Nazanin در ‏۱۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۰

2024-08-10T13:40:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۰
خط ۱:		خط ۱:

	گریگ، اِدوارد (۱۸۴۳ـ۱۹۰۷)(Grieg, Edvard)<br/> ~~[[File:36087100.jpg\|thumb\|گريگ، اِدوارد]]~~		گریگ، اِدوارد (۱۸۴۳ـ۱۹۰۷)(Grieg, Edvard)<br/> {{جعبه زندگینامه

	{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان = ادوارد گریگ		\|عنوان = ادوارد گریگ
	\|نام =Edvard Grieg		\|نام =Edvard Grieg
خط ۹:		خط ۷:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=~~۱۸۴۳م~~		\|زادروز=برگن۱۸۴۳م
	\|تاریخ مرگ=۱۹۰۷م		\|تاریخ مرگ=۱۹۰۷م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=نروژی		\|ملیت=نروژی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=		\|تحصیلات و محل تحصیل=لایپزیگ، کنسرواتوار
	\| شغل و تخصص اصلی =آهنگ ~~ســــاز~~		\| شغل و تخصص اصلی =آهنگ ساز
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک =		\|سبک =
خط ۳۰:		خط ۲۸:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
			[[پرونده:Grieg, Edvard.jpg\|بندانگشتی\|ادوارد گریگ]]
	~~آهنگ‌ســــاز ملی‌گـــرای~~ نروژی. بسیاری از آثارش کوچک‌اندازه‌‌اند، به‌خصوص ترانه‌ها، رقص‌ها، سونات‌ها و آثار پیانویی او که به‌شدت هویت موسیقی محلی نروژی را به‌خود گرفته‌اند. ازجمله آثار ارکستری اوست: کنسرتوی پیانو در لا مینور (۱۸۶۹) و موسیقی صحنه‌ای برای نمایش‌نامۀ ''پِر گونت''<ref>''Peer Gynt''		آهنگ‌ساز ملی‌گرای نروژی. بسیاری از آثارش کوچک‌اندازه‌‌اند، به‌خصوص ترانه‌ها، رقص‌ها، سونات‌ها و آثار پیانویی او که به‌شدت هویت موسیقی محلی نروژی را به‌خود گرفته‌اند. ازجمله آثار ارکستری اوست: کنسرتوی پیانو در لا مینور (۱۸۶۹) و موسیقی صحنه‌ای برای نمایش‌نامۀ ''پِر گونت''<ref>''Peer Gynt''
			</ref> (۱۸۷۶) اثر [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen
	</ref> (۱۸۷۶) اثر هنریک ایبسن<ref>Henrik Ibsen		</ref>، که خود ایبسن و دولت نروژ سفارش ساخت آن را داده بودند. گریگ در [[برگن]]<ref>Bergen </ref> به‌دنیا آمد و پسر یک بازرگان بود؛ از ۱۸۴۹، مادرش به او تعلیم [[پیانو]] می‌داد. در ۱۸۵۸ با ترغیب اوله بول<ref>Ole Bull</ref> برای تحصیل به [[لایپزیگ]]<ref> Leipzig </ref>، رفت و در آن شهر وارد کنسرواتوار شد. در ۱۸۶۳ به [[کپنهاگ]]، رفت و از نیلز گاده<ref>Niels Gade </ref> تعلیم گرفت. در ۱۸۶۴ با ریکارد نوردوک<ref>Rikard Nordaak </ref> آشنا شد که آتش اشتیاق او را نسبت به موسیقی ملی نروژ روشن کرد. در ۱۸۶۶، مدیریت انجمن فیلارمونیک کریستیانیا<ref>Christiania Philharmonic Society </ref> را برعهده گرفت و نقش مهمی در شکل‌گیری آکادمی موسیقی نروژ ایفا کرد. در ۱۸۶۹، در کپنهاگ ماندگارترین اثر خود، کنسرتوی پیانو در لا مینور، را برای نخستین‌بار به‌اجرا درآورد. نخستین اجرای ''پِر گونت'' ایبسن در فوریۀ ۱۸۷۶ شهرت گریگ را به‌منزلۀ مهم‌ترین آهنگ‌ساز اسکاندیناویایی دوران تثبیت کرد؛ تصویرپردازی‌های رنگارنگ و احساس‌برانگیز این اثر، اوج استعداد او را به‌نمایش درآورد. گریگ در ۱۸۹۴ از [[دانشگاه کیمبریج]] و در ۱۹۰۶ از آکسفورد دکترای افتخاری دریافت کرد. گریگ که روزگاری از جانب [[دبوسی، کلود (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸)\|کلود دبوسی]]<ref>Claude Debussy</ref> نادیده گرفته شده و دبوسی به او عنوان «آب‌نبات صورتی پر از برف» داده بود، به چهرۀ محبوب منتقدان بدل شد. گریگ در موسیقی خود به‌سرعت سبکی را کامل کرد که مشخصۀ آن از یک‌سو پژواک ترانه‌های محلی نروژ و از سوی دیگر تجربیات هارمونیک خودش بود، که ترکیب این دو، موسیقی‌ای با قدرت و فردیت عظیم پدید آورد. گریگ پیش از هر چیز آهنگ‌سازی تغزلی برشمرده می‌شد.

	</ref>، که خود ایبسن و دولت نروژ سفارش ساخت آن را داده بودند. گریگ در برگن<ref>Bergen </ref> به‌دنیا آمد و پسر یک بازرگان بود؛ از ۱۸۴۹، مادرش به او تعلیم پیانو می‌داد. در ۱۸۵۸ با ترغیب اوله بول<ref>Ole Bull</ref> برای تحصیل به لایپزیگ<ref> Leipzig </ref>، رفت و در آن شهر وارد کنسرواتوار شد. در ۱۸۶۳ به ~~کپنهاگ،~~ رفت و از نیلز گاده<ref>Niels Gade </ref> تعلیم گرفت. در ۱۸۶۴ با ریکارد نوردوک<ref>Rikard Nordaak </ref> آشنا شد که آتش اشتیاق او را نسبت به موسیقی ملی نروژ روشن کرد. در ۱۸۶۶، مدیریت انجمن فیلارمونیک کریستیانیا<ref>Christiania Philharmonic Society </ref> را برعهده گرفت و نقش مهمی در شکل‌گیری آکادمی موسیقی نروژ ایفا کرد. در ۱۸۶۹، در کپنهاگ ماندگارترین اثر خود، کنسرتوی پیانو در لا مینور، را برای نخستین‌بار به‌اجرا درآورد. نخستین اجرای ''پِر گونت'' ایبسن در فوریۀ ۱۸۷۶ شهرت گریگ را به‌منزلۀ مهم‌ترین آهنگ‌ساز اسکاندیناویایی دوران تثبیت کرد؛ تصویرپردازی‌های رنگارنگ و احساس‌برانگیز این اثر، اوج استعداد او را به‌نمایش درآورد. گریگ در ۱۸۹۴ از دانشگاه کیمبریج و در ۱۹۰۶ از آکسفورد دکترای افتخاری دریافت کرد. گریگ که روزگاری از جانب کلود دبوسی<ref>Claude Debussy</ref> نادیده گرفته شده و دبوسی به او عنوان «آب‌نبات صورتی پر از برف» داده بود، به چهرۀ محبوب منتقدان بدل شد. گریگ در موسیقی خود به‌سرعت سبکی را کامل کرد که مشخصۀ آن از یک‌سو پژواک ترانه‌های محلی نروژ و از سوی دیگر تجربیات هارمونیک خودش بود، که ترکیب این دو، موسیقی‌ای با قدرت و فردیت عظیم پدید آورد. گریگ پیش از هر چیز آهنگ‌سازی تغزلی برشمرده می‌شد.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

گریگ، اِدوارد (۱۸۴۳ـ۱۹۰۷)(Grieg, Edvard)<br/> [[File:36087100.jpg|thumb|گريگ، اِدوارد]]

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = ادوارد گریگ
|نام =Edvard Grieg
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۴۳م
|تاریخ مرگ=۱۹۰۷م
|دوره زندگی=
|ملیت=نروژی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =آهنگ ســــاز
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =مدیر انجمن فیلارمونیک کریستیانیا
|جوایز و افتخارات =دریافت دکترای افتخاری از دانشگاه کیمبریج (۱۸۹۴) و دانشگاه آکسفورد (۱۹۰۶)
|آثار =کنسرتوی پیانو در لا مینور (۱۸۶۹)؛ موسیقی صحنه ای برای نمایش نامه پر گونت (۱۸۷۶) اثر هنریک ایبسن
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =موسیقی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

آهنگ‌ســــاز ملی‌گـــرای نروژی. بسیاری از آثارش کوچک‌اندازه‌‌اند، به‌خصوص ترانه‌ها، رقص‌ها، سونات‌ها و آثار پیانویی او که به‌شدت هویت موسیقی محلی نروژی را به‌خود گرفته‌اند. ازجمله آثار ارکستری اوست: کنسرتوی پیانو در لا مینور (۱۸۶۹) و موسیقی صحنه‌ای برای نمایش‌نامۀ ''پِر گونت''<ref>''Peer Gynt''

</ref> (۱۸۷۶) اثر هنریک ایبسن<ref>Henrik Ibsen

</ref>، که خود ایبسن و دولت نروژ سفارش ساخت آن را داده بودند. گریگ در برگن<ref>Bergen </ref> به‌دنیا آمد و پسر یک بازرگان بود؛ از ۱۸۴۹، مادرش به او تعلیم پیانو می‌داد. در ۱۸۵۸ با ترغیب اوله بول<ref>Ole Bull</ref> برای تحصیل به لایپزیگ<ref> Leipzig </ref>، رفت و در آن شهر وارد کنسرواتوار شد. در ۱۸۶۳ به کپنهاگ، رفت و از نیلز گاده<ref>Niels Gade </ref> تعلیم گرفت. در ۱۸۶۴ با ریکارد نوردوک<ref>Rikard Nordaak </ref> آشنا شد که آتش اشتیاق او را نسبت به موسیقی ملی نروژ روشن کرد. در ۱۸۶۶، مدیریت انجمن فیلارمونیک کریستیانیا<ref>Christiania Philharmonic Society </ref> را برعهده گرفت و نقش مهمی در شکل‌گیری آکادمی موسیقی نروژ ایفا کرد. در ۱۸۶۹، در کپنهاگ ماندگارترین اثر خود، کنسرتوی پیانو در لا مینور، را برای نخستین‌بار به‌اجرا درآورد. نخستین اجرای ''پِر گونت'' ایبسن در فوریۀ ۱۸۷۶ شهرت گریگ را به‌منزلۀ مهم‌ترین آهنگ‌ساز اسکاندیناویایی دوران تثبیت کرد؛ تصویرپردازی‌های رنگارنگ و احساس‌برانگیز این اثر، اوج استعداد او را به‌نمایش درآورد. گریگ در ۱۸۹۴ از دانشگاه کیمبریج و در ۱۹۰۶ از آکسفورد دکترای افتخاری دریافت کرد. گریگ که روزگاری از جانب کلود دبوسی<ref>Claude Debussy</ref> نادیده گرفته شده و دبوسی به او عنوان «آب‌نبات صورتی پر از برف» داده بود، به چهرۀ محبوب منتقدان بدل شد. گریگ در موسیقی خود به‌سرعت سبکی را کامل کرد که مشخصۀ آن از یک‌سو پژواک ترانه‌های محلی نروژ و از سوی دیگر تجربیات هارمونیک خودش بود، که ترکیب این دو، موسیقی‌ای با قدرت و فردیت عظیم پدید آورد. گریگ پیش از هر چیز آهنگ‌سازی تغزلی برشمرده می‌شد.

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]

گریگ، ادوارد (۱۸۴۳ـ۱۹۰۷) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۱۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۰

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳