Nazanin در ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۳۳

2025-05-03T12:33:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۳۳
خط ۲:		خط ۲:
	کُلاژ (collage)		کُلاژ (collage)

	[[File:35243400.jpg\|thumb\|~~تابلوي~~ مرتس، اثر کورت اشويترس]]		[[File:35243400.jpg\|thumb\|تابلوی مرتس، اثر کورت اشويترس]]

	(یا: تکّه‌چسبانی) در فرانسوی به‌معنای «تکه‌چسبانی» یا «قطعه کاغذ آویزی». در هنر به چسباندن مواد مختلف، همچون بریده‌های روزنامه، تکه‌های پارچه، یا کاغذ دیواری بر روی بوم یا هر سطح مناسب دیگر گفته می‌شود که اغلب با طراحی یا نقاشی ترکیب می‌شوند و تصویر یا طرحی را پدید می‌آورند. هنرمندان نخستین‌بار در اوایل قرن ۲۰ از کُلاژ بهره‌ گرفتند. در ~~۱۹۱۲~~ ژرژ براک<ref>Georges Braque		(یا: تکّه‌چسبانی) در فرانسوی به‌معنای «تکه‌چسبانی» یا «قطعه کاغذ آویزی». در هنر به چسباندن مواد مختلف، همچون بریده‌های روزنامه، تکه‌های پارچه، یا کاغذ دیواری بر روی بوم یا هر سطح مناسب دیگر گفته می‌شود که اغلب با طراحی یا نقاشی ترکیب می‌شوند و تصویر یا طرحی را پدید می‌آورند. هنرمندان نخستین‌بار در اوایل قرن ۲۰م از کُلاژ بهره‌ گرفتند. در ۱۹۱۲م [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)\|ژرژ براک]]<ref>Georges Braque

	</ref> و پابلو پیکاسو<ref>Pablo Picasso </ref> نخستین هنرمندان نامداری بودند که این اسلوب را به‌کار بردند و آن را رواج دادند. طولی نکشید که کُلاژ از ویژگی‌های شاخصِ کوبیسم<ref>Cubism</ref> شد. جنبش‌های دیگر، به‌ویژه دادا<ref> Dada </ref> و سوررئالیسم<ref>Surrealism</ref>، متعاقباً از این اسلوب بهره بردند و حتّی اشیای سه‌بعدی را بر بوم یا زمینه نقاشیِ خود منضم می‌کردند. در میان دادائیست‌ها، کورت اشویترس<ref> Kurt Schwitters </ref> فعالیت هنری خود را به کُلاژ منحصر ساخت، و با استفاده از مواد دورریختنیِ پیش‌پا افتاده، همچون بلیت باطل‌شدۀ اتوبوس و تکه‌های ریسمان، کلاژِ خاص خود را با نام مرتس<ref>Merz</ref>، پدید آورد. نامدارترین هنرمند سوررئالیست که از این اسلوب استفاده کرد، ماکس ارنست<ref> Max Ernst </ref> بود که برای خلق تصاویر نو و نامأنوس، بریده‌هایی از چاپنقش‌<ref>engraving </ref>های قرن ~~۱۹،~~ را در کنار هم قرار می‌داد؛ ارنست به این ترتیب «نوآوری‌های کلاژ» خود را صورت‌بندی کرد. آلبرتو بوری<ref>Alberto Burri</ref>، هنرمند ایتالیایی، از خلاق‌ترین هنرمندان متأخر این سبک بود که از تکه‌های گونی در آثارش بهره برد.		</ref> و [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پابلو پیکاسو]]<ref>Pablo Picasso </ref> نخستین هنرمندان نامداری بودند که این اسلوب را به‌کار بردند و آن را رواج دادند. طولی نکشید که کُلاژ از ویژگی‌های شاخصِ کوبیسم<ref>Cubism</ref> شد. جنبش‌های دیگر، به‌ویژه دادا<ref> Dada </ref> و [[سوررئالیسم]]<ref>Surrealism</ref>، متعاقباً از این اسلوب بهره بردند و حتّی اشیای سه‌بعدی را بر بوم یا زمینه نقاشیِ خود منضم می‌کردند. در میان دادائیست‌ها، [[اشویترس، کورت (۱۸۸۷ـ۱۹۴۸)\|کورت اشویترس]]<ref> Kurt Schwitters </ref> فعالیت هنری خود را به کُلاژ منحصر ساخت، و با استفاده از مواد دورریختنیِ پیش‌پا افتاده، همچون بلیت باطل‌شدۀ اتوبوس و تکه‌های ریسمان، کلاژِ خاص خود را با نام مرتس<ref>Merz</ref>، پدید آورد. نامدارترین هنرمند سوررئالیست که از این اسلوب استفاده کرد، [[ارنست، ماکس (۱۸۹۱ـ۱۹۷۶)\|ماکس ارنست]]<ref> Max Ernst </ref> بود که برای خلق تصاویر نو و نامأنوس، بریده‌هایی از چاپنقش‌<ref>engraving </ref>های قرن ۱۹م، را در کنار هم قرار می‌داد؛ ارنست به این ترتیب «نوآوری‌های کلاژ» خود را صورت‌بندی کرد. آلبرتو بوری<ref>Alberto Burri</ref>، هنرمند ایتالیایی، از خلاق‌ترین هنرمندان متأخر این سبک بود که از تکه‌های گونی در آثارش بهره برد.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

کُلاژ (collage)

[[File:35243400.jpg|thumb|تابلوي مرتس، اثر کورت اشويترس]]

(یا: تکّه‌چسبانی) در فرانسوی به‌معنای «تکه‌چسبانی» یا «قطعه کاغذ آویزی». در هنر به چسباندن مواد مختلف، همچون بریده‌های روزنامه، تکه‌های پارچه، یا کاغذ دیواری بر روی بوم یا هر سطح مناسب دیگر گفته می‌شود که اغلب با طراحی یا نقاشی ترکیب می‌شوند و تصویر یا طرحی را پدید می‌آورند. هنرمندان نخستین‌بار در اوایل قرن ۲۰ از کُلاژ بهره‌ گرفتند. در ۱۹۱۲ ژرژ براک<ref>Georges Braque

</ref> و پابلو پیکاسو<ref>Pablo Picasso </ref> نخستین هنرمندان نامداری بودند که این اسلوب را به‌کار بردند و آن را رواج دادند. طولی نکشید که کُلاژ از ویژگی‌های شاخصِ کوبیسم<ref>Cubism</ref> شد. جنبش‌های دیگر، به‌ویژه دادا<ref> Dada </ref> و سوررئالیسم<ref>Surrealism</ref>، متعاقباً از این اسلوب بهره بردند و حتّی اشیای سه‌بعدی را بر بوم یا زمینه نقاشیِ خود منضم می‌کردند. در میان دادائیست‌ها، کورت اشویترس<ref> Kurt Schwitters </ref> فعالیت هنری خود را به کُلاژ منحصر ساخت، و با استفاده از مواد دورریختنیِ پیش‌پا افتاده، همچون بلیت باطل‌شدۀ اتوبوس و تکه‌های ریسمان، کلاژِ خاص خود را با نام مرتس<ref>Merz</ref>، پدید آورد. نامدارترین هنرمند سوررئالیست که از این اسلوب استفاده کرد، ماکس ارنست<ref> Max Ernst </ref> بود که برای خلق تصاویر نو و نامأنوس، بریده‌هایی از چاپنقش‌<ref>engraving </ref>های قرن ۱۹، را در کنار هم قرار می‌داد؛ ارنست به این ترتیب «نوآوری‌های کلاژ» خود را صورت‌بندی کرد. آلبرتو بوری<ref>Alberto Burri</ref>، هنرمند ایتالیایی، از خلاق‌ترین هنرمندان متأخر این سبک بود که از تکه‌های گونی در آثارش بهره برد.

 

----

[[Category:هنر]] [[Category:اصطلاحات، تاریخ عمومی و اشخاص]]

کلاژ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۳۳

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳