کوکوشکا، اسکار (۱۸۸۶ـ۱۹۸۰) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۱

2025-02-26T06:41:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۱
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}کوکوشکا، اُسکار (۱۸۸۶ـ۱۹۸۰م)(Kokoschka, Oskar)<br />		}}
			[[پرونده:35376200-4.jpg\|بندانگشتی\|تابلوی عروس باد (طوفان) اثر اسکار کوکوشکا]]
			کوکوشکا، اُسکار (۱۸۸۶ـ۱۹۸۰م)(Kokoschka, Oskar)<br />

	نقاش [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیست]]<ref>expressionist		نقاش [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیست]]<ref>expressionist

Nazanin در ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۷

2025-02-26T06:27:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۷
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	\|سبک =اکسپرسیونیسم		\|سبک =اکسپرسیونیسم
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =		\|سمت =تدریس در درسدن بعد از جنگ جهانی اول
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =هانس تیتسه و اریکا تیتسه کونرات (~~۱۹۰۹،~~ موزه هنر مدرن نیویورک)		\|آثار =تابلوی عروس باد (طوفان) (۱۹۱۴م)، جوان‌های رؤیایی (۱۹۰۸م)، هانس تیتسه و اریکا تیتسه کونرات (۱۹۰۹م، موزه هنر مدرن نیویورک)، وقتِ تعطیل است آقایان (۱۹۷۱ـ۱۹۷۲م)
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان		\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}~~کوکوشْکا، اُسْکار~~ (~~۱۸۸۶ـ۱۹۸۰~~)(Kokoschka, Oskar)<br />		}}کوکوشکا، اُسکار (۱۸۸۶ـ۱۹۸۰م)(Kokoschka, Oskar)<br />

	نقاش [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیست]]<ref>expressionist		نقاش [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیست]]<ref>expressionist
	</ref> اتریشی. نخست از نقاشان گروه انشعاب وین<ref>Vienna Sezession</ref> تأثیر گرفت، و منظره‌هایی زنده و تمثیل‌ها و تک‌چهره‌هایی جاندار نقاشی کرد؛ همچون تابلوی ''عروس باد (طوفان)''<ref> (The Bride of the Wind (The Tempest</ref> (~~۱۹۱۴،~~ موزۀ هنر<ref>Kunstmuseum</ref> بازل). تألیفاتش، نمایش‌نامه‌ها و شعرهای اکسپرسیونیستی را دربرمی‌گیرند. کُوکُوشکا در وین<ref> Vienna</ref>، صنایع دستی خواند، و نقاشی و گرافیک را نزد خود آموخت. نخستین آثارش، ازجمله ''جوان‌های رؤیایی''<ref> ''The Dreaming Youths ''</ref> (~~۱۹۰۸~~)، تأثیر [[کلیمت، گوستاف (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸)\|کلیمت]]<ref>Klimt </ref> را نشان می‌دهند، ولی دیری نگذشت که به سبک گرافیکی زاویه‌دار و تحریف‌شده‌اش گرایید؛ پوسترِ نمایش‌نامه‌اش با نام ''جنایتکار، امید زن‌ها''<ref>''Murderer, the Hope of Women''</ref> (~~۱۹۰۹~~) نمونۀ گزیده‌ای از آثار اوست. «تک‌چهره‌های روان‌شناختیِ» عمیق و غم‌آلود این دورۀ کوکوشکا، از برجسته‌ترین آثارش به‌شمار می‌روند، تابلوی ''هانس تیتسه و اریکا تیتسه کونرات''<ref> ''Hans Tietze and Erica Tietze-Conrat'' </ref> (~~۱۹۰۹،~~ موزۀ هنر مدرن نیویورک<ref>Museum of Modern Art, New York </ref>) نمونۀ شاخصی از آن‌هاست.		</ref> اتریشی. نخست از نقاشان گروه انشعاب وین<ref>Vienna Sezession</ref> تأثیر گرفت، و منظره‌هایی زنده و تمثیل‌ها و تک‌چهره‌هایی جاندار نقاشی کرد؛ همچون تابلوی ''عروس باد (طوفان)''<ref> (The Bride of the Wind (The Tempest</ref> (۱۹۱۴م، موزۀ هنر<ref>Kunstmuseum</ref> [[بازل، شهر\|بازل]]). تألیفاتش، نمایش‌نامه‌ها و شعرهای اکسپرسیونیستی را دربرمی‌گیرند. کُوکُوشکا در [[وین]]<ref> Vienna</ref>، صنایع دستی خواند، و نقاشی و گرافیک را نزد خود آموخت. نخستین آثارش، ازجمله ''جوان‌های رؤیایی''<ref> ''The Dreaming Youths ''</ref> (۱۹۰۸م)، تأثیر [[کلیمت، گوستاف (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸)\|کلیمت]]<ref>Klimt </ref> را نشان می‌دهند، ولی دیری نگذشت که به سبک گرافیکی زاویه‌دار و تحریف‌شده‌اش گرایید؛ پوسترِ نمایش‌نامه‌اش با نام ''جنایتکار، امید زن‌ها''<ref>''Murderer, the Hope of Women''</ref> (۱۹۰۹م) نمونۀ گزیده‌ای از آثار اوست. «تک‌چهره‌های روان‌شناختیِ» عمیق و غم‌آلود این دورۀ کوکوشکا، از برجسته‌ترین آثارش به‌شمار می‌روند، تابلوی ''هانس تیتسه و اریکا تیتسه کونرات''<ref> ''Hans Tietze and Erica Tietze-Conrat'' </ref> (۱۹۰۹م، [[موزه هنر مدرن\|موزۀ هنر مدرن]] [[نیویورک]]<ref>Museum of Modern Art, New York </ref>) نمونۀ شاخصی از آن‌هاست.

	کوکوشکا پس از جنگ جهانی ~~اول،~~ در درسدن<ref>Dresden </ref> به‌ تدریس پرداخت (~~۱۹۱۹ـ۱۹۲۴~~)، و در این شهر با هنرمندان ''[[گروه پل]]''<ref>die Brücke</ref> رابطۀ نزدیک‌تری پیدا کرد. رنگ‌های نقاشی‌هایش تابناک‌تر شدند و بیشتر به منظره‌پردازی پرداخت؛ غالب آن‌ها همچون ''نویشتاد''<ref> ''Neustadt''</ref> (~~۱۹۲۲،~~ تالار هنر<ref> Kunsthalle</ref>، هامبورگ) واجد همان بی‌قراری و اضطراری‌اند که بر تک‌چهره‌هایش حاکم‌اند. پس از سفر به اروپا، خاورمیانه، و شمال افریقا، در ~~۱۹۳۱~~ به وین و در ~~۱۹۳۴~~ به پراگ<ref> Prague </ref> رفت. در ~~۱۹۳۸~~ هنگامی‌که نازی‌ها هنرش را با عنوان هنر فاسد محکوم کردند، در انگلستان اقامت گزید و در ~~۱۹۴۷~~ تبعۀ آن‌جا شد. اگرچه پاره‌ای از آثار متأخرش رفته‌رفته تزیینی شدند، نقاشی‌هایی همچون آخرین تک‌چهره‌ای که از خودش کشید با نام ''وقتِ تعطیل است آقایان''<ref>''Time, Gentlemen Please''</ref> (~~۱۹۷۱ـ۱۹۷۲~~)، همچنان زنده و تأثیرگذارند.		کوکوشکا پس از [[جنگ جهانی اول]]، در [[درسدن]]<ref>Dresden </ref> به‌ تدریس پرداخت (۱۹۱۹ـ۱۹۲۴م)، و در این شهر با هنرمندان ''[[گروه پل]]''<ref>die Brücke</ref> رابطۀ نزدیک‌تری پیدا کرد. رنگ‌های نقاشی‌هایش تابناک‌تر شدند و بیشتر به منظره‌پردازی پرداخت؛ غالب آن‌ها همچون ''نویشتاد''<ref> ''Neustadt''</ref> (۱۹۲۲م، تالار هنر<ref> Kunsthalle</ref>، [[هامبورگ، بندر\|هامبورگ]]) واجد همان بی‌قراری و اضطراری‌اند که بر تک‌چهره‌هایش حاکم‌اند. پس از سفر به اروپا، خاورمیانه، و شمال افریقا، در ۱۹۳۱م به وین و در ۱۹۳۴م به [[پراگ]]<ref> Prague </ref> رفت. در ۱۹۳۸م هنگامی‌که نازی‌ها هنرش را با عنوان هنر فاسد محکوم کردند، در [[انگلستان]] اقامت گزید و در ۱۹۴۷م تبعۀ آن‌جا شد. اگرچه پاره‌ای از آثار متأخرش رفته‌رفته تزیینی شدند، نقاشی‌هایی همچون آخرین تک‌چهره‌ای که از خودش کشید با نام ''وقتِ تعطیل است آقایان''<ref>''Time, Gentlemen Please''</ref> (۱۹۷۱ـ۱۹۷۲م)، همچنان زنده و تأثیرگذارند.
	[[پرونده:35376200-2.jpg\|بندانگشتی\|اسکار کوکوشکا]]		[[پرونده:35376200-2.jpg\|بندانگشتی\|اسکار کوکوشکا]]

Aeen در ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۰

2022-04-13T09:40:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۰
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}کوکوشْکا، اُسْکار (۱۸۸۶ـ۱۹۸۰)(Kokoschka, Oskar)<br/> ~~[[File:35376200.jpg\|thumb\|تابلوي هانس تيتسه و اريکا تيتسه کونرات، اثر اسکار کوکوشکا]]~~		}}کوکوشْکا، اُسْکار (۱۸۸۶ـ۱۹۸۰)(Kokoschka, Oskar)<br />

	نقاش اکسپرسیونیست<ref>expressionist		نقاش [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیست]]<ref>expressionist
			</ref> اتریشی. نخست از نقاشان گروه انشعاب وین<ref>Vienna Sezession</ref> تأثیر گرفت، و منظره‌هایی زنده و تمثیل‌ها و تک‌چهره‌هایی جاندار نقاشی کرد؛ همچون تابلوی ''عروس باد (طوفان)''<ref> (The Bride of the Wind (The Tempest</ref> (۱۹۱۴، موزۀ هنر<ref>Kunstmuseum</ref> بازل). تألیفاتش، نمایش‌نامه‌ها و شعرهای اکسپرسیونیستی را دربرمی‌گیرند. کُوکُوشکا در وین<ref> Vienna</ref>، صنایع دستی خواند، و نقاشی و گرافیک را نزد خود آموخت. نخستین آثارش، ازجمله ''جوان‌های رؤیایی''<ref> ''The Dreaming Youths ''</ref> (۱۹۰۸)، تأثیر [[کلیمت، گوستاف (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸)\|کلیمت]]<ref>Klimt </ref> را نشان می‌دهند، ولی دیری نگذشت که به سبک گرافیکی زاویه‌دار و تحریف‌شده‌اش گرایید؛ پوسترِ نمایش‌نامه‌اش با نام ''جنایتکار، امید زن‌ها''<ref>''Murderer, the Hope of Women''</ref> (۱۹۰۹) نمونۀ گزیده‌ای از آثار اوست. «تک‌چهره‌های روان‌شناختیِ» عمیق و غم‌آلود این دورۀ کوکوشکا، از برجسته‌ترین آثارش به‌شمار می‌روند، تابلوی ''هانس تیتسه و اریکا تیتسه کونرات''<ref> ''Hans Tietze and Erica Tietze-Conrat'' </ref> (۱۹۰۹، موزۀ هنر مدرن نیویورک<ref>Museum of Modern Art, New York </ref>) نمونۀ شاخصی از آن‌هاست.
	</ref> اتریشی. نخست از نقاشان گروه انشعاب وین<ref>Vienna Sezession</ref> تأثیر گرفت، و منظره‌هایی زنده و تمثیل‌ها و تک‌چهره‌هایی جاندار نقاشی کرد؛ همچون تابلوی ''عروس باد (طوفان)''<ref> (The Bride of the Wind (The Tempest</ref> (۱۹۱۴، موزۀ هنر<ref>Kunstmuseum</ref> بازل). تألیفاتش، نمایش‌نامه‌ها و شعرهای اکسپرسیونیستی را دربرمی‌گیرند. کُوکُوشکا در وین<ref> Vienna</ref>، صنایع دستی خواند، و نقاشی و گرافیک را نزد خود آموخت. نخستین آثارش، ازجمله ''جوان‌های رؤیایی''<ref> ''The Dreaming Youths ''</ref> (۱۹۰۸)، تأثیر کلیمت<ref>Klimt </ref> را نشان می‌دهند، ولی دیری نگذشت که به سبک گرافیکی زاویه‌دار و تحریف‌شده‌اش گرایید؛ پوسترِ نمایش‌نامه‌اش با نام ''جنایتکار، امید زن‌ها''<ref>''Murderer, the Hope of Women''</ref> (۱۹۰۹) نمونۀ گزیده‌ای از آثار اوست. «تک‌چهره‌های روان‌شناختیِ» عمیق و غم‌آلود این دورۀ کوکوشکا، از برجسته‌ترین آثارش به‌شمار می‌روند، تابلوی ''هانس تیتسه و اریکا تیتسه کونرات''<ref> ''Hans Tietze and Erica Tietze-Conrat'' </ref> (۱۹۰۹، موزۀ هنر مدرن نیویورک<ref>Museum of Modern Art, New York </ref>) نمونۀ شاخصی از آن‌هاست. پس از جنگ جهانی اول، در درسدن<ref>Dresden </ref> به‌ تدریس پرداخت (۱۹۱۹ـ۱۹۲۴)، و در این شهر با هنرمندان ''گروه پل''<ref>die Brücke</ref> رابطۀ نزدیک‌تری پیدا کرد. رنگ‌های نقاشی‌هایش تابناک‌تر شدند و بیشتر به منظره‌پردازی پرداخت؛ غالب آن‌ها همچون ''نویشتاد''<ref> ''Neustadt''</ref> (۱۹۲۲، تالار هنر<ref> Kunsthalle</ref>، هامبورگ) واجد همان بی‌قراری و اضطراری‌اند که بر تک‌چهره‌هایش حاکم‌اند. پس از سفر به اروپا، خاورمیانه، و شمال افریقا، در ۱۹۳۱ به وین و در ۱۹۳۴ به پراگ<ref> Prague </ref> رفت. در ۱۹۳۸ هنگامی‌که نازی‌ها هنرش را با عنوان هنر فاسد محکوم کردند، در انگلستان اقامت گزید و در ۱۹۴۷ تبعۀ آن‌جا شد. اگرچه پاره‌ای از آثار متأخرش رفته‌رفته تزیینی شدند، نقاشی‌هایی همچون آخرین تک‌چهره‌ای که از خودش کشید با نام ''وقتِ تعطیل است آقایان''<ref>''Time, Gentlemen Please''</ref> (۱۹۷۱ـ۱۹۷۲)، همچنان زنده و تأثیرگذارند.

			کوکوشکا پس از جنگ جهانی اول، در درسدن<ref>Dresden </ref> به‌ تدریس پرداخت (۱۹۱۹ـ۱۹۲۴)، و در این شهر با هنرمندان ''[[گروه پل]]''<ref>die Brücke</ref> رابطۀ نزدیک‌تری پیدا کرد. رنگ‌های نقاشی‌هایش تابناک‌تر شدند و بیشتر به منظره‌پردازی پرداخت؛ غالب آن‌ها همچون ''نویشتاد''<ref> ''Neustadt''</ref> (۱۹۲۲، تالار هنر<ref> Kunsthalle</ref>، هامبورگ) واجد همان بی‌قراری و اضطراری‌اند که بر تک‌چهره‌هایش حاکم‌اند. پس از سفر به اروپا، خاورمیانه، و شمال افریقا، در ۱۹۳۱ به وین و در ۱۹۳۴ به پراگ<ref> Prague </ref> رفت. در ۱۹۳۸ هنگامی‌که نازی‌ها هنرش را با عنوان هنر فاسد محکوم کردند، در انگلستان اقامت گزید و در ۱۹۴۷ تبعۀ آن‌جا شد. اگرچه پاره‌ای از آثار متأخرش رفته‌رفته تزیینی شدند، نقاشی‌هایی همچون آخرین تک‌چهره‌ای که از خودش کشید با نام ''وقتِ تعطیل است آقایان''<ref>''Time, Gentlemen Please''</ref> (۱۹۷۱ـ۱۹۷۲)، همچنان زنده و تأثیرگذارند.
			[[پرونده:35376200-2.jpg\|بندانگشتی\|اسکار کوکوشکا]]


	----		----

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
			[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
			<references />[[File:35376200.jpg\|thumb\|تابلوي هانس تيتسه و اريکا تيتسه کونرات، اثر اسکار کوکوشکا]]

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =اسکار کوکوشکا
|نام =Oskar Kokoschka
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۸۶م
|تاریخ مرگ=۱۹۸۰م
|دوره زندگی=
|ملیت=اتریشی
|محل زندگی=اتریش، انگلستان
|تحصیلات و محل تحصیل=صنایع دستی، وین
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=شاعر، نمایش نامه نویس
|سبک =اکسپرسیونیسم
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =هانس تیتسه و اریکا تیتسه کونرات (۱۹۰۹، موزه هنر مدرن نیویورک)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}کوکوشْکا، اُسْکار (۱۸۸۶ـ۱۹۸۰)(Kokoschka, Oskar)<br/> [[File:35376200.jpg|thumb|تابلوي هانس تيتسه و اريکا تيتسه کونرات، اثر اسکار کوکوشکا]]

نقاش اکسپرسیونیست<ref>expressionist

</ref> اتریشی. نخست از نقاشان گروه انشعاب وین<ref>Vienna Sezession</ref> تأثیر گرفت، و منظره‌هایی زنده و تمثیل‌ها و تک‌چهره‌هایی جاندار نقاشی کرد؛ همچون تابلوی ''عروس باد (طوفان)''<ref> (The Bride of the Wind (The Tempest</ref> (۱۹۱۴، موزۀ هنر<ref>Kunstmuseum</ref> بازل). تألیفاتش، نمایش‌نامه‌ها و شعرهای اکسپرسیونیستی را دربرمی‌گیرند. کُوکُوشکا در وین<ref> Vienna</ref>، صنایع دستی خواند، و نقاشی و گرافیک را نزد خود آموخت. نخستین آثارش، ازجمله ''جوان‌های رؤیایی''<ref> ''The Dreaming Youths ''</ref> (۱۹۰۸)، تأثیر کلیمت<ref>Klimt </ref> را نشان می‌دهند، ولی دیری نگذشت که به سبک گرافیکی زاویه‌دار و تحریف‌شده‌اش گرایید؛ پوسترِ نمایش‌نامه‌اش با نام ''جنایتکار، امید زن‌ها''<ref>''Murderer, the Hope of Women''</ref> (۱۹۰۹) نمونۀ گزیده‌ای از آثار اوست. «تک‌چهره‌های روان‌شناختیِ» عمیق و غم‌آلود این دورۀ کوکوشکا، از برجسته‌ترین آثارش به‌شمار می‌روند، تابلوی ''هانس تیتسه و اریکا تیتسه کونرات''<ref> ''Hans Tietze and Erica Tietze-Conrat'' </ref> (۱۹۰۹، موزۀ هنر مدرن نیویورک<ref>Museum of Modern Art, New York </ref>) نمونۀ شاخصی از آن‌هاست. پس از جنگ جهانی اول، در درسدن<ref>Dresden </ref> به‌ تدریس پرداخت (۱۹۱۹ـ۱۹۲۴)، و در این شهر با هنرمندان ''گروه پل''<ref>die Brücke</ref> رابطۀ نزدیک‌تری پیدا کرد. رنگ‌های نقاشی‌هایش تابناک‌تر شدند و بیشتر به منظره‌پردازی پرداخت؛ غالب آن‌ها همچون ''نویشتاد''<ref> ''Neustadt''</ref> (۱۹۲۲، تالار هنر<ref> Kunsthalle</ref>، هامبورگ) واجد همان بی‌قراری و اضطراری‌اند که بر تک‌چهره‌هایش حاکم‌اند. پس از سفر به اروپا، خاورمیانه، و شمال افریقا، در ۱۹۳۱ به وین و در ۱۹۳۴ به پراگ<ref> Prague </ref> رفت. در ۱۹۳۸ هنگامی‌که نازی‌ها هنرش را با عنوان هنر فاسد محکوم کردند، در انگلستان اقامت گزید و در ۱۹۴۷ تبعۀ آن‌جا شد. اگرچه پاره‌ای از آثار متأخرش رفته‌رفته تزیینی شدند، نقاشی‌هایی همچون آخرین تک‌چهره‌ای که از خودش کشید با نام ''وقتِ تعطیل است آقایان''<ref>''Time, Gentlemen Please''</ref> (۱۹۷۱ـ۱۹۷۲)، همچنان زنده و تأثیرگذارند.

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:قرن 20 - اشخاص]]