کلهر، محمدرضا (کرمانشاه ۱۲۴۵ق ـ تهران ۱۳۱۰ق) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۹

2025-09-22T05:49:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۹
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	کَلْهُر، محمدرضا (کرمانشاه ۱۲۴۵ق ـ تهران ۱۳۱۰ق)<br />		کَلْهُر، محمدرضا (کرمانشاه ۱۲۴۵ق ـ تهران ۱۳۱۰ق)<br />

	خوشنویس ایرانی. فرزند محمدرحیم بیک سردار، از ایل کلهر [[کردستان]] و از شاگردان میرزا [[خوانساری، ~~محمد\|محمد خوانساری]]،~~ شاگرد آقا محمدمهدی تهرانی، در دورۀ ناصری بود. گرچه [[ناصرالدین شاه قاجار\|ناصرالدین‌شاه]] به او توجه نشان می‌داد، به‌سبب مناعت طبع‌اش خود را وابستۀ شاه نمی‌کرد؛ و فقط یک بار به شوق زیارت با ناصرالدین‌شاه به مشهد رفت. به‌شیوۀ [[میرعماد]] می‌نوشت و برای دیدن سرمشق‌های او به [[اصفهان، شهر\|اصفهان]] سفر کرد و از روی کتیبۀ معروف میرعماد در تکیۀ میرفندرسکی مشق کرد. در [[نستعلیق، خط\|نستعلیق]] و [[شکسته نستعلیق، خط\|شکسته نستعلیق]] سرآمد دوران بود. به‌لحاظ ترکیب‌بندی، تحولی در شیوۀ استادان پیشین پدید آورد و چون کلفت‌نویسی می‌کرد و با قلم پیوسته می‌نوشت و مرکب را یکنواخت به‌کار می‌برد، خطوط او برای [[چاپ سنگی]] بسیار مناسب بود. بیشتر مشق‌های خود را چون مناسب نمی‌دید، از بین می‌برد و همین علت قلت آثار برجای مانده از اوست و آنچه باقی‌مانده رقم ندارد. برخی از شاگردان او عبارت‌اند از مرتضی نجم‌آبادی، حاج مهدی اصطبل مازندرانی، و میرزا زین‌العابدین شریفی قزوینی (ملک الخطاطین). از جمله آثار اوست: کتاب ''فیض‌الدموع'' که در کتابخانۀ موزۀ گلستان محفوظ است و نیز شماره‌هایی از روزنامۀ ''شرف''، ''نصایح‌الملوک'' و قسمتی از ''سفرنامۀ کربلای ناصرالدین‌شاه'' و ''مخزن الانشا'' مشتمل بر خطوط نستعلیق و شکسته که به‌چاپ رسیده است.		خوشنویس ایرانی. فرزند محمدرحیم بیک سردار، از ایل کلهر [[کردستان]] و از شاگردان میرزا محمد خوانساری، شاگرد آقا محمدمهدی تهرانی، در دورۀ ناصری بود. گرچه [[ناصرالدین شاه قاجار\|ناصرالدین‌شاه]] به او توجه نشان می‌داد، به‌سبب مناعت طبع‌اش خود را وابستۀ شاه نمی‌کرد؛ و فقط یک بار به شوق زیارت با ناصرالدین‌شاه به مشهد رفت. به‌شیوۀ [[میرعماد]] می‌نوشت و برای دیدن سرمشق‌های او به [[اصفهان، شهر\|اصفهان]] سفر کرد و از روی کتیبۀ معروف میرعماد در تکیۀ میرفندرسکی مشق کرد. در [[نستعلیق، خط\|نستعلیق]] و [[شکسته نستعلیق، خط\|شکسته نستعلیق]] سرآمد دوران بود. به‌لحاظ ترکیب‌بندی، تحولی در شیوۀ استادان پیشین پدید آورد و چون کلفت‌نویسی می‌کرد و با قلم پیوسته می‌نوشت و مرکب را یکنواخت به‌کار می‌برد، خطوط او برای [[چاپ سنگی]] بسیار مناسب بود. بیشتر مشق‌های خود را چون مناسب نمی‌دید، از بین می‌برد و همین علت قلت آثار برجای مانده از اوست و آنچه باقی‌مانده رقم ندارد. برخی از شاگردان او عبارت‌اند از مرتضی نجم‌آبادی، حاج مهدی اصطبل مازندرانی، و میرزا زین‌العابدین شریفی قزوینی (ملک الخطاطین). از جمله آثار اوست: کتاب ''فیض‌الدموع'' که در کتابخانۀ موزۀ گلستان محفوظ است و نیز شماره‌هایی از روزنامۀ ''شرف''، ''نصایح‌الملوک'' و قسمتی از ''سفرنامۀ کربلای ناصرالدین‌شاه'' و ''مخزن الانشا'' مشتمل بر خطوط نستعلیق و شکسته که به‌چاپ رسیده است.

	<br /> <!--35271400-->		<br /> <!--35271400-->

Mohammadi3 در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۸

2025-09-22T05:48:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۸
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	کَلْهُر، محمدرضا (کرمانشاه ۱۲۴۵ق ـ تهران ۱۳۱۰ق)<br />		کَلْهُر، محمدرضا (کرمانشاه ۱۲۴۵ق ـ تهران ۱۳۱۰ق)<br />

	خوشنویس ایرانی. فرزند محمدرحیم بیک سردار، از ایل کلهر [[کردستان]] و از شاگردان میرزا [[خوانساری، محمد ~~(اصفهان ۱۳۰۰ـ تهران ۱۳۸۸ش )~~\|محمد خوانساری]]، شاگرد آقا محمدمهدی تهرانی، در دورۀ ناصری بود. گرچه [[ناصرالدین شاه قاجار\|ناصرالدین‌شاه]] به او توجه نشان می‌داد، به‌سبب مناعت طبع‌اش خود را وابستۀ شاه نمی‌کرد؛ و فقط یک بار به شوق زیارت با ناصرالدین‌شاه به مشهد رفت. به‌شیوۀ [[میرعماد]] می‌نوشت و برای دیدن سرمشق‌های او به [[اصفهان، شهر\|اصفهان]] سفر کرد و از روی کتیبۀ معروف میرعماد در تکیۀ میرفندرسکی مشق کرد. در [[نستعلیق، خط\|نستعلیق]] و [[شکسته نستعلیق، خط\|شکسته نستعلیق]] سرآمد دوران بود. به‌لحاظ ترکیب‌بندی، تحولی در شیوۀ استادان پیشین پدید آورد و چون کلفت‌نویسی می‌کرد و با قلم پیوسته می‌نوشت و مرکب را یکنواخت به‌کار می‌برد، خطوط او برای [[چاپ سنگی]] بسیار مناسب بود. بیشتر مشق‌های خود را چون مناسب نمی‌دید، از بین می‌برد و همین علت قلت آثار برجای مانده از اوست و آنچه باقی‌مانده رقم ندارد. برخی از شاگردان او عبارت‌اند از مرتضی نجم‌آبادی، حاج مهدی اصطبل مازندرانی، و میرزا زین‌العابدین شریفی قزوینی (ملک الخطاطین). از جمله آثار اوست: کتاب ''فیض‌الدموع'' که در کتابخانۀ موزۀ گلستان محفوظ است و نیز شماره‌هایی از روزنامۀ ''شرف''، ''نصایح‌الملوک'' و قسمتی از ''سفرنامۀ کربلای ناصرالدین‌شاه'' و ''مخزن الانشا'' مشتمل بر خطوط نستعلیق و شکسته که به‌چاپ رسیده است.		خوشنویس ایرانی. فرزند محمدرحیم بیک سردار، از ایل کلهر [[کردستان]] و از شاگردان میرزا [[خوانساری، محمد\|محمد خوانساری]]، شاگرد آقا محمدمهدی تهرانی، در دورۀ ناصری بود. گرچه [[ناصرالدین شاه قاجار\|ناصرالدین‌شاه]] به او توجه نشان می‌داد، به‌سبب مناعت طبع‌اش خود را وابستۀ شاه نمی‌کرد؛ و فقط یک بار به شوق زیارت با ناصرالدین‌شاه به مشهد رفت. به‌شیوۀ [[میرعماد]] می‌نوشت و برای دیدن سرمشق‌های او به [[اصفهان، شهر\|اصفهان]] سفر کرد و از روی کتیبۀ معروف میرعماد در تکیۀ میرفندرسکی مشق کرد. در [[نستعلیق، خط\|نستعلیق]] و [[شکسته نستعلیق، خط\|شکسته نستعلیق]] سرآمد دوران بود. به‌لحاظ ترکیب‌بندی، تحولی در شیوۀ استادان پیشین پدید آورد و چون کلفت‌نویسی می‌کرد و با قلم پیوسته می‌نوشت و مرکب را یکنواخت به‌کار می‌برد، خطوط او برای [[چاپ سنگی]] بسیار مناسب بود. بیشتر مشق‌های خود را چون مناسب نمی‌دید، از بین می‌برد و همین علت قلت آثار برجای مانده از اوست و آنچه باقی‌مانده رقم ندارد. برخی از شاگردان او عبارت‌اند از مرتضی نجم‌آبادی، حاج مهدی اصطبل مازندرانی، و میرزا زین‌العابدین شریفی قزوینی (ملک الخطاطین). از جمله آثار اوست: کتاب ''فیض‌الدموع'' که در کتابخانۀ موزۀ گلستان محفوظ است و نیز شماره‌هایی از روزنامۀ ''شرف''، ''نصایح‌الملوک'' و قسمتی از ''سفرنامۀ کربلای ناصرالدین‌شاه'' و ''مخزن الانشا'' مشتمل بر خطوط نستعلیق و شکسته که به‌چاپ رسیده است.

	<br /> <!--35271400-->		<br /> <!--35271400-->

Nazanin در ‏۴ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۳۹

2025-08-04T06:39:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۳۹
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =کتاب فیض‌الدموع		\|آثار =کتاب فیض‌الدموع
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =محمدرحیم بیک سردار (پدر)
	\|گروه مقاله =خوشنویسی		\|گروه مقاله =خوشنویسی
	\|دوره =		\|دوره =
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	~~کَلْهُر، محمدرضا (کرمانشاه ۱۲۴۵ق ـ تهران ۱۳۱۰ق)<br />~~ [[~~File~~:35271400.jpg\|~~thumb~~\|~~کَلْهُر،~~ محمدرضا]]		[[پرونده:35271400-2.jpg\|بندانگشتی\|محمدرضا کلهر]]

	خوشنویس ایرانی. فرزند محمدرحیم بیک سردار، از ایل کلهر کردستان و از شاگردان میرزا محمد ~~خوانساری،~~ شاگرد آقا محمدمهدی تهرانی، در دورۀ ناصری بود. گرچه [[ناصرالدین شاه قاجار\|ناصرالدین‌شاه]] به او توجه نشان می‌داد، به‌سبب مناعت طبع‌اش خود را وابستۀ شاه نمی‌کرد؛ و فقط یک بار به شوق زیارت با ناصرالدین‌شاه به مشهد رفت. به‌شیوۀ [[میرعماد]] می‌نوشت و برای دیدن سرمشق‌های او به اصفهان سفر کرد و از روی کتیبۀ معروف میرعماد در تکیۀ میرفندرسکی مشق کرد. در [[نستعلیق، خط\|نستعلیق]] و [[شکسته نستعلیق، خط\|شکسته نستعلیق]] سرآمد دوران بود. به‌لحاظ ترکیب‌بندی، تحولی در شیوۀ استادان پیشین پدید آورد و چون کلفت‌نویسی می‌کرد و با قلم پیوسته می‌نوشت و مرکب را یکنواخت به‌کار می‌برد، خطوط او برای [[چاپ سنگی]] بسیار مناسب بود. بیشتر مشق‌های خود را چون مناسب نمی‌دید، از بین می‌برد و همین علت قلت آثار برجای مانده از اوست و آنچه باقی‌مانده رقم ندارد. برخی از شاگردان او عبارت‌اند از مرتضی نجم‌آبادی، حاج مهدی اصطبل مازندرانی، و میرزا زین‌العابدین شریفی قزوینی (ملک الخطاطین). از جمله آثار اوست: کتاب ''فیض‌الدموع'' که در کتابخانۀ موزۀ گلستان محفوظ است و نیز شماره‌هایی از روزنامۀ ''شرف''،''نصایح‌الملوک'' و قسمتی از ''سفرنامۀ کربلای ناصرالدین‌شاه'' و''مخزن الانشا'' مشتمل بر خطوط نستعلیق و شکسته که به‌چاپ رسیده است.		کَلْهُر، محمدرضا (کرمانشاه ۱۲۴۵ق ـ تهران ۱۳۱۰ق)<br />

			خوشنویس ایرانی. فرزند محمدرحیم بیک سردار، از ایل کلهر [[کردستان]] و از شاگردان میرزا [[خوانساری، محمد (اصفهان ۱۳۰۰ـ تهران ۱۳۸۸ش )\|محمد خوانساری]]، شاگرد آقا محمدمهدی تهرانی، در دورۀ ناصری بود. گرچه [[ناصرالدین شاه قاجار\|ناصرالدین‌شاه]] به او توجه نشان می‌داد، به‌سبب مناعت طبع‌اش خود را وابستۀ شاه نمی‌کرد؛ و فقط یک بار به شوق زیارت با ناصرالدین‌شاه به مشهد رفت. به‌شیوۀ [[میرعماد]] می‌نوشت و برای دیدن سرمشق‌های او به [[اصفهان، شهر\|اصفهان]] سفر کرد و از روی کتیبۀ معروف میرعماد در تکیۀ میرفندرسکی مشق کرد. در [[نستعلیق، خط\|نستعلیق]] و [[شکسته نستعلیق، خط\|شکسته نستعلیق]] سرآمد دوران بود. به‌لحاظ ترکیب‌بندی، تحولی در شیوۀ استادان پیشین پدید آورد و چون کلفت‌نویسی می‌کرد و با قلم پیوسته می‌نوشت و مرکب را یکنواخت به‌کار می‌برد، خطوط او برای [[چاپ سنگی]] بسیار مناسب بود. بیشتر مشق‌های خود را چون مناسب نمی‌دید، از بین می‌برد و همین علت قلت آثار برجای مانده از اوست و آنچه باقی‌مانده رقم ندارد. برخی از شاگردان او عبارت‌اند از مرتضی نجم‌آبادی، حاج مهدی اصطبل مازندرانی، و میرزا زین‌العابدین شریفی قزوینی (ملک الخطاطین). از جمله آثار اوست: کتاب ''فیض‌الدموع'' که در کتابخانۀ موزۀ گلستان محفوظ است و نیز شماره‌هایی از روزنامۀ ''شرف''، ''نصایح‌الملوک'' و قسمتی از ''سفرنامۀ کربلای ناصرالدین‌شاه'' و ''مخزن الانشا'' مشتمل بر خطوط نستعلیق و شکسته که به‌چاپ رسیده است.

	<br /> <!--35271400-->		<br /> <!--35271400-->

Shahraabi در ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۰۷

2021-12-21T09:07:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۰۷
خط ۱:		خط ۱:


	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
خط ۲۹:		خط ۲۸:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	کَلْهُر، محمدرضا (کرمانشاه ۱۲۴۵ق ـ تهران ۱۳۱۰ق)<br/> [[File:35271400.jpg\|thumb\|کَلْهُر، محمدرضا]]		کَلْهُر، محمدرضا (کرمانشاه ۱۲۴۵ق ـ تهران ۱۳۱۰ق)<br /> [[File:35271400.jpg\|thumb\|کَلْهُر، محمدرضا]]

	خوشنویس ایرانی. فرزند محمدرحیم بیک سردار، از ایل کلهر کردستان و از شاگردان میرزا محمد خوانساری، شاگرد آقا محمدمهدی تهرانی، در دورۀ ناصری بود. گرچه ناصرالدین‌شاه به او توجه نشان می‌داد، به‌سبب مناعت طبع‌اش خود را وابستۀ شاه نمی‌کرد؛ و فقط یک بار به شوق زیارت با ناصرالدین‌شاه به مشهد رفت. به‌شیوۀ میرعماد می‌نوشت و برای دیدن سرمشق‌های او به اصفهان سفر کرد و از روی کتیبۀ معروف میرعماد در تکیۀ میرفندرسکی مشق کرد. در نستعلیق و شکسته نستعلیق سرآمد دوران بود. به‌لحاظ ترکیب‌بندی، تحولی در شیوۀ استادان پیشین پدید آورد و چون کلفت‌نویسی می‌کرد و با قلم پیوسته می‌نوشت و مرکب را یکنواخت به‌کار می‌برد، خطوط او برای چاپ سنگی بسیار مناسب بود. بیشتر مشق‌های خود را چون مناسب ~~نمی‌دید ازبین~~ می‌برد و، همین علت قلت آثار برجای مانده از اوست و آنچه باقی‌مانده رقم ندارد. برخی از شاگردان او عبارت‌اند از مرتضی نجم‌آبادی، حاج مهدی اصطبل مازندرانی، و میرزا زین‌العابدین شریفی قزوینی (ملک الخطاطین). از جمله آثار اوست: کتاب ''فیض‌الدموع'' که در کتابخانۀ موزۀ گلستان محفوظ است و نیز شماره‌هایی از روزنامۀ ''شرف''،''نصایح‌الملوک'' و قسمتی از ''سفرنامۀ کربلای ناصرالدین‌شاه'' و''مخزن الانشا'' مشتمل بر خطوط نستعلیق و شکسته که به‌چاپ رسیده است.		خوشنویس ایرانی. فرزند محمدرحیم بیک سردار، از ایل کلهر کردستان و از شاگردان میرزا محمد خوانساری، شاگرد آقا محمدمهدی تهرانی، در دورۀ ناصری بود. گرچه [[ناصرالدین شاه قاجار\|ناصرالدین‌شاه]] به او توجه نشان می‌داد، به‌سبب مناعت طبع‌اش خود را وابستۀ شاه نمی‌کرد؛ و فقط یک بار به شوق زیارت با ناصرالدین‌شاه به مشهد رفت. به‌شیوۀ [[میرعماد]] می‌نوشت و برای دیدن سرمشق‌های او به اصفهان سفر کرد و از روی کتیبۀ معروف میرعماد در تکیۀ میرفندرسکی مشق کرد. در [[نستعلیق، خط\|نستعلیق]] و [[شکسته نستعلیق، خط\|شکسته نستعلیق]] سرآمد دوران بود. به‌لحاظ ترکیب‌بندی، تحولی در شیوۀ استادان پیشین پدید آورد و چون کلفت‌نویسی می‌کرد و با قلم پیوسته می‌نوشت و مرکب را یکنواخت به‌کار می‌برد، خطوط او برای [[چاپ سنگی]] بسیار مناسب بود. بیشتر مشق‌های خود را چون مناسب نمی‌دید، از بین می‌برد و همین علت قلت آثار برجای مانده از اوست و آنچه باقی‌مانده رقم ندارد. برخی از شاگردان او عبارت‌اند از مرتضی نجم‌آبادی، حاج مهدی اصطبل مازندرانی، و میرزا زین‌العابدین شریفی قزوینی (ملک الخطاطین). از جمله آثار اوست: کتاب ''فیض‌الدموع'' که در کتابخانۀ موزۀ گلستان محفوظ است و نیز شماره‌هایی از روزنامۀ ''شرف''،''نصایح‌الملوک'' و قسمتی از ''سفرنامۀ کربلای ناصرالدین‌شاه'' و''مخزن الانشا'' مشتمل بر خطوط نستعلیق و شکسته که به‌چاپ رسیده است.

	<br/> <!--35271400-->		<br /> <!--35271400-->

	[[Category:خوشنویسی]] [[Category:اشخاص و آثار]]		[[Category:خوشنویسی]]
			[[Category:اشخاص و آثار]]

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =محمدرضا کَلْهُر
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=کرمانشاه 1245ق
|تاریخ مرگ=تهران 1310ق
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =خوشنویس
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =نستعلیق و شکسته‌نستعلیق
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =کتاب فیض‌الدموع
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =خوشنویسی
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
کَلْهُر، محمدرضا (کرمانشاه ۱۲۴۵ق ـ تهران ۱۳۱۰ق)<br/> [[File:35271400.jpg|thumb|کَلْهُر، محمدرضا]]

خوشنویس ایرانی. فرزند محمدرحیم بیک سردار، از ایل کلهر کردستان و از شاگردان میرزا محمد خوانساری، شاگرد آقا محمدمهدی تهرانی، در دورۀ ناصری بود. گرچه ناصرالدین‌شاه به او توجه نشان می‌داد، به‌سبب مناعت طبع‌اش خود را وابستۀ شاه نمی‌کرد؛ و فقط یک بار به شوق زیارت با ناصرالدین‌شاه به مشهد رفت. به‌شیوۀ میرعماد می‌نوشت و برای دیدن سرمشق‌های او به اصفهان سفر کرد و از روی کتیبۀ معروف میرعماد در تکیۀ میرفندرسکی مشق کرد. در نستعلیق و شکسته نستعلیق سرآمد دوران بود. به‌لحاظ ترکیب‌بندی، تحولی در شیوۀ استادان پیشین پدید آورد و چون کلفت‌نویسی می‌کرد و با قلم پیوسته می‌نوشت و مرکب را یکنواخت به‌کار می‌برد، خطوط او برای چاپ سنگی بسیار مناسب بود. بیشتر مشق‌های خود را چون مناسب نمی‌دید ازبین می‌برد و، همین علت قلت آثار برجای مانده از اوست و آنچه باقی‌مانده رقم ندارد. برخی از شاگردان او عبارت‌اند از مرتضی نجم‌آبادی، حاج مهدی اصطبل مازندرانی، و میرزا زین‌العابدین شریفی قزوینی (ملک الخطاطین). از جمله آثار اوست: کتاب ''فیض‌الدموع'' که در کتابخانۀ موزۀ گلستان محفوظ است و نیز شماره‌هایی از روزنامۀ ''شرف''،''نصایح‌الملوک'' و قسمتی از ''سفرنامۀ کربلای ناصرالدین‌شاه'' و''مخزن الانشا'' مشتمل بر خطوط نستعلیق و شکسته که به‌چاپ رسیده است.

<br/> 

[[Category:خوشنویسی]] [[Category:اشخاص و آثار]]