کونمینگ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۴۶

2026-02-20T07:46:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۴۶
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}}		}}
			[[پرونده:35396600-1.jpg\|بندانگشتی\|ساختمان تئاتر بزرگ یون‌نان، کونمینگ]]
	کونْمینگ (Kunming)		کونْمینگ (Kunming)

	~~[[File:35396600.jpg\|thumb\|نمايي از شهر کونمينگ]]~~

	(با نام سابقِ یون‌نان<ref>Yunnan		(با نام سابقِ یون‌نان<ref>Yunnan

Shahraabi در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۳۱

2026-02-20T07:31:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۳۱
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	\| شهرستان =		\| شهرستان =
	\| بخش =		\| بخش =
	\| موقعیت = کنار دریاچۀ ~~دیانچی؛~~ ۶۴۰کیلومتری جنوب غربی جونگ‌چینگ		\| موقعیت = کنار دریاچۀ دیانچی، ۶۴۰کیلومتری جنوب غربی جونگ‌چینگ

	\| جمعیت = 8,460,088 نفر (۲۰۲۰)		\| جمعیت = 8,460,088 نفر (۲۰۲۰)
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\| نوع اقلیم =		\| نوع اقلیم =
	\| ارتفاع از سطح دریا = 1,892 متر		\| ارتفاع از سطح دریا = 1,892 متر
	\| تولیدات و صنایع مهم = ~~مرکز مهم داد‌و‌ستد بین~~ صنایع علوم مهندسی، نساجی، آهن، فولاد، تولید مواد شیمیایی، ماشین‌آلات، سیگار، خودروهای سنگین، پلاستیک، و سیمان		\| تولیدات و صنایع مهم = صنایع علوم مهندسی، نساجی، آهن، فولاد، تولید مواد شیمیایی، ماشین‌آلات، سیگار، خودروهای سنگین، پلاستیک، و سیمان

	\| برخی بناهای مهم =		\| برخی بناهای مهم =

Shahraabi در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۳۰

2026-02-20T07:30:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۳۰
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	(با نام سابقِ یون‌نان<ref>Yunnan		(با نام سابقِ یون‌نان<ref>Yunnan

	</ref>) مرکز [[یون نان، استان\|استان یون‌نان]] در [[چین]]، کنار دریاچۀ دیانچی<ref>Lake Dianchi </ref>، با 8,460,088 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 21,473 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع 1,892 متری از سطح دریا واقع شده است. مرکز مهم داد‌و‌ستد بین غرب، مرکز، و جنوب چین به‌شمار می‌رود. صنایع آن شامل علوم مهندسی، نساجی، [[آهن]]، [[فولاد]]، تولید مواد شیمیایی، ماشین‌آلات، [[سیگار]]، خودروهای سنگین، [[پلاستیک]]، و [[سیمان]] است. ~~کون‌مینگ~~ در جلگه‌ای حاصل‌خیز به فاصلۀ ۶۴۰کیلومتری جنوب غربی [[جونگ چینگ\|جونگ‌چینگ]]<ref>Chongqing </ref> واقع شده است. این شهر در ۱۹۰۸ به‌روی تجارت خارجی باز شد و در ۱۹۱۳ ~~کون‌مینگ~~ نام گرفت. شهر مزبور که تا پیش از فتح آن به‌دست مغول‌ها (۱۲۷۴) جزو چین نبود، به‌سرعت به مرکز تجارت بین جنوب شرقی و سایر بخش‌های چین تبدیل شد. فرانسویان در ۱۹۱۰ با ساختن راه‌آهن، به عرض یک متر، آن را به [[هانوی]]<ref>Hanoi </ref>، در [[ویتنام]]، متصل کردند. در [[جنگ جهانی دوم]] بسیاری از کارخانه‌ها از استان‌های شرقی به این‌جا منتقل شدند و شهر مزبور پایانۀ چینی [[برمه، جاده\|جادۀ برمه]]<ref>Burma Road</ref> شد.		</ref>) مرکز [[یون نان، استان\|استان یون‌نان]] در [[چین]]، کنار دریاچۀ دیانچی<ref>Lake Dianchi </ref>، با 8,460,088 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 21,473 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع 1,892 متری از سطح دریا واقع شده است. مرکز مهم داد‌و‌ستد بین غرب، مرکز، و جنوب چین به‌شمار می‌رود. صنایع آن شامل علوم مهندسی، نساجی، [[آهن]]، [[فولاد]]، تولید مواد شیمیایی، ماشین‌آلات، [[سیگار]]، خودروهای سنگین، [[پلاستیک]]، و [[سیمان]] است. کونمینگ در جلگه‌ای حاصل‌خیز به فاصلۀ ۶۴۰کیلومتری جنوب غربی [[جونگ چینگ\|جونگ‌چینگ]]<ref>Chongqing </ref> واقع شده است. این شهر در ۱۹۰۸ به‌روی تجارت خارجی باز شد و در ۱۹۱۳ کونمینگ نام گرفت. شهر مزبور که تا پیش از فتح آن به‌دست مغول‌ها (۱۲۷۴) جزو چین نبود، به‌سرعت به مرکز تجارت بین جنوب شرقی و سایر بخش‌های چین تبدیل شد. فرانسویان در ۱۹۱۰ با ساختن راه‌آهن، به عرض یک متر، آن را به [[هانوی]]<ref>Hanoi </ref>، در [[ویتنام]]، متصل کردند. در [[جنگ جهانی دوم]] بسیاری از کارخانه‌ها از استان‌های شرقی به این‌جا منتقل شدند و شهر مزبور پایانۀ چینی [[برمه، جاده\|جادۀ برمه]]<ref>Burma Road</ref> شد.

Shahraabi در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۹

2026-02-20T07:29:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
			\| کشور =چین

			\| نام فارسی = کونْمینگ


			\|نام لاتین = Kunming


			\| نام‌ قدیمی = یون‌نان
			\| نام دیگر =

			\| استان = یون‌نان
			\| شهرستان =
			\| بخش =
			\| موقعیت = کنار دریاچۀ دیانچی؛ ۶۴۰کیلومتری جنوب غربی جونگ‌چینگ

			\| جمعیت = 8,460,088 نفر (۲۰۲۰)

			\| مساحت = 21,473 کیلومتر مربع


			\| نوع اقلیم =
			\| ارتفاع از سطح دریا = 1,892 متر
			\| تولیدات و صنایع مهم = مرکز مهم داد‌و‌ستد بین صنایع علوم مهندسی، نساجی، آهن، فولاد، تولید مواد شیمیایی، ماشین‌آلات، سیگار، خودروهای سنگین، پلاستیک، و سیمان

			\| برخی بناهای مهم =
			\| شهر ها و آبادی های مهم =
			}}
	کونْمینگ (Kunming)		کونْمینگ (Kunming)

Shahraabi در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۲

2026-02-20T07:22:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۲
خط ۶:		خط ۶:
	(با نام سابقِ یون‌نان<ref>Yunnan		(با نام سابقِ یون‌نان<ref>Yunnan

	</ref>) مرکز [[یون نان، استان\|استان یون‌نان]] در [[چین]]، کنار دریاچۀ دیانچی<ref>Lake Dianchi </ref>، با ۱,~~۶۲۵~~,~~۰۰۰~~ نفر جمعیت (~~۱۹۹۴~~). در ارتفاع ~~حدود ۲هزار~~ متری از سطح دریا واقع شده است. مرکز مهم داد‌و‌ستد بین غرب، مرکز، و جنوب چین به‌شمار می‌رود. صنایع آن شامل علوم مهندسی، نساجی، [[آهن]]، [[فولاد]]، تولید مواد شیمیایی، ماشین‌آلات، [[سیگار]]، خودروهای سنگین، [[پلاستیک]]، و [[سیمان]] است. کون‌مینگ در جلگه‌ای حاصل‌خیز به فاصلۀ ۶۴۰کیلومتری جنوب غربی [[جونگ چینگ\|جونگ‌چینگ]]<ref>Chongqing </ref> واقع شده است. این شهر در ۱۹۰۸ به‌روی تجارت خارجی باز شد و در ۱۹۱۳ کون‌مینگ نام گرفت. شهر مزبور که تا پیش از فتح آن به‌دست مغول‌ها (۱۲۷۴) جزو چین نبود، به‌سرعت به مرکز تجارت بین جنوب شرقی و سایر بخش‌های چین تبدیل شد. فرانسویان در ۱۹۱۰ با ساختن راه‌آهن، به عرض یک متر، آن را به [[هانوی]]<ref>Hanoi </ref>، در [[ویتنام]]، متصل کردند. در [[جنگ جهانی دوم]] بسیاری از کارخانه‌ها از استان‌های شرقی به این‌جا منتقل شدند و شهر مزبور پایانۀ چینی [[برمه، جاده\|جادۀ برمه]]<ref>Burma Road</ref> شد.		</ref>) مرکز [[یون نان، استان\|استان یون‌نان]] در [[چین]]، کنار دریاچۀ دیانچی<ref>Lake Dianchi </ref>، با 8,460,088 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 21,473 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع 1,892 متری از سطح دریا واقع شده است. مرکز مهم داد‌و‌ستد بین غرب، مرکز، و جنوب چین به‌شمار می‌رود. صنایع آن شامل علوم مهندسی، نساجی، [[آهن]]، [[فولاد]]، تولید مواد شیمیایی، ماشین‌آلات، [[سیگار]]، خودروهای سنگین، [[پلاستیک]]، و [[سیمان]] است. کون‌مینگ در جلگه‌ای حاصل‌خیز به فاصلۀ ۶۴۰کیلومتری جنوب غربی [[جونگ چینگ\|جونگ‌چینگ]]<ref>Chongqing </ref> واقع شده است. این شهر در ۱۹۰۸ به‌روی تجارت خارجی باز شد و در ۱۹۱۳ کون‌مینگ نام گرفت. شهر مزبور که تا پیش از فتح آن به‌دست مغول‌ها (۱۲۷۴) جزو چین نبود، به‌سرعت به مرکز تجارت بین جنوب شرقی و سایر بخش‌های چین تبدیل شد. فرانسویان در ۱۹۱۰ با ساختن راه‌آهن، به عرض یک متر، آن را به [[هانوی]]<ref>Hanoi </ref>، در [[ویتنام]]، متصل کردند. در [[جنگ جهانی دوم]] بسیاری از کارخانه‌ها از استان‌های شرقی به این‌جا منتقل شدند و شهر مزبور پایانۀ چینی [[برمه، جاده\|جادۀ برمه]]<ref>Burma Road</ref> شد.

Shahraabi در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۸

2026-02-20T07:18:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۸
خط ۶:		خط ۶:
	(با نام سابقِ یون‌نان<ref>Yunnan		(با نام سابقِ یون‌نان<ref>Yunnan

	</ref>) مرکز استان یون‌نان در ~~چین،~~ کنار دریاچۀ دیانچی<ref>Lake Dianchi </ref>، با ۱,۶۲۵,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۴). در ارتفاع حدود ۲هزار متری از سطح دریا واقع شده است. مرکز مهم داد‌و‌ستد بین غرب، مرکز، و جنوب چین به‌شمار می‌رود. صنایع آن شامل علوم مهندسی، نساجی، ~~آهن، فولاد،~~ تولید مواد شیمیایی، ماشین‌آلات، ~~سیگار،~~ خودروهای سنگین، ~~پلاستیک،~~ و سیمان است. کون‌مینگ در جلگه‌ای حاصل‌خیز به فاصلۀ ۶۴۰کیلومتری جنوب غربی جونگ‌چینگ<ref>Chongqing </ref> واقع شده است. این شهر در ۱۹۰۸ به‌روی تجارت خارجی باز شد و در ۱۹۱۳ کون‌مینگ نام گرفت. شهر مزبور که تا پیش از فتح آن به‌دست مغول‌ها (۱۲۷۴) جزو چین نبود، به‌سرعت به مرکز تجارت بین جنوب شرقی و سایر بخش‌های چین تبدیل شد. فرانسویان در ۱۹۱۰ با ساختن راه‌آهن، به عرض یک متر، آن را به هانوی<ref>Hanoi </ref>، در ~~ویتنام،~~ متصل کردند. در جنگ جهانی دوم بسیاری از کارخانه‌ها از استان‌های شرقی به این‌جا منتقل شدند و شهر مزبور پایانۀ چینی جادۀ برمه<ref>Burma Road</ref> شد.		</ref>) مرکز [[یون نان، استان\|استان یون‌نان]] در [[چین]]، کنار دریاچۀ دیانچی<ref>Lake Dianchi </ref>، با ۱,۶۲۵,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۴). در ارتفاع حدود ۲هزار متری از سطح دریا واقع شده است. مرکز مهم داد‌و‌ستد بین غرب، مرکز، و جنوب چین به‌شمار می‌رود. صنایع آن شامل علوم مهندسی، نساجی، [[آهن]]، [[فولاد]]، تولید مواد شیمیایی، ماشین‌آلات، [[سیگار]]، خودروهای سنگین، [[پلاستیک]]، و [[سیمان]] است. کون‌مینگ در جلگه‌ای حاصل‌خیز به فاصلۀ ۶۴۰کیلومتری جنوب غربی [[جونگ چینگ\|جونگ‌چینگ]]<ref>Chongqing </ref> واقع شده است. این شهر در ۱۹۰۸ به‌روی تجارت خارجی باز شد و در ۱۹۱۳ کون‌مینگ نام گرفت. شهر مزبور که تا پیش از فتح آن به‌دست مغول‌ها (۱۲۷۴) جزو چین نبود، به‌سرعت به مرکز تجارت بین جنوب شرقی و سایر بخش‌های چین تبدیل شد. فرانسویان در ۱۹۱۰ با ساختن راه‌آهن، به عرض یک متر، آن را به [[هانوی]]<ref>Hanoi </ref>، در [[ویتنام]]، متصل کردند. در [[جنگ جهانی دوم]] بسیاری از کارخانه‌ها از استان‌های شرقی به این‌جا منتقل شدند و شهر مزبور پایانۀ چینی [[برمه، جاده\|جادۀ برمه]]<ref>Burma Road</ref> شد.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

کونْمینگ (Kunming)

[[File:35396600.jpg|thumb|نمايي از شهر کونمينگ]]

(با نام سابقِ یون‌نان<ref>Yunnan

</ref>) مرکز استان یون‌نان در چین، کنار دریاچۀ دیانچی<ref>Lake Dianchi </ref>، با ۱,۶۲۵,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۴). در ارتفاع حدود ۲هزار متری از سطح دریا واقع شده است. مرکز مهم داد‌و‌ستد بین غرب، مرکز، و جنوب چین به‌شمار می‌رود. صنایع آن شامل علوم مهندسی، نساجی، آهن، فولاد، تولید مواد شیمیایی، ماشین‌آلات، سیگار، خودروهای سنگین، پلاستیک، و سیمان است. کون‌مینگ در جلگه‌ای حاصل‌خیز به فاصلۀ ۶۴۰کیلومتری جنوب غربی جونگ‌چینگ<ref>Chongqing </ref> واقع شده است. این شهر در ۱۹۰۸ به‌روی تجارت خارجی باز شد و در ۱۹۱۳ کون‌مینگ نام گرفت. شهر مزبور که تا پیش از فتح آن به‌دست مغول‌ها (۱۲۷۴) جزو چین نبود، به‌سرعت به مرکز تجارت بین جنوب شرقی و سایر بخش‌های چین تبدیل شد. فرانسویان در ۱۹۱۰ با ساختن راه‌آهن، به عرض یک متر، آن را به هانوی<ref>Hanoi </ref>، در ویتنام، متصل کردند. در جنگ جهانی دوم بسیاری از کارخانه‌ها از استان‌های شرقی به این‌جا منتقل شدند و شهر مزبور پایانۀ چینی جادۀ برمه<ref>Burma Road</ref> شد.

 

----

[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی چین]]