پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۲۴

2025-04-23T23:24:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۲۴
خط ۳۷:		خط ۳۷:


	از ۱۹۲۰ـ۱۹۲۴م به نوعی [[~~نیوکلاسی~~ سیسم\|نئوکلاسی‌سیسم]]<ref>neoclassicism </ref> رجعت کرد، که در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی<ref>etching </ref> فاقد جزئیاتش از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref>، نمود یافت. با [[دیاگیلف، سرگی پاولوویچ (۱۸۷۲ـ۱۹۲۹)\|دیاگیلف]]<ref>Diaghilev</ref> آشنا شد و شماری از صحنه‌های باله<ref> ballet </ref> را برای او طراحی کرد (۱۹۱۷ـ۱۹۲۷م). دورۀ خلاقانۀ دیگری از هنرش حدود ۱۹۲۵م آغاز شد، و با ظهور سوررئالیسم تقارن یافت. تصویر گاو، نشانۀ دیرینۀ کشمکش و مصیبت در فرهنگ اسپانیایی، به‌تدریج در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی‌اش تجلّی یافتند؛ و ''گرنیکا''، که آن را در ۱۹۳۷م درخلال جنگ داخلی اسپانیا نقاشی کرد، گفتار تصویری خشماگینی بود دربارۀ واقعۀ اسفبار بمباران غیرنظامیان، که در آن این نماد را به‌کار گرفت. در آثار بعدی‌اش آزادانه از سبک و وسیله‌ای به سبک و وسیلۀ‌ دیگری رو آورد، و همه را با آزادی و مهارت شگفت‌آوری به‌کار ‌بُرد. پیکاسو فرزند نقاش و طراحی با نام خوزه روئیس بلاسکو<ref>José Ruiz Blasco </ref> بود، اما نام خانوادگی مادرش ماریا پیکاسو<ref>Maria Picasso </ref> را بر خود نهاد. از خردسالی نزد پدرش به نقاشی و طراحی پرداخت و با هنرمندان و ادیبان بارسلون معاشر شد. ۱۹ساله بود که به پاریس رفت. پیکاسو مجسمه‌هایی فلزی ساخت، سفالگری کرد (از ۱۹۴۶م در ویلوریس<ref>Villauris</ref> نزدیک [[آنتیب]]<ref>Antibes </ref>)، و انبوهی چاپنقش<ref>print</ref>، باسمۀ تیزابی، چاپنقش سنگی<ref> lithograph </ref>، و چاپنقش تیزابی سایه‌دار<ref>aquatint </ref> پدید آورد. کارهای گرافیکی‌اش، از برجسته‌ترین دستاوردهای اویند، و آثاری همچون تصویرهایی برای کتاب‌های [[اووید]]<ref>Ovid</ref> و [[بالزاک، اونوره دو (۱۷۹۹ـ۱۸۵۰)\|بالزاک]]<ref> Balzac </ref>، باسمه‌های تیزابی مینوتور<ref>Minotaur</ref>، و چاپنقش‌های تیزابیِ سایه‌دار با نام ''تاریخ طبیعی''<ref> Natural History </ref> بوفون<ref>Buffon </ref> (۱۹۴۲م) را دربر می‌گیرند. مهارت حیرت‌انگیز پیکاسو در ۱۸۰ طراحی‌اش «از نقاش و مدل» مشهود است (۱۹۵۳ـ۱۹۵۴م). فیلمی که او را درحال کار نشان می‌دهد، حکایت از خستگی‌ناپذیر‌ی‌اش دارد. پیکاسو بر روند کلی هنر مدرن<ref>modern art</ref> تأثیری عمیق نهاد؛ هیچ هنرمندی از [[مکتب پاریس]] پس از پیکاسو نتوانست نفوذ جهانی او را پیدا کند، اگرچه هنر غیرشکل‌نمای<ref> non-figurative </ref> امروزی، منابع الهام دیگری یافته است. نقاشی‌های پیکاسو در بسیاری از نگارخانه‌های ملی و مجموعه‌های خصوصی جهان پراکنده‌اند. در ۲۰۰۴م پرده‌ای از او با نام ''پسری با پیپ''<ref>''Boy With a Pipe''</ref> به مبلغ ۱۰۴میلیون دلار به‌فروش رسید.		از ۱۹۲۰ـ۱۹۲۴م به نوعی [[نئوکلاسی سیسم\|نئوکلاسی‌سیسم]]<ref>neoclassicism </ref> رجعت کرد، که در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی<ref>etching </ref> فاقد جزئیاتش از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref>، نمود یافت. با [[دیاگیلف، سرگی پاولوویچ (۱۸۷۲ـ۱۹۲۹)\|دیاگیلف]]<ref>Diaghilev</ref> آشنا شد و شماری از صحنه‌های باله<ref> ballet </ref> را برای او طراحی کرد (۱۹۱۷ـ۱۹۲۷م). دورۀ خلاقانۀ دیگری از هنرش حدود ۱۹۲۵م آغاز شد، و با ظهور سوررئالیسم تقارن یافت. تصویر گاو، نشانۀ دیرینۀ کشمکش و مصیبت در فرهنگ اسپانیایی، به‌تدریج در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی‌اش تجلّی یافتند؛ و ''گرنیکا''، که آن را در ۱۹۳۷م درخلال جنگ داخلی اسپانیا نقاشی کرد، گفتار تصویری خشماگینی بود دربارۀ واقعۀ اسفبار بمباران غیرنظامیان، که در آن این نماد را به‌کار گرفت. در آثار بعدی‌اش آزادانه از سبک و وسیله‌ای به سبک و وسیلۀ‌ دیگری رو آورد، و همه را با آزادی و مهارت شگفت‌آوری به‌کار ‌بُرد. پیکاسو فرزند نقاش و طراحی با نام خوزه روئیس بلاسکو<ref>José Ruiz Blasco </ref> بود، اما نام خانوادگی مادرش ماریا پیکاسو<ref>Maria Picasso </ref> را بر خود نهاد. از خردسالی نزد پدرش به نقاشی و طراحی پرداخت و با هنرمندان و ادیبان بارسلون معاشر شد. ۱۹ساله بود که به پاریس رفت. پیکاسو مجسمه‌هایی فلزی ساخت، سفالگری کرد (از ۱۹۴۶م در ویلوریس<ref>Villauris</ref> نزدیک [[آنتیب]]<ref>Antibes </ref>)، و انبوهی چاپنقش<ref>print</ref>، باسمۀ تیزابی، چاپنقش سنگی<ref> lithograph </ref>، و چاپنقش تیزابی سایه‌دار<ref>aquatint </ref> پدید آورد. کارهای گرافیکی‌اش، از برجسته‌ترین دستاوردهای اویند، و آثاری همچون تصویرهایی برای کتاب‌های [[اووید]]<ref>Ovid</ref> و [[بالزاک، اونوره دو (۱۷۹۹ـ۱۸۵۰)\|بالزاک]]<ref> Balzac </ref>، باسمه‌های تیزابی مینوتور<ref>Minotaur</ref>، و چاپنقش‌های تیزابیِ سایه‌دار با نام ''تاریخ طبیعی''<ref> Natural History </ref> بوفون<ref>Buffon </ref> (۱۹۴۲م) را دربر می‌گیرند. مهارت حیرت‌انگیز پیکاسو در ۱۸۰ طراحی‌اش «از نقاش و مدل» مشهود است (۱۹۵۳ـ۱۹۵۴م). فیلمی که او را درحال کار نشان می‌دهد، حکایت از خستگی‌ناپذیر‌ی‌اش دارد. پیکاسو بر روند کلی هنر مدرن<ref>modern art</ref> تأثیری عمیق نهاد؛ هیچ هنرمندی از [[مکتب پاریس]] پس از پیکاسو نتوانست نفوذ جهانی او را پیدا کند، اگرچه هنر غیرشکل‌نمای<ref> non-figurative </ref> امروزی، منابع الهام دیگری یافته است. نقاشی‌های پیکاسو در بسیاری از نگارخانه‌های ملی و مجموعه‌های خصوصی جهان پراکنده‌اند. در ۲۰۰۴م پرده‌ای از او با نام ''پسری با پیپ''<ref>''Boy With a Pipe''</ref> به مبلغ ۱۰۴میلیون دلار به‌فروش رسید.

Nazanin در ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۴۲

2025-02-05T04:42:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۴۲
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	[[File:13248400.jpg\|thumb\|گرنیکا اثر پيکاسو]]		[[File:13248400.jpg\|thumb\|گرنیکا اثر پيکاسو]]

	هنرمند اسپانیایی. بیشتر در [[فرانسه]] هنرآفرینی کرد. از نوآورترین و پرکارترین هنرمندان قرن ۲۰م بود. دو دورۀ آغازین کارش، مشهور به دورۀ آبی<ref>Blue Period</ref> (۱۹۰۱ـ۱۹۰۴م)، و دورۀ صورتی<ref>Rose Period </ref> (۱۹۰۵ـ۱۹۰۶م)، به نقاشی انقلابی ''دوشیزگان آوینیون''<ref>''Les Demoiselles d’Avignon'' </ref> (۱۹۰۷م؛ [[موزه هنر مدرن\|موزۀ هنر مدرن]] [[نیویورک]]<ref>Museum of Modern Art, New York </ref>) انجامید که راه را برای [[کوبیسم]]<ref>cubism </ref> هموار کرد. در اوایل دهۀ ۱۹۲۰م، از سرآمدان جنبش [[~~سورریالیسم\|~~سوررئالیسم]]<ref>surrealism</ref> به‌شمار می‌رفت. از دهۀ ۱۹۳۰م با مجسمه‌سازی، سفالگری، و گرافیک طبع‌آزمایی کرد. از پرآوازه‌ترین نقاشی‌هایش ''[[گرنیکا]]''<ref>''Guernica''</ref> (۱۹۳۷م؛ موزۀ رِینا سوفیا<ref> Reina Sofia </ref>، [[مادرید، شهر\|مادرید]]) درخور ذکر است که تصویری است دربارۀ بمباران غیرنظامیان در [[جنگ داخلی اسپانیا]]<ref>Spanish Civil War </ref>. شماری از نقاشی‌ها، ازجمله ''پنجرۀ گشوده بر خیابان پنتی‌یور''<ref>''Fenêtre Ouverts Sor La Rue de Penthièvre''</ref> (۱۹۲۰م)، و چاپنقش‌ها، و نیز مجسمه‌ای برنزی<ref>bronze</ref> از او با نام ''میمون و فرزندش''<ref>''Baboon & Young'' </ref> (۱۹۵۱م) در [[موزه هنرهای معاصر\|موزۀ هنرهای معاصر]] تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary Art </ref> نگهداری می‌شوند.		هنرمند اسپانیایی. بیشتر در [[فرانسه]] هنرآفرینی کرد. از نوآورترین و پرکارترین هنرمندان قرن ۲۰م بود. دو دورۀ آغازین کارش، مشهور به دورۀ آبی<ref>Blue Period</ref> (۱۹۰۱ـ۱۹۰۴م)، و دورۀ صورتی<ref>Rose Period </ref> (۱۹۰۵ـ۱۹۰۶م)، به نقاشی انقلابی ''دوشیزگان آوینیون''<ref>''Les Demoiselles d’Avignon'' </ref> (۱۹۰۷م؛ [[موزه هنر مدرن\|موزۀ هنر مدرن]] [[نیویورک]]<ref>Museum of Modern Art, New York </ref>) انجامید که راه را برای [[کوبیسم]]<ref>cubism </ref> هموار کرد. در اوایل دهۀ ۱۹۲۰م، از سرآمدان جنبش [[سوررئالیسم]]<ref>surrealism</ref> به‌شمار می‌رفت. از دهۀ ۱۹۳۰م با مجسمه‌سازی، سفالگری، و گرافیک طبع‌آزمایی کرد. از پرآوازه‌ترین نقاشی‌هایش ''[[گرنیکا]]''<ref>''Guernica''</ref> (۱۹۳۷م؛ موزۀ رِینا سوفیا<ref> Reina Sofia </ref>، [[مادرید، شهر\|مادرید]]) درخور ذکر است که تصویری است دربارۀ بمباران غیرنظامیان در [[جنگ داخلی اسپانیا]]<ref>Spanish Civil War </ref>. شماری از نقاشی‌ها، ازجمله ''پنجرۀ گشوده بر خیابان پنتی‌یور''<ref>''Fenêtre Ouverts Sor La Rue de Penthièvre''</ref> (۱۹۲۰م)، و چاپنقش‌ها، و نیز مجسمه‌ای برنزی<ref>bronze</ref> از او با نام ''میمون و فرزندش''<ref>''Baboon & Young'' </ref> (۱۹۵۱م) در [[موزه هنرهای معاصر\|موزۀ هنرهای معاصر]] تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary Art </ref> نگهداری می‌شوند.

	پیکاسو در ۱۹۰۰م به [[پاریس، شهر\|پاریس]] رفت، و از ۱۹۰۴م در آن شهر ماندگار شد. در آغاز همچون [[دگا، ادگار (۱۸۳۴ـ۱۹۱۷)\|دگا]]<ref>Degas </ref> و [[تولوز لوترک، هانری (۱۸۶۴ـ۱۹۰۱)\|تولوز لوترک]]<ref>Toulouse-Lautrec </ref> بر مضامین اجتماعی تمرکز داشت، اما بین سال‌های ۱۹۰۱ و ۱۹۰۴م، اتودهای ساده‌ای از بدن انسان تهیه کرد که رنگِ غالب در آن‌ها آبی بود (دورۀ آبی). سپس نقاشی‌هایی از سیرک پدید آورد، که ظرافت و رنگ‌آمیزی متنوع‌تری داشتند (دورۀ صورتی، ۱۹۰۵ـ۱۹۰۶م). پس از آن، دگرگونیِ دوران‌سازی در هنرش رخ داد، و بین ۱۹۰۷ و ۱۹۰۹م همراه با [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)\|ژرژ براک]]<ref>Georges Braque </ref>، سبک کوبیسم را بر شالوده‌ای مرکب از آثار [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cézanne </ref>، مجسمه‌های افریقایی<ref>Negro Sculpture</ref>، و هنر بدوی<ref> primitive art </ref> پی افکند. ''دوشیزگان ‌آوینیون'' (۱۹۰۷م) سرآغاز کوبیسمی است که پیکاسو تا ۱۹۱۴م پیرو آن باقی ماند. همچون براک دو مرحلۀ کوبیسم «تحلیلی<ref>analytic</ref>» (ساختار در عمق) و کوبیسم «ترکیبی<ref>synthetic </ref>» (با جلوۀ تزیینی و دوبعدی) را پشت‌ سر گذاشت. وجهی از تابلوهای کوبیستی‌اش از نقش اشیا (۱۹۱۲ـ۱۹۱۴م)، استفاده از کُلاژ<ref>collage </ref> بود.		پیکاسو در ۱۹۰۰م به [[پاریس، شهر\|پاریس]] رفت، و از ۱۹۰۴م در آن شهر ماندگار شد. در آغاز همچون [[دگا، ادگار (۱۸۳۴ـ۱۹۱۷)\|دگا]]<ref>Degas </ref> و [[تولوز لوترک، هانری (۱۸۶۴ـ۱۹۰۱)\|تولوز لوترک]]<ref>Toulouse-Lautrec </ref> بر مضامین اجتماعی تمرکز داشت، اما بین سال‌های ۱۹۰۱ و ۱۹۰۴م، اتودهای ساده‌ای از بدن انسان تهیه کرد که رنگِ غالب در آن‌ها آبی بود (دورۀ آبی). سپس نقاشی‌هایی از سیرک پدید آورد، که ظرافت و رنگ‌آمیزی متنوع‌تری داشتند (دورۀ صورتی، ۱۹۰۵ـ۱۹۰۶م). پس از آن، دگرگونیِ دوران‌سازی در هنرش رخ داد، و بین ۱۹۰۷ و ۱۹۰۹م همراه با [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)\|ژرژ براک]]<ref>Georges Braque </ref>، سبک کوبیسم را بر شالوده‌ای مرکب از آثار [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cézanne </ref>، مجسمه‌های افریقایی<ref>Negro Sculpture</ref>، و هنر بدوی<ref> primitive art </ref> پی افکند. ''دوشیزگان ‌آوینیون'' (۱۹۰۷م) سرآغاز کوبیسمی است که پیکاسو تا ۱۹۱۴م پیرو آن باقی ماند. همچون براک دو مرحلۀ کوبیسم «تحلیلی<ref>analytic</ref>» (ساختار در عمق) و کوبیسم «ترکیبی<ref>synthetic </ref>» (با جلوۀ تزیینی و دوبعدی) را پشت‌ سر گذاشت. وجهی از تابلوهای کوبیستی‌اش از نقش اشیا (۱۹۱۲ـ۱۹۱۴م)، استفاده از کُلاژ<ref>collage </ref> بود.

Nazanin در ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۲۲

2025-01-27T15:22:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۲۲
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[File:13248400.jpg\|thumb\|گرنیکا اثر پيکاسو]]		}}
			[[پرونده:13248400-4.jpg\|بندانگشتی\|پابلو پیکاسو]]
			[[File:13248400.jpg\|thumb\|گرنیکا اثر پيکاسو]]

	هنرمند اسپانیایی. بیشتر در [[فرانسه]] هنرآفرینی کرد. از نوآورترین و پرکارترین هنرمندان قرن ۲۰م بود. دو دورۀ آغازین کارش، مشهور به دورۀ آبی<ref>Blue Period</ref> (۱۹۰۱ـ۱۹۰۴م)، و دورۀ صورتی<ref>Rose Period </ref> (۱۹۰۵ـ۱۹۰۶م)، به نقاشی انقلابی ''دوشیزگان آوینیون''<ref>''Les Demoiselles d’Avignon'' </ref> (۱۹۰۷م؛ [[موزه هنر مدرن\|موزۀ هنر مدرن]] [[نیویورک]]<ref>Museum of Modern Art, New York </ref>) انجامید که راه را برای [[کوبیسم]]<ref>cubism </ref> هموار کرد. در اوایل دهۀ ۱۹۲۰م، از سرآمدان جنبش [[سورریالیسم\|سوررئالیسم]]<ref>surrealism</ref> به‌شمار می‌رفت. از دهۀ ۱۹۳۰م با مجسمه‌سازی، سفالگری، و گرافیک طبع‌آزمایی کرد. از پرآوازه‌ترین نقاشی‌هایش ''[[گرنیکا]]''<ref>''Guernica''</ref> (۱۹۳۷م؛ موزۀ رِینا سوفیا<ref> Reina Sofia </ref>، [[مادرید، شهر\|مادرید]]) درخور ذکر است که تصویری است دربارۀ بمباران غیرنظامیان در [[جنگ داخلی اسپانیا]]<ref>Spanish Civil War </ref>. شماری از نقاشی‌ها، ازجمله ''پنجرۀ گشوده بر خیابان پنتی‌یور''<ref>''Fenêtre Ouverts Sor La Rue de Penthièvre''</ref> (۱۹۲۰م)، و چاپنقش‌ها، و نیز مجسمه‌ای برنزی<ref>bronze</ref> از او با نام ''میمون و فرزندش''<ref>''Baboon & Young'' </ref> (۱۹۵۱م) در [[موزه هنرهای معاصر\|موزۀ هنرهای معاصر]] تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary Art </ref> نگهداری می‌شوند.		هنرمند اسپانیایی. بیشتر در [[فرانسه]] هنرآفرینی کرد. از نوآورترین و پرکارترین هنرمندان قرن ۲۰م بود. دو دورۀ آغازین کارش، مشهور به دورۀ آبی<ref>Blue Period</ref> (۱۹۰۱ـ۱۹۰۴م)، و دورۀ صورتی<ref>Rose Period </ref> (۱۹۰۵ـ۱۹۰۶م)، به نقاشی انقلابی ''دوشیزگان آوینیون''<ref>''Les Demoiselles d’Avignon'' </ref> (۱۹۰۷م؛ [[موزه هنر مدرن\|موزۀ هنر مدرن]] [[نیویورک]]<ref>Museum of Modern Art, New York </ref>) انجامید که راه را برای [[کوبیسم]]<ref>cubism </ref> هموار کرد. در اوایل دهۀ ۱۹۲۰م، از سرآمدان جنبش [[سورریالیسم\|سوررئالیسم]]<ref>surrealism</ref> به‌شمار می‌رفت. از دهۀ ۱۹۳۰م با مجسمه‌سازی، سفالگری، و گرافیک طبع‌آزمایی کرد. از پرآوازه‌ترین نقاشی‌هایش ''[[گرنیکا]]''<ref>''Guernica''</ref> (۱۹۳۷م؛ موزۀ رِینا سوفیا<ref> Reina Sofia </ref>، [[مادرید، شهر\|مادرید]]) درخور ذکر است که تصویری است دربارۀ بمباران غیرنظامیان در [[جنگ داخلی اسپانیا]]<ref>Spanish Civil War </ref>. شماری از نقاشی‌ها، ازجمله ''پنجرۀ گشوده بر خیابان پنتی‌یور''<ref>''Fenêtre Ouverts Sor La Rue de Penthièvre''</ref> (۱۹۲۰م)، و چاپنقش‌ها، و نیز مجسمه‌ای برنزی<ref>bronze</ref> از او با نام ''میمون و فرزندش''<ref>''Baboon & Young'' </ref> (۱۹۵۱م) در [[موزه هنرهای معاصر\|موزۀ هنرهای معاصر]] تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary Art </ref> نگهداری می‌شوند.
خط ۳۳:		خط ۳۵:
	پیکاسو در ۱۹۰۰م به [[پاریس، شهر\|پاریس]] رفت، و از ۱۹۰۴م در آن شهر ماندگار شد. در آغاز همچون [[دگا، ادگار (۱۸۳۴ـ۱۹۱۷)\|دگا]]<ref>Degas </ref> و [[تولوز لوترک، هانری (۱۸۶۴ـ۱۹۰۱)\|تولوز لوترک]]<ref>Toulouse-Lautrec </ref> بر مضامین اجتماعی تمرکز داشت، اما بین سال‌های ۱۹۰۱ و ۱۹۰۴م، اتودهای ساده‌ای از بدن انسان تهیه کرد که رنگِ غالب در آن‌ها آبی بود (دورۀ آبی). سپس نقاشی‌هایی از سیرک پدید آورد، که ظرافت و رنگ‌آمیزی متنوع‌تری داشتند (دورۀ صورتی، ۱۹۰۵ـ۱۹۰۶م). پس از آن، دگرگونیِ دوران‌سازی در هنرش رخ داد، و بین ۱۹۰۷ و ۱۹۰۹م همراه با [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)\|ژرژ براک]]<ref>Georges Braque </ref>، سبک کوبیسم را بر شالوده‌ای مرکب از آثار [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cézanne </ref>، مجسمه‌های افریقایی<ref>Negro Sculpture</ref>، و هنر بدوی<ref> primitive art </ref> پی افکند. ''دوشیزگان ‌آوینیون'' (۱۹۰۷م) سرآغاز کوبیسمی است که پیکاسو تا ۱۹۱۴م پیرو آن باقی ماند. همچون براک دو مرحلۀ کوبیسم «تحلیلی<ref>analytic</ref>» (ساختار در عمق) و کوبیسم «ترکیبی<ref>synthetic </ref>» (با جلوۀ تزیینی و دوبعدی) را پشت‌ سر گذاشت. وجهی از تابلوهای کوبیستی‌اش از نقش اشیا (۱۹۱۲ـ۱۹۱۴م)، استفاده از کُلاژ<ref>collage </ref> بود.		پیکاسو در ۱۹۰۰م به [[پاریس، شهر\|پاریس]] رفت، و از ۱۹۰۴م در آن شهر ماندگار شد. در آغاز همچون [[دگا، ادگار (۱۸۳۴ـ۱۹۱۷)\|دگا]]<ref>Degas </ref> و [[تولوز لوترک، هانری (۱۸۶۴ـ۱۹۰۱)\|تولوز لوترک]]<ref>Toulouse-Lautrec </ref> بر مضامین اجتماعی تمرکز داشت، اما بین سال‌های ۱۹۰۱ و ۱۹۰۴م، اتودهای ساده‌ای از بدن انسان تهیه کرد که رنگِ غالب در آن‌ها آبی بود (دورۀ آبی). سپس نقاشی‌هایی از سیرک پدید آورد، که ظرافت و رنگ‌آمیزی متنوع‌تری داشتند (دورۀ صورتی، ۱۹۰۵ـ۱۹۰۶م). پس از آن، دگرگونیِ دوران‌سازی در هنرش رخ داد، و بین ۱۹۰۷ و ۱۹۰۹م همراه با [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)\|ژرژ براک]]<ref>Georges Braque </ref>، سبک کوبیسم را بر شالوده‌ای مرکب از آثار [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cézanne </ref>، مجسمه‌های افریقایی<ref>Negro Sculpture</ref>، و هنر بدوی<ref> primitive art </ref> پی افکند. ''دوشیزگان ‌آوینیون'' (۱۹۰۷م) سرآغاز کوبیسمی است که پیکاسو تا ۱۹۱۴م پیرو آن باقی ماند. همچون براک دو مرحلۀ کوبیسم «تحلیلی<ref>analytic</ref>» (ساختار در عمق) و کوبیسم «ترکیبی<ref>synthetic </ref>» (با جلوۀ تزیینی و دوبعدی) را پشت‌ سر گذاشت. وجهی از تابلوهای کوبیستی‌اش از نقش اشیا (۱۹۱۲ـ۱۹۱۴م)، استفاده از کُلاژ<ref>collage </ref> بود.

	از ۱۹۲۰ـ۱۹۲۴م به نوعی [[نیوکلاسی سیسم\|نئوکلاسی‌سیسم]]<ref>neoclassicism </ref> رجعت کرد، که در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی<ref>etching </ref> فاقد جزئیاتش از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref>، نمود یافت. با [[دیاگیلف، سرگی پاولوویچ (۱۸۷۲ـ۱۹۲۹)\|دیاگیلف]]<ref>Diaghilev</ref> آشنا شد و شماری از صحنه‌های باله<ref> ballet </ref> را برای او طراحی کرد (۱۹۱۷ـ۱۹۲۷م). دورۀ خلاقانۀ دیگری از هنرش حدود ۱۹۲۵م آغاز شد، و با ظهور سوررئالیسم تقارن یافت. تصویر گاو، نشانۀ دیرینۀ کشمکش و مصیبت در فرهنگ اسپانیایی، به‌تدریج در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی‌اش تجلّی یافتند؛ و ''گرنیکا''، که آن را در ۱۹۳۷م درخلال جنگ داخلی اسپانیا نقاشی کرد، گفتار تصویری خشماگینی بود دربارۀ واقعۀ اسفبار بمباران غیرنظامیان، که در آن این نماد را به‌کار گرفت. در آثار بعدی‌اش آزادانه از سبک و وسیله‌ای به سبک و وسیلۀ‌ دیگری رو آورد، و همه را با آزادی و مهارت شگفت‌آوری به‌کار ‌بُرد. پیکاسو فرزند نقاش و طراحی با نام خوزه روئیس بلاسکو<ref>José Ruiz Blasco </ref> بود، اما نام خانوادگی مادرش ماریا پیکاسو<ref>Maria Picasso </ref> را بر خود نهاد. از خردسالی نزد پدرش به نقاشی و طراحی پرداخت و با هنرمندان و ادیبان بارسلون معاشر شد. ۱۹ساله بود که به پاریس رفت. پیکاسو مجسمه‌هایی فلزی ساخت، سفالگری کرد (از ۱۹۴۶م در ویلوریس<ref>Villauris</ref> نزدیک [[آنتیب]]<ref>Antibes </ref>)، و انبوهی چاپنقش<ref>print</ref>، باسمۀ تیزابی، چاپنقش سنگی<ref> lithograph </ref>، و چاپنقش تیزابی سایه‌دار<ref>aquatint </ref> پدید آورد. کارهای گرافیکی‌اش، از برجسته‌ترین دستاوردهای اویند، و آثاری همچون تصویرهایی برای کتاب‌های [[اووید]]<ref>Ovid</ref> و [[بالزاک، اونوره دو (۱۷۹۹ـ۱۸۵۰)\|بالزاک]]<ref> Balzac </ref>، باسمه‌های تیزابی مینوتور<ref>Minotaur</ref>، و چاپنقش‌های تیزابیِ سایه‌دار با نام ''تاریخ طبیعی''<ref> Natural History </ref> بوفون<ref>Buffon </ref> (۱۹۴۲م) را دربر می‌گیرند. مهارت حیرت‌انگیز پیکاسو در ۱۸۰ طراحی‌اش «از نقاش و مدل» مشهود است (۱۹۵۳ـ۱۹۵۴م). فیلمی که او را درحال کار نشان می‌دهد، حکایت از خستگی‌ناپذیر‌ی‌اش دارد. پیکاسو بر روند کلی هنر مدرن<ref>modern art</ref> تأثیری عمیق نهاد؛ هیچ هنرمندی از [[مکتب پاریس]] پس از پیکاسو نتوانست نفوذ جهانی او را پیدا کند، اگرچه هنر غیرشکل‌نمای<ref> non-figurative </ref> امروزی، منابع الهام دیگری یافته است. نقاشی‌های پیکاسو در بسیاری از نگارخانه‌های ملی و مجموعه‌های خصوصی جهان پراکنده‌اند. در ۲۰۰۴م پرده‌ای از او با نام ''پسری با پیپ''<ref>''Boy With a Pipe''</ref> به مبلغ ۱۰۴میلیون دلار به‌فروش رسید.~~[[File:13248400-1.jpg\|thumb\|پيکاسو، پابلو]]~~

			از ۱۹۲۰ـ۱۹۲۴م به نوعی [[نیوکلاسی سیسم\|نئوکلاسی‌سیسم]]<ref>neoclassicism </ref> رجعت کرد، که در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی<ref>etching </ref> فاقد جزئیاتش از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref>، نمود یافت. با [[دیاگیلف، سرگی پاولوویچ (۱۸۷۲ـ۱۹۲۹)\|دیاگیلف]]<ref>Diaghilev</ref> آشنا شد و شماری از صحنه‌های باله<ref> ballet </ref> را برای او طراحی کرد (۱۹۱۷ـ۱۹۲۷م). دورۀ خلاقانۀ دیگری از هنرش حدود ۱۹۲۵م آغاز شد، و با ظهور سوررئالیسم تقارن یافت. تصویر گاو، نشانۀ دیرینۀ کشمکش و مصیبت در فرهنگ اسپانیایی، به‌تدریج در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی‌اش تجلّی یافتند؛ و ''گرنیکا''، که آن را در ۱۹۳۷م درخلال جنگ داخلی اسپانیا نقاشی کرد، گفتار تصویری خشماگینی بود دربارۀ واقعۀ اسفبار بمباران غیرنظامیان، که در آن این نماد را به‌کار گرفت. در آثار بعدی‌اش آزادانه از سبک و وسیله‌ای به سبک و وسیلۀ‌ دیگری رو آورد، و همه را با آزادی و مهارت شگفت‌آوری به‌کار ‌بُرد. پیکاسو فرزند نقاش و طراحی با نام خوزه روئیس بلاسکو<ref>José Ruiz Blasco </ref> بود، اما نام خانوادگی مادرش ماریا پیکاسو<ref>Maria Picasso </ref> را بر خود نهاد. از خردسالی نزد پدرش به نقاشی و طراحی پرداخت و با هنرمندان و ادیبان بارسلون معاشر شد. ۱۹ساله بود که به پاریس رفت. پیکاسو مجسمه‌هایی فلزی ساخت، سفالگری کرد (از ۱۹۴۶م در ویلوریس<ref>Villauris</ref> نزدیک [[آنتیب]]<ref>Antibes </ref>)، و انبوهی چاپنقش<ref>print</ref>، باسمۀ تیزابی، چاپنقش سنگی<ref> lithograph </ref>، و چاپنقش تیزابی سایه‌دار<ref>aquatint </ref> پدید آورد. کارهای گرافیکی‌اش، از برجسته‌ترین دستاوردهای اویند، و آثاری همچون تصویرهایی برای کتاب‌های [[اووید]]<ref>Ovid</ref> و [[بالزاک، اونوره دو (۱۷۹۹ـ۱۸۵۰)\|بالزاک]]<ref> Balzac </ref>، باسمه‌های تیزابی مینوتور<ref>Minotaur</ref>، و چاپنقش‌های تیزابیِ سایه‌دار با نام ''تاریخ طبیعی''<ref> Natural History </ref> بوفون<ref>Buffon </ref> (۱۹۴۲م) را دربر می‌گیرند. مهارت حیرت‌انگیز پیکاسو در ۱۸۰ طراحی‌اش «از نقاش و مدل» مشهود است (۱۹۵۳ـ۱۹۵۴م). فیلمی که او را درحال کار نشان می‌دهد، حکایت از خستگی‌ناپذیر‌ی‌اش دارد. پیکاسو بر روند کلی هنر مدرن<ref>modern art</ref> تأثیری عمیق نهاد؛ هیچ هنرمندی از [[مکتب پاریس]] پس از پیکاسو نتوانست نفوذ جهانی او را پیدا کند، اگرچه هنر غیرشکل‌نمای<ref> non-figurative </ref> امروزی، منابع الهام دیگری یافته است. نقاشی‌های پیکاسو در بسیاری از نگارخانه‌های ملی و مجموعه‌های خصوصی جهان پراکنده‌اند. در ۲۰۰۴م پرده‌ای از او با نام ''پسری با پیپ''<ref>''Boy With a Pipe''</ref> به مبلغ ۱۰۴میلیون دلار به‌فروش رسید.



	<br /> <!--13248400-->		<br /> <!--13248400-->

Nazanin در ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۲۱

2025-01-27T15:21:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۲۱
خط ۱:		خط ۱:

	پیکاسو، پابلو (~~۱۸۸۱ـ۱۹۷۳~~)(Picasso, Pablo)<br /> {{جعبه زندگینامه		پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳م)(Picasso, Pablo)<br /> {{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =پابلو پیکاسو		\|عنوان =پابلو پیکاسو
	\|نام =Pablo Picasso		\|نام =Pablo Picasso
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =پنجره گشوده بر خیابان پنتی یور (~~۱۹۲۰~~)		\|آثار =دوشیزگان آوینیون (۱۹۰۷م)، پنجره گشوده بر خیابان پنتی یور (۱۹۲۰م)، گرنیکا (۱۹۳۷م)، میمون و فرزندش (۱۹۵۱م)
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان		\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	}}[[File:13248400.jpg\|thumb\|گرنیکا اثر پيکاسو]]		}}[[File:13248400.jpg\|thumb\|گرنیکا اثر پيکاسو]]

	هنرمند اسپانیایی. بیشتر در فرانسه هنرآفرینی کرد. از نوآورترین و پرکارترین هنرمندان قرن ۲۰ بود. دو دورۀ آغازین کارش، مشهور به دورۀ آبی<ref>Blue Period</ref> (~~۱۹۰۱ـ۱۹۰۴~~)، و دورۀ صورتی<ref>Rose Period </ref> (~~۱۹۰۵ـ۱۹۰۶~~)، به نقاشی انقلابی ''دوشیزگان آوینیون''<ref>''Les Demoiselles d’Avignon'' </ref> (~~۱۹۰۷؛~~ موزۀ هنر مدرن نیویورک<ref>Museum of Modern Art, New York </ref>) انجامید که راه را برای [[کوبیسم]]<ref>cubism </ref> هموار کرد. در اوایل دهۀ ~~۱۹۲۰،~~ از سرآمدان جنبش [[سورریالیسم\|سوررئالیسم]]<ref>surrealism</ref> به‌شمار می‌رفت. از دهۀ ~~۱۹۳۰~~ با مجسمه‌سازی، سفالگری، و گرافیک طبع‌آزمایی کرد. از پرآوازه‌ترین نقاشی‌هایش ''گرنیکا''<ref>''Guernica''</ref> (~~۱۹۳۷؛~~ موزۀ رِینا سوفیا<ref> Reina Sofia </ref>، مادرید) درخور ذکر است که تصویری است دربارۀ بمباران غیرنظامیان در جنگ داخلی اسپانیا<ref>Spanish Civil War </ref>. شماری از نقاشی‌ها، ازجمله ''پنجرۀ گشوده بر خیابان پنتی‌یور''<ref>''Fenêtre Ouverts Sor La Rue de Penthièvre''</ref> (~~۱۹۲۰~~)، و چاپنقش‌ها، و نیز مجسمه‌ای برنزی<ref>bronze</ref> از او با نام ''میمون و فرزندش''<ref>''Baboon & Young'' </ref> (~~۱۹۵۱~~) در موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary Art </ref> نگهداری می‌شوند.		هنرمند اسپانیایی. بیشتر در [[فرانسه]] هنرآفرینی کرد. از نوآورترین و پرکارترین هنرمندان قرن ۲۰م بود. دو دورۀ آغازین کارش، مشهور به دورۀ آبی<ref>Blue Period</ref> (۱۹۰۱ـ۱۹۰۴م)، و دورۀ صورتی<ref>Rose Period </ref> (۱۹۰۵ـ۱۹۰۶م)، به نقاشی انقلابی ''دوشیزگان آوینیون''<ref>''Les Demoiselles d’Avignon'' </ref> (۱۹۰۷م؛ [[موزه هنر مدرن\|موزۀ هنر مدرن]] [[نیویورک]]<ref>Museum of Modern Art, New York </ref>) انجامید که راه را برای [[کوبیسم]]<ref>cubism </ref> هموار کرد. در اوایل دهۀ ۱۹۲۰م، از سرآمدان جنبش [[سورریالیسم\|سوررئالیسم]]<ref>surrealism</ref> به‌شمار می‌رفت. از دهۀ ۱۹۳۰م با مجسمه‌سازی، سفالگری، و گرافیک طبع‌آزمایی کرد. از پرآوازه‌ترین نقاشی‌هایش ''[[گرنیکا]]''<ref>''Guernica''</ref> (۱۹۳۷م؛ موزۀ رِینا سوفیا<ref> Reina Sofia </ref>، [[مادرید، شهر\|مادرید]]) درخور ذکر است که تصویری است دربارۀ بمباران غیرنظامیان در [[جنگ داخلی اسپانیا]]<ref>Spanish Civil War </ref>. شماری از نقاشی‌ها، ازجمله ''پنجرۀ گشوده بر خیابان پنتی‌یور''<ref>''Fenêtre Ouverts Sor La Rue de Penthièvre''</ref> (۱۹۲۰م)، و چاپنقش‌ها، و نیز مجسمه‌ای برنزی<ref>bronze</ref> از او با نام ''میمون و فرزندش''<ref>''Baboon & Young'' </ref> (۱۹۵۱م) در [[موزه هنرهای معاصر\|موزۀ هنرهای معاصر]] تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary Art </ref> نگهداری می‌شوند.

	پیکاسو در ~~۱۹۰۰~~ به پاریس رفت، و از ~~۱۹۰۴~~ در آن شهر ماندگار شد. در آغاز همچون [[دگا، ادگار (۱۸۳۴ـ۱۹۱۷)\|دگا]]<ref>Degas </ref> و [[تولوز لوترک، هانری (۱۸۶۴ـ۱۹۰۱)\|تولوز لوترک]]<ref>Toulouse-Lautrec </ref> بر مضامین اجتماعی تمرکز داشت، اما بین سال‌های ۱۹۰۱ و ~~۱۹۰۴،~~ اتودهای ساده‌ای از بدن انسان تهیه کرد که رنگِ ~~غالبْ~~ در آن‌ها آبی بود (دورۀ آبی). سپس نقاشی‌هایی از سیرک پدید آورد، که ظرافت و رنگ‌آمیزی متنوع‌تری داشتند (دورۀ صورتی، ~~۱۹۰۵ـ۱۹۰۶~~). پس از آن، دگرگونیِ دوران‌سازی در هنرش رخ داد، و بین ۱۹۰۷ و ~~۱۹۰۹~~ همراه با [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)\|ژرژ براک]]<ref>Georges Braque </ref>، سبک کوبیسم را بر شالوده‌ای مرکب از آثار [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cézanne </ref>، مجسمه‌های افریقایی<ref>Negro Sculpture</ref>، و هنر بدوی<ref> primitive art </ref> پی افکند. ''دوشیزگان ‌آوینیون'' (~~۱۹۰۷~~) سرآغاز کوبیسمی است که پیکاسو تا ~~۱۹۱۴~~ پیرو آن باقی ماند. همچون براک دو مرحلۀ کوبیسم «تحلیلی<ref>analytic</ref>» (ساختار در عمق) و کوبیسم «ترکیبی<ref>synthetic </ref>» (با جلوۀ تزیینی و دوبعدی) را پشت‌ سر گذاشت. وجهی از تابلوهای کوبیستی‌اش از نقش اشیا (~~۱۹۱۲ـ۱۹۱۴~~)، استفاده از کُلاژ<ref>collage </ref> بود.		پیکاسو در ۱۹۰۰م به [[پاریس، شهر\|پاریس]] رفت، و از ۱۹۰۴م در آن شهر ماندگار شد. در آغاز همچون [[دگا، ادگار (۱۸۳۴ـ۱۹۱۷)\|دگا]]<ref>Degas </ref> و [[تولوز لوترک، هانری (۱۸۶۴ـ۱۹۰۱)\|تولوز لوترک]]<ref>Toulouse-Lautrec </ref> بر مضامین اجتماعی تمرکز داشت، اما بین سال‌های ۱۹۰۱ و ۱۹۰۴م، اتودهای ساده‌ای از بدن انسان تهیه کرد که رنگِ غالب در آن‌ها آبی بود (دورۀ آبی). سپس نقاشی‌هایی از سیرک پدید آورد، که ظرافت و رنگ‌آمیزی متنوع‌تری داشتند (دورۀ صورتی، ۱۹۰۵ـ۱۹۰۶م). پس از آن، دگرگونیِ دوران‌سازی در هنرش رخ داد، و بین ۱۹۰۷ و ۱۹۰۹م همراه با [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)\|ژرژ براک]]<ref>Georges Braque </ref>، سبک کوبیسم را بر شالوده‌ای مرکب از آثار [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cézanne </ref>، مجسمه‌های افریقایی<ref>Negro Sculpture</ref>، و هنر بدوی<ref> primitive art </ref> پی افکند. ''دوشیزگان ‌آوینیون'' (۱۹۰۷م) سرآغاز کوبیسمی است که پیکاسو تا ۱۹۱۴م پیرو آن باقی ماند. همچون براک دو مرحلۀ کوبیسم «تحلیلی<ref>analytic</ref>» (ساختار در عمق) و کوبیسم «ترکیبی<ref>synthetic </ref>» (با جلوۀ تزیینی و دوبعدی) را پشت‌ سر گذاشت. وجهی از تابلوهای کوبیستی‌اش از نقش اشیا (۱۹۱۲ـ۱۹۱۴م)، استفاده از کُلاژ<ref>collage </ref> بود.

	از ~~۱۹۲۰ـ۱۹۲۴~~ به نوعی نئوکلاسی‌سیسم<ref>neoclassicism </ref> رجعت کرد، که در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی<ref>etching </ref> فاقد جزئیاتش از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref>، نمود یافت. با دیاگیلف<ref>Diaghilev</ref> آشنا شد و شماری از صحنه‌های باله<ref> ballet </ref> را برای او طراحی کرد (~~۱۹۱۷ـ۱۹۲۷~~). دورۀ خلاقانۀ دیگری از هنرش حدود ~~۱۹۲۵~~ آغاز شد، و با ظهور سوررئالیسم تقارن یافت. تصویر گاو، نشانۀ دیرینۀ کشمکش و مصیبت در فرهنگ اسپانیایی، به‌تدریج در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی‌اش تجلّی یافتند؛ و''گرنیکا''، که آن را در ~~۱۹۳۷~~ درخلال جنگ داخلی اسپانیا نقاشی کرد، گفتار تصویری خشماگینی بود دربارۀ واقعۀ اسفبار بمباران غیرنظامیان، که در آن این نماد را به‌کار گرفت. در آثار بعدی‌اش آزادانه از سبک و وسیله‌ای به سبک و وسیلۀ‌ دیگری رو آورد، و همه را با آزادی و مهارت شگفت‌آوری به‌کار ‌بُرد. پیکاسو فرزند نقاش و طراحی با نام خوزه روئیس بلاسکو<ref>José Ruiz Blasco </ref> بود، اما نام خانوادگی مادرش ماریا پیکاسو<ref>Maria Picasso </ref> را بر خود نهاد. از خردسالی نزد پدرش به نقاشی و طراحی پرداخت و با هنرمندان و ادیبان بارسلون معاشر شد. ۱۹ساله بود که به پاریس رفت. پیکاسو مجسمه‌هایی فلزی ساخت، سفالگری کرد (از ~~۱۹۴۶~~ در ویلوریس<ref>Villauris</ref> نزدیک آنتیب<ref>Antibes </ref>)، و انبوهی چاپنقش<ref>print</ref>، باسمۀ تیزابی، چاپنقش سنگی<ref> lithograph </ref>، و چاپنقش تیزابی سایه‌دار<ref>aquatint </ref> پدید آورد. کارهای گرافیکی‌اش، از برجسته‌ترین دستاوردهای اویند، و آثاری همچون تصویرهایی برای کتاب‌های [[اووید]]<ref>Ovid</ref> و [[بالزاک، اونوره دو (۱۷۹۹ـ۱۸۵۰)\|بالزاک]]<ref> Balzac </ref>، باسمه‌های تیزابی مینوتور<ref>Minotaur</ref>، و چاپنقش‌های تیزابیِ سایه‌دار با نام''تاریخ طبیعی''<ref> Natural History </ref> بوفون<ref>Buffon </ref> (~~۱۹۴۲~~) را دربر می‌گیرند. مهارت حیرت‌انگیز پیکاسو در ۱۸۰ طراحی‌اش «از نقاش و مدل» مشهود است (~~۱۹۵۳ـ۱۹۵۴~~). فیلمی که او را درحال کار نشان می‌دهد، حکایت از خستگی‌ناپذیر‌ی‌اش دارد. پیکاسو بر روند کلی هنر مدرن<ref>modern art</ref> تأثیری عمیق نهاد؛ هیچ هنرمندی از مکتب پاریس پس از پیکاسو نتوانست نفوذ جهانی او را پیدا کند، اگرچه هنر غیرشکل‌نمای<ref> non-figurative </ref> امروزی، منابع الهام دیگری یافته است. نقاشی‌های پیکاسو در بسیاری از نگارخانه‌های ملی و مجموعه‌های خصوصی جهان پراکنده‌اند. در ~~۲۰۰۴~~ پرده‌ای از او با نام ''پسری با پیپ''<ref>''Boy With a Pipe''</ref> به مبلغ ۱۰۴میلیون دلار به‌فروش رسید.[[File:13248400-1.jpg\|thumb\|پيکاسو، پابلو]]		از ۱۹۲۰ـ۱۹۲۴م به نوعی [[نیوکلاسی سیسم\|نئوکلاسی‌سیسم]]<ref>neoclassicism </ref> رجعت کرد، که در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی<ref>etching </ref> فاقد جزئیاتش از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref>، نمود یافت. با [[دیاگیلف، سرگی پاولوویچ (۱۸۷۲ـ۱۹۲۹)\|دیاگیلف]]<ref>Diaghilev</ref> آشنا شد و شماری از صحنه‌های باله<ref> ballet </ref> را برای او طراحی کرد (۱۹۱۷ـ۱۹۲۷م). دورۀ خلاقانۀ دیگری از هنرش حدود ۱۹۲۵م آغاز شد، و با ظهور سوررئالیسم تقارن یافت. تصویر گاو، نشانۀ دیرینۀ کشمکش و مصیبت در فرهنگ اسپانیایی، به‌تدریج در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی‌اش تجلّی یافتند؛ و ''گرنیکا''، که آن را در ۱۹۳۷م درخلال جنگ داخلی اسپانیا نقاشی کرد، گفتار تصویری خشماگینی بود دربارۀ واقعۀ اسفبار بمباران غیرنظامیان، که در آن این نماد را به‌کار گرفت. در آثار بعدی‌اش آزادانه از سبک و وسیله‌ای به سبک و وسیلۀ‌ دیگری رو آورد، و همه را با آزادی و مهارت شگفت‌آوری به‌کار ‌بُرد. پیکاسو فرزند نقاش و طراحی با نام خوزه روئیس بلاسکو<ref>José Ruiz Blasco </ref> بود، اما نام خانوادگی مادرش ماریا پیکاسو<ref>Maria Picasso </ref> را بر خود نهاد. از خردسالی نزد پدرش به نقاشی و طراحی پرداخت و با هنرمندان و ادیبان بارسلون معاشر شد. ۱۹ساله بود که به پاریس رفت. پیکاسو مجسمه‌هایی فلزی ساخت، سفالگری کرد (از ۱۹۴۶م در ویلوریس<ref>Villauris</ref> نزدیک [[آنتیب]]<ref>Antibes </ref>)، و انبوهی چاپنقش<ref>print</ref>، باسمۀ تیزابی، چاپنقش سنگی<ref> lithograph </ref>، و چاپنقش تیزابی سایه‌دار<ref>aquatint </ref> پدید آورد. کارهای گرافیکی‌اش، از برجسته‌ترین دستاوردهای اویند، و آثاری همچون تصویرهایی برای کتاب‌های [[اووید]]<ref>Ovid</ref> و [[بالزاک، اونوره دو (۱۷۹۹ـ۱۸۵۰)\|بالزاک]]<ref> Balzac </ref>، باسمه‌های تیزابی مینوتور<ref>Minotaur</ref>، و چاپنقش‌های تیزابیِ سایه‌دار با نام ''تاریخ طبیعی''<ref> Natural History </ref> بوفون<ref>Buffon </ref> (۱۹۴۲م) را دربر می‌گیرند. مهارت حیرت‌انگیز پیکاسو در ۱۸۰ طراحی‌اش «از نقاش و مدل» مشهود است (۱۹۵۳ـ۱۹۵۴م). فیلمی که او را درحال کار نشان می‌دهد، حکایت از خستگی‌ناپذیر‌ی‌اش دارد. پیکاسو بر روند کلی هنر مدرن<ref>modern art</ref> تأثیری عمیق نهاد؛ هیچ هنرمندی از [[مکتب پاریس]] پس از پیکاسو نتوانست نفوذ جهانی او را پیدا کند، اگرچه هنر غیرشکل‌نمای<ref> non-figurative </ref> امروزی، منابع الهام دیگری یافته است. نقاشی‌های پیکاسو در بسیاری از نگارخانه‌های ملی و مجموعه‌های خصوصی جهان پراکنده‌اند. در ۲۰۰۴م پرده‌ای از او با نام ''پسری با پیپ''<ref>''Boy With a Pipe''</ref> به مبلغ ۱۰۴میلیون دلار به‌فروش رسید.[[File:13248400-1.jpg\|thumb\|پيکاسو، پابلو]]

	<br /> <!--13248400-->		<br /> <!--13248400-->

Aeen در ‏۹ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۸

2022-03-09T10:38:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۸
خط ۱:		خط ۱:

	پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)(Picasso, Pablo)<br/> ~~[[File:13248400-1.jpg\|thumb\|پيکاسو، پابلو]][[File:13248400.jpg\|thumb\|پيکاسو، پابلو]]~~		پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)(Picasso, Pablo)<br /> {{جعبه زندگینامه

	{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =پابلو پیکاسو		\|عنوان =پابلو پیکاسو
	\|نام =Pablo Picasso		\|نام =Pablo Picasso
خط ۲۹:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}[[File:13248400.jpg\|thumb\|گرنیکا اثر پيکاسو]]

			هنرمند اسپانیایی. بیشتر در فرانسه هنرآفرینی کرد. از نوآورترین و پرکارترین هنرمندان قرن ۲۰ بود. دو دورۀ آغازین کارش، مشهور به دورۀ آبی<ref>Blue Period</ref> (۱۹۰۱ـ۱۹۰۴)، و دورۀ صورتی<ref>Rose Period </ref> (۱۹۰۵ـ۱۹۰۶)، به نقاشی انقلابی ''دوشیزگان آوینیون''<ref>''Les Demoiselles d’Avignon'' </ref> (۱۹۰۷؛ موزۀ هنر مدرن نیویورک<ref>Museum of Modern Art, New York </ref>) انجامید که راه را برای [[کوبیسم]]<ref>cubism </ref> هموار کرد. در اوایل دهۀ ۱۹۲۰، از سرآمدان جنبش [[سورریالیسم\|سوررئالیسم]]<ref>surrealism</ref> به‌شمار می‌رفت. از دهۀ ۱۹۳۰ با مجسمه‌سازی، سفالگری، و گرافیک طبع‌آزمایی کرد. از پرآوازه‌ترین نقاشی‌هایش ''گرنیکا''<ref>''Guernica''</ref> (۱۹۳۷؛ موزۀ رِینا سوفیا<ref> Reina Sofia </ref>، مادرید) درخور ذکر است که تصویری است دربارۀ بمباران غیرنظامیان در جنگ داخلی اسپانیا<ref>Spanish Civil War </ref>. شماری از نقاشی‌ها، ازجمله ''پنجرۀ گشوده بر خیابان پنتی‌یور''<ref>''Fenêtre Ouverts Sor La Rue de Penthièvre''</ref> (۱۹۲۰)، و چاپنقش‌ها، و نیز مجسمه‌ای برنزی<ref>bronze</ref> از او با نام ''میمون و فرزندش''<ref>''Baboon & Young'' </ref> (۱۹۵۱) در موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary Art </ref> نگهداری می‌شوند.

	هنرمند اسپانیایی. بیشتر در فرانسه هنرآفرینی کرد. از نوآورترین و پرکارترین هنرمندان قرن ۲۰ بود. دو دورۀ آغازین کارش، مشهور به دورۀ آبی<ref>Blue Period</ref> (۱۹۰۱ـ۱۹۰۴)، و دورۀ صورتی<ref>Rose Period </ref> (۱۹۰۵ـ۱۹۰۶)، به نقاشی انقلابی ''دوشیزگان آوینیون''<ref>''Les Demoiselles d’Avignon'' </ref> (۱۹۰۷؛ موزۀ هنر مدرن نیویورک<ref>Museum of Modern Art, New York </ref>) انجامید که راه را برای کوبیسم<ref>cubism </ref> هموار کرد. در اوایل دهۀ ۱۹۲۰، از سرآمدان جنبش سوررئالیسم<ref>surrealism</ref> به‌شمار می‌رفت. از دهۀ ۱۹۳۰ با مجسمه‌سازی، سفالگری، و گرافیک طبع‌آزمایی کرد. از پرآوازه‌ترین نقاشی‌هایش ''گرنیکا''<ref>''Guernica''</ref> (۱۹۳۷؛ موزۀ رِینا سوفیا<ref> Reina Sofia </ref>، مادرید) درخور ذکر است که تصویری است دربارۀ بمباران غیرنظامیان در جنگ داخلی اسپانیا<ref>Spanish Civil War </ref>. شماری از نقاشی‌ها، ازجمله ''پنجرۀ گشوده بر خیابان پنتی‌یور''<ref>''Fenêtre Ouverts Sor La Rue de Penthièvre''</ref> (۱۹۲۰)، و چاپنقش‌ها، و نیز مجسمه‌ای برنزی<ref>bronze</ref> از او با نام ''میمون و فرزندش''<ref>''Baboon & Young'' </ref> (۱۹۵۱) در موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary Art </ref> نگهداری می‌شوند. پیکاسو در ۱۹۰۰ به پاریس رفت، و از ۱۹۰۴ در آن شهر ماندگار شد. در آغاز همچون دگا<ref>Degas </ref> و تولوز لوترک<ref>Toulouse-Lautrec </ref> بر مضامین اجتماعی تمرکز داشت، اما بین سال‌های ۱۹۰۱ و ۱۹۰۴، اتودهای ساده‌ای از بدن انسان تهیه کرد که رنگِ غالبْ در آن‌ها آبی بود (دورۀ آبی). سپس نقاشی‌هایی از سیرک پدید آورد، که ظرافت و رنگ‌آمیزی متنوع‌تری داشتند (دورۀ صورتی، ۱۹۰۵ـ۱۹۰۶). پس از آن، دگرگونیِ دوران‌سازی در هنرش رخ داد، و بین ۱۹۰۷ و ۱۹۰۹ همراه با ژرژ براک<ref>Georges Braque </ref>، سبک کوبیسم را بر شالوده‌ای مرکب از آثار سزان<ref>Cézanne </ref>، مجسمه‌های افریقایی<ref>Negro Sculpture</ref>، و هنر بدوی<ref> primitive art </ref> پی افکند. ''دوشیزگان ‌آوینیون'' (۱۹۰۷) سرآغاز کوبیسمی است که پیکاسو تا ۱۹۱۴ پیرو آن باقی ماند. همچون براک دو مرحلۀ کوبیسم «تحلیلی<ref>analytic</ref>» (ساختار در عمق) و کوبیسم «ترکیبی<ref>synthetic </ref>» (با جلوۀ تزیینی و دوبعدی) را پشت‌ سر گذاشت. وجهی از تابلوهای کوبیستی‌اش از نقش اشیا (۱۹۱۲ـ۱۹۱۴)، استفاده از کُلاژ<ref>collage </ref> بود. از ۱۹۲۰ـ۱۹۲۴ به نوعی نئوکلاسی‌سیسم<ref>neoclassicism </ref> رجعت کرد، که در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی<ref>etching </ref> فاقد جزئیاتش از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref>، نمود یافت. با دیاگیلف<ref>Diaghilev</ref> آشنا شد و شماری از صحنه‌های باله<ref> ballet </ref> را برای او طراحی کرد (۱۹۱۷ـ۱۹۲۷). دورۀ خلاقانۀ دیگری از هنرش حدود ۱۹۲۵ آغاز شد، و با ظهور سوررئالیسم تقارن یافت. تصویر گاو، نشانۀ دیرینۀ کشمکش و مصیبت در فرهنگ اسپانیایی، به‌تدریج در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی‌اش تجلّی یافتند؛ و''گرنیکا''، که آن را در ۱۹۳۷ درخلال جنگ داخلی اسپانیا نقاشی کرد، گفتار تصویری خشماگینی بود دربارۀ واقعۀ اسفبار بمباران غیرنظامیان، که در آن این نماد را به‌کار گرفت. در آثار بعدی‌اش آزادانه از سبک و وسیله‌ای به سبک و وسیلۀ‌ دیگری رو آورد، و همه را با آزادی و مهارت شگفت‌آوری به‌کار ‌بُرد. پیکاسو فرزند نقاش و طراحی با نام خوزه روئیس بلاسکو<ref>José Ruiz Blasco </ref> بود، اما نام خانوادگی مادرش ماریا پیکاسو<ref>Maria Picasso </ref> را بر خود نهاد. از خردسالی نزد پدرش به نقاشی و طراحی پرداخت و با هنرمندان و ادیبان بارسلون معاشر شد. ۱۹ساله بود که به پاریس رفت. پیکاسو مجسمه‌هایی فلزی ساخت، سفالگری کرد (از ۱۹۴۶ در ویلوریس<ref>Villauris</ref> نزدیک آنتیب<ref>Antibes </ref>)، و انبوهی چاپنقش<ref>print</ref>، باسمۀ تیزابی، چاپنقش سنگی<ref> lithograph </ref>، و چاپنقش تیزابی سایه‌دار<ref>aquatint </ref> پدید آورد. کارهای گرافیکی‌اش، از برجسته‌ترین دستاوردهای اویند، و آثاری همچون تصویرهایی برای کتاب‌های اووید<ref>Ovid</ref> و بالزاک<ref> Balzac </ref>، باسمه‌های تیزابی مینوتور<ref>Minotaur</ref>، و چاپنقش‌های تیزابیِ سایه‌دار با نام''تاریخ طبیعی''<ref> Natural History </ref> بوفون<ref>Buffon </ref> (۱۹۴۲) را دربر می‌گیرند. مهارت حیرت‌انگیز پیکاسو در ۱۸۰ طراحی‌اش «از نقاش و مدل» مشهود است (۱۹۵۳ـ۱۹۵۴). فیلمی که او را درحال کار نشان می‌دهد، حکایت از خستگی‌ناپذیر‌ی‌اش دارد. پیکاسو بر روند کلی هنر مدرن<ref>modern art</ref> تأثیری عمیق نهاد؛ هیچ هنرمندی از مکتب پاریس پس از پیکاسو نتوانست نفوذ جهانی او را پیدا کند، اگرچه هنر غیرشکل‌نمای<ref> non-figurative </ref> امروزی، منابع الهام دیگری یافته است. نقاشی‌های پیکاسو در بسیاری از نگارخانه‌های ملی و مجموعه‌های خصوصی جهان پراکنده‌اند. در ۲۰۰۴ پرده‌ای از او با نام ''پسری با پیپ''<ref>''Boy With a Pipe''</ref> به مبلغ ۱۰۴میلیون دلار به‌فروش رسید.		پیکاسو در ۱۹۰۰ به پاریس رفت، و از ۱۹۰۴ در آن شهر ماندگار شد. در آغاز همچون [[دگا، ادگار (۱۸۳۴ـ۱۹۱۷)\|دگا]]<ref>Degas </ref> و [[تولوز لوترک، هانری (۱۸۶۴ـ۱۹۰۱)\|تولوز لوترک]]<ref>Toulouse-Lautrec </ref> بر مضامین اجتماعی تمرکز داشت، اما بین سال‌های ۱۹۰۱ و ۱۹۰۴، اتودهای ساده‌ای از بدن انسان تهیه کرد که رنگِ غالبْ در آن‌ها آبی بود (دورۀ آبی). سپس نقاشی‌هایی از سیرک پدید آورد، که ظرافت و رنگ‌آمیزی متنوع‌تری داشتند (دورۀ صورتی، ۱۹۰۵ـ۱۹۰۶). پس از آن، دگرگونیِ دوران‌سازی در هنرش رخ داد، و بین ۱۹۰۷ و ۱۹۰۹ همراه با [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)\|ژرژ براک]]<ref>Georges Braque </ref>، سبک کوبیسم را بر شالوده‌ای مرکب از آثار [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cézanne </ref>، مجسمه‌های افریقایی<ref>Negro Sculpture</ref>، و هنر بدوی<ref> primitive art </ref> پی افکند. ''دوشیزگان ‌آوینیون'' (۱۹۰۷) سرآغاز کوبیسمی است که پیکاسو تا ۱۹۱۴ پیرو آن باقی ماند. همچون براک دو مرحلۀ کوبیسم «تحلیلی<ref>analytic</ref>» (ساختار در عمق) و کوبیسم «ترکیبی<ref>synthetic </ref>» (با جلوۀ تزیینی و دوبعدی) را پشت‌ سر گذاشت. وجهی از تابلوهای کوبیستی‌اش از نقش اشیا (۱۹۱۲ـ۱۹۱۴)، استفاده از کُلاژ<ref>collage </ref> بود.

			از ۱۹۲۰ـ۱۹۲۴ به نوعی نئوکلاسی‌سیسم<ref>neoclassicism </ref> رجعت کرد، که در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی<ref>etching </ref> فاقد جزئیاتش از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref>، نمود یافت. با دیاگیلف<ref>Diaghilev</ref> آشنا شد و شماری از صحنه‌های باله<ref> ballet </ref> را برای او طراحی کرد (۱۹۱۷ـ۱۹۲۷). دورۀ خلاقانۀ دیگری از هنرش حدود ۱۹۲۵ آغاز شد، و با ظهور سوررئالیسم تقارن یافت. تصویر گاو، نشانۀ دیرینۀ کشمکش و مصیبت در فرهنگ اسپانیایی، به‌تدریج در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی‌اش تجلّی یافتند؛ و''گرنیکا''، که آن را در ۱۹۳۷ درخلال جنگ داخلی اسپانیا نقاشی کرد، گفتار تصویری خشماگینی بود دربارۀ واقعۀ اسفبار بمباران غیرنظامیان، که در آن این نماد را به‌کار گرفت. در آثار بعدی‌اش آزادانه از سبک و وسیله‌ای به سبک و وسیلۀ‌ دیگری رو آورد، و همه را با آزادی و مهارت شگفت‌آوری به‌کار ‌بُرد. پیکاسو فرزند نقاش و طراحی با نام خوزه روئیس بلاسکو<ref>José Ruiz Blasco </ref> بود، اما نام خانوادگی مادرش ماریا پیکاسو<ref>Maria Picasso </ref> را بر خود نهاد. از خردسالی نزد پدرش به نقاشی و طراحی پرداخت و با هنرمندان و ادیبان بارسلون معاشر شد. ۱۹ساله بود که به پاریس رفت. پیکاسو مجسمه‌هایی فلزی ساخت، سفالگری کرد (از ۱۹۴۶ در ویلوریس<ref>Villauris</ref> نزدیک آنتیب<ref>Antibes </ref>)، و انبوهی چاپنقش<ref>print</ref>، باسمۀ تیزابی، چاپنقش سنگی<ref> lithograph </ref>، و چاپنقش تیزابی سایه‌دار<ref>aquatint </ref> پدید آورد. کارهای گرافیکی‌اش، از برجسته‌ترین دستاوردهای اویند، و آثاری همچون تصویرهایی برای کتاب‌های [[اووید]]<ref>Ovid</ref> و [[بالزاک، اونوره دو (۱۷۹۹ـ۱۸۵۰)\|بالزاک]]<ref> Balzac </ref>، باسمه‌های تیزابی مینوتور<ref>Minotaur</ref>، و چاپنقش‌های تیزابیِ سایه‌دار با نام''تاریخ طبیعی''<ref> Natural History </ref> بوفون<ref>Buffon </ref> (۱۹۴۲) را دربر می‌گیرند. مهارت حیرت‌انگیز پیکاسو در ۱۸۰ طراحی‌اش «از نقاش و مدل» مشهود است (۱۹۵۳ـ۱۹۵۴). فیلمی که او را درحال کار نشان می‌دهد، حکایت از خستگی‌ناپذیر‌ی‌اش دارد. پیکاسو بر روند کلی هنر مدرن<ref>modern art</ref> تأثیری عمیق نهاد؛ هیچ هنرمندی از مکتب پاریس پس از پیکاسو نتوانست نفوذ جهانی او را پیدا کند، اگرچه هنر غیرشکل‌نمای<ref> non-figurative </ref> امروزی، منابع الهام دیگری یافته است. نقاشی‌های پیکاسو در بسیاری از نگارخانه‌های ملی و مجموعه‌های خصوصی جهان پراکنده‌اند. در ۲۰۰۴ پرده‌ای از او با نام ''پسری با پیپ''<ref>''Boy With a Pipe''</ref> به مبلغ ۱۰۴میلیون دلار به‌فروش رسید.[[File:13248400-1.jpg\|thumb\|پيکاسو، پابلو]]

	<br/> <!--13248400-->		<br /> <!--13248400-->

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
			[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
			<references />

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)(Picasso, Pablo)<br/> [[File:13248400-1.jpg|thumb|پيکاسو، پابلو]][[File:13248400.jpg|thumb|پيکاسو، پابلو]]

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =پابلو پیکاسو
|نام =Pablo Picasso
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۸۱م
|تاریخ مرگ=۱۹۷۳م
|دوره زندگی=
|ملیت=اسپانیایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=مجسمه ساز، سفالگر، گرافیست
|سبک =کوبیسم، سورریالیسم
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =پنجره گشوده بر خیابان پنتی یور (۱۹۲۰)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

هنرمند اسپانیایی. بیشتر در فرانسه هنرآفرینی کرد. از نوآورترین و پرکارترین هنرمندان قرن ۲۰ بود. دو دورۀ آغازین کارش، مشهور به دورۀ آبی<ref>Blue Period</ref> (۱۹۰۱ـ۱۹۰۴)، و دورۀ صورتی<ref>Rose Period </ref> (۱۹۰۵ـ۱۹۰۶)، به نقاشی انقلابی ''دوشیزگان آوینیون''<ref>''Les Demoiselles d’Avignon'' </ref> (۱۹۰۷؛ موزۀ هنر مدرن نیویورک<ref>Museum of Modern Art, New York </ref>) انجامید که راه را برای کوبیسم<ref>cubism </ref> هموار کرد. در اوایل دهۀ ۱۹۲۰، از سرآمدان جنبش سوررئالیسم<ref>surrealism</ref> به‌شمار می‌رفت. از دهۀ ۱۹۳۰ با مجسمه‌سازی، سفالگری، و گرافیک طبع‌آزمایی کرد. از پرآوازه‌ترین نقاشی‌هایش ''گرنیکا''<ref>''Guernica''</ref> (۱۹۳۷؛ موزۀ رِینا سوفیا<ref> Reina Sofia </ref>، مادرید) درخور ذکر است که تصویری است دربارۀ بمباران غیرنظامیان در جنگ داخلی اسپانیا<ref>Spanish Civil War </ref>. شماری از نقاشی‌ها، ازجمله ''پنجرۀ گشوده بر خیابان پنتی‌یور''<ref>''Fenêtre Ouverts Sor La Rue de Penthièvre''</ref> (۱۹۲۰)، و چاپنقش‌ها، و نیز مجسمه‌ای برنزی<ref>bronze</ref> از او با نام ''میمون و فرزندش''<ref>''Baboon & Young'' </ref> (۱۹۵۱) در موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary Art </ref> نگهداری می‌شوند. پیکاسو در ۱۹۰۰ به پاریس رفت، و از ۱۹۰۴ در آن شهر ماندگار شد. در آغاز همچون دگا<ref>Degas </ref> و تولوز لوترک<ref>Toulouse-Lautrec </ref> بر مضامین اجتماعی تمرکز داشت، اما بین سال‌های ۱۹۰۱ و ۱۹۰۴، اتودهای ساده‌ای از بدن انسان تهیه کرد که رنگِ غالبْ در آن‌ها آبی بود (دورۀ آبی). سپس نقاشی‌هایی از سیرک پدید آورد، که ظرافت و رنگ‌آمیزی متنوع‌تری داشتند (دورۀ صورتی، ۱۹۰۵ـ۱۹۰۶). پس از آن، دگرگونیِ دوران‌سازی در هنرش رخ داد، و بین ۱۹۰۷ و ۱۹۰۹ همراه با ژرژ براک<ref>Georges Braque </ref>، سبک کوبیسم را بر شالوده‌ای مرکب از آثار سزان<ref>Cézanne </ref>، مجسمه‌های افریقایی<ref>Negro Sculpture</ref>، و هنر بدوی<ref> primitive art </ref> پی افکند. ''دوشیزگان ‌آوینیون'' (۱۹۰۷) سرآغاز کوبیسمی است که پیکاسو تا ۱۹۱۴ پیرو آن باقی ماند. همچون براک دو مرحلۀ کوبیسم «تحلیلی<ref>analytic</ref>» (ساختار در عمق) و کوبیسم «ترکیبی<ref>synthetic </ref>» (با جلوۀ تزیینی و دوبعدی) را پشت‌ سر گذاشت. وجهی از تابلوهای کوبیستی‌اش از نقش اشیا (۱۹۱۲ـ۱۹۱۴)، استفاده از کُلاژ<ref>collage </ref> بود. از ۱۹۲۰ـ۱۹۲۴ به نوعی نئوکلاسی‌سیسم<ref>neoclassicism </ref> رجعت کرد، که در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی<ref>etching </ref> فاقد جزئیاتش از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref>، نمود یافت. با دیاگیلف<ref>Diaghilev</ref> آشنا شد و شماری از صحنه‌های باله<ref> ballet </ref> را برای او طراحی کرد (۱۹۱۷ـ۱۹۲۷). دورۀ خلاقانۀ دیگری از هنرش حدود ۱۹۲۵ آغاز شد، و با ظهور سوررئالیسم تقارن یافت. تصویر گاو، نشانۀ دیرینۀ کشمکش و مصیبت در فرهنگ اسپانیایی، به‌تدریج در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی‌اش تجلّی یافتند؛ و''گرنیکا''، که آن را در ۱۹۳۷ درخلال جنگ داخلی اسپانیا نقاشی کرد، گفتار تصویری خشماگینی بود دربارۀ واقعۀ اسفبار بمباران غیرنظامیان، که در آن این نماد را به‌کار گرفت. در آثار بعدی‌اش آزادانه از سبک و وسیله‌ای به سبک و وسیلۀ‌ دیگری رو آورد، و همه را با آزادی و مهارت شگفت‌آوری به‌کار ‌بُرد. پیکاسو فرزند نقاش و طراحی با نام خوزه روئیس بلاسکو<ref>José Ruiz Blasco </ref> بود، اما نام خانوادگی مادرش ماریا پیکاسو<ref>Maria Picasso </ref> را بر خود نهاد. از خردسالی نزد پدرش به نقاشی و طراحی پرداخت و با هنرمندان و ادیبان بارسلون معاشر شد. ۱۹ساله بود که به پاریس رفت. پیکاسو مجسمه‌هایی فلزی ساخت، سفالگری کرد (از ۱۹۴۶ در ویلوریس<ref>Villauris</ref> نزدیک آنتیب<ref>Antibes </ref>)، و انبوهی چاپنقش<ref>print</ref>، باسمۀ تیزابی، چاپنقش سنگی<ref> lithograph </ref>، و چاپنقش تیزابی سایه‌دار<ref>aquatint </ref> پدید آورد. کارهای گرافیکی‌اش، از برجسته‌ترین دستاوردهای اویند، و آثاری همچون تصویرهایی برای کتاب‌های اووید<ref>Ovid</ref> و بالزاک<ref> Balzac </ref>، باسمه‌های تیزابی مینوتور<ref>Minotaur</ref>، و چاپنقش‌های تیزابیِ سایه‌دار با نام''تاریخ طبیعی''<ref> Natural History </ref> بوفون<ref>Buffon </ref> (۱۹۴۲) را دربر می‌گیرند. مهارت حیرت‌انگیز پیکاسو در ۱۸۰ طراحی‌اش «از نقاش و مدل» مشهود است (۱۹۵۳ـ۱۹۵۴). فیلمی که او را درحال کار نشان می‌دهد، حکایت از خستگی‌ناپذیر‌ی‌اش دارد. پیکاسو بر روند کلی هنر مدرن<ref>modern art</ref> تأثیری عمیق نهاد؛ هیچ هنرمندی از مکتب پاریس پس از پیکاسو نتوانست نفوذ جهانی او را پیدا کند، اگرچه هنر غیرشکل‌نمای<ref> non-figurative </ref> امروزی، منابع الهام دیگری یافته است. نقاشی‌های پیکاسو در بسیاری از نگارخانه‌های ملی و مجموعه‌های خصوصی جهان پراکنده‌اند. در ۲۰۰۴ پرده‌ای از او با نام ''پسری با پیپ''<ref>''Boy With a Pipe''</ref> به مبلغ ۱۰۴میلیون دلار به‌فروش رسید.

 

<br/> 

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:قرن 20 - اشخاص]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۴۲
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	[[File:13248400.jpg\|thumb\|گرنیکا اثر پيکاسو]]		[[File:13248400.jpg\|thumb\|گرنیکا اثر پيکاسو]]

	هنرمند اسپانیایی. بیشتر در [[فرانسه]] هنرآفرینی کرد. از نوآورترین و پرکارترین هنرمندان قرن ۲۰م بود. دو دورۀ آغازین کارش، مشهور به دورۀ آبی<ref>Blue Period</ref> (۱۹۰۱ـ۱۹۰۴م)، و دورۀ صورتی<ref>Rose Period </ref> (۱۹۰۵ـ۱۹۰۶م)، به نقاشی انقلابی ''دوشیزگان آوینیون''<ref>''Les Demoiselles d’Avignon'' </ref> (۱۹۰۷م؛ [[موزه هنر مدرن\|موزۀ هنر مدرن]] [[نیویورک]]<ref>Museum of Modern Art, New York </ref>) انجامید که راه را برای [[کوبیسم]]<ref>cubism </ref> هموار کرد. در اوایل دهۀ ۱۹۲۰م، از سرآمدان جنبش [[~~سورریالیسم\|~~سوررئالیسم]]<ref>surrealism</ref> به‌شمار می‌رفت. از دهۀ ۱۹۳۰م با مجسمه‌سازی، سفالگری، و گرافیک طبع‌آزمایی کرد. از پرآوازه‌ترین نقاشی‌هایش ''[[گرنیکا]]''<ref>''Guernica''</ref> (۱۹۳۷م؛ موزۀ رِینا سوفیا<ref> Reina Sofia </ref>، [[مادرید، شهر\|مادرید]]) درخور ذکر است که تصویری است دربارۀ بمباران غیرنظامیان در [[جنگ داخلی اسپانیا]]<ref>Spanish Civil War </ref>. شماری از نقاشی‌ها، ازجمله ''پنجرۀ گشوده بر خیابان پنتی‌یور''<ref>''Fenêtre Ouverts Sor La Rue de Penthièvre''</ref> (۱۹۲۰م)، و چاپنقش‌ها، و نیز مجسمه‌ای برنزی<ref>bronze</ref> از او با نام ''میمون و فرزندش''<ref>''Baboon & Young'' </ref> (۱۹۵۱م) در [[موزه هنرهای معاصر\|موزۀ هنرهای معاصر]] تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary Art </ref> نگهداری می‌شوند.		هنرمند اسپانیایی. بیشتر در [[فرانسه]] هنرآفرینی کرد. از نوآورترین و پرکارترین هنرمندان قرن ۲۰م بود. دو دورۀ آغازین کارش، مشهور به دورۀ آبی<ref>Blue Period</ref> (۱۹۰۱ـ۱۹۰۴م)، و دورۀ صورتی<ref>Rose Period </ref> (۱۹۰۵ـ۱۹۰۶م)، به نقاشی انقلابی ''دوشیزگان آوینیون''<ref>''Les Demoiselles d’Avignon'' </ref> (۱۹۰۷م؛ [[موزه هنر مدرن\|موزۀ هنر مدرن]] [[نیویورک]]<ref>Museum of Modern Art, New York </ref>) انجامید که راه را برای [[کوبیسم]]<ref>cubism </ref> هموار کرد. در اوایل دهۀ ۱۹۲۰م، از سرآمدان جنبش [[سوررئالیسم]]<ref>surrealism</ref> به‌شمار می‌رفت. از دهۀ ۱۹۳۰م با مجسمه‌سازی، سفالگری، و گرافیک طبع‌آزمایی کرد. از پرآوازه‌ترین نقاشی‌هایش ''[[گرنیکا]]''<ref>''Guernica''</ref> (۱۹۳۷م؛ موزۀ رِینا سوفیا<ref> Reina Sofia </ref>، [[مادرید، شهر\|مادرید]]) درخور ذکر است که تصویری است دربارۀ بمباران غیرنظامیان در [[جنگ داخلی اسپانیا]]<ref>Spanish Civil War </ref>. شماری از نقاشی‌ها، ازجمله ''پنجرۀ گشوده بر خیابان پنتی‌یور''<ref>''Fenêtre Ouverts Sor La Rue de Penthièvre''</ref> (۱۹۲۰م)، و چاپنقش‌ها، و نیز مجسمه‌ای برنزی<ref>bronze</ref> از او با نام ''میمون و فرزندش''<ref>''Baboon & Young'' </ref> (۱۹۵۱م) در [[موزه هنرهای معاصر\|موزۀ هنرهای معاصر]] تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary Art </ref> نگهداری می‌شوند.

	پیکاسو در ۱۹۰۰م به [[پاریس، شهر\|پاریس]] رفت، و از ۱۹۰۴م در آن شهر ماندگار شد. در آغاز همچون [[دگا، ادگار (۱۸۳۴ـ۱۹۱۷)\|دگا]]<ref>Degas </ref> و [[تولوز لوترک، هانری (۱۸۶۴ـ۱۹۰۱)\|تولوز لوترک]]<ref>Toulouse-Lautrec </ref> بر مضامین اجتماعی تمرکز داشت، اما بین سال‌های ۱۹۰۱ و ۱۹۰۴م، اتودهای ساده‌ای از بدن انسان تهیه کرد که رنگِ غالب در آن‌ها آبی بود (دورۀ آبی). سپس نقاشی‌هایی از سیرک پدید آورد، که ظرافت و رنگ‌آمیزی متنوع‌تری داشتند (دورۀ صورتی، ۱۹۰۵ـ۱۹۰۶م). پس از آن، دگرگونیِ دوران‌سازی در هنرش رخ داد، و بین ۱۹۰۷ و ۱۹۰۹م همراه با [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)\|ژرژ براک]]<ref>Georges Braque </ref>، سبک کوبیسم را بر شالوده‌ای مرکب از آثار [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cézanne </ref>، مجسمه‌های افریقایی<ref>Negro Sculpture</ref>، و هنر بدوی<ref> primitive art </ref> پی افکند. ''دوشیزگان ‌آوینیون'' (۱۹۰۷م) سرآغاز کوبیسمی است که پیکاسو تا ۱۹۱۴م پیرو آن باقی ماند. همچون براک دو مرحلۀ کوبیسم «تحلیلی<ref>analytic</ref>» (ساختار در عمق) و کوبیسم «ترکیبی<ref>synthetic </ref>» (با جلوۀ تزیینی و دوبعدی) را پشت‌ سر گذاشت. وجهی از تابلوهای کوبیستی‌اش از نقش اشیا (۱۹۱۲ـ۱۹۱۴م)، استفاده از کُلاژ<ref>collage </ref> بود.		پیکاسو در ۱۹۰۰م به [[پاریس، شهر\|پاریس]] رفت، و از ۱۹۰۴م در آن شهر ماندگار شد. در آغاز همچون [[دگا، ادگار (۱۸۳۴ـ۱۹۱۷)\|دگا]]<ref>Degas </ref> و [[تولوز لوترک، هانری (۱۸۶۴ـ۱۹۰۱)\|تولوز لوترک]]<ref>Toulouse-Lautrec </ref> بر مضامین اجتماعی تمرکز داشت، اما بین سال‌های ۱۹۰۱ و ۱۹۰۴م، اتودهای ساده‌ای از بدن انسان تهیه کرد که رنگِ غالب در آن‌ها آبی بود (دورۀ آبی). سپس نقاشی‌هایی از سیرک پدید آورد، که ظرافت و رنگ‌آمیزی متنوع‌تری داشتند (دورۀ صورتی، ۱۹۰۵ـ۱۹۰۶م). پس از آن، دگرگونیِ دوران‌سازی در هنرش رخ داد، و بین ۱۹۰۷ و ۱۹۰۹م همراه با [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)\|ژرژ براک]]<ref>Georges Braque </ref>، سبک کوبیسم را بر شالوده‌ای مرکب از آثار [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cézanne </ref>، مجسمه‌های افریقایی<ref>Negro Sculpture</ref>، و هنر بدوی<ref> primitive art </ref> پی افکند. ''دوشیزگان ‌آوینیون'' (۱۹۰۷م) سرآغاز کوبیسمی است که پیکاسو تا ۱۹۱۴م پیرو آن باقی ماند. همچون براک دو مرحلۀ کوبیسم «تحلیلی<ref>analytic</ref>» (ساختار در عمق) و کوبیسم «ترکیبی<ref>synthetic </ref>» (با جلوۀ تزیینی و دوبعدی) را پشت‌ سر گذاشت. وجهی از تابلوهای کوبیستی‌اش از نقش اشیا (۱۹۱۲ـ۱۹۱۴م)، استفاده از کُلاژ<ref>collage </ref> بود.