پیانو - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۲

2025-04-15T07:42:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۲
خط ۲:		خط ۲:
	پیانو (piano)		پیانو (piano)

	(یا: پیانوفورته؛ در اصل فورته‌پیانو) سازی زهی. با چکش‌های نمدپوشی نواخته می‌شود و کلاویه‌های آن‌ها را به‌کار می‌اندازند. بدین‌ترتیب شکلی از [[دولسیمر\|دولسیمِر]] مکانیزه پدید می‌آید، که سازی کوبی است، نه مانند [[هارپسیکورد]] قدیمی‌تر که نوعی هارپ خودکار بود و سیم‌های آن با زخمه به‌صدا درمی‌آمدند. پیانو تمامی درجه‌های شدت و ضعف صدا را از آواهای نرم و آهسته (ایتالیایی پیانو) گرفته تا آواهای شدید و بلند (ایتالیایی فورته) می‌تواند تولید کند و علت نام‌گذاری آن نیز همین است. نخستین پیانو را [[کریستوفوری، ~~بارتولومیو (۱۶۶۵ـ۱۷۳۱)~~\|بارتولومئو کریستوفوری]]<ref>Bartolommeo Cristofori</ref>، سازندۀ هارپسیکورد اهل [[پادوا، شهر\|پادوا]]<ref>Padua </ref>، در ~~۱۷۰۴~~ ساخت و در ~~۱۷۰۹~~ عرضه کرد. در این ساز برای ایجاد کلاویه‌ای حساس به اشارۀ انگشتان، از مکانیسم بدیع و هوشمندانه‌ای استفاده شده بود. پیانو طی قرن ۱۸ تکامل گسترده‌ای یافت و تحسین و علاقۀ آهنگ‌سازان بسیاری را جلب کرد، هرچند نخستین رسیتال عمومی این ساز را در ~~۱۷۶۸~~ [[باخ، یوهان کریستیان\|یوهان کریستیان باخ]]<ref>Johann Christian Bach</ref> به‌اجرا درآورد. پیشرفت‌های بعدی در زمینۀ آوا و عملکرد کلاویه را پیانوسازانی همچون برادوود<ref> Broadwood </ref>، اِرار<ref>Erard </ref>، و گراف<ref>Graf </ref> پدید آوردند، و همگام با آن گسترش سریع آثار منتشرشده برای این ساز را [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn </ref>، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[~~شوبرت ،~~ فرانتس ~~(۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)~~\|شوبرت]]<ref>Schubert</ref> و دیگران شکل دادند که به پیدایش گراند پیانوی کنسرتی با قدرت صدادهی و هم‌نوایی بسیار زیاد و تولید انبوه پیانوهای دیواری کوچک‌تر برای استفادۀ خانگی منجر شد. همچنین، در نت‌نویسی موسیقی راهنمایی است برای اجرایی نرم و آرام که علامت آن P است.		(یا: پیانوفورته؛ در اصل فورته‌پیانو) سازی زهی. با چکش‌های نمدپوشی نواخته می‌شود و کلاویه‌های آن‌ها را به‌کار می‌اندازند. بدین‌ترتیب شکلی از [[دولسیمر\|دولسیمِر]] مکانیزه پدید می‌آید، که سازی کوبی است، نه مانند [[هارپسیکورد]] قدیمی‌تر که نوعی هارپ خودکار بود و سیم‌های آن با زخمه به‌صدا درمی‌آمدند. پیانو تمامی درجه‌های شدت و ضعف صدا را از آواهای نرم و آهسته (ایتالیایی پیانو) گرفته تا آواهای شدید و بلند (ایتالیایی فورته) می‌تواند تولید کند و علت نام‌گذاری آن نیز همین است. نخستین پیانو را [[کریستوفوری، بارتولومئو\|بارتولومئو کریستوفوری]]<ref>Bartolommeo Cristofori</ref>، سازندۀ هارپسیکورد اهل [[پادوا، شهر\|پادوا]]<ref>Padua </ref>، در ۱۷۰۴م ساخت و در ۱۷۰۹م عرضه کرد. در این ساز برای ایجاد کلاویه‌ای حساس به اشارۀ انگشتان، از مکانیسم بدیع و هوشمندانه‌ای استفاده شده بود. پیانو طی قرن ۱۸م تکامل گسترده‌ای یافت و تحسین و علاقۀ آهنگ‌سازان بسیاری را جلب کرد، هرچند نخستین رسیتال عمومی این ساز را در ۱۷۶۸م [[باخ، یوهان کریستیان\|یوهان کریستیان باخ]]<ref>Johann Christian Bach</ref> به‌اجرا درآورد. پیشرفت‌های بعدی در زمینۀ آوا و عملکرد کلاویه را پیانوسازانی همچون برادوود<ref> Broadwood </ref>، اِرار<ref>Erard </ref>، و گراف<ref>Graf </ref> پدید آوردند، و همگام با آن گسترش سریع آثار منتشرشده برای این ساز را [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn </ref>، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت، فرانتس\|شوبرت]]<ref>Schubert</ref> و دیگران شکل دادند که به پیدایش گراند پیانوی کنسرتی با قدرت صدادهی و هم‌نوایی بسیار زیاد و تولید انبوه پیانوهای دیواری کوچک‌تر برای استفادۀ خانگی منجر شد. همچنین، در نت‌نویسی موسیقی راهنمایی است برای اجرایی نرم و آرام که علامت آن P است.

Mohammadi3 در ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۲

2024-11-28T20:22:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۲
خط ۲:		خط ۲:
	پیانو (piano)		پیانو (piano)

	(یا: پیانوفورته؛ در اصل فورته‌پیانو) سازی زهی. با چکش‌های نمدپوشی نواخته می‌شود و کلاویه‌های آن‌ها را به‌کار می‌اندازند. بدین‌ترتیب شکلی از [[دولسیمر\|دولسیمِر]] مکانیزه پدید می‌آید، که سازی کوبی است، نه مانند [[هارپسیکورد]] قدیمی‌تر که نوعی هارپ خودکار بود و سیم‌های آن با زخمه به‌صدا درمی‌آمدند. پیانو تمامی درجه‌های شدت و ضعف صدا را از آواهای نرم و آهسته (ایتالیایی پیانو) گرفته تا آواهای شدید و بلند (ایتالیایی فورته) می‌تواند تولید کند و علت نام‌گذاری آن نیز همین است. نخستین پیانو را [[کریستوفوری، بارتولومیو (۱۶۶۵ـ۱۷۳۱)\|بارتولومئو کریستوفوری]]<ref>Bartolommeo Cristofori</ref>، سازندۀ هارپسیکورد اهل [[پادوا، شهر\|پادوا]]<ref>Padua </ref>، در ۱۷۰۴ ساخت و در ۱۷۰۹ عرضه کرد. در این ساز برای ایجاد کلاویه‌ای حساس به اشارۀ انگشتان، از مکانیسم بدیع و هوشمندانه‌ای استفاده شده بود. پیانو طی قرن ۱۸ تکامل گسترده‌ای یافت و تحسین و علاقۀ آهنگ‌سازان بسیاری را جلب کرد، هرچند نخستین رسیتال عمومی این ساز را در ۱۷۶۸ [[باخ، یوهان کریستیان ~~(۱۷۳۵ـ۱۷۸۲)~~\|یوهان کریستیان باخ]]<ref>Johann Christian Bach</ref> به‌اجرا درآورد. پیشرفت‌های بعدی در زمینۀ آوا و عملکرد کلاویه را پیانوسازانی همچون برادوود<ref> Broadwood </ref>، اِرار<ref>Erard </ref>، و گراف<ref>Graf </ref> پدید آوردند، و همگام با آن گسترش سریع آثار منتشرشده برای این ساز را [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn </ref>، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت ، فرانتس (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)\|شوبرت]]<ref>Schubert</ref> و دیگران شکل دادند که به پیدایش گراند پیانوی کنسرتی با قدرت صدادهی و هم‌نوایی بسیار زیاد و تولید انبوه پیانوهای دیواری کوچک‌تر برای استفادۀ خانگی منجر شد. همچنین، در نت‌نویسی موسیقی راهنمایی است برای اجرایی نرم و آرام که علامت آن P است.		(یا: پیانوفورته؛ در اصل فورته‌پیانو) سازی زهی. با چکش‌های نمدپوشی نواخته می‌شود و کلاویه‌های آن‌ها را به‌کار می‌اندازند. بدین‌ترتیب شکلی از [[دولسیمر\|دولسیمِر]] مکانیزه پدید می‌آید، که سازی کوبی است، نه مانند [[هارپسیکورد]] قدیمی‌تر که نوعی هارپ خودکار بود و سیم‌های آن با زخمه به‌صدا درمی‌آمدند. پیانو تمامی درجه‌های شدت و ضعف صدا را از آواهای نرم و آهسته (ایتالیایی پیانو) گرفته تا آواهای شدید و بلند (ایتالیایی فورته) می‌تواند تولید کند و علت نام‌گذاری آن نیز همین است. نخستین پیانو را [[کریستوفوری، بارتولومیو (۱۶۶۵ـ۱۷۳۱)\|بارتولومئو کریستوفوری]]<ref>Bartolommeo Cristofori</ref>، سازندۀ هارپسیکورد اهل [[پادوا، شهر\|پادوا]]<ref>Padua </ref>، در ۱۷۰۴ ساخت و در ۱۷۰۹ عرضه کرد. در این ساز برای ایجاد کلاویه‌ای حساس به اشارۀ انگشتان، از مکانیسم بدیع و هوشمندانه‌ای استفاده شده بود. پیانو طی قرن ۱۸ تکامل گسترده‌ای یافت و تحسین و علاقۀ آهنگ‌سازان بسیاری را جلب کرد، هرچند نخستین رسیتال عمومی این ساز را در ۱۷۶۸ [[باخ، یوهان کریستیان\|یوهان کریستیان باخ]]<ref>Johann Christian Bach</ref> به‌اجرا درآورد. پیشرفت‌های بعدی در زمینۀ آوا و عملکرد کلاویه را پیانوسازانی همچون برادوود<ref> Broadwood </ref>، اِرار<ref>Erard </ref>، و گراف<ref>Graf </ref> پدید آوردند، و همگام با آن گسترش سریع آثار منتشرشده برای این ساز را [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn </ref>، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت ، فرانتس (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)\|شوبرت]]<ref>Schubert</ref> و دیگران شکل دادند که به پیدایش گراند پیانوی کنسرتی با قدرت صدادهی و هم‌نوایی بسیار زیاد و تولید انبوه پیانوهای دیواری کوچک‌تر برای استفادۀ خانگی منجر شد. همچنین، در نت‌نویسی موسیقی راهنمایی است برای اجرایی نرم و آرام که علامت آن P است.

Nazanin در ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۵

2024-04-22T09:15:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۵
خط ۶:		خط ۶:


	~~ ~~		----

	<br/> <!--13220700-->		<br/> <!--13220700-->

	[[Category:موسیقی]] [[Category:سازهای غیرایرانی]]		[[Category:موسیقی]] [[Category:سازهای غیرایرانی]]

Nazanin در ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۵

2024-04-22T09:15:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۵
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:Piano.jpg\|بندانگشتی\|پیانو]]
	پیانو (piano)		پیانو (piano)

	~~[[File:13220700.jpg\|thumb\|پيانو]]~~		(یا: پیانوفورته؛ در اصل فورته‌پیانو) سازی زهی. با چکش‌های نمدپوشی نواخته می‌شود و کلاویه‌های آن‌ها را به‌کار می‌اندازند. بدین‌ترتیب شکلی از [[دولسیمر\|دولسیمِر]] مکانیزه پدید می‌آید، که سازی کوبی است، نه مانند [[هارپسیکورد]] قدیمی‌تر که نوعی هارپ خودکار بود و سیم‌های آن با زخمه به‌صدا درمی‌آمدند. پیانو تمامی درجه‌های شدت و ضعف صدا را از آواهای نرم و آهسته (ایتالیایی پیانو) گرفته تا آواهای شدید و بلند (ایتالیایی فورته) می‌تواند تولید کند و علت نام‌گذاری آن نیز همین است. نخستین پیانو را [[کریستوفوری، بارتولومیو (۱۶۶۵ـ۱۷۳۱)\|بارتولومئو کریستوفوری]]<ref>Bartolommeo Cristofori</ref>، سازندۀ هارپسیکورد اهل [[پادوا، شهر\|پادوا]]<ref>Padua </ref>، در ۱۷۰۴ ساخت و در ۱۷۰۹ عرضه کرد. در این ساز برای ایجاد کلاویه‌ای حساس به اشارۀ انگشتان، از مکانیسم بدیع و هوشمندانه‌ای استفاده شده بود. پیانو طی قرن ۱۸ تکامل گسترده‌ای یافت و تحسین و علاقۀ آهنگ‌سازان بسیاری را جلب کرد، هرچند نخستین رسیتال عمومی این ساز را در ۱۷۶۸ [[باخ، یوهان کریستیان (۱۷۳۵ـ۱۷۸۲)\|یوهان کریستیان باخ]]<ref>Johann Christian Bach</ref> به‌اجرا درآورد. پیشرفت‌های بعدی در زمینۀ آوا و عملکرد کلاویه را پیانوسازانی همچون برادوود<ref> Broadwood </ref>، اِرار<ref>Erard </ref>، و گراف<ref>Graf </ref> پدید آوردند، و همگام با آن گسترش سریع آثار منتشرشده برای این ساز را [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn </ref>، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت ، فرانتس (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)\|شوبرت]]<ref>Schubert</ref> و دیگران شکل دادند که به پیدایش گراند پیانوی کنسرتی با قدرت صدادهی و هم‌نوایی بسیار زیاد و تولید انبوه پیانوهای دیواری کوچک‌تر برای استفادۀ خانگی منجر شد. همچنین، در نت‌نویسی موسیقی راهنمایی است برای اجرایی نرم و آرام که علامت آن P است.

	(یا: پیانوفورته؛ در اصل فورته‌پیانو) سازی زهی. با چکش‌های نمدپوشی نواخته می‌شود و کلاویه‌های آن‌ها را به‌کار می‌اندازند. بدین‌ترتیب شکلی از دولسیمِر مکانیزه پدید می‌آید، که سازی کوبی است، نه مانند هارپسیکورد قدیمی‌تر که نوعی هارپ خودکار بود و سیم‌های آن با زخمه به‌صدا درمی‌آمدند. پیانو تمامی درجه‌های شدت و ضعف صدا را از آواهای نرم و آهسته (ایتالیایی پیانو) گرفته تا آواهای شدید و بلند (ایتالیایی فورته) می‌تواند تولید کند و علت نام‌گذاری آن نیز همین است. نخستین پیانو را بارتولومئو کریستوفوری<ref>Bartolommeo Cristofori</ref>، سازندۀ هارپسیکورد اهل پادوا<ref>Padua </ref>، در ۱۷۰۴ ساخت و در ۱۷۰۹ عرضه کرد. در این ساز برای ایجاد کلاویه‌ای حساس به اشارۀ انگشتان، از مکانیسم بدیع و هوشمندانه‌ای استفاده شده بود. پیانو طی قرن ۱۸ تکامل گسترده‌ای یافت و تحسین و علاقۀ آهنگ‌سازان بسیاری را جلب کرد، هرچند نخستین رسیتال عمومی این ساز را در ۱۷۶۸ یوهان کریستیان باخ<ref>Johann Christian Bach</ref> به‌اجرا درآورد. پیشرفت‌های بعدی در زمینۀ آوا و عملکرد کلاویه را پیانوسازانی همچون برادوود<ref> Broadwood </ref>، اِرار<ref>Erard </ref>، و گراف<ref>Graf </ref> پدید آوردند، و همگام با آن گسترش سریع آثار منتشرشده برای این ساز را هایدن<ref>Haydn </ref>، بتهوون، شوبرت<ref>Schubert</ref> و دیگران شکل دادند که به پیدایش گراند پیانوی کنسرتی با قدرت صدادهی و هم‌نوایی بسیار زیاد و تولید انبوه پیانوهای دیواری کوچک‌تر برای استفادۀ خانگی منجر شد. همچنین، در نت‌نویسی موسیقی راهنمایی است برای اجرایی نرم و آرام که علامت آن P است.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

پیانو (piano)

[[File:13220700.jpg|thumb|پيانو]]

(یا: پیانوفورته؛ در اصل فورته‌پیانو) سازی زهی. با چکش‌های نمدپوشی نواخته می‌شود و کلاویه‌های آن‌ها را به‌کار می‌اندازند. بدین‌ترتیب شکلی از دولسیمِر مکانیزه پدید می‌آید، که سازی کوبی است، نه مانند هارپسیکورد قدیمی‌تر که نوعی هارپ خودکار بود و سیم‌های آن با زخمه به‌صدا درمی‌آمدند. پیانو تمامی درجه‌های شدت و ضعف صدا را از آواهای نرم و آهسته (ایتالیایی پیانو) گرفته تا آواهای شدید و بلند (ایتالیایی فورته) می‌تواند تولید کند و علت نام‌گذاری آن نیز همین است. نخستین پیانو را بارتولومئو کریستوفوری<ref>Bartolommeo Cristofori</ref>، سازندۀ هارپسیکورد اهل پادوا<ref>Padua </ref>، در ۱۷۰۴ ساخت و در ۱۷۰۹ عرضه کرد. در این ساز برای ایجاد کلاویه‌ای حساس به اشارۀ انگشتان، از مکانیسم بدیع و هوشمندانه‌ای استفاده شده بود. پیانو طی قرن ۱۸ تکامل گسترده‌ای یافت و تحسین و علاقۀ آهنگ‌سازان بسیاری را جلب کرد، هرچند نخستین رسیتال عمومی این ساز را در ۱۷۶۸ یوهان کریستیان باخ<ref>Johann Christian Bach</ref> به‌اجرا درآورد. پیشرفت‌های بعدی در زمینۀ آوا و عملکرد کلاویه را پیانوسازانی همچون برادوود<ref> Broadwood </ref>، اِرار<ref>Erard </ref>، و گراف<ref>Graf </ref> پدید آوردند، و همگام با آن گسترش سریع آثار منتشرشده برای این ساز را هایدن<ref>Haydn </ref>، بتهوون، شوبرت<ref>Schubert</ref> و دیگران شکل دادند که به پیدایش گراند پیانوی کنسرتی با قدرت صدادهی و هم‌نوایی بسیار زیاد و تولید انبوه پیانوهای دیواری کوچک‌تر برای استفادۀ خانگی منجر شد. همچنین، در نت‌نویسی موسیقی راهنمایی است برای اجرایی نرم و آرام که علامت آن P است.

 

 

<br/> 

[[Category:موسیقی]] [[Category:سازهای غیرایرانی]]