کودای، زولتان (۱۸۸۲ـ۱۹۶۷) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۱

2025-02-09T09:31:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۱
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}کودای، زولتان (~~۱۸۸۲ـ۱۹۶۷~~)(Kodaly, Zoltan)<br/> [[File:35341600.jpg\|thumb\|کودای زولتان]]		}}کودای، زولتان (۱۸۸۲ـ۱۹۶۷م)(Kodaly, Zoltan)<br/> [[File:35341600.jpg\|thumb\|کودای زولتان]]
	[[پرونده:Kodaly, Zoltan.jpg\|بندانگشتی\|زولتان کودای]]		[[پرونده:Kodaly, Zoltan.jpg\|بندانگشتی\|زولتان کودای]]
	آهنگ‌ساز و متخصص تعلیم و تربیت مجار. با همکاری [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)\|بلا بارتوک]]<ref>Béla Bartók</ref> به ضبط و ترانه نویسی موسیقی محلی مجار پرداخت، و گام‌ها و ریتم‌های آن را در قالب سبک ملی‌گرایانۀ ظریفی تجسم بخشید. ازجمله آثار اوست: کانتات ''پسالموس هونگاریکوس (مزمور مجار)''<ref> ''Psalmus Hungaricus''</ref> (~~۱۹۲۳~~)، یک اپرا کمیک به نام ''هاری یانوش''<ref> ''Háry János''</ref> (~~۱۹۲۵ـ۱۹۲۷~~)، و رقص‌ها و واریاسیون‌های ارکستری. «روش کودای»، آموزش موسیقی در مدارس، کاربرد گسترده‌ای دارد. کودای در کودکی تعلیم [[ویولن]] می‌گرفت، در گروه کُر یک کلیسای جامع آواز می‌خواند، و سعی داشت بدون داشتن یک آموزش نظام‌مند آهنگ‌سازی کند. در سال ~~۱۹۰۰،~~ پس از زندگی در شهرستان‌های کوچک، وارد دانشگاه بوداپست شد تا علوم بخواند، اما در کنسرواتوار نیز ثبت نام کرد. به مطالعه و بررسی ترانۀ محلی مجار پرداخت و در ~~۱۹۰۶~~ پایان'''‌'''نامۀ دانشگاهی خود را در این باره نوشت؛ همان سال ''شامگاه تابستانی''<ref> ''Summer Evening''</ref> او نخستین'''‌'''بار در بوداپست اجرا شد .از ۱۹۰۷ تا ~~۱۹۱۴~~ با همکاری بارتوک به گردآوری ترانه'''‌'''های محلی مشغول بود. در مقام استاد به استخدام کنسرواتوار درآمد و در ~~۱۹۱۹~~ معاون مدیر شد. از آغاز جشنواره'''‌'''های انجمن بین'''‌'''المللی موسیقی معاصر<ref> International Society for Contemporary Music</ref> در ~~۱۹۲۳~~ آثار او در این جشنواره'''‌'''ها به'''‌'''اجرا درآمدند. در ~~۱۹۲۴~~ بئاتریس هَریسون<ref> Beatrice Harrison</ref> زیباترین کار مجلسی او، سونات برای تک'''‌'''نوازی [[ویولنسل\|ویولن'''‌'''سل]]، را بارها در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] اجرا کرد و نخستین اجراهای سوییت هاری یانوش در ~~۱۹۲۷~~ و ''رقص''‌''های ماروسِک''<ref> ''Dances of Marosszék''</ref> در ~~۱۹۳۰~~ موفقیت'''‌'''های بیشتری در صحنۀ بین'''‌'''المللی به'''‌'''همراه آوردند. اثر محبوب ''پسالموس هونگاریکوس'' از ~~۱۹۲۷~~ در لندن و [[نیویورک]] به'''‌'''اجرا درآمد؛ [[وود، هنری\|هنری وود]]<ref> Henry Wood</ref> نیز در کنسرت'''‌'''هایی در ۱۹۳۰ و ~~۱۹۳۱~~ در لندن شامگاه تابستانی و ''رقص''‌''هایی از گالانتا''<ref> ''Dances from Galanta''</ref> را وارد برنامه کرد. ''واریاسیون''‌''هایی برمبنای یک ترانۀ محلی مجار :‌ طاووس'' <ref> ''Variations on a Hungarian Folksong: The Peacock''</ref>در ~~۱۹۳۹~~ برای ارکستر کنسرت '''‌'''خِبوو<ref> Concertgebouw Orchestra</ref> و ''کنسرتو برای ارکستر''<ref> ''Concert for Orchestra''</ref>در ~~۱۹۴۱~~ برای ارکستر سمفونی شیکاگو<ref> Chicago Symphony Orchestra</ref> ساخته شد. آخرین اثر او برای ارکستر سمفونی در دو «به'''‌'''یاد [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)\|آرتورو توسکانینی]]<ref> In Memoriam Arturo Toscanini</ref>» بود، که نخستین'''‌'''بار در ~~۱۹۶۱~~ در شهر [[لوسرن، شهر\|لوسِرن]]<ref> Lucerne </ref> [[~~سوییس\|~~سوئیس]] به رهبری فِرنتس فریچای<ref>Ferenc Fricsay</ref> به'''‌'''اجرا درآمد. در ~~۱۹۴۵،~~ کودای رئیس شورای هنرهای مجاری<ref> Hungarian Arts Council</ref> شد، و در ~~۱۹۶۷~~ مدال طلای انجمن فیلارمونیک سلطنتی<ref> Royal Philharmonic Society </ref> را دریافت کرد. در ~~۱۹۶۰~~ از [[دانشگاه آکسفورد]]<ref>Oxford University		آهنگ‌ساز و متخصص تعلیم و تربیت مجار. با همکاری [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)\|بلا بارتوک]]<ref>Béla Bartók</ref> به ضبط و ترانه نویسی موسیقی محلی مجار پرداخت، و گام‌ها و ریتم‌های آن را در قالب سبک ملی‌گرایانۀ ظریفی تجسم بخشید. ازجمله آثار اوست: کانتات ''پسالموس هونگاریکوس (مزمور مجار)''<ref> ''Psalmus Hungaricus''</ref> (۱۹۲۳م)، یک اپرا کمیک به نام ''هاری یانوش''<ref> ''Háry János''</ref> (۱۹۲۵ـ۱۹۲۷م)، و رقص‌ها و واریاسیون‌های ارکستری. «روش کودای»، آموزش موسیقی در مدارس، کاربرد گسترده‌ای دارد. کودای در کودکی تعلیم [[ویولن]] می‌گرفت، در گروه کُر یک کلیسای جامع آواز می‌خواند، و سعی داشت بدون داشتن یک آموزش نظام‌مند آهنگ‌سازی کند. در سال ۱۹۰۰م، پس از زندگی در شهرستان‌های کوچک، وارد دانشگاه بوداپست شد تا علوم بخواند، اما در کنسرواتوار نیز ثبت نام کرد. به مطالعه و بررسی ترانۀ محلی مجار پرداخت و در ۱۹۰۶م پایان'''‌'''نامۀ دانشگاهی خود را در این باره نوشت؛ همان سال ''شامگاه تابستانی''<ref> ''Summer Evening''</ref> او نخستین'''‌'''بار در بوداپست اجرا شد .از ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۴م با همکاری بارتوک به گردآوری ترانه'''‌'''های محلی مشغول بود. در مقام استاد به استخدام کنسرواتوار درآمد و در ۱۹۱۹م معاون مدیر شد. از آغاز جشنواره'''‌'''های انجمن بین'''‌'''المللی موسیقی معاصر<ref> International Society for Contemporary Music</ref> در ۱۹۲۳م آثار او در این جشنواره'''‌'''ها به'''‌'''اجرا درآمدند. در ۱۹۲۴م بئاتریس هَریسون<ref> Beatrice Harrison</ref> زیباترین کار مجلسی او، سونات برای تک'''‌'''نوازی [[ویولنسل\|ویولن'''‌'''سل]]، را بارها در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] اجرا کرد و نخستین اجراهای سوییت هاری یانوش در ۱۹۲۷م و ''رقص''‌''های ماروسِک''<ref> ''Dances of Marosszék''</ref> در ۱۹۳۰م موفقیت'''‌'''های بیشتری در صحنۀ بین'''‌'''المللی به'''‌'''همراه آوردند. اثر محبوب ''پسالموس هونگاریکوس'' از ۱۹۲۷م در لندن و [[نیویورک]] به'''‌'''اجرا درآمد؛ [[وود، هنری\|هنری وود]]<ref> Henry Wood</ref> نیز در کنسرت'''‌'''هایی در ۱۹۳۰ و ۱۹۳۱م در لندن شامگاه تابستانی و ''رقص''‌''هایی از گالانتا''<ref> ''Dances from Galanta''</ref> را وارد برنامه کرد. ''واریاسیون''‌''هایی برمبنای یک ترانۀ محلی مجار :‌ طاووس'' <ref> ''Variations on a Hungarian Folksong: The Peacock''</ref>در ۱۹۳۹م برای ارکستر کنسرت '''‌'''خِبوو<ref> Concertgebouw Orchestra</ref> و ''کنسرتو برای ارکستر''<ref> ''Concert for Orchestra''</ref>در ۱۹۴۱م برای ارکستر سمفونی شیکاگو<ref> Chicago Symphony Orchestra</ref> ساخته شد. آخرین اثر او برای ارکستر سمفونی در دو «به'''‌'''یاد [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)\|آرتورو توسکانینی]]<ref> In Memoriam Arturo Toscanini</ref>» بود، که نخستین'''‌'''بار در ۱۹۶۱م در شهر [[لوسرن، شهر\|لوسِرن]]<ref> Lucerne </ref> [[سوئیس]] به رهبری فِرنتس فریچای<ref>Ferenc Fricsay</ref> به'''‌'''اجرا درآمد. در ۱۹۴۵م، کودای رئیس شورای هنرهای مجاری<ref> Hungarian Arts Council</ref> شد، و در ۱۹۶۷م مدال طلای انجمن فیلارمونیک سلطنتی<ref> Royal Philharmonic Society </ref> را دریافت کرد. در ۱۹۶۰م از [[دانشگاه آکسفورد]]<ref>Oxford University
	</ref> دکترای افتخاری موسیقی گرفت.		</ref> دکترای افتخاری موسیقی گرفت.

Nazanin در ‏۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۱

2024-06-01T11:01:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۱
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}کودای، ~~زولْتان~~ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۷)(Kodaly, Zoltan)<br/> [[File:35341600.jpg\|thumb\|~~کوداي، زولْتان~~]] آهنگ‌ساز و متخصص تعلیم و تربیت مجار. با همکاری بلا بارتوک<ref>Béla Bartók</ref> به ضبط و ترانه نویسی موسیقی محلی مجار پرداخت، و گام‌ها و ریتم‌های آن را در قالب سبک ملی‌گرایانۀ ظریفی تجسم بخشید. ازجمله آثار اوست: کانتات ''پسالموس هونگاریکوس (مزمور مجار)''<ref> ''Psalmus Hungaricus''</ref> (۱۹۲۳)، یک اپرا کمیک به نام ''هاری یانوش''<ref> ''Háry János''</ref> (۱۹۲۵ـ۱۹۲۷)، و رقص‌ها و واریاسیون‌های ارکستری. «روش کودای»، آموزش موسیقی در مدارس، کاربرد گسترده‌ای دارد. کودای در کودکی تعلیم ویولن می‌گرفت، در گروه کُر یک کلیسای جامع آواز می‌خواند، و سعی داشت بدون داشتن یک آموزش نظام‌مند آهنگ‌سازی کند. در سال ۱۹۰۰، پس از زندگی در شهرستان‌های کوچک، وارد دانشگاه بوداپست شد تا علوم بخواند، اما در کنسرواتوار نیز ثبت نام کرد. به مطالعه و بررسی ترانۀ محلی مجار پرداخت و در ۱۹۰۶ پایان'''‌'''نامۀ دانشگاهی خود را در این باره نوشت؛ همان سال ''شامگاه تابستانی''<ref> ''Summer Evening''</ref>~~ ~~او نخستین'''‌'''بار در بوداپست اجرا شد .از ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۴ با همکاری بارتوک به گردآوری ترانه'''‌'''های محلی مشغول بود. در مقام استاد به استخدام کنسرواتوار درآمد و در ۱۹۱۹ معاون مدیر شد. از آغاز جشنواره'''‌'''های انجمن بین'''‌'''المللی موسیقی معاصر<ref> International Society for Contemporary Music</ref> در ۱۹۲۳ آثار او در این جشنواره'''‌'''ها به'''‌'''اجرا درآمدند. در ۱۹۲۴ بئاتریس هَریسون<ref> Beatrice Harrison</ref>~~ ~~زیباترین کار مجلسی او، سونات برای تک'''‌'''نوازی ویولن'''‌'''~~سل،~~ را بارها در لندن اجرا کرد و نخستین اجراهای سوییت هاری یانوش در ۱۹۲۷ و ''رقص''‌''های ماروسِک''<ref> ''Dances of Marosszék''</ref> در ۱۹۳۰ موفقیت'''‌'''های بیشتری در صحنۀ بین'''‌'''المللی به'''‌'''همراه آوردند. اثر محبوب ''پسالموس هونگاریکوس'' از ۱۹۲۷ در لندن و نیویورک به'''‌'''اجرا درآمد؛ هنری وود<ref> Henry Wood</ref>~~ ~~نیز در کنسرت'''‌'''هایی در ۱۹۳۰ و ۱۹۳۱ در لندن شامگاه تابستانی و ''رقص''‌''هایی از گالانتا''<ref> ''Dances from Galanta''</ref>~~ ~~را وارد برنامه کرد. ''واریاسیون''‌''هایی برمبنای یک ترانۀ محلی مجار~~ ~~:‌ طاووس'' <ref> ''Variations on a Hungarian Folksong: The Peacock''</ref>در ۱۹۳۹ برای ارکستر کنسرت'''‌'''خِبوو<ref> Concertgebouw Orchestra</ref>~~ ~~و ''کنسرتو برای ارکستر''<ref> ''Concert for Orchestra''</ref>در ۱۹۴۱ برای ارکستر سمفونی شیکاگو<ref> Chicago Symphony Orchestra</ref> ساخته شد. آخرین اثر او برای ارکستر سمفونی در دو «به'''‌'''یاد آرتورو توسکانینی<ref> In Memoriam Arturo Toscanini</ref>» بود، که نخستین'''‌'''بار در ۱۹۶۱ در شهر لوسِرن<ref> Lucerne </ref> سوئیس به رهبری ~~فِرِنتس~~ فریچای<ref>Ferenc Fricsay</ref>~~ ~~به'''‌'''اجرا درآمد .در ۱۹۴۵، کودای رئیس شورای هنرهای مجاری<ref> Hungarian Arts Council</ref> شد، و در ۱۹۶۷ مدال طلای انجمن فیلارمونیک سلطنتی<ref> Royal Philharmonic Society </ref> را دریافت کرد .در ۱۹۶۰ از دانشگاه آکسفورد<ref>Oxford University		}}کودای، زولتان (۱۸۸۲ـ۱۹۶۷)(Kodaly, Zoltan)<br/> [[File:35341600.jpg\|thumb\|کودای زولتان]]
			[[پرونده:Kodaly, Zoltan.jpg\|بندانگشتی\|زولتان کودای]]
			آهنگ‌ساز و متخصص تعلیم و تربیت مجار. با همکاری [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)\|بلا بارتوک]]<ref>Béla Bartók</ref> به ضبط و ترانه نویسی موسیقی محلی مجار پرداخت، و گام‌ها و ریتم‌های آن را در قالب سبک ملی‌گرایانۀ ظریفی تجسم بخشید. ازجمله آثار اوست: کانتات ''پسالموس هونگاریکوس (مزمور مجار)''<ref> ''Psalmus Hungaricus''</ref> (۱۹۲۳)، یک اپرا کمیک به نام ''هاری یانوش''<ref> ''Háry János''</ref> (۱۹۲۵ـ۱۹۲۷)، و رقص‌ها و واریاسیون‌های ارکستری. «روش کودای»، آموزش موسیقی در مدارس، کاربرد گسترده‌ای دارد. کودای در کودکی تعلیم [[ویولن]] می‌گرفت، در گروه کُر یک کلیسای جامع آواز می‌خواند، و سعی داشت بدون داشتن یک آموزش نظام‌مند آهنگ‌سازی کند. در سال ۱۹۰۰، پس از زندگی در شهرستان‌های کوچک، وارد دانشگاه بوداپست شد تا علوم بخواند، اما در کنسرواتوار نیز ثبت نام کرد. به مطالعه و بررسی ترانۀ محلی مجار پرداخت و در ۱۹۰۶ پایان'''‌'''نامۀ دانشگاهی خود را در این باره نوشت؛ همان سال ''شامگاه تابستانی''<ref> ''Summer Evening''</ref> او نخستین'''‌'''بار در بوداپست اجرا شد .از ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۴ با همکاری بارتوک به گردآوری ترانه'''‌'''های محلی مشغول بود. در مقام استاد به استخدام کنسرواتوار درآمد و در ۱۹۱۹ معاون مدیر شد. از آغاز جشنواره'''‌'''های انجمن بین'''‌'''المللی موسیقی معاصر<ref> International Society for Contemporary Music</ref> در ۱۹۲۳ آثار او در این جشنواره'''‌'''ها به'''‌'''اجرا درآمدند. در ۱۹۲۴ بئاتریس هَریسون<ref> Beatrice Harrison</ref> زیباترین کار مجلسی او، سونات برای تک'''‌'''نوازی [[ویولنسل\|ویولن'''‌'''سل]]، را بارها در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] اجرا کرد و نخستین اجراهای سوییت هاری یانوش در ۱۹۲۷ و ''رقص''‌''های ماروسِک''<ref> ''Dances of Marosszék''</ref> در ۱۹۳۰ موفقیت'''‌'''های بیشتری در صحنۀ بین'''‌'''المللی به'''‌'''همراه آوردند. اثر محبوب ''پسالموس هونگاریکوس'' از ۱۹۲۷ در لندن و [[نیویورک]] به'''‌'''اجرا درآمد؛ [[وود، هنری\|هنری وود]]<ref> Henry Wood</ref> نیز در کنسرت'''‌'''هایی در ۱۹۳۰ و ۱۹۳۱ در لندن شامگاه تابستانی و ''رقص''‌''هایی از گالانتا''<ref> ''Dances from Galanta''</ref> را وارد برنامه کرد. ''واریاسیون''‌''هایی برمبنای یک ترانۀ محلی مجار :‌ طاووس'' <ref> ''Variations on a Hungarian Folksong: The Peacock''</ref>در ۱۹۳۹ برای ارکستر کنسرت '''‌'''خِبوو<ref> Concertgebouw Orchestra</ref> و ''کنسرتو برای ارکستر''<ref> ''Concert for Orchestra''</ref>در ۱۹۴۱ برای ارکستر سمفونی شیکاگو<ref> Chicago Symphony Orchestra</ref> ساخته شد. آخرین اثر او برای ارکستر سمفونی در دو «به'''‌'''یاد [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)\|آرتورو توسکانینی]]<ref> In Memoriam Arturo Toscanini</ref>» بود، که نخستین'''‌'''بار در ۱۹۶۱ در شهر [[لوسرن، شهر\|لوسِرن]]<ref> Lucerne </ref> [[سوییس\|سوئیس]] به رهبری فِرنتس فریچای<ref>Ferenc Fricsay</ref> به'''‌'''اجرا درآمد. در ۱۹۴۵، کودای رئیس شورای هنرهای مجاری<ref> Hungarian Arts Council</ref> شد، و در ۱۹۶۷ مدال طلای انجمن فیلارمونیک سلطنتی<ref> Royal Philharmonic Society </ref> را دریافت کرد. در ۱۹۶۰ از [[دانشگاه آکسفورد]]<ref>Oxford University
	</ref> دکترای افتخاری موسیقی گرفت.		</ref> دکترای افتخاری موسیقی گرفت.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =زولْتان کودای
|نام =Zoltan Kodaly
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=1882م
|تاریخ مرگ=1967م
|دوره زندگی=
|ملیت=مجارستانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=دانشگاه بوداپست
| شغل و تخصص اصلی =آهنگ‌ساز
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =کلاسیک
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =مدال طلای انجمن فیلارمونیک سلطنتی (1967)، دکترای افتخاری موسیقی دانشگاه آکسفورد (1960)
|آثار =کانتات پسالموس هونگاریکوس (مزمور مجار) (1923)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =موسیقی
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}کودای، زولْتان (۱۸۸۲ـ۱۹۶۷)(Kodaly, Zoltan)<br/> [[File:35341600.jpg|thumb|کوداي، زولْتان]] آهنگ‌ساز و متخصص تعلیم و تربیت مجار. با همکاری بلا بارتوک<ref>Béla Bartók</ref> به ضبط و ترانه نویسی موسیقی محلی مجار پرداخت، و گام‌ها و ریتم‌های آن را در قالب سبک ملی‌گرایانۀ ظریفی تجسم بخشید. ازجمله آثار اوست: کانتات ''پسالموس هونگاریکوس (مزمور مجار)''<ref> ''Psalmus Hungaricus''</ref> (۱۹۲۳)، یک اپرا کمیک به نام ''هاری یانوش''<ref> ''Háry János''</ref> (۱۹۲۵ـ۱۹۲۷)، و رقص‌ها و واریاسیون‌های ارکستری. «روش کودای»، آموزش موسیقی در مدارس، کاربرد گسترده‌ای دارد. کودای در کودکی تعلیم ویولن می‌گرفت، در گروه کُر یک کلیسای جامع آواز می‌خواند، و سعی داشت بدون داشتن یک آموزش نظام‌مند آهنگ‌سازی کند. در سال ۱۹۰۰، پس از زندگی در شهرستان‌های کوچک، وارد دانشگاه بوداپست شد تا علوم بخواند، اما در کنسرواتوار نیز ثبت نام کرد. به مطالعه و بررسی ترانۀ محلی مجار پرداخت و در ۱۹۰۶ پایان'''‌'''نامۀ دانشگاهی خود را در این باره نوشت؛ همان سال ''شامگاه تابستانی''<ref> ''Summer Evening''</ref> او نخستین'''‌'''بار در بوداپست اجرا شد .از ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۴ با همکاری بارتوک به گردآوری ترانه'''‌'''های محلی مشغول بود. در مقام استاد به استخدام کنسرواتوار درآمد و در ۱۹۱۹ معاون مدیر شد. از آغاز جشنواره'''‌'''های انجمن بین'''‌'''المللی موسیقی معاصر<ref> International Society for Contemporary Music</ref> در ۱۹۲۳ آثار او در این جشنواره'''‌'''ها به'''‌'''اجرا درآمدند. در ۱۹۲۴ بئاتریس هَریسون<ref> Beatrice Harrison</ref> زیباترین کار مجلسی او، سونات برای تک'''‌'''نوازی ویولن'''‌'''سل، را بارها در لندن اجرا کرد و نخستین اجراهای سوییت هاری یانوش در ۱۹۲۷ و ''رقص''‌''های ماروسِک''<ref> ''Dances of Marosszék''</ref> در ۱۹۳۰ موفقیت'''‌'''های بیشتری در صحنۀ بین'''‌'''المللی به'''‌'''همراه آوردند. اثر محبوب ''پسالموس هونگاریکوس'' از ۱۹۲۷ در لندن و نیویورک به'''‌'''اجرا درآمد؛ هنری وود<ref> Henry Wood</ref> نیز در کنسرت'''‌'''هایی در ۱۹۳۰ و ۱۹۳۱ در لندن شامگاه تابستانی و ''رقص''‌''هایی از گالانتا''<ref> ''Dances from Galanta''</ref> را وارد برنامه کرد. ''واریاسیون''‌''هایی برمبنای یک ترانۀ محلی مجار :‌ طاووس'' <ref> ''Variations on a Hungarian Folksong: The Peacock''</ref>در ۱۹۳۹ برای ارکستر کنسرت'''‌'''خِبوو<ref> Concertgebouw Orchestra</ref> و ''کنسرتو برای ارکستر''<ref> ''Concert for Orchestra''</ref>در ۱۹۴۱ برای ارکستر سمفونی شیکاگو<ref> Chicago Symphony Orchestra</ref> ساخته شد. آخرین اثر او برای ارکستر سمفونی در دو «به'''‌'''یاد آرتورو توسکانینی<ref> In Memoriam Arturo Toscanini</ref>» بود، که نخستین'''‌'''بار در ۱۹۶۱ در شهر لوسِرن<ref> Lucerne </ref> سوئیس به رهبری فِرِنتس فریچای<ref>Ferenc Fricsay</ref> به'''‌'''اجرا درآمد .در ۱۹۴۵، کودای رئیس شورای هنرهای مجاری<ref> Hungarian Arts Council</ref> شد، و در ۱۹۶۷ مدال طلای انجمن فیلارمونیک سلطنتی<ref> Royal Philharmonic Society </ref> را دریافت کرد .در ۱۹۶۰ از دانشگاه آکسفورد<ref>Oxford University

</ref> دکترای افتخاری موسیقی گرفت.

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:مدرن جهان]]