https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA%D9%88کنسرتو - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-18T20:58:20Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA%D9%88&diff=1296026&oldid=prevReza rouzbahani در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳2019-07-24T05:23:50Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
کُنْسِرتو (concerto)<br />
<br />
ساختهای موسیقایی، معمولاً در سه موومان، برای تکنوازی ساز (یا سازها) و ارکستر. این فرم درخلال قرن ۱۸ از فرم ارکستریِ کنچرتو گروسّو تکامل یافت، که در آن گروهی از سازهای تکنواز (کنسرتو<ref>concerto<br />
<br />
</ref>) در تقابل با یک ارکستر کامل (ریپیِنو<ref>ripieno </ref>) قرار میگیرند. کورِلّی<ref>Corelli </ref> و تورِلّی<ref>Torelli </ref> از نخستین آهنگسازان کنسرتو بودند، و سپس ویوالدی<ref>Vivaldi </ref>، هَندل<ref>Handel </ref>، و باخ (''کنسرتوهای براندنبورگ''<ref>''Brandenburg Concertos'' </ref>) این کار را دنبال کردند. موتسارت حدود ۴۰ کنسرتو ساخت (۲۷ کنسرتو برای پیانو). بتهوون پنج کنسرتو برای پیانو ساخت، در حالیکه یک کنسرتو برای ویولن و یک کنسرتو هم برای ویولن، ویولنسل و پیانو ساخته است. بلا بارتوک<ref>Béla Bartòk </ref> در ۱۹۴۴ با ''کنسرتو برای ارکستر''<ref>''Concerto for Orchestra''</ref> خود مفهوم تازهای از این فرم را ارائه داد، که در آن هیچ تکنواز خاصی وجود ندارد، بلکه بیشتر جولانگاه نمایش مهارت کلّ ارکستر در نوازندگی، بهصورت همنوازی و با تکنوازیهای کوتاه فردی، برشمرده میشد. این فرم را ویتولد لوتُسلافسکی<ref> Witold Lutoslawski </ref> (۱۹۵۴)، اِلیوت کارتِر<ref>Elliott Carter</ref> (۱۹۲۹)، و راجِر سِشنز<ref> Roger Sessions</ref> (۱۹۷۱) نیز بهکار بردند.<br />
<br />
&nbsp;<br />
<br />
----<br />
<br />
[[Category:موسیقی]] [[Category:اصطلاحات، تجهیزات و رویدادها]]</div>Reza rouzbahani