Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{الگو:جعبه اطلاعات کشور5
| نام فارسی =کِروآسی
|نام لاتین =Croatia
|موقعیت =اروپای جنوبی
| جمعیت =4,290,612 نفر
|تراکم نسبی (نفر در کیلومتر مربع)= 75.5
|رشد سالانه (درصد) =صفر
|مساحت =56610
|پایتخت =زاگرِب
| شهرهای اصلی =زاگرب، اسپلیت، ریِکا، اوسییِک، زادار و کارلوواتس
| نظام سیاسی =جمهوری چندحزبی با دو مجلس قانون‌گذاری
|زبان =صرب و کروآتی
| دین = مسیحیت
| واحد پول = }} کِروآسی (Croatia)<br/> [[File:35197400-1.jpg|thumb|نمايي از شهر ريکا]][[File:35197400-2.jpg|thumb|نمايي از شهر ريکا]][[File:35197400.jpg|thumb|نمايي از شهر ريکا]]'''موقعیت'''. جمهوری کروآسی در اروپای جنوبی و در ساحل شمال شرقی دریای آدریاتیک قرار دارد. این کشور از شمال به اسلوونی و مجارستان، از شرق به صربستان و بوسنی و هرزگووین، و از جنوب و غرب به دریای آدریاتیک محدود است. مساحت این کشور ۵۶,۶۱۰ کیلومتر مربع و شهر زاگرِب<ref>Zagreb</ref> پایتخت آن است.

'''سیمای طبیعی'''. کشور کروآسی از نظر جغرافیایی و تاریخی به دو ناحیه تقسیم می‌شود: الف ـ نوار ساحلی دالماسی<ref> Dalmatia</ref> به درازای ۵۵۰ کیلومتر که در ساحل دریای آدریاتیک جا دارد و جزایر متعددی مانند تسرس<ref> Cres </ref>، کِرک<ref>Krk </ref>، براچ<ref>Brac </ref>، هوار<ref>Huar </ref>، کورچولا<ref>Korcula </ref>، پاگ<ref>Pag </ref>، دوگی اوتوک<ref>Dugi Otok </ref>، و بسیاری جزایر دیگر، که به کروآسی تعلق دارند، در آب‌های ساحلی<ref>offshore waters </ref> آن واقع‌اند. شهر تاریخی دوبروونیک<ref>Dubrovnik </ref>، که در ۱۴۵کیلومتری جنوب غربی سارایوو<ref>Sarajevo</ref> واقع است، به‌وسیلۀ باریکه‌ای از ساحل که به کشور بوسنی و هرزگووین متعلق است از سرزمین اصلی کروآسی جدا می‌شود و نوار ساحلی جنوبی آن با مونته‌نگرو<ref> Montenegro</ref> هم‌مرز است. شبه‌جزیرۀ معروف ایستریا<ref> Istria </ref> واقع در جنوب اسلوونی، شمالی‌ترین بخش نوار ساحلی را تشکیل می‌دهد و رشته‌کوه‌های وِلِبیت<ref>Velebit </ref> با بلندی ۱,۷۵۸ متر و کوه‌های وِلیکا کاپِلا<ref>Velika Kapela</ref> و نیز دنبالۀ آلپ‌های دیناریک این ناحیه را از درون‌بوم<ref> inland </ref> کشور و همچنین از کشور بوسنی و هرزگووین جدا می‌کند. دنبالۀ ارتفاعات کراس<ref>Kras </ref>، در شمال شبه‌جزیرۀ ایستریا که بخشی از آلپ‌های دیناریک<ref>Dinaric Alps </ref> محسوب می‌شوند، از سنگ‌‌های آهکی تشکیل شده و عامل فرسایش<ref>Erosion </ref> غارها و چالاب‌ها<ref>Potholes </ref>ی فراوانی در آن‌ها پدید آورده است و بلندترین نقطۀ کشور کروآسی، با ارتفاع ۱,۹۱۳ متر، در آلپ‌های دیناریک قرار دارد. ب ـ بخش درون‌بومی کشور کروآسی، که از ناحیۀ تاریخی اِسلاوونیا<ref>Slavonia </ref> و جلگۀ حاصل‌خیز پانونیا<ref>Panonia </ref> تشکیل شده، به‌وسیلۀ رودخانه‌های دانوب، مورا<ref>Mura</ref>، دراوا<ref> Drava </ref>، ساوا<ref>Sava </ref>، و کوپا<ref>Kupa </ref> مشروب می‌شود. رودخانه‌های مورا و دراوا در شمال، این کشور را از مجارستان جدا می‌کنند و رودخانۀ دانوب بخشی از مرز صربستان را تشکیل می‌دهد و رودخانۀ ساوا، که از شهر زاگرب می‌گذرد، این کشور را از بوسنی و هرزگووین جدا می‌سازد. غیر از شهر زاگرب (پایتخت)، اسپلیت<ref>Split </ref>، ریِکا<ref>Rijeka </ref>، اوسییِک<ref>Osijek </ref>، زادار<ref>Zadar </ref>، و کارلوواتس<ref>Karlovac </ref> از دیگر شهرهای مهم کروآسی هستند. اقلیم کروآسی در نواحی ساحلی مدیترانه‌ای، و در نواحی درون‌بومی قاره‌ای است. تابستان نواحی درون‌بومی گرم و زمستان‌های آن سرد است. نواحی ساحلی دارای زمستان‌های ملایم و بارانی است و تابستان‌های آن گرم و آفتابی است میانگین دمای شهر زاگرب در دی‌ماه صفر درجۀ سانتی‌گراد و در تیرماه ۲۴ درجۀ سانتی‌گراد است و میانگین بارندگی سالانۀ آن به ۱,۰۰۰ میلی‌متر می‌رسد. پوشش گیاهی این کشور در نواحی ساحلی از تاکستان‌ها و باغ‌های زیتون و مرکبات تشکیل شده و نواحی درون‌بومی آن را جنگل‌های بلوط پوشانیده است و خرس، گرگ، روباه، سیاه‌گوش، آهو، گراز، گربه، و گوسفند وحشی حیات وحش آن را تشکیل می‌دهند.

'''اقتصاد'''. جنگ‌های داخلی ۱۹۹۰ آسیب بسیاری به صنعت گردشگری این کشور وارد کرده و درآمد ۱,۲۰۰میلیون دلاری پیش از جنگ این صنعت را از‌بین برده است. علاوه‌بر آن سیل جنگ‌زدگان و مهاجران بوسنیایی مسئلۀ بزرگ‌ دیگری از نظر تأمین غذا و مسکن و بهداشت و غیره را پیش روی دولت نوپای کروآسی قرار داده است. از سوی دیگر، شرکت در بازارهای آزاد و ملی‌سازی صنعت نیز اقتصاد این کشور را دست‌خوش آشفتگی فراوان کرده که هنوز جبران نشده است. کروآسی از نظر منابع زیرزمینی غنی است و آیندۀ خوبی را نوید می‌دهد و تولید زغال، بوکسیت، شراب و فرآورده‌های کشاورزی نیز کمک مؤثری در اقتصاد نوین این کشور محسوب می‌شود. تولید نفت این کشور سالانه ۱۲میلیون بشکه نفت خام است و بازده گاز طبیعی آن سالانه به ۱,۵۷۰میلیون متر مکعب بالغ می‌شود. مساحت اراضی زیر کشت کروآسی حدود ۲میلیون هکتار است و ذرت، چغندر قند، گندم، سیب‌زمینی، انگور، گوشت، لبنیات، و تخم‌مرغ محصولات کشاورزی و فرآورده‌های دامی آن محسوب می‌شوند.

'''حکومت و سیاست'''. کروآسی دارای حکومت جمهوری چندحزبی با دو مجلس قانون‌گذاری است. و رئیس‌جمهور را مردم برای یک دورۀ پنج‌سالۀ تمدیدپذیر انتخاب می‌کنند. مجلس نمایندگان آن، معروف به سابور<ref>Sabor </ref>، ۱۲۷ عضو دارد و مجلس شورایِ استانی آن، که فقط جنبۀ مشورتی دارد، از ۶۸ نماینده تشکیل شده که برای مدت چهار سال انتخاب می‌شوند.

'''مردم و تاریخ'''. جمعیت کروآسی حدود ۴,۲۹۰,۶۱۲ نفر است (۲۰۱۱) و تراکم نسبی آن به ۷۵.۵ نفر در کیلومتر مربع می‌رسد. رشد سالانۀ جمعیت این کشور صفر است و حدود ۷۸ درصد از آنان را کروآت‌ها تشکیل می‌دهند. ۷۶ درصد از مردم کروآسی از کلیسای کاتولیک رُم پیروی می‌کنند و ۵۸ درصدشان در شهرها به‌سر می‌برند و زبان رسمی آنان صرب و کروآتی است. میانگین امید به زندگی در کروآسی ۷۳ سال است و ۹۸ درصد از بزرگسالان آن با سوادند. سرزمین کروآسی در قرن ۶م، یکی از استان‌های روم باستان بود و ایلی‌ری‌کوم<ref>Illyricum</ref> نام داشت و کروآت‌های سفید در آن به‌سر می‌بردند، با رو به ضعف نهادن امپراتوری روم، دولت پادشاهی نسبتاً مقتدری در این سرزمین تأسیس شد. دولت مزبور در ۱۰۹۱م منقرض شد و کروآسی به تصرف مجارستان درآمد. با روبه سستی نهادن دولت مجارستان، کروآسی در ۱۵۲۶ بین امپراتوری‌ عثمانی و امپراتوری اتریش تقسیم شد. عثمانی‌ها در ۱۶۹۹ کروآسی را تخلیه کردند و اتریش سراسر آن را به خاک خود ضمیمه کرد. در ۱۹۱۸، پس از جنگ جهانی اول و سقوط امپراتوری اتریش، کروآت‌ها، صرب‌ها، و اسلوونی‌ها با هم متحد شدند و کشور یوگسلاوی را تأسیس کردند و در پایان جنگ جهانی دوم کمونیست‌ها بر آن تسلط یافتند. دولت کمونیستی یوگسلاوی در ۱۹۸۹ متلاشی شد و هم‌زمان تمایلات ملی‌گرایانه و استقلال‌طلبانۀ کروآت‌ها شدت یافت. در انتخابات آزاد ۱۹۹۰ رهبر اتحاد دموکراتیک کروآسی به پیروزی رسید و به‌موجب قانون اساسی‌ای که در همان سال تدوین شد، جدایی کروآسی از یوگسلاوی به‌تصویب رسید. سرزمین مزبور در ۲۵ ژوئن ۱۹۹۱ رسماً اعلام استقلال کرد و به‌دنبال آن جنگ خونینی میان طرفداران و مخالفان استقلال کروآسی درگرفت. با وساطت جامعۀ اروپا و حمایت امریکا و سازمان ملل متحد در ژانویۀ ۱۹۹۲ کروآت‌ها و صرب‌ها‌ با هم صلح کردند و جامعۀ اروپا، امریکا، و همۀ کشورهای جهان استقلال کروآسی را به‌رسمیت شناختند.

 

'''برای مطالعه بیشتر '''مراجعه شود به: [[بالکان|بالکان]]، [[اسلام_در_بالکان|اسلام_در_بالکان]]، [[بوگومیل_ها|بوگومیل‌ها]]

 

----

[[Category:تاریخ جهان]] [[Category:سایر کشورها و حکومت های اروپایی]] [[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی سایرکشورهای اروپایی]] [[Category:جغرافیای طبیعی سایر کشورهای اروپایی]] [[Category:قاره ها و کشورها]] [[Category:کشورها]]

کروآسی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳