https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%DA%A9%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%AF%DB%8C%D8%A8%D8%A7کامران دیبا - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-04T10:23:02Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%AF%DB%8C%D8%A8%D8%A7&diff=2010281821&oldid=prevMohammadi3 در ۲۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۰۴2025-11-26T21:04:29Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۲۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۰۴</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l30">خط ۳۰:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳۰:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Rooz.kamran-diba.2.jpg|جایگزین=موزهی هنرهای معاصر تهران|بندانگشتی|موزهی هنرهای معاصر تهران]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Rooz.kamran-diba.2.jpg|جایگزین=موزهی هنرهای معاصر تهران|بندانگشتی|موزهی هنرهای معاصر تهران]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Roz.kamran-diba.3.jpg|جایگزین=پارک شفق- تهران|بندانگشتی|پارک شفق- تهران]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Roz.kamran-diba.3.jpg|جایگزین=پارک شفق- تهران|بندانگشتی|پارک شفق- تهران]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کامران دیبا (تهران ۱۴ اسفند ۱۳۱۵ش- )</p> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;">(نام کامل: کامران طباطبایی دیبا) نقاش و از برجستهترین معماران و شهرسازان ایرانی. پدرش اسفندیار دیبا دندانپزشک بود. پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه، در سال ۱۳۳۵ش برای ادامهی تحصیل در رشتهی معماری وارد [[دانشگاه_هاروارد|دانشگاه_هاروارد]] آمریکا شد. در زمان دانشگاه کمتر به خواندن دروس معماری مشغول بوده و بیش<span dir="LTR"></span>تر در [[کنگره، کتابخانه|کتابخانهی کنگره]] آمریکا کتابهای فلسفه و روانشناسی میخواند. همین مطالعات و اطلاعات عمومی در موفقیتهای بعدیاش مثمر ثمر بوده است. در سال ۱۳۴۵ هنگامی که تحصیلش در رشتههای معماری و شهرسازی (کارشناسی) و جامعهشناسی (کارشناسی ارشد) به اتمام رسید، به تهران بازگشت و دفتر معماری و شهرسازی و طرحهای اجتماعیِ داز<ref>DAZ</ref> را تاسیس کرد. همزمان با مدرنیزاسیون ایران در دوران پهلوی، او در یک دورهی کوتاه ۱۰ ساله طراح و معمار مجموعههای مسکونی و عمومی مهمی بوده است. از جمله: [[فرهنگسرای_شفق|فرهنگسرا و پارک شفق تهران]]، [[موزه_هنرهای_معاصر|موزهی هنرهای معاصر تهران]]، [[فرهنگسرای_نیاوران|فرهنگسرای_نیاوران]]، مسجد [[موزه_فرش_ایران|موزهی فرش ایران]] و پروژهی نیمهتمام شهر جدید شوشتر. دیگر کارهای شاخص او در ایران شامل چندین ساختمان در [[دانشگاه_جندی_شاپور|دانشگاه جندیشاپور]] میشود. دیبا به عنوان مشاور و برنامهریز شهری، با وزارت مسکن و توسعهی شهری ایران و همچنین با دفتر مخصوص فرح دیبا همکاری میکرد. همچنین دفتر او طرح جامعی برای برخی شهرها ارائه داد که از جملهی آنها بندر خرمشهر است.</p> <p style="text-align: justify;">او در سال 1357ش ایران را به قصد زندگی در پاریس و واشنگتن دی سی<ref>Washington, D.C</ref> ترک کرد تا به صورت شخصی کار کند. بعد از مهاجرت، پروژههای دیبا شامل طرحهای خانهسازی در ویرجینیا و طرح توسعهی هتلها در اسپانیاست. او در سال ۱۹۷۷م به عنوان منتقد با دانشگاه کرنل<ref>Cornell University</ref> همکاری کرد. دیبا به عنوان یک نقاش، چندین نمایشگاه انفرادی در ایران بر پا کرد. او همچنین گردآورنده و واسطهی فروش آثار نقاشی معاصر غرب بوده و عمدهی آثاری که در گنجینهی دائمی موزهی هنرهای معاصر تهران نگهداری میشوند به واسطهی او و با پشتسبانی دفتر مخصوص فرح خریداری شدهاند. قبل از ساخت موزهی هنرهای معاصر، کامران دیبا پارک و فرهنگسرای شفق را در یوسفآباد ساخت و در ساخت این مجموعه از معماری ایرانی و مدرن نیز الهام گرفته است.</p> <p style="text-align: justify;">بناهای آجری شاعرانهی دیبا معماری شاخصی را خلق میکند که زیبا و با شکوه است. از ویژگیهای مشترک کارهای معماری دیبا به این موارد میتوان اشاره کرد: حفظ سکوت و سکون و وقار، تأکید بر محورها در طرحهای معماری و شهرسازی، شکست پی در پی مسیرها و محورهای بصری، توجه به جزئیات و آرایش سطوح، استفاده از مونتاژ احجام نسبتا ساده که در آنها شکاف بازشوها و حجم قابل توجه ستونها خودنمایی میکند، استفاده از آثار هنری حجمی در طراحی فضاهای شهری و محوطهسازی و باغسازی و گرایش مسلط به درآمیختگی خصوصیات معماری ایرانی با معماری مدرن. کارهای دیبا در دورهی ۱۲ سالهی فعالیتش در ایران نمایانگر علاقهی خاص او به وجوه اجتماعی معماری یا به تعبیر خود او «معماری انسانی» است.</p> <p style="text-align: justify;">او در ابتدای فعالیت خود در ایران، ضمن گردآوردن هنرمندان رشتههای هنرهای تجسمی در یک کانون هنری، دو نمایش بدیع در ایران ترتیب داد. در نخستین نمایش، تحت عنوان ''آبباز زبردست'' از نقاشی، حجمسازی و صدا استفاده شده بود. گفتار نمایش به صورت شعر نو توسط خود دیبا نوشته شده بود و [[تناولی، پرویز|پرویز_تناولی]] و یک گویندهی زن آن را اجرا میکردند. از طرحهای مهم او در سالهای پایان کارش در ایران مرکز اداری شهر اصفهان (با الهام از بافت سنتی) اثری درونگراست.</p> <p style="text-align: justify;">برخی دیگر از فعالیتهای هنری او: شرکت در بیینال نقاشی ونیز (۱۳۴۰ش)، شرکت در بیینال نقاشی پاریس (۱۳۴۲)، برپایی نمایشگاه نقاشی در گالری رئالیته آمریکا (۱۳۴۱ش)، شرکت در دومین کنگرهی معماری ایران (۱۳۵۱ش) و شرکت در مسابقهی معماری بنیاد آقاخان و دریافت جایزه به خاطر طراحی شهرک شوشتر (۱۳۶۵ش). کامران دیبا پسرعموی [[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فرح_پهلوی_(تهران_۱۳۱۷ش)</del>|فرح دیبا]] است.</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;">منابع</p> </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کامران دیبا (تهران ۱۴ اسفند ۱۳۱۵ش- )</p> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;">(نام کامل: کامران طباطبایی دیبا) نقاش و از برجستهترین معماران و شهرسازان ایرانی. پدرش اسفندیار دیبا دندانپزشک بود. پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه، در سال ۱۳۳۵ش برای ادامهی تحصیل در رشتهی معماری وارد [[دانشگاه_هاروارد|دانشگاه_هاروارد]] آمریکا شد. در زمان دانشگاه کمتر به خواندن دروس معماری مشغول بوده و بیش<span dir="LTR"></span>تر در [[کنگره، کتابخانه|کتابخانهی کنگره]] آمریکا کتابهای فلسفه و روانشناسی میخواند. همین مطالعات و اطلاعات عمومی در موفقیتهای بعدیاش مثمر ثمر بوده است. در سال ۱۳۴۵ هنگامی که تحصیلش در رشتههای معماری و شهرسازی (کارشناسی) و جامعهشناسی (کارشناسی ارشد) به اتمام رسید، به تهران بازگشت و دفتر معماری و شهرسازی و طرحهای اجتماعیِ داز<ref>DAZ</ref> را تاسیس کرد. همزمان با مدرنیزاسیون ایران در دوران پهلوی، او در یک دورهی کوتاه ۱۰ ساله طراح و معمار مجموعههای مسکونی و عمومی مهمی بوده است. از جمله: [[فرهنگسرای_شفق|فرهنگسرا و پارک شفق تهران]]، [[موزه_هنرهای_معاصر|موزهی هنرهای معاصر تهران]]، [[فرهنگسرای_نیاوران|فرهنگسرای_نیاوران]]، مسجد [[موزه_فرش_ایران|موزهی فرش ایران]] و پروژهی نیمهتمام شهر جدید شوشتر. دیگر کارهای شاخص او در ایران شامل چندین ساختمان در [[دانشگاه_جندی_شاپور|دانشگاه جندیشاپور]] میشود. دیبا به عنوان مشاور و برنامهریز شهری، با وزارت مسکن و توسعهی شهری ایران و همچنین با دفتر مخصوص فرح دیبا همکاری میکرد. همچنین دفتر او طرح جامعی برای برخی شهرها ارائه داد که از جملهی آنها بندر خرمشهر است.</p> <p style="text-align: justify;">او در سال 1357ش ایران را به قصد زندگی در پاریس و واشنگتن دی سی<ref>Washington, D.C</ref> ترک کرد تا به صورت شخصی کار کند. بعد از مهاجرت، پروژههای دیبا شامل طرحهای خانهسازی در ویرجینیا و طرح توسعهی هتلها در اسپانیاست. او در سال ۱۹۷۷م به عنوان منتقد با دانشگاه کرنل<ref>Cornell University</ref> همکاری کرد. دیبا به عنوان یک نقاش، چندین نمایشگاه انفرادی در ایران بر پا کرد. او همچنین گردآورنده و واسطهی فروش آثار نقاشی معاصر غرب بوده و عمدهی آثاری که در گنجینهی دائمی موزهی هنرهای معاصر تهران نگهداری میشوند به واسطهی او و با پشتسبانی دفتر مخصوص فرح خریداری شدهاند. قبل از ساخت موزهی هنرهای معاصر، کامران دیبا پارک و فرهنگسرای شفق را در یوسفآباد ساخت و در ساخت این مجموعه از معماری ایرانی و مدرن نیز الهام گرفته است.</p> <p style="text-align: justify;">بناهای آجری شاعرانهی دیبا معماری شاخصی را خلق میکند که زیبا و با شکوه است. از ویژگیهای مشترک کارهای معماری دیبا به این موارد میتوان اشاره کرد: حفظ سکوت و سکون و وقار، تأکید بر محورها در طرحهای معماری و شهرسازی، شکست پی در پی مسیرها و محورهای بصری، توجه به جزئیات و آرایش سطوح، استفاده از مونتاژ احجام نسبتا ساده که در آنها شکاف بازشوها و حجم قابل توجه ستونها خودنمایی میکند، استفاده از آثار هنری حجمی در طراحی فضاهای شهری و محوطهسازی و باغسازی و گرایش مسلط به درآمیختگی خصوصیات معماری ایرانی با معماری مدرن. کارهای دیبا در دورهی ۱۲ سالهی فعالیتش در ایران نمایانگر علاقهی خاص او به وجوه اجتماعی معماری یا به تعبیر خود او «معماری انسانی» است.</p> <p style="text-align: justify;">او در ابتدای فعالیت خود در ایران، ضمن گردآوردن هنرمندان رشتههای هنرهای تجسمی در یک کانون هنری، دو نمایش بدیع در ایران ترتیب داد. در نخستین نمایش، تحت عنوان ''آبباز زبردست'' از نقاشی، حجمسازی و صدا استفاده شده بود. گفتار نمایش به صورت شعر نو توسط خود دیبا نوشته شده بود و [[تناولی، پرویز|پرویز_تناولی]] و یک گویندهی زن آن را اجرا میکردند. از طرحهای مهم او در سالهای پایان کارش در ایران مرکز اداری شهر اصفهان (با الهام از بافت سنتی) اثری درونگراست.</p> <p style="text-align: justify;">برخی دیگر از فعالیتهای هنری او: شرکت در بیینال نقاشی ونیز (۱۳۴۰ش)، شرکت در بیینال نقاشی پاریس (۱۳۴۲)، برپایی نمایشگاه نقاشی در گالری رئالیته آمریکا (۱۳۴۱ش)، شرکت در دومین کنگرهی معماری ایران (۱۳۵۱ش) و شرکت در مسابقهی معماری بنیاد آقاخان و دریافت جایزه به خاطر طراحی شهرک شوشتر (۱۳۶۵ش). کامران دیبا پسرعموی [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فرح پهلوی</ins>|فرح دیبا]] است.</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;">منابع</p> </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>*[http://www.honargardi.com/portfolio/کامران-دیبا/ http://yon.ir/5rAal]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>*[http://www.honargardi.com/portfolio/کامران-دیبا/ http://yon.ir/5rAal]</div></td></tr>
</table>Mohammadi3https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%AF%DB%8C%D8%A8%D8%A7&diff=2010238999&oldid=prevMohammadi3 در ۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۲2025-05-20T17:42:51Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۲</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l30">خط ۳۰:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳۰:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Rooz.kamran-diba.2.jpg|جایگزین=موزهی هنرهای معاصر تهران|بندانگشتی|موزهی هنرهای معاصر تهران]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Rooz.kamran-diba.2.jpg|جایگزین=موزهی هنرهای معاصر تهران|بندانگشتی|موزهی هنرهای معاصر تهران]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Roz.kamran-diba.3.jpg|جایگزین=پارک شفق- تهران|بندانگشتی|پارک شفق- تهران]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Roz.kamran-diba.3.jpg|جایگزین=پارک شفق- تهران|بندانگشتی|پارک شفق- تهران]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کامران دیبا (تهران ۱۴ اسفند ۱۳۱۵ش- )</p> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;">(نام کامل: کامران طباطبایی دیبا) نقاش و از برجستهترین معماران و شهرسازان ایرانی. پدرش اسفندیار دیبا دندانپزشک بود. پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه، در سال ۱۳۳۵ش برای ادامهی تحصیل در رشتهی معماری وارد [[دانشگاه_هاروارد|دانشگاه_هاروارد]] آمریکا شد. در زمان دانشگاه کمتر به خواندن دروس معماری مشغول بوده و بیش<span dir="LTR"></span>تر در [[کنگره، کتابخانه|کتابخانهی کنگره]] آمریکا کتابهای فلسفه و روانشناسی میخواند. همین مطالعات و اطلاعات عمومی در موفقیتهای بعدیاش مثمر ثمر بوده است. در سال ۱۳۴۵ هنگامی که تحصیلش در رشتههای معماری و شهرسازی (کارشناسی) و جامعهشناسی (کارشناسی ارشد) به اتمام رسید، به تهران بازگشت و دفتر معماری و شهرسازی و طرحهای اجتماعیِ داز<ref>DAZ</ref> را تاسیس کرد. همزمان با مدرنیزاسیون ایران در دوران پهلوی، او در یک دورهی کوتاه ۱۰ ساله طراح و معمار مجموعههای مسکونی و عمومی مهمی بوده است. از جمله: [[فرهنگسرای_شفق|فرهنگسرا و پارک شفق تهران]]، [[موزه_هنرهای_معاصر|موزهی هنرهای معاصر تهران]]، [[فرهنگسرای_نیاوران|فرهنگسرای_نیاوران]]، مسجد [[موزه_فرش_ایران|موزهی فرش ایران]] و پروژهی نیمهتمام شهر جدید شوشتر. دیگر کارهای شاخص او در ایران شامل چندین ساختمان در [[دانشگاه_جندی_شاپور|دانشگاه جندیشاپور]] میشود. دیبا به عنوان مشاور و برنامهریز شهری، با وزارت مسکن و توسعهی شهری ایران و همچنین با دفتر مخصوص فرح دیبا همکاری میکرد. همچنین دفتر او طرح جامعی برای برخی شهرها ارائه داد که از جملهی آنها بندر خرمشهر است.</p> <p style="text-align: justify;">او در سال 1357ش ایران را به قصد زندگی در پاریس و واشنگتن دی سی<ref>Washington, D.C</ref> ترک کرد تا به صورت شخصی کار کند. بعد از مهاجرت، پروژههای دیبا شامل طرحهای خانهسازی در ویرجینیا و طرح توسعهی هتلها در اسپانیاست. او در سال ۱۹۷۷م به عنوان منتقد با دانشگاه کرنل<ref>Cornell University</ref> همکاری کرد. دیبا به عنوان یک نقاش، چندین نمایشگاه انفرادی در ایران بر پا کرد. او همچنین گردآورنده و واسطهی فروش آثار نقاشی معاصر غرب بوده و عمدهی آثاری که در گنجینهی دائمی موزهی هنرهای معاصر تهران نگهداری میشوند به واسطهی او و با پشتسبانی دفتر مخصوص فرح خریداری شدهاند. قبل از ساخت موزهی هنرهای معاصر، کامران دیبا پارک و فرهنگسرای شفق را در یوسفآباد ساخت و در ساخت این مجموعه از معماری ایرانی و مدرن نیز الهام گرفته است.</p> <p style="text-align: justify;">بناهای آجری شاعرانهی دیبا معماری شاخصی را خلق میکند که زیبا و با شکوه است. از ویژگیهای مشترک کارهای معماری دیبا به این موارد میتوان اشاره کرد: حفظ سکوت و سکون و وقار، تأکید بر محورها در طرحهای معماری و شهرسازی، شکست پی در پی مسیرها و محورهای بصری، توجه به جزئیات و آرایش سطوح، استفاده از مونتاژ احجام نسبتا ساده که در آنها شکاف بازشوها و حجم قابل توجه ستونها خودنمایی میکند، استفاده از آثار هنری حجمی در طراحی فضاهای شهری و محوطهسازی و باغسازی و گرایش مسلط به درآمیختگی خصوصیات معماری ایرانی با معماری مدرن. کارهای دیبا در دورهی ۱۲ سالهی فعالیتش در ایران نمایانگر علاقهی خاص او به وجوه اجتماعی معماری یا به تعبیر خود او «معماری انسانی» است.</p> <p style="text-align: justify;">او در ابتدای فعالیت خود در ایران، ضمن گردآوردن هنرمندان رشتههای هنرهای تجسمی در یک کانون هنری، دو نمایش بدیع در ایران ترتیب داد. در نخستین نمایش، تحت عنوان ''آبباز زبردست'' از نقاشی، حجمسازی و صدا استفاده شده بود. گفتار نمایش به صورت شعر نو توسط خود دیبا نوشته شده بود و [[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پرویز_تناولی</del>|پرویز_تناولی]] و یک گویندهی زن آن را اجرا میکردند. از طرحهای مهم او در سالهای پایان کارش در ایران مرکز اداری شهر اصفهان (با الهام از بافت سنتی) اثری درونگراست.</p> <p style="text-align: justify;">برخی دیگر از فعالیتهای هنری او: شرکت در بیینال نقاشی ونیز (۱۳۴۰ش)، شرکت در بیینال نقاشی پاریس (۱۳۴۲)، برپایی نمایشگاه نقاشی در گالری رئالیته آمریکا (۱۳۴۱ش)، شرکت در دومین کنگرهی معماری ایران (۱۳۵۱ش) و شرکت در مسابقهی معماری بنیاد آقاخان و دریافت جایزه به خاطر طراحی شهرک شوشتر (۱۳۶۵ش). کامران دیبا پسرعموی [[فرح_پهلوی_(تهران_۱۳۱۷ش)|فرح دیبا]] است.</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;">منابع</p> </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کامران دیبا (تهران ۱۴ اسفند ۱۳۱۵ش- )</p> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;">(نام کامل: کامران طباطبایی دیبا) نقاش و از برجستهترین معماران و شهرسازان ایرانی. پدرش اسفندیار دیبا دندانپزشک بود. پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه، در سال ۱۳۳۵ش برای ادامهی تحصیل در رشتهی معماری وارد [[دانشگاه_هاروارد|دانشگاه_هاروارد]] آمریکا شد. در زمان دانشگاه کمتر به خواندن دروس معماری مشغول بوده و بیش<span dir="LTR"></span>تر در [[کنگره، کتابخانه|کتابخانهی کنگره]] آمریکا کتابهای فلسفه و روانشناسی میخواند. همین مطالعات و اطلاعات عمومی در موفقیتهای بعدیاش مثمر ثمر بوده است. در سال ۱۳۴۵ هنگامی که تحصیلش در رشتههای معماری و شهرسازی (کارشناسی) و جامعهشناسی (کارشناسی ارشد) به اتمام رسید، به تهران بازگشت و دفتر معماری و شهرسازی و طرحهای اجتماعیِ داز<ref>DAZ</ref> را تاسیس کرد. همزمان با مدرنیزاسیون ایران در دوران پهلوی، او در یک دورهی کوتاه ۱۰ ساله طراح و معمار مجموعههای مسکونی و عمومی مهمی بوده است. از جمله: [[فرهنگسرای_شفق|فرهنگسرا و پارک شفق تهران]]، [[موزه_هنرهای_معاصر|موزهی هنرهای معاصر تهران]]، [[فرهنگسرای_نیاوران|فرهنگسرای_نیاوران]]، مسجد [[موزه_فرش_ایران|موزهی فرش ایران]] و پروژهی نیمهتمام شهر جدید شوشتر. دیگر کارهای شاخص او در ایران شامل چندین ساختمان در [[دانشگاه_جندی_شاپور|دانشگاه جندیشاپور]] میشود. دیبا به عنوان مشاور و برنامهریز شهری، با وزارت مسکن و توسعهی شهری ایران و همچنین با دفتر مخصوص فرح دیبا همکاری میکرد. همچنین دفتر او طرح جامعی برای برخی شهرها ارائه داد که از جملهی آنها بندر خرمشهر است.</p> <p style="text-align: justify;">او در سال 1357ش ایران را به قصد زندگی در پاریس و واشنگتن دی سی<ref>Washington, D.C</ref> ترک کرد تا به صورت شخصی کار کند. بعد از مهاجرت، پروژههای دیبا شامل طرحهای خانهسازی در ویرجینیا و طرح توسعهی هتلها در اسپانیاست. او در سال ۱۹۷۷م به عنوان منتقد با دانشگاه کرنل<ref>Cornell University</ref> همکاری کرد. دیبا به عنوان یک نقاش، چندین نمایشگاه انفرادی در ایران بر پا کرد. او همچنین گردآورنده و واسطهی فروش آثار نقاشی معاصر غرب بوده و عمدهی آثاری که در گنجینهی دائمی موزهی هنرهای معاصر تهران نگهداری میشوند به واسطهی او و با پشتسبانی دفتر مخصوص فرح خریداری شدهاند. قبل از ساخت موزهی هنرهای معاصر، کامران دیبا پارک و فرهنگسرای شفق را در یوسفآباد ساخت و در ساخت این مجموعه از معماری ایرانی و مدرن نیز الهام گرفته است.</p> <p style="text-align: justify;">بناهای آجری شاعرانهی دیبا معماری شاخصی را خلق میکند که زیبا و با شکوه است. از ویژگیهای مشترک کارهای معماری دیبا به این موارد میتوان اشاره کرد: حفظ سکوت و سکون و وقار، تأکید بر محورها در طرحهای معماری و شهرسازی، شکست پی در پی مسیرها و محورهای بصری، توجه به جزئیات و آرایش سطوح، استفاده از مونتاژ احجام نسبتا ساده که در آنها شکاف بازشوها و حجم قابل توجه ستونها خودنمایی میکند، استفاده از آثار هنری حجمی در طراحی فضاهای شهری و محوطهسازی و باغسازی و گرایش مسلط به درآمیختگی خصوصیات معماری ایرانی با معماری مدرن. کارهای دیبا در دورهی ۱۲ سالهی فعالیتش در ایران نمایانگر علاقهی خاص او به وجوه اجتماعی معماری یا به تعبیر خود او «معماری انسانی» است.</p> <p style="text-align: justify;">او در ابتدای فعالیت خود در ایران، ضمن گردآوردن هنرمندان رشتههای هنرهای تجسمی در یک کانون هنری، دو نمایش بدیع در ایران ترتیب داد. در نخستین نمایش، تحت عنوان ''آبباز زبردست'' از نقاشی، حجمسازی و صدا استفاده شده بود. گفتار نمایش به صورت شعر نو توسط خود دیبا نوشته شده بود و [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تناولی، پرویز</ins>|پرویز_تناولی]] و یک گویندهی زن آن را اجرا میکردند. از طرحهای مهم او در سالهای پایان کارش در ایران مرکز اداری شهر اصفهان (با الهام از بافت سنتی) اثری درونگراست.</p> <p style="text-align: justify;">برخی دیگر از فعالیتهای هنری او: شرکت در بیینال نقاشی ونیز (۱۳۴۰ش)، شرکت در بیینال نقاشی پاریس (۱۳۴۲)، برپایی نمایشگاه نقاشی در گالری رئالیته آمریکا (۱۳۴۱ش)، شرکت در دومین کنگرهی معماری ایران (۱۳۵۱ش) و شرکت در مسابقهی معماری بنیاد آقاخان و دریافت جایزه به خاطر طراحی شهرک شوشتر (۱۳۶۵ش). کامران دیبا پسرعموی [[فرح_پهلوی_(تهران_۱۳۱۷ش)|فرح دیبا]] است.</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;">منابع</p> </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>*[http://www.honargardi.com/portfolio/کامران-دیبا/ http://yon.ir/5rAal]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>*[http://www.honargardi.com/portfolio/کامران-دیبا/ http://yon.ir/5rAal]</div></td></tr>
</table>Mohammadi3https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%AF%DB%8C%D8%A8%D8%A7&diff=2010238538&oldid=prevMohammadi3 در ۱۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۹2025-05-19T08:09:16Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۹</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l30">خط ۳۰:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳۰:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Rooz.kamran-diba.2.jpg|جایگزین=موزهی هنرهای معاصر تهران|بندانگشتی|موزهی هنرهای معاصر تهران]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Rooz.kamran-diba.2.jpg|جایگزین=موزهی هنرهای معاصر تهران|بندانگشتی|موزهی هنرهای معاصر تهران]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Roz.kamran-diba.3.jpg|جایگزین=پارک شفق- تهران|بندانگشتی|پارک شفق- تهران]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Roz.kamran-diba.3.jpg|جایگزین=پارک شفق- تهران|بندانگشتی|پارک شفق- تهران]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کامران دیبا (تهران ۱۴ اسفند ۱۳۱۵ش-<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp; </del>)</p> <p style="text-align: justify;"><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp;</del></p> <p style="text-align: justify;">(نام کامل: کامران طباطبایی دیبا) نقاش و از برجستهترین معماران و شهرسازان ایرانی. پدرش اسفندیار دیبا دندانپزشک بود. پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه، در سال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۳۵ </del>برای ادامهی تحصیل در رشتهی معماری وارد [[دانشگاه_هاروارد|دانشگاه_هاروارد]] آمریکا شد. در زمان دانشگاه کمتر به خواندن دروس معماری مشغول بوده و بیش<span dir="LTR"></span>تر در [[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتابخانه_کنگره</del>|کتابخانهی کنگره]] آمریکا کتابهای فلسفه و روانشناسی میخواند. همین مطالعات و اطلاعات عمومی در موفقیتهای بعدیاش مثمر ثمر بوده است. در سال ۱۳۴۵ هنگامی که تحصیلش در رشتههای معماری و شهرسازی (کارشناسی) و جامعهشناسی (کارشناسی ارشد) به اتمام رسید، به تهران بازگشت و دفتر معماری و شهرسازی و طرحهای اجتماعیِ داز<ref>DAZ</ref> <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp; </del>را تاسیس کرد. همزمان با مدرنیزاسیون ایران در دوران پهلوی، او در یک دورهی کوتاه ۱۰ ساله طراح و معمار مجموعههای مسکونی و عمومی مهمی بوده است. از جمله: [[فرهنگسرای_شفق|فرهنگسرا و پارک شفق تهران]]، [[موزه_هنرهای_معاصر|موزهی هنرهای معاصر تهران]]، [[فرهنگسرای_نیاوران|فرهنگسرای_نیاوران]]، مسجد<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp;</del>[[موزه_فرش_ایران|موزهی فرش ایران]] و پروژهی نیمهتمام شهر جدید شوشتر. دیگر کارهای شاخص او در ایران شامل چندین ساختمان در [[دانشگاه_جندی_شاپور|دانشگاه جندیشاپور]] میشود. دیبا به عنوان مشاور و برنامهریز شهری، با وزارت مسکن و توسعهی شهری ایران و همچنین با دفتر مخصوص فرح دیبا همکاری میکرد. همچنین دفتر او طرح جامعی برای برخی شهرها ارائه داد که از جملهی آنها بندر خرمشهر است.</p> <p style="text-align: justify;">او در سال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1357 </del>ایران را به قصد زندگی در پاریس و واشنگتن دی سی<ref>Washington, D.C</ref> ترک کرد تا به صورت شخصی کار کند. بعد از مهاجرت، پروژههای دیبا شامل طرحهای خانهسازی در ویرجینیا و طرح توسعهی هتلها در اسپانیاست. او در سال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۹۷۷ </del>به عنوان منتقد با دانشگاه کرنل<ref>Cornell University</ref><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp; </del>همکاری کرد. دیبا به عنوان یک نقاش، چندین نمایشگاه انفرادی در ایران بر پا کرد. او همچنین گردآورنده و واسطهی فروش آثار نقاشی معاصر غرب بوده و عمدهی آثاری که در گنجینهی دائمی موزهی هنرهای معاصر تهران نگهداری میشوند به واسطهی او و با پشتسبانی دفتر مخصوص فرح خریداری شدهاند. قبل از ساخت موزهی هنرهای معاصر، کامران دیبا پارک و فرهنگسرای شفق را در یوسفآباد ساخت و در ساخت این مجموعه از معماری ایرانی و مدرن نیز الهام گرفته است.</p> <p style="text-align: justify;">بناهای آجری شاعرانهی دیبا معماری شاخصی را خلق میکند که زیبا و با شکوه است. از ویژگیهای مشترک کارهای معماری دیبا به این موارد میتوان اشاره کرد: حفظ سکوت و سکون و وقار، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تاکید </del>بر محورها در طرحهای معماری و شهرسازی، شکست پی در پی مسیرها و محورهای بصری، توجه به جزئیات و آرایش سطوح، استفاده از مونتاژ احجام نسبتا ساده که در آنها شکاف بازشوها و حجم قابل توجه ستونها خودنمایی میکند، استفاده از آثار هنری حجمی در طراحی فضاهای شهری و محوطهسازی و باغسازی و گرایش مسلط به درآمیختگی خصوصیات معماری ایرانی با معماری مدرن. کارهای دیبا در دورهی ۱۲ سالهی فعالیتش در ایران نمایانگر علاقهی خاص او به وجوه اجتماعی معماری یا به تعبیر خود او <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">"معماری انسانی" </del>است.</p> <p style="text-align: justify;">او در ابتدای<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp; </del>فعالیت خود در ایران، ضمن گردآوردن هنرمندان رشتههای هنرهای تجسمی در یک کانون هنری، دو نمایش بدیع در ایران ترتیب داد. در نخستین نمایش، تحت عنوان ''آبباز زبردست'' از نقاشی، حجمسازی و صدا استفاده شده بود. گفتار نمایش به صورت شعر نو توسط خود دیبا نوشته شده بود و [[پرویز_تناولی|پرویز_تناولی]] و یک گویندهی زن آن را اجرا میکردند. از طرحهای مهم او در سالهای پایان کارش در ایران مرکز اداری شهر اصفهان (با الهام از بافت سنتی) اثری درونگراست.</p> <p style="text-align: justify;">برخی دیگر از فعالیتهای هنری او:<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp; </del>شرکت در بیینال نقاشی ونیز (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۴۰</del>)، شرکت در بیینال نقاشی پاریس (۱۳۴۲)، برپایی نمایشگاه نقاشی در گالری رئالیته آمریکا (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۴۱</del>)، شرکت در دومین کنگرهی معماری ایران (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۵۱</del>) و شرکت در مسابقهی معماری بنیاد آقاخان و دریافت جایزه به خاطر طراحی شهرک شوشتر (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۶۵</del>). کامران دیبا پسرعموی [[فرح_پهلوی_(تهران_۱۳۱۷ش)|فرح دیبا]] است.</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;">منابع</p> </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کامران دیبا (تهران ۱۴ اسفند ۱۳۱۵ش- <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> </ins>)</p> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;">(نام کامل: کامران طباطبایی دیبا) نقاش و از برجستهترین معماران و شهرسازان ایرانی. پدرش اسفندیار دیبا دندانپزشک بود. پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه، در سال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۳۵ش </ins>برای ادامهی تحصیل در رشتهی معماری وارد [[دانشگاه_هاروارد|دانشگاه_هاروارد]] آمریکا شد. در زمان دانشگاه کمتر به خواندن دروس معماری مشغول بوده و بیش<span dir="LTR"></span>تر در [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کنگره، کتابخانه</ins>|کتابخانهی کنگره]] آمریکا کتابهای فلسفه و روانشناسی میخواند. همین مطالعات و اطلاعات عمومی در موفقیتهای بعدیاش مثمر ثمر بوده است. در سال ۱۳۴۵ هنگامی که تحصیلش در رشتههای معماری و شهرسازی (کارشناسی) و جامعهشناسی (کارشناسی ارشد) به اتمام رسید، به تهران بازگشت و دفتر معماری و شهرسازی و طرحهای اجتماعیِ داز<ref>DAZ</ref> را تاسیس کرد. همزمان با مدرنیزاسیون ایران در دوران پهلوی، او در یک دورهی کوتاه ۱۰ ساله طراح و معمار مجموعههای مسکونی و عمومی مهمی بوده است. از جمله: [[فرهنگسرای_شفق|فرهنگسرا و پارک شفق تهران]]، [[موزه_هنرهای_معاصر|موزهی هنرهای معاصر تهران]]، [[فرهنگسرای_نیاوران|فرهنگسرای_نیاوران]]، مسجد [[موزه_فرش_ایران|موزهی فرش ایران]] و پروژهی نیمهتمام شهر جدید شوشتر. دیگر کارهای شاخص او در ایران شامل چندین ساختمان در [[دانشگاه_جندی_شاپور|دانشگاه جندیشاپور]] میشود. دیبا به عنوان مشاور و برنامهریز شهری، با وزارت مسکن و توسعهی شهری ایران و همچنین با دفتر مخصوص فرح دیبا همکاری میکرد. همچنین دفتر او طرح جامعی برای برخی شهرها ارائه داد که از جملهی آنها بندر خرمشهر است.</p> <p style="text-align: justify;">او در سال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1357ش </ins>ایران را به قصد زندگی در پاریس و واشنگتن دی سی<ref>Washington, D.C</ref> ترک کرد تا به صورت شخصی کار کند. بعد از مهاجرت، پروژههای دیبا شامل طرحهای خانهسازی در ویرجینیا و طرح توسعهی هتلها در اسپانیاست. او در سال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۹۷۷م </ins>به عنوان منتقد با دانشگاه کرنل<ref>Cornell University</ref> همکاری کرد. دیبا به عنوان یک نقاش، چندین نمایشگاه انفرادی در ایران بر پا کرد. او همچنین گردآورنده و واسطهی فروش آثار نقاشی معاصر غرب بوده و عمدهی آثاری که در گنجینهی دائمی موزهی هنرهای معاصر تهران نگهداری میشوند به واسطهی او و با پشتسبانی دفتر مخصوص فرح خریداری شدهاند. قبل از ساخت موزهی هنرهای معاصر، کامران دیبا پارک و فرهنگسرای شفق را در یوسفآباد ساخت و در ساخت این مجموعه از معماری ایرانی و مدرن نیز الهام گرفته است.</p> <p style="text-align: justify;">بناهای آجری شاعرانهی دیبا معماری شاخصی را خلق میکند که زیبا و با شکوه است. از ویژگیهای مشترک کارهای معماری دیبا به این موارد میتوان اشاره کرد: حفظ سکوت و سکون و وقار، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تأکید </ins>بر محورها در طرحهای معماری و شهرسازی، شکست پی در پی مسیرها و محورهای بصری، توجه به جزئیات و آرایش سطوح، استفاده از مونتاژ احجام نسبتا ساده که در آنها شکاف بازشوها و حجم قابل توجه ستونها خودنمایی میکند، استفاده از آثار هنری حجمی در طراحی فضاهای شهری و محوطهسازی و باغسازی و گرایش مسلط به درآمیختگی خصوصیات معماری ایرانی با معماری مدرن. کارهای دیبا در دورهی ۱۲ سالهی فعالیتش در ایران نمایانگر علاقهی خاص او به وجوه اجتماعی معماری یا به تعبیر خود او <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">«معماری انسانی» </ins>است.</p> <p style="text-align: justify;">او در ابتدای فعالیت خود در ایران، ضمن گردآوردن هنرمندان رشتههای هنرهای تجسمی در یک کانون هنری، دو نمایش بدیع در ایران ترتیب داد. در نخستین نمایش، تحت عنوان ''آبباز زبردست'' از نقاشی، حجمسازی و صدا استفاده شده بود. گفتار نمایش به صورت شعر نو توسط خود دیبا نوشته شده بود و [[پرویز_تناولی|پرویز_تناولی]] و یک گویندهی زن آن را اجرا میکردند. از طرحهای مهم او در سالهای پایان کارش در ایران مرکز اداری شهر اصفهان (با الهام از بافت سنتی) اثری درونگراست.</p> <p style="text-align: justify;">برخی دیگر از فعالیتهای هنری او: شرکت در بیینال نقاشی ونیز (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۴۰ش</ins>)، شرکت در بیینال نقاشی پاریس (۱۳۴۲)، برپایی نمایشگاه نقاشی در گالری رئالیته آمریکا (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۴۱ش</ins>)، شرکت در دومین کنگرهی معماری ایران (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۵۱ش</ins>) و شرکت در مسابقهی معماری بنیاد آقاخان و دریافت جایزه به خاطر طراحی شهرک شوشتر (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۶۵ش</ins>). کامران دیبا پسرعموی [[فرح_پهلوی_(تهران_۱۳۱۷ش)|فرح دیبا]] است.</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;">منابع</p> </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>*[http://www.honargardi.com/portfolio/کامران-دیبا/ http://yon.ir/5rAal]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>*[http://www.honargardi.com/portfolio/کامران-دیبا/ http://yon.ir/5rAal]</div></td></tr>
</table>Mohammadi3https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%AF%DB%8C%D8%A8%D8%A7&diff=2010056827&oldid=prevReza rouzbahani در ۱۴ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۴۳2019-08-14T05:43:03Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><p style="text-align: justify;">{{جعبه زندگینامه<br />
|عنوان = کامران دیبا<br />
|نام =<br />
|نام دیگر=<br />
|نام اصلی= کامران طباطبایی دیبا<br />
|نام مستعار=<br />
|لقب=<br />
|زادروز= تهران ۱۴ اسفند ۱۳۱۵ش<br />
|تاریخ مرگ= <br />
|دوره زندگی=<br />
|ملیت=ایرانی<br />
|محل زندگی= ایران- امریکا- فرانسه- اسپانیا<br />
|تحصیلات و محل تحصیل= کارشناسی معماری- دانشگاه هاروارد امریکا/ کارشناسی ارشد جامعهشناسی- امریکا<br />
| شغل و تخصص اصلی = معمار و شهرساز<br />
|شغل و تخصص های دیگر= نقاش<br />
|سبک =<br />
|مکتب =<br />
|سمت =<br />
|جوایز و افتخارات = <br />
|آثار = موزه هنرهای معاصر تهران؛ فرهنگسرا و پارک شفق تهران؛ فرهنگسرای نیاوران؛ موزه فرش ایران <br />
|خویشاوندان سرشناس = فرح دیبا (دخترعمو)<br />
|گروه مقاله = معماری<br />
|دوره =<br />
|فعالیت های مهم =<br />
|رشته =<br />
|پست تخصصی =<br />
|باشگاه =<br />
}}<br />
[[پرونده:Roz.kamran-diba.jpg|جایگزین=کامران دیبا|بندانگشتی|کامران دیبا]]<br />
[[پرونده:Rooz.kamran-diba.2.jpg|جایگزین=موزهی هنرهای معاصر تهران|بندانگشتی|موزهی هنرهای معاصر تهران]]<br />
[[پرونده:Roz.kamran-diba.3.jpg|جایگزین=پارک شفق- تهران|بندانگشتی|پارک شفق- تهران]]<br />
کامران دیبا (تهران ۱۴ اسفند ۱۳۱۵ش-&nbsp; )</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;">(نام کامل: کامران طباطبایی دیبا) نقاش و از برجستهترین معماران و شهرسازان ایرانی. پدرش اسفندیار دیبا دندانپزشک بود. پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه، در سال ۱۳۳۵ برای ادامهی تحصیل در رشتهی معماری وارد [[دانشگاه_هاروارد|دانشگاه_هاروارد]] آمریکا شد. در زمان دانشگاه کمتر به خواندن دروس معماری مشغول بوده و بیش<span dir="LTR"></span>تر در [[کتابخانه_کنگره|کتابخانهی کنگره]] آمریکا کتابهای فلسفه و روانشناسی میخواند. همین مطالعات و اطلاعات عمومی در موفقیتهای بعدیاش مثمر ثمر بوده است. در سال ۱۳۴۵ هنگامی که تحصیلش در رشتههای معماری و شهرسازی (کارشناسی) و جامعهشناسی (کارشناسی ارشد) به اتمام رسید، به تهران بازگشت و دفتر معماری و شهرسازی و طرحهای اجتماعیِ داز<ref>DAZ</ref> &nbsp; را تاسیس کرد. همزمان با مدرنیزاسیون ایران در دوران پهلوی، او در یک دورهی کوتاه ۱۰ ساله طراح و معمار مجموعههای مسکونی و عمومی مهمی بوده است. از جمله: [[فرهنگسرای_شفق|فرهنگسرا و پارک شفق تهران]]، [[موزه_هنرهای_معاصر|موزهی هنرهای معاصر تهران]]، [[فرهنگسرای_نیاوران|فرهنگسرای_نیاوران]]، مسجد&nbsp;[[موزه_فرش_ایران|موزهی فرش ایران]] و پروژهی نیمهتمام شهر جدید شوشتر. دیگر کارهای شاخص او در ایران شامل چندین ساختمان در [[دانشگاه_جندی_شاپور|دانشگاه جندیشاپور]] میشود. دیبا به عنوان مشاور و برنامهریز شهری، با وزارت مسکن و توسعهی شهری ایران و همچنین با دفتر مخصوص فرح دیبا همکاری میکرد. همچنین دفتر او طرح جامعی برای برخی شهرها ارائه داد که از جملهی آنها بندر خرمشهر است.</p> <p style="text-align: justify;">او در سال 1357 ایران را به قصد زندگی در پاریس و واشنگتن دی سی<ref>Washington, D.C</ref> ترک کرد تا به صورت شخصی کار کند. بعد از مهاجرت، پروژههای دیبا شامل طرحهای خانهسازی در ویرجینیا و طرح توسعهی هتلها در اسپانیاست. او در سال ۱۹۷۷ به عنوان منتقد با دانشگاه کرنل<ref>Cornell University</ref>&nbsp; همکاری کرد. دیبا به عنوان یک نقاش، چندین نمایشگاه انفرادی در ایران بر پا کرد. او همچنین گردآورنده و واسطهی فروش آثار نقاشی معاصر غرب بوده و عمدهی آثاری که در گنجینهی دائمی موزهی هنرهای معاصر تهران نگهداری میشوند به واسطهی او و با پشتسبانی دفتر مخصوص فرح خریداری شدهاند. قبل از ساخت موزهی هنرهای معاصر، کامران دیبا پارک و فرهنگسرای شفق را در یوسفآباد ساخت و در ساخت این مجموعه از معماری ایرانی و مدرن نیز الهام گرفته است.</p> <p style="text-align: justify;">بناهای آجری شاعرانهی دیبا معماری شاخصی را خلق میکند که زیبا و با شکوه است. از ویژگیهای مشترک کارهای معماری دیبا به این موارد میتوان اشاره کرد: حفظ سکوت و سکون و وقار، تاکید بر محورها در طرحهای معماری و شهرسازی، شکست پی در پی مسیرها و محورهای بصری، توجه به جزئیات و آرایش سطوح، استفاده از مونتاژ احجام نسبتا ساده که در آنها شکاف بازشوها و حجم قابل توجه ستونها خودنمایی میکند، استفاده از آثار هنری حجمی در طراحی فضاهای شهری و محوطهسازی و باغسازی و گرایش مسلط به درآمیختگی خصوصیات معماری ایرانی با معماری مدرن. کارهای دیبا در دورهی ۱۲ سالهی فعالیتش در ایران نمایانگر علاقهی خاص او به وجوه اجتماعی معماری یا به تعبیر خود او "معماری انسانی" است.</p> <p style="text-align: justify;">او در ابتدای&nbsp; فعالیت خود در ایران، ضمن گردآوردن هنرمندان رشتههای هنرهای تجسمی در یک کانون هنری، دو نمایش بدیع در ایران ترتیب داد. در نخستین نمایش، تحت عنوان ''آبباز زبردست'' از نقاشی، حجمسازی و صدا استفاده شده بود. گفتار نمایش به صورت شعر نو توسط خود دیبا نوشته شده بود و [[پرویز_تناولی|پرویز_تناولی]] و یک گویندهی زن آن را اجرا میکردند. از طرحهای مهم او در سالهای پایان کارش در ایران مرکز اداری شهر اصفهان (با الهام از بافت سنتی) اثری درونگراست.</p> <p style="text-align: justify;">برخی دیگر از فعالیتهای هنری او:&nbsp; شرکت در بیینال نقاشی ونیز (۱۳۴۰)، شرکت در بیینال نقاشی پاریس (۱۳۴۲)، برپایی نمایشگاه نقاشی در گالری رئالیته آمریکا (۱۳۴۱)، شرکت در دومین کنگرهی معماری ایران (۱۳۵۱) و شرکت در مسابقهی معماری بنیاد آقاخان و دریافت جایزه به خاطر طراحی شهرک شوشتر (۱۳۶۵). کامران دیبا پسرعموی [[فرح_پهلوی_(تهران_۱۳۱۷ش)|فرح دیبا]] است.</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;">منابع</p> <br />
<br />
*[http://www.honargardi.com/portfolio/کامران-دیبا/ http://yon.ir/5rAal]<br />
*https://iranmemari.com/kamrandiba/<br />
*https://arch-projects.com/kamran-diba/<br />
*[https://www.arel.ir/tag/آثار-کامران-دیبا http://yon.ir/A5omk]<br />
*[https://www.radiofarda.com/a/f35_CultMix_Diba_Kamran/2056535.html http://yon.ir/AeU2P]<br />
<p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <br />
----<br />
<br />
[[Category:معماری]] <br />
[[Category:اشخاص معاصر]] <br />
[[Category:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]<br />
<references /></div>Reza rouzbahani