https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%BE%DB%8C%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%8C_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%84_%28%DB%B1%DB%B8%DB%B5%DB%B6%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B4%DB%B1%29پیکار، امیل (۱۸۵۶ـ۱۹۴۱) - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-04T09:00:07Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%DB%8C%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%8C_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%84_(%DB%B1%DB%B8%DB%B5%DB%B6%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B4%DB%B1)&diff=1250274&oldid=prevNazanin در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳2019-07-24T05:23:50Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
پیکار، اِمیل (۱۸۵۶ـ۱۹۴۱)(Picard, Emile)<br />
<br />
{{جعبه زندگینامه<br />
|عنوان =امیل پیکار <br />
|نام =Emile Picard <br />
|نام دیگر=<br />
|نام اصلی=<br />
|نام مستعار=<br />
|لقب=<br />
|زادروز=۱۸۵۶م<br />
|تاریخ مرگ=۱۹۴۱م<br />
|دوره زندگی=<br />
|ملیت=فرانسوی<br />
|محل زندگی=<br />
|تحصیلات و محل تحصیل=دانشسرای عالی پاریس<br />
| شغل و تخصص اصلی =ریاضی دان<br />
|شغل و تخصص های دیگر=<br />
|سبک =<br />
|مکتب =<br />
|سمت =استاد دانشگاه سوربون<br />
|جوایز و افتخارات =<br />
|آثار =رساله آنالیز<br />
|خویشاوندان سرشناس =<br />
|گروه مقاله =ریاضیات<br />
|دوره =<br />
|فعالیت های مهم =<br />
|رشته =<br />
|پست تخصصی =<br />
|باشگاه =<br />
}}ریاضیدان فرانسوی. تحقیقاتش عمدتاً در زمینههای آنالیز ریاضی<ref>mathematical analysis </ref> و هندسۀ جبری<ref>algebraic geometry </ref> بود و دو قضیه<ref>theorem</ref> دربارۀ توابع تام<ref> integral functions </ref> عرضه کرد. همچنین، اصول ریاضی را تا حد امکان در سایر شاخههای علم، بهخصوص فیزیک و مهندسی، بهکار برد. در پاریس زاده شد و در دانشسرای عالی<ref>École Normale Supérieure </ref> درس خواند. در ۲۳سالگی، به استادی دانشگاه تولوز<ref>Toulouse </ref> منصوب شد، اما دو سال بعد به پاریس بازگشت و در ۱۸۸۵، استاد دانشگاه سوربون<ref>Sorbonne</ref> شد. بنا به قضیۀ کوچک<ref> little theorem </ref> پیکار، هر تابع تام از متغیر مختلط<ref>complex variable </ref> هر مقدار متناهی<ref>finite value </ref> را احتمالاً به استثنای یک مقدار اختیار میکند. پیکار این قضیه را در ۱۸۷۹ به این نحو بیان کرد: فرض کنید f (z)&nbsp; تابعی تام باشد. اگر دو مقدارA موجود باشند که بهازای آنها معادلۀ&nbsp;f (z) = A&nbsp; ریشهای متناهی<ref>finite root </ref>&nbsp;نداشته باشد، آنگاه f (z)&nbsp;ثابت است. از اینجا نتیجه گرفته میشود که اگر&nbsp;f (z)&nbsp; تابعی تام و غیرثابت باشد، بیش از یک مقدار A وجود ندارد که بهازای آن&nbsp;f (z) = A&nbsp; جواب نداشته باشد. به دنبال این قضیه، قضیۀ بزرگ<ref>big theorem </ref> پیکار در ۱۸۸۰ عرضه شد: فرض کنید f<font face="Times"><font size="۳"></font>(z)<font size="۳">&nbsp;</font></font> تابعی باشد که در همه جا تحلیلی<ref>analytic </ref> است، جز در a که در آنجا تکینگیِ منزوی اساسی<ref>essential isolated singularity </ref>دارد. در این حالت، معادلۀ&nbsp;f (z) = A&nbsp; در حالت کلی بینهایت ریشه در هر همسایگی<ref>neighbourhood </ref> a دارد. هرچند این معادله ممکن است بهازای مقادیری استثنایی از ثابت A جواب نداشته باشد، چنین مقادیری بیش از دو مقدار نیستند. تحقیقات پیکار در زمینۀ انتگرال<ref>integral </ref>های مربوط به رویههای جبری<ref>algebraic surfaces </ref>، همراه با مسائل توپولوژیک<ref>topological questions </ref> وابسته به آن، مبحثی را در هندسۀ جبری گشود و در توپولوژی و نظریۀ توابع<ref>function theory </ref> بهکار رفت. شرح بیشتر دستاوردهای او در اثر سهجلدیاش با نام ''رسالۀ آنالیز''<ref>''Traité d’analyse''</ref> آمده است.<br />
<br />
<br/> <!--13247900--><br />
<br />
[[Category:ریاضیات]] [[Category:(ریاضیات)اشخاص و آثار]]</div>Nazanin