکان]]<ref>Vatican City State</ref> در فاصله سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۵م. انتخاب او به‌عنوان پاپ، نقطه‌عطفی در تاریخ کلیسا به شمار می‌رفت؛ چراکه وی نخستین پاپ از [[امریکای لاتین|آمریکای لاتین]]، نخستین پاپ عضو فرقه [[یسوعیان]] و نخستین پاپ غیراروپایی در بیش از ۱۲۰۰ سال پس از پاپ گریگوری سوم در قرن هشتم بود. این انتخاب، نمادی از تحول در سنت‌های رهبری واتیکان و توجه به جهان در حال توسعه قلمداد می‌شد.
+(نام اصلی: خورخه ماریو برگولیو<ref>Jorge Mario Bergoglio</ref>) دویست ‌و شصت‌ و ششمین رهبر کلیسای کاتولیک<ref>Catholic Church</ref> و حاکم [[واتیکان]]<ref>Vatican City State</ref> در فاصله سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۵م. انتخاب او به‌عنوان پاپ، نقطه‌عطفی در تاریخ کلیسا به شمار می‌رفت؛ چراکه وی نخستین پاپ از [[امریکای لاتین|آمریکای لاتین]]، نخستین پاپ عضو فرقه [[یسوعیان]]<ref>Jesuits</ref> و نخستین پاپ غیراروپایی در بیش از ۱۲۰۰ سال پس از پاپ گریگوری سوم<ref>Pope Gregory III</ref> در قرن هشتم بود. این انتخاب، نمادی از تحول در سنت‌های رهبری واتیکان و توجه به جهان در حال توسعه قلمداد می‌شد.
-برگولیو در ۱۷ دسامبر ۱۹۳۶م در محله فلورس شهر [[بوئنوس آیرس]]، [[آرژانتین]]، در خانواده‌ای مهاجر از ایتالیا متولد شد. فرزند نخست از پنج فرزند خانواده بود. پدرش، ماریو جوزف برگولیو، حسابدار و مادرش، رجینا ماریا سیوری، خانه‌دار بود. تحصیلات متوسطه را در مدرسه فنی-صنعتی اسکوئیا گذراند و در رشته شیمی دیپلم گرفت. پیش از ورود به عرصه مذهبی، مدتی به‌عنوان تکنسین آزمایشگاه مواد غذایی، سرایدار و نگهبان فعالیت داشت. ابتلای سخت به ذات‌الریه در جوانی که منجر به از دست رفتن بخشی از ریه‌اش شد، گرایش مذهبی او را تقویت کرد.
+برگولیو در ۱۷ دسامبر ۱۹۳۶م در محله فلورس<ref>Flores</ref> شهر [[بوئنوس آیرس]]<ref>Buenos Aires</ref>، [[آرژانتین]]<ref>Argentina</ref>، در خانواده‌ای مهاجر از [[ایتالیا]] متولد شد. فرزند نخست از 5 فرزند خانواده بود. تحصیلات متوسطه را در مدرسه فنی - صنعتی اسکوئیا<ref>Escuela Tecnica Industrial</ref> گذراند و در رشته شیمی دیپلم گرفت. پیش از ورود به عرصه مذهبی، مدتی به‌عنوان تکنسین آزمایشگاه مواد غذایی، سرایدار و نگهبان فعالیت داشت. ابتلای سخت به [[ذات الریه|ذات‌الریه]]<ref>pneumonia</ref> در جوانی که منجر به از دست رفتن بخشی از ریه‌اش شد، گرایش مذهبی او را تقویت کرد.
-در سال ۱۹۹۸ به مقام اسقف اعظم بوئنوس آیرس و در سال ۲۰۰۱ توسط پاپ ژان پل دوم به کاردینالی ارتقا یافت. در پی استعفای پاپ بندیکت شانزدهم در فوریه ۲۰۱۳، برگولیو در ۱۳ مارس همان سال در مجمع کاردینال‌ها به‌عنوان پاپ انتخاب شد و نام فرانسیس را به یاد سنت فرانسیس آسیزی، نماد فروتنی، حمایت از فقرا و صلح، برگزید. او از نخستین روزهای پاپی، رویکردی متفاوت و ساده در پیش گرفت؛ برخلاف سنت، در کاخ حواری اقامت نکرد و در مهمان‌سرای سنت ماریا ساکن شد، از خودروهای ساده استفاده می‌کرد و شخصاً در تماس با شهروندان شرکت می‌نمود.
+در سال ۱۹۵۸م به فرقه یسوعیان پیوست؛ فرقه‌ای کاتولیک که بر فعالیت‌های آموزشی، اجتماعی و تبلیغی تمرکز دارد. سپس تحصیلات عالی خود را در رشته‌های فلسفه و الهیات در آرژانتین، [[شیلی]] و [[آلمان]] به پایان رساند و در سال ۱۹۶۹م به مقام کشیشی رسید. در دهه ۱۹۷۰م، همزمان با دوران دیکتاتوری نظامی در آرژانتین (۱۹۷۶–۱۹۸۳م)، رهبری یسوعیان این کشور را برعهده داشت. عملکرد او در این دوران محل مناقشه بود؛ برخی سکوتش در برابر نقض [[حقوق بشر]]<ref>human rights</ref> را نقد کرده‌ند و برخی دیگر اقداماتش در نجات جان مخالفان را ستودند.
 در حوزه مسائل اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی مواضعی صریح و انتقادی اتخاذ کرد. در سال ۲۰۱۵، رساله‌ای در دفاع از محیط زیست و علیه نابرابری جهانی منتشر نمود و در سال ۲۰۲۴ به ابتکار او، واتیکان میزبان نشست جهانی اقلیمی با حضور رهبران ده‌ها کشور شد که به تصویب پروتکل سیاره‌ای برای تاب‌آوری در برابر تغییرات اقلیمی انجامید. در زمینه مقابله با رسوایی‌های جنسی در کلیسا نیز، نشست جهانی حفاظت از کودکان در کلیسا را در سال ۲۰۱۹ برگزار کرد و قانونی تاریخی مبنی بر لغو رازداری پاپی در پرونده‌های سوءاستفاده جنسی به تصویب رساند.
 در عرصه روابط بین‌الادیانی، فعالانه با رهبران ادیان گوناگون از جمله اسلام، یهودیت و آیین‌های بومی دیدار کرد و بر نقش مشترک ادیان در حل بحران‌های جهانی تأکید داشت. در مسائل اجتماعی و اخلاقی، توجه ویژه‌ای به حقوق مهاجران، پناهجویان و اقلیت‌های جنسی نشان داد. از مخالفان سرسخت سرمایه‌داری افسارگسیخته و بی‌عدالتی اقتصادی به شمار می‌رفت و در بحران‌هایی همچون مسئله فلسطین و جنگ‌های خاورمیانه، همواره راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز مبتنی بر عدالت را توصیه می‌کرد. از جمله آثار مکتوب او می‌توان به رساله‌های Laudato Si درباره محیط زیست و عدالت اجتماعی، Fratelli Tutti (درباره برادری انسانی و همبستگی) و کتاب امید، مشتمل بر خاطرات و دیدگاه‌های شخصی‌اش، اشاره کرد.
@@ خط ۱۴: / خط ۱۵: @@
 پیکر وی در بخش ویژه‌ای از کلیسای سانتا ماریا ماجوره به خاک سپرده شد. سنگ‌قبرش ساده و از جنس مرمر سفید، تنها با نام FRANCISCUS تزئین شده است. پاپ فرانسیس در تاریخ کلیسای کاتولیک به‌عنوان پاپی اصلاح‌طلب، حامی اقشار فرودست، مدافع محیط زیست و نماد شفافیت و گفت‌وگوی ادیان شناخته می‌شود. دیدگاه‌ها و ابتکارات اجتماعی، اقتصادی و دینی او، کلیسا را وارد فصلی تازه کرد که بازتاب آن در تاریخ معاصر جهان ماندگار خواهد ماند.
 [1] Pope Benedict XVI

Mohammadi3 در ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۰۳

2025-05-03T21:03:16Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-پاپ فرانسیس (۱۹۳۶–۲۰۲۵)
+پاپ فرانسیس (۱۹۳۶–۲۰۲۵م)(Pope Francis)
 Pope Francis
-با نام اصلی خورخه ماریو برگولیو ، دویست ‌و شصت‌ و ششمین رهبر کلیسای کاتولیک  و حاکم واتیکان  در فاصله سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۵. انتخاب او به‌عنوان پاپ، نقطه‌عطفی در تاریخ کلیسا به شمار می‌رفت؛ چراکه وی نخستین پاپ از آمریکای لاتین، نخستین پاپ عضو فرقه یسوعیان  و نخستین پاپ غیراروپایی در بیش از ۱۲۰۰ سال پس از پاپ گریگوری سوم  در قرن هشتم بود. این انتخاب، نمادی از تحول در سنت‌های رهبری واتیکان و توجه به جهان در حال توسعه قلمداد می‌شد.
+(نام اصلی: خورخه ماریو برگولیو<ref>Jorge Mario Bergoglio</ref>) دویست ‌و شصت‌ و ششمین رهبر کلیسای کاتولیک<ref>Catholic Church</ref> و حاکم [[واتیکان]]<ref>Vatican City State</ref> در فاصله سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۵م. انتخاب او به‌عنوان پاپ، نقطه‌عطفی در تاریخ کلیسا به شمار می‌رفت؛ چراکه وی نخستین پاپ از [[امریکای لاتین|آمریکای لاتین]]، نخستین پاپ عضو فرقه [[یسوعیان]] و نخستین پاپ غیراروپایی در بیش از ۱۲۰۰ سال پس از پاپ گریگوری سوم در قرن هشتم بود. این انتخاب، نمادی از تحول در سنت‌های رهبری واتیکان و توجه به جهان در حال توسعه قلمداد می‌شد.
-برگولیو در ۱۷ دسامبر ۱۹۳۶ در محله فلورس  شهر بوئنوس آیرس ، آرژانتین ، در خانواده‌ای مهاجر از ایتالیا متولد شد. فرزند نخست از پنج فرزند خانواده بود. پدرش، ماریو جوزف برگولیو ، حسابدار و مادرش، رجینا ماریا سیوری ، خانه‌دار بود. تحصیلات متوسطه را در مدرسه فنی-صنعتی اسکوئیا  گذراند و در رشته شیمی دیپلم گرفت. پیش از ورود به عرصه مذهبی، مدتی به‌عنوان تکنسین آزمایشگاه مواد غذایی، سرایدار و نگهبان فعالیت داشت. ابتلای سخت به ذات‌الریه در جوانی که منجر به از دست رفتن بخشی از ریه‌اش شد، گرایش مذهبی او را تقویت کرد.
 در سال ۱۹۵۸ به فرقه یسوعیان پیوست؛ فرقه‌ای کاتولیک که بر فعالیت‌های آموزشی، اجتماعی و تبلیغی تمرکز دارد. سپس تحصیلات عالی خود را در رشته‌های فلسفه و الهیات در آرژانتین، شیلی و آلمان به پایان رساند و در سال ۱۹۶۹ به مقام کشیشی رسید. در دهه ۱۹۷۰، همزمان با دوران دیکتاتوری نظامی در آرژانتین (۱۹۷۶–۱۹۸۳)، رهبری یسوعیان این کشور را برعهده داشت. عملکرد او در این دوران محل مناقشه بود؛ برخی سکوتش در برابر نقض حقوق بشر را نقد کرده‌ند و برخی دیگر اقداماتش در نجات جان مخالفان را ستودند.
-در سال ۱۹۹۸ به مقام اسقف اعظم بوئنوس آیرس و در سال ۲۰۰۱ توسط پاپ ژان پل دوم  به کاردینالی ارتقا یافت. در پی استعفای پاپ بندیکت شانزدهم  در فوریه ۲۰۱۳، برگولیو در ۱۳ مارس همان سال در مجمع کاردینال‌ها به‌عنوان پاپ انتخاب شد و نام فرانسیس را به یاد سنت فرانسیس آسیزی ، نماد فروتنی، حمایت از فقرا و صلح، برگزید. او از نخستین روزهای پاپی، رویکردی متفاوت و ساده در پیش گرفت؛ برخلاف سنت، در کاخ حواری   اقامت نکرد و در مهمان‌سرای سنت ماریا  ساکن شد، از خودروهای ساده استفاده می‌کرد و شخصاً در تماس با شهروندان شرکت می‌نمود.
+در سال ۱۹۹۸ به مقام اسقف اعظم بوئنوس آیرس و در سال ۲۰۰۱ توسط پاپ ژان پل دوم به کاردینالی ارتقا یافت. در پی استعفای پاپ بندیکت شانزدهم در فوریه ۲۰۱۳، برگولیو در ۱۳ مارس همان سال در مجمع کاردینال‌ها به‌عنوان پاپ انتخاب شد و نام فرانسیس را به یاد سنت فرانسیس آسیزی، نماد فروتنی، حمایت از فقرا و صلح، برگزید. او از نخستین روزهای پاپی، رویکردی متفاوت و ساده در پیش گرفت؛ برخلاف سنت، در کاخ حواری اقامت نکرد و در مهمان‌سرای سنت ماریا ساکن شد، از خودروهای ساده استفاده می‌کرد و شخصاً در تماس با شهروندان شرکت می‌نمود.
-در حوزه مسائل اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی مواضعی صریح و انتقادی اتخاذ کرد. در سال ۲۰۱۵، رساله‌ای در دفاع از محیط زیست و علیه نابرابری جهانی منتشر نمود و در سال ۲۰۲۴ به ابتکار او، واتیکان میزبان نشست جهانی اقلیمی با حضور رهبران ده‌ها کشور شد که به تصویب پروتکل سیاره‌ای برای تاب‌آوری در برابر تغییرات اقلیمی انجامید. در زمینه مقابله با رسوایی‌های جنسی در کلیسا نیز، نشست جهانی حفاظت از کودکان در کلیسا را در سال ۲۰۱۹ برگزار کرد و قانونی تاریخی مبنی بر لغو رازداری پاپی  در پرونده‌های سوءاستفاده جنسی به تصویب رساند.
+در حوزه مسائل اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی مواضعی صریح و انتقادی اتخاذ کرد. در سال ۲۰۱۵، رساله‌ای در دفاع از محیط زیست و علیه نابرابری جهانی منتشر نمود و در سال ۲۰۲۴ به ابتکار او، واتیکان میزبان نشست جهانی اقلیمی با حضور رهبران ده‌ها کشور شد که به تصویب پروتکل سیاره‌ای برای تاب‌آوری در برابر تغییرات اقلیمی انجامید. در زمینه مقابله با رسوایی‌های جنسی در کلیسا نیز، نشست جهانی حفاظت از کودکان در کلیسا را در سال ۲۰۱۹ برگزار کرد و قانونی تاریخی مبنی بر لغو رازداری پاپی در پرونده‌های سوءاستفاده جنسی به تصویب رساند.
-در عرصه روابط بین‌الادیانی، فعالانه با رهبران ادیان گوناگون از جمله اسلام، یهودیت و آیین‌های بومی دیدار کرد و بر نقش مشترک ادیان در حل بحران‌های جهانی تأکید داشت. در مسائل اجتماعی و اخلاقی، توجه ویژه‌ای به حقوق مهاجران، پناهجویان و اقلیت‌های جنسی نشان داد. از مخالفان سرسخت سرمایه‌داری افسارگسیخته و بی‌عدالتی اقتصادی به شمار می‌رفت و در بحران‌هایی همچون مسئله فلسطین و جنگ‌های خاورمیانه، همواره راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز مبتنی بر عدالت را توصیه می‌کرد. از جمله آثار مکتوب او می‌توان به رساله‌های Laudato Si درباره محیط زیست و عدالت اجتماعی،Fratelli Tutti (درباره برادری انسانی و همبستگی) و کتاب امید، مشتمل بر خاطرات و دیدگاه‌های شخصی‌اش، اشاره کرد.
+در عرصه روابط بین‌الادیانی، فعالانه با رهبران ادیان گوناگون از جمله اسلام، یهودیت و آیین‌های بومی دیدار کرد و بر نقش مشترک ادیان در حل بحران‌های جهانی تأکید داشت. در مسائل اجتماعی و اخلاقی، توجه ویژه‌ای به حقوق مهاجران، پناهجویان و اقلیت‌های جنسی نشان داد. از مخالفان سرسخت سرمایه‌داری افسارگسیخته و بی‌عدالتی اقتصادی به شمار می‌رفت و در بحران‌هایی همچون مسئله فلسطین و جنگ‌های خاورمیانه، همواره راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز مبتنی بر عدالت را توصیه می‌کرد. از جمله آثار مکتوب او می‌توان به رساله‌های Laudato Si درباره محیط زیست و عدالت اجتماعی، Fratelli Tutti (درباره برادری انسانی و همبستگی) و کتاب امید، مشتمل بر خاطرات و دیدگاه‌های شخصی‌اش، اشاره کرد.
- پاپ فرانسیس در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵ در سن ۸۸ سالگی بر اثر ذات‌الریه در واتیکان درگذشت. درگذشت او بازتابی گسترده در سراسر جهان داشت. به وصیت خودش، مراسم تدفینی ساده در کلیسای سانتا ماریا ماجوره  در رم برگزار شد. با وجود سادگی مراسم، این رویداد به یکی از بزرگ‌ترین گردهمایی‌های مذهبی و سیاسی معاصر بدل شد. در مراسم تشییع که در ۲۶ آوریل برگزار گردید، به گفته مقامات واتیکان بیش از دویست و پنجاه هزار نفر در میدان سنت پیتر  واتیکان گرد آمدند و بیش از صد کشور، نمایندگانی در سطح رؤسای جمهور، نخست‌وزیران، وزیران خارجه و رهبران دینی به آن اعزام کردند. حضور این تعداد از چهره‌های برجسته سیاسی و فرهنگی جهان، گواه جایگاه کم‌نظیر پاپ فرانسیس در عرصه بین‌المللی بود.
 پیکر وی در بخش ویژه‌ای از کلیسای سانتا ماریا ماجوره به خاک سپرده شد. سنگ‌قبرش ساده و از جنس مرمر سفید، تنها با نام FRANCISCUS تزئین شده است. پاپ فرانسیس در تاریخ کلیسای کاتولیک به‌عنوان پاپی اصلاح‌طلب، حامی اقشار فرودست، مدافع محیط زیست و نماد شفافیت و گفت‌وگوی ادیان شناخته می‌شود. دیدگاه‌ها و ابتکارات اجتماعی، اقتصادی و دینی او، کلیسا را وارد فصلی تازه کرد که بازتاب آن در تاریخ معاصر جهان ماندگار خواهد ماند.

Mohammadi3: صفحه‌ای تازه حاوی «پاپ فرانسیس (۱۹۳۶–۲۰۲۵) Pope Francis با نام اصلی خورخه ماریو برگولیو ، دویست ‌و شصت‌ و ششمین رهبر کلیسای کاتولیک و حاکم واتیکان در فاصله سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۵. انتخاب او به‌عنوان پاپ، نقطه‌عطفی در تاریخ کلیسا به شمار می‌رفت؛ چراکه وی نخستین پاپ...» ایجاد کرد

2025-05-03T20:58:13Z

صفحه‌ای تازه حاوی «پاپ فرانسیس (۱۹۳۶–۲۰۲۵) Pope Francis با نام اصلی خورخه ماریو برگولیو ، دویست ‌و شصت‌ و ششمین رهبر کلیسای کاتولیک و حاکم واتیکان در فاصله سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۵. انتخاب او به‌عنوان پاپ، نقطه‌عطفی در تاریخ کلیسا به شمار می‌رفت؛ چراکه وی نخستین پاپ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

پاپ فرانسیس (۱۹۳۶–۲۰۲۵)
Pope Francis
با نام اصلی خورخه ماریو برگولیو ، دویست ‌و شصت‌ و ششمین رهبر کلیسای کاتولیک و حاکم واتیکان در فاصله سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۵. انتخاب او به‌عنوان پاپ، نقطه‌عطفی در تاریخ کلیسا به شمار می‌رفت؛ چراکه وی نخستین پاپ از آمریکای لاتین، نخستین پاپ عضو فرقه یسوعیان و نخستین پاپ غیراروپایی در بیش از ۱۲۰۰ سال پس از پاپ گریگوری سوم در قرن هشتم بود. این انتخاب، نمادی از تحول در سنت‌های رهبری واتیکان و توجه به جهان در حال توسعه قلمداد می‌شد.
برگولیو در ۱۷ دسامبر ۱۹۳۶ در محله فلورس شهر بوئنوس آیرس ، آرژانتین ، در خانواده‌ای مهاجر از ایتالیا متولد شد. فرزند نخست از پنج فرزند خانواده بود. پدرش، ماریو جوزف برگولیو ، حسابدار و مادرش، رجینا ماریا سیوری ، خانه‌دار بود. تحصیلات متوسطه را در مدرسه فنی-صنعتی اسکوئیا گذراند و در رشته شیمی دیپلم گرفت. پیش از ورود به عرصه مذهبی، مدتی به‌عنوان تکنسین آزمایشگاه مواد غذایی، سرایدار و نگهبان فعالیت داشت. ابتلای سخت به ذات‌الریه در جوانی که منجر به از دست رفتن بخشی از ریه‌اش شد، گرایش مذهبی او را تقویت کرد.
در سال ۱۹۵۸ به فرقه یسوعیان پیوست؛ فرقه‌ای کاتولیک که بر فعالیت‌های آموزشی، اجتماعی و تبلیغی تمرکز دارد. سپس تحصیلات عالی خود را در رشته‌های فلسفه و الهیات در آرژانتین، شیلی و آلمان به پایان رساند و در سال ۱۹۶۹ به مقام کشیشی رسید. در دهه ۱۹۷۰، همزمان با دوران دیکتاتوری نظامی در آرژانتین (۱۹۷۶–۱۹۸۳)، رهبری یسوعیان این کشور را برعهده داشت. عملکرد او در این دوران محل مناقشه بود؛ برخی سکوتش در برابر نقض حقوق بشر را نقد کرده‌ند و برخی دیگر اقداماتش در نجات جان مخالفان را ستودند.

در سال ۱۹۹۸ به مقام اسقف اعظم بوئنوس آیرس و در سال ۲۰۰۱ توسط پاپ ژان پل دوم به کاردینالی ارتقا یافت. در پی استعفای پاپ بندیکت شانزدهم در فوریه ۲۰۱۳، برگولیو در ۱۳ مارس همان سال در مجمع کاردینال‌ها به‌عنوان پاپ انتخاب شد و نام فرانسیس را به یاد سنت فرانسیس آسیزی ، نماد فروتنی، حمایت از فقرا و صلح، برگزید. او از نخستین روزهای پاپی، رویکردی متفاوت و ساده در پیش گرفت؛ برخلاف سنت، در کاخ حواری اقامت نکرد و در مهمان‌سرای سنت ماریا ساکن شد، از خودروهای ساده استفاده می‌کرد و شخصاً در تماس با شهروندان شرکت می‌نمود.
در حوزه مسائل اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی مواضعی صریح و انتقادی اتخاذ کرد. در سال ۲۰۱۵، رساله‌ای در دفاع از محیط زیست و علیه نابرابری جهانی منتشر نمود و در سال ۲۰۲۴ به ابتکار او، واتیکان میزبان نشست جهانی اقلیمی با حضور رهبران ده‌ها کشور شد که به تصویب پروتکل سیاره‌ای برای تاب‌آوری در برابر تغییرات اقلیمی انجامید. در زمینه مقابله با رسوایی‌های جنسی در کلیسا نیز، نشست جهانی حفاظت از کودکان در کلیسا را در سال ۲۰۱۹ برگزار کرد و قانونی تاریخی مبنی بر لغو رازداری پاپی در پرونده‌های سوءاستفاده جنسی به تصویب رساند.
در عرصه روابط بین‌الادیانی، فعالانه با رهبران ادیان گوناگون از جمله اسلام، یهودیت و آیین‌های بومی دیدار کرد و بر نقش مشترک ادیان در حل بحران‌های جهانی تأکید داشت. در مسائل اجتماعی و اخلاقی، توجه ویژه‌ای به حقوق مهاجران، پناهجویان و اقلیت‌های جنسی نشان داد. از مخالفان سرسخت سرمایه‌داری افسارگسیخته و بی‌عدالتی اقتصادی به شمار می‌رفت و در بحران‌هایی همچون مسئله فلسطین و جنگ‌های خاورمیانه، همواره راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز مبتنی بر عدالت را توصیه می‌کرد. از جمله آثار مکتوب او می‌توان به رساله‌های Laudato Si درباره محیط زیست و عدالت اجتماعی،Fratelli Tutti (درباره برادری انسانی و همبستگی) و کتاب امید، مشتمل بر خاطرات و دیدگاه‌های شخصی‌اش، اشاره کرد.
پاپ فرانسیس در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵ در سن ۸۸ سالگی بر اثر ذات‌الریه در واتیکان درگذشت. درگذشت او بازتابی گسترده در سراسر جهان داشت. به وصیت خودش، مراسم تدفینی ساده در کلیسای سانتا ماریا ماجوره در رم برگزار شد. با وجود سادگی مراسم، این رویداد به یکی از بزرگ‌ترین گردهمایی‌های مذهبی و سیاسی معاصر بدل شد. در مراسم تشییع که در ۲۶ آوریل برگزار گردید، به گفته مقامات واتیکان بیش از دویست و پنجاه هزار نفر در میدان سنت پیتر واتیکان گرد آمدند و بیش از صد کشور، نمایندگانی در سطح رؤسای جمهور، نخست‌وزیران، وزیران خارجه و رهبران دینی به آن اعزام کردند. حضور این تعداد از چهره‌های برجسته سیاسی و فرهنگی جهان، گواه جایگاه کم‌نظیر پاپ فرانسیس در عرصه بین‌المللی بود.
پیکر وی در بخش ویژه‌ای از کلیسای سانتا ماریا ماجوره به خاک سپرده شد. سنگ‌قبرش ساده و از جنس مرمر سفید، تنها با نام FRANCISCUS تزئین شده است. پاپ فرانسیس در تاریخ کلیسای کاتولیک به‌عنوان پاپی اصلاح‌طلب، حامی اقشار فرودست، مدافع محیط زیست و نماد شفافیت و گفت‌وگوی ادیان شناخته می‌شود. دیدگاه‌ها و ابتکارات اجتماعی، اقتصادی و دینی او، کلیسا را وارد فصلی تازه کرد که بازتاب آن در تاریخ معاصر جهان ماندگار خواهد ماند.