گلاسگو - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۳

2025-06-10T07:13:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۳
خط ۱:		خط ۱:

	{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6		{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
	\| کشور = بریتانیا		\| کشور = بریتانیا

Shahraabi در ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۲

2025-06-10T07:12:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۲
خط ۱:		خط ۱:

	{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6		{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
	\| کشور =~~اسکاتلند~~		\| کشور = بریتانیا
	\| نام فارسی =گِلاسْگو		\| نام فارسی =گِلاسْگو

Shahraabi در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۰۷

2025-04-29T05:07:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۰۷
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}}		}}
	[[پرونده:36105600-1.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای جامع سنت مانگو]]		[[پرونده:36105600-1.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای جامع سنت مانگو]]گِلاسْگو (Glasgow)
	گِلاسْگو (Glasgow)

	~~[[File:36105600.jpg\|thumb\|گِلاسْگو]]~~

	شهر و، با عنوان گلاسگو سیتی<ref>Glasgow City		شهر و، با عنوان گلاسگو سیتی<ref>Glasgow City

	</ref>، ناحیه<ref>unitary authority		</ref>، ناحیه<ref>unitary authority

	</ref>ای در غرب مرکزی [[اسکاتلند]]، با ۱۷۵ کیلومتر مربع مساحت و 622,820 نفر جمعیت (۲۰۲۲). این ناحیه در ۱۹۹۵ از بخش عمدۀ زمین‌های شورای بخش گلاسگو<ref>Glasgow District Council</ref> در ناحیۀ استرسکلاید<ref> Strathclyde Region </ref> تشکیل شد. گلاسگو بزرگ‌ترین شهر از چهار شهر اسکاتلند، سومین شهر از لحاظ جذب توریست در [[بریتانیای کبیر\|بریتانیا]]، و چهارمین مرکز بزرگ تولیدی این کشور است. گلاسگو در دو سوی رود [[کلاید]] قرار گرفته و تپه‌ها آن را احاطه کرده‌اند. اقتصاد آن عمدتاً وابسته به بخش خدمات است؛ ۸۳ درصد از نیروی کار در این بخش اشتغال دارند. صنایع آن عبارت‌اند از علوم مهندسی، مواد شیمیایی، [[چاپ]]، [[الکترونیک]]، نساجی، و تولیدات صنعتی سبک. کلیسای جامع سنت مانگو<ref>Cathedral of St Mungo </ref>، متعلق به قرن ۱۳م؛ پراوندز لردشیپ<ref>Provand’s Lordship </ref>، قدیمی‌ترین بنای مسکونی شهر (۱۴۷۵)؛ و دانشگاه گلاسگو (تأسیس در ۱۴۵۱م) از مهم‌ترین بناهای آن محسوب می‌شوند. هنگام ورود سنت مانگو<ref>St Mungo </ref> در قرن ۶م برای تبلیغ مسیحیت بین بریتون‌های استرسکلاید<ref>Strathclyde Britons</ref>، ناحیۀ کلاید<ref> Clyde</ref> مسکونی بود. [[ویلیام شیر\|ویلیامِ شیردل]]<ref> William the Lion </ref> در ۱۱۷۸م گلاسگو را به یک قصبۀ بارون‌نشین تبدیل کرد؛ شهر مزبور در زمان جیمز ششم در ۱۶۳۶ به شهر سلطنتی<ref>royal burgh </ref> تبدیل شد. وحدت اسکاتلند و انگلستان در ۱۷۰۷، به‌رغم مخالفت اولیه، سبب رفاه روزافزون شهر شد. در قرن ۱۸ تجارت [[توتون]]، [[شکر]]، و [[پنبه]] با قارۀ امریکا<ref>Americas </ref> بسیار مهم بود. تا ۱۷۷۵ ثروت و رفاه شهر درنتیجۀ تجارت خارجی به اوج رسید. [[انقلاب صنعتی]]<ref>Industrial Revolution </ref> قرن ۱۹ تأثیری شگرف بر شهر نهاد و صنعت کشتی‌سازیِ آن توسعه یافت. تا ۱۸۱۱، گلاسگو بزرگ‌ترین شهر بریتانیا پس از [[لندن (انگلستان)\|لندن]] بود. گلاسگو سه دانشگاه دارد، که قدیمی‌ترین آن‌ها دانشگاه گلاسگو نزدیک گیلمورهیل<ref>Gilmorehill </ref> در وست‌اند واقع شده است. دو دانشگاه دیگر عبارت‌اند از دانشگاه استرسکلاید<ref>Strathclyde University </ref> و دانشگاه کالِدونیایی گلاسگو<ref>Glasgow Caledonian University</ref>. گلاسگو شهرت رود کلاید را به‌منزلۀ یکی از بزرگ‌ترین مراکز کشتی‌سازی جهان حفظ کرد. بسیاری از کشتی‌های مسافربری جهان در این شهر ساخته شده‌اند.		</ref>ای در غرب مرکزی [[اسکاتلند]]، با ۱۷۵ کیلومتر مربع مساحت و 622,820 نفر جمعیت (۲۰۲۲). این ناحیه در ۱۹۹۵ از بخش عمدۀ زمین‌های شورای بخش گلاسگو<ref>Glasgow District Council</ref> در ناحیۀ استرسکلاید<ref> Strathclyde Region </ref> تشکیل شد. گلاسگو بزرگ‌ترین شهر از چهار شهر اسکاتلند، سومین شهر از لحاظ جذب توریست در [[بریتانیای کبیر\|بریتانیا]]، و چهارمین مرکز بزرگ تولیدی این کشور است. گلاسگو در دو سوی رود [[کلاید]] قرار گرفته و تپه‌ها آن را احاطه کرده‌اند. اقتصاد آن عمدتاً وابسته به بخش خدمات است؛ ۸۳ درصد از نیروی کار در این بخش اشتغال دارند. صنایع آن عبارت‌اند از علوم مهندسی، مواد شیمیایی، [[چاپ]]، [[الکترونیک]]، نساجی، و تولیدات صنعتی سبک. کلیسای جامع سنت مانگو<ref>Cathedral of St Mungo </ref>، متعلق به قرن ۱۳م؛ پراوندز لردشیپ<ref>Provand’s Lordship </ref>، قدیمی‌ترین بنای مسکونی شهر (۱۴۷۵)؛ و دانشگاه گلاسگو (تأسیس در ۱۴۵۱م) از مهم‌ترین بناهای آن محسوب می‌شوند. هنگام ورود سنت مانگو<ref>St Mungo </ref> در قرن ۶م برای تبلیغ مسیحیت بین بریتون‌های استرسکلاید<ref>Strathclyde Britons</ref>، ناحیۀ کلاید<ref> Clyde</ref> مسکونی بود. [[ویلیام شیر\|ویلیامِ شیردل]]<ref> William the Lion </ref> در ۱۱۷۸م گلاسگو را به یک قصبۀ بارون‌نشین تبدیل کرد؛ شهر مزبور در زمان جیمز ششم در ۱۶۳۶ به شهر سلطنتی<ref>royal burgh </ref> تبدیل شد. وحدت اسکاتلند و انگلستان در ۱۷۰۷، به‌رغم مخالفت اولیه، سبب رفاه روزافزون شهر شد. در قرن ۱۸ تجارت [[توتون]]، [[شکر]]، و [[پنبه]] با قارۀ امریکا<ref>Americas </ref> بسیار مهم بود. تا ۱۷۷۵ ثروت و رفاه شهر درنتیجۀ تجارت خارجی به اوج رسید. [[انقلاب صنعتی]]<ref>Industrial Revolution </ref> قرن ۱۹ تأثیری شگرف بر شهر نهاد و صنعت کشتی‌سازیِ آن توسعه یافت. تا ۱۸۱۱، گلاسگو بزرگ‌ترین شهر بریتانیا پس از [[لندن (انگلستان)\|لندن]] بود. گلاسگو سه دانشگاه دارد، که قدیمی‌ترین آن‌ها دانشگاه گلاسگو نزدیک گیلمورهیل<ref>Gilmorehill </ref> در وست‌اند واقع شده است. دو دانشگاه دیگر عبارت‌اند از دانشگاه استرسکلاید<ref>Strathclyde University </ref> و دانشگاه کالِدونیایی گلاسگو<ref>Glasgow Caledonian University</ref>. گلاسگو شهرت رود کلاید را به‌منزلۀ یکی از بزرگ‌ترین مراکز کشتی‌سازی جهان حفظ کرد. بسیاری از کشتی‌های مسافربری جهان در این شهر ساخته شده‌اند.

Shahraabi در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۰۶

2025-04-29T05:06:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۰۶
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	\| برخی بناهای مهم =کلیسای جامع سنت مانگو، پراوندز لردشیپ، دانشگاه گلاسگو		\| برخی بناهای مهم =کلیسای جامع سنت مانگو، پراوندز لردشیپ، دانشگاه گلاسگو
	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}} گِلاسْگو (Glasgow)		}}
			[[پرونده:36105600-1.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای جامع سنت مانگو]]
			گِلاسْگو (Glasgow)

	[[File:36105600.jpg\|thumb\|گِلاسْگو]]		[[File:36105600.jpg\|thumb\|گِلاسْگو]]

Shahraabi در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۰۱

2025-04-29T05:01:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۰۱
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	</ref>، ناحیه<ref>unitary authority		</ref>، ناحیه<ref>unitary authority

	</ref>ای در غرب مرکزی ~~اسکاتلند،~~ با ۱۷۵ کیلومتر مربع مساحت و 622,820 نفر جمعیت (۲۰۲۲). این ناحیه در ۱۹۹۵ از بخش عمدۀ زمین‌های شورای بخش گلاسگو<ref>Glasgow District Council</ref> در ناحیۀ استرسکلاید<ref> Strathclyde Region </ref> تشکیل شد. گلاسگو بزرگ‌ترین شهر از چهار شهر اسکاتلند، سومین شهر از لحاظ جذب توریست در ~~بریتانیا،~~ و چهارمین مرکز بزرگ تولیدی این کشور است. گلاسگو در دو سوی رود کلاید قرار گرفته و تپه‌ها آن را احاطه کرده‌اند. اقتصاد آن عمدتاً وابسته به بخش خدمات است؛ ۸۳ درصد از نیروی کار در این بخش اشتغال دارند. صنایع آن عبارت‌اند از علوم مهندسی، مواد شیمیایی، ~~چاپ، الکترونیک،~~ نساجی، و تولیدات صنعتی سبک. کلیسای جامع سنت مانگو<ref>Cathedral of St Mungo </ref>، متعلق به قرن ۱۳م؛ پراوندز لردشیپ<ref>Provand’s Lordship </ref>، قدیمی‌ترین بنای مسکونی شهر (۱۴۷۵)؛ و دانشگاه گلاسگو (تأسیس در ۱۴۵۱م) از مهم‌ترین بناهای آن محسوب می‌شوند. هنگام ورود سنت مانگو<ref>St Mungo </ref> در قرن ۶م برای تبلیغ مسیحیت بین بریتون‌های استرسکلاید<ref>Strathclyde Britons</ref>، ناحیۀ کلاید<ref> Clyde</ref> مسکونی بود. ویلیامِ شیردل<ref> William the Lion </ref> در ۱۱۷۸م گلاسگو را به یک قصبۀ بارون‌نشین تبدیل کرد؛ شهر مزبور در زمان جیمز ششم در ۱۶۳۶ به شهر سلطنتی<ref>royal burgh </ref> تبدیل شد. وحدت اسکاتلند و انگلستان در ۱۷۰۷، به‌رغم مخالفت اولیه، سبب رفاه روزافزون شهر شد. در قرن ۱۸ تجارت ~~توتون، شکر،~~ و پنبه با قارۀ امریکا<ref>Americas </ref> بسیار مهم بود. تا ۱۷۷۵ ثروت و رفاه شهر درنتیجۀ تجارت خارجی به اوج رسید. انقلاب صنعتی<ref>Industrial Revolution </ref> قرن ۱۹ تأثیری شگرف بر شهر نهاد و صنعت کشتی‌سازیِ آن توسعه یافت. تا ۱۸۱۱، گلاسگو بزرگ‌ترین شهر بریتانیا پس از لندن بود. گلاسگو سه دانشگاه دارد، که قدیمی‌ترین آن‌ها دانشگاه گلاسگو نزدیک گیلمورهیل<ref>Gilmorehill </ref> در وست‌اند واقع شده است. دو دانشگاه دیگر عبارت‌اند از دانشگاه استرسکلاید<ref>Strathclyde University </ref> و دانشگاه کالِدونیایی گلاسگو<ref>Glasgow Caledonian University</ref>. گلاسگو شهرت رود کلاید را به‌منزلۀ یکی از بزرگ‌ترین مراکز کشتی‌سازی جهان حفظ کرد. بسیاری از کشتی‌های مسافربری جهان در این شهر ساخته شده‌اند.		</ref>ای در غرب مرکزی [[اسکاتلند]]، با ۱۷۵ کیلومتر مربع مساحت و 622,820 نفر جمعیت (۲۰۲۲). این ناحیه در ۱۹۹۵ از بخش عمدۀ زمین‌های شورای بخش گلاسگو<ref>Glasgow District Council</ref> در ناحیۀ استرسکلاید<ref> Strathclyde Region </ref> تشکیل شد. گلاسگو بزرگ‌ترین شهر از چهار شهر اسکاتلند، سومین شهر از لحاظ جذب توریست در [[بریتانیای کبیر\|بریتانیا]]، و چهارمین مرکز بزرگ تولیدی این کشور است. گلاسگو در دو سوی رود [[کلاید]] قرار گرفته و تپه‌ها آن را احاطه کرده‌اند. اقتصاد آن عمدتاً وابسته به بخش خدمات است؛ ۸۳ درصد از نیروی کار در این بخش اشتغال دارند. صنایع آن عبارت‌اند از علوم مهندسی، مواد شیمیایی، [[چاپ]]، [[الکترونیک]]، نساجی، و تولیدات صنعتی سبک. کلیسای جامع سنت مانگو<ref>Cathedral of St Mungo </ref>، متعلق به قرن ۱۳م؛ پراوندز لردشیپ<ref>Provand’s Lordship </ref>، قدیمی‌ترین بنای مسکونی شهر (۱۴۷۵)؛ و دانشگاه گلاسگو (تأسیس در ۱۴۵۱م) از مهم‌ترین بناهای آن محسوب می‌شوند. هنگام ورود سنت مانگو<ref>St Mungo </ref> در قرن ۶م برای تبلیغ مسیحیت بین بریتون‌های استرسکلاید<ref>Strathclyde Britons</ref>، ناحیۀ کلاید<ref> Clyde</ref> مسکونی بود. [[ویلیام شیر\|ویلیامِ شیردل]]<ref> William the Lion </ref> در ۱۱۷۸م گلاسگو را به یک قصبۀ بارون‌نشین تبدیل کرد؛ شهر مزبور در زمان جیمز ششم در ۱۶۳۶ به شهر سلطنتی<ref>royal burgh </ref> تبدیل شد. وحدت اسکاتلند و انگلستان در ۱۷۰۷، به‌رغم مخالفت اولیه، سبب رفاه روزافزون شهر شد. در قرن ۱۸ تجارت [[توتون]]، [[شکر]]، و [[پنبه]] با قارۀ امریکا<ref>Americas </ref> بسیار مهم بود. تا ۱۷۷۵ ثروت و رفاه شهر درنتیجۀ تجارت خارجی به اوج رسید. [[انقلاب صنعتی]]<ref>Industrial Revolution </ref> قرن ۱۹ تأثیری شگرف بر شهر نهاد و صنعت کشتی‌سازیِ آن توسعه یافت. تا ۱۸۱۱، گلاسگو بزرگ‌ترین شهر بریتانیا پس از [[لندن (انگلستان)\|لندن]] بود. گلاسگو سه دانشگاه دارد، که قدیمی‌ترین آن‌ها دانشگاه گلاسگو نزدیک گیلمورهیل<ref>Gilmorehill </ref> در وست‌اند واقع شده است. دو دانشگاه دیگر عبارت‌اند از دانشگاه استرسکلاید<ref>Strathclyde University </ref> و دانشگاه کالِدونیایی گلاسگو<ref>Glasgow Caledonian University</ref>. گلاسگو شهرت رود کلاید را به‌منزلۀ یکی از بزرگ‌ترین مراکز کشتی‌سازی جهان حفظ کرد. بسیاری از کشتی‌های مسافربری جهان در این شهر ساخته شده‌اند.

Shahraabi در ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۳۶

2025-04-28T17:36:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۳۶
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	\| موقعیت =غرب مرکزی اسکاتلند		\| موقعیت =غرب مرکزی اسکاتلند

	\| جمعیت = 622,820 نفر ~~جمعیت~~ (۲۰۲۲)		\| جمعیت = 622,820 نفر (۲۰۲۲)

	\| مساحت =۱۷۵ کیلومتر مربع		\| مساحت =۱۷۵ کیلومتر مربع

Shahraabi در ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۳۵

2025-04-28T17:35:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۳۵
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	\| موقعیت =غرب مرکزی اسکاتلند		\| موقعیت =غرب مرکزی اسکاتلند

	\| جمعیت =1,~~099,400 نفر~~		\| جمعیت = 622,820 نفر جمعیت (۲۰۲۲)

	\| مساحت =~~176~~		\| مساحت =۱۷۵ کیلومتر مربع

Shahraabi در ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۳۳

2025-04-28T17:33:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۳۳
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	</ref>، ناحیه<ref>unitary authority		</ref>، ناحیه<ref>unitary authority

	</ref>ای در غرب مرکزی اسکاتلند، با ~~۱۷۶~~ کیلومتر مربع مساحت و ۱,~~۰۹۹,۴۰۰~~ نفر جمعیت. این ناحیه در ۱۹۹۵ از بخش عمدۀ زمین‌های شورای بخش گلاسگو<ref>Glasgow District Council</ref> در ناحیۀ استرسکلاید<ref> Strathclyde Region </ref> تشکیل شد. گلاسگو بزرگ‌ترین شهر از چهار شهر اسکاتلند، سومین شهر از لحاظ جذب توریست در بریتانیا، و چهارمین مرکز بزرگ تولیدی این کشور است. گلاسگو در دو سوی رود کلاید قرار گرفته و تپه‌ها آن را احاطه کرده‌اند. اقتصاد آن عمدتاً وابسته به بخش خدمات است؛ ۸۳ درصد از نیروی کار در این بخش اشتغال دارند. صنایع آن عبارت‌اند از علوم مهندسی، مواد شیمیایی، چاپ، الکترونیک، نساجی، و تولیدات صنعتی سبک. کلیسای جامع سنت مانگو<ref>Cathedral of St Mungo </ref>، متعلق به قرن ۱۳م؛ پراوندز لردشیپ<ref>Provand’s Lordship </ref>، قدیمی‌ترین بنای مسکونی شهر (۱۴۷۵)؛ و دانشگاه گلاسگو (تأسیس در ۱۴۵۱م) از مهم‌ترین بناهای آن محسوب می‌شوند. هنگام ورود سنت مانگو<ref>St Mungo </ref> در قرن ۶م برای تبلیغ مسیحیت بین بریتون‌های استرسکلاید<ref>Strathclyde Britons</ref>، ناحیۀ کلاید<ref> Clyde</ref> مسکونی بود. ویلیامِ شیردل<ref> William the Lion </ref> در ۱۱۷۸م گلاسگو را به یک قصبۀ بارون‌نشین تبدیل کرد؛ شهر مزبور در زمان جیمز ششم در ۱۶۳۶ به شهر سلطنتی<ref>royal burgh </ref> تبدیل شد. وحدت اسکاتلند و انگلستان در ۱۷۰۷، به‌رغم مخالفت اولیه، سبب رفاه روزافزون شهر شد. در قرن ۱۸ تجارت توتون، شکر، و پنبه با قارۀ امریکا<ref>Americas </ref> بسیار مهم بود. تا ۱۷۷۵ ثروت و رفاه شهر درنتیجۀ تجارت خارجی به اوج رسید. انقلاب صنعتی<ref>Industrial Revolution </ref> قرن ۱۹ تأثیری شگرف بر شهر نهاد و صنعت کشتی‌سازیِ آن توسعه یافت. تا ۱۸۱۱، گلاسگو بزرگ‌ترین شهر بریتانیا پس از لندن بود. گلاسگو سه دانشگاه دارد، که قدیمی‌ترین آن‌ها دانشگاه گلاسگو نزدیک گیلمورهیل<ref>Gilmorehill </ref> در وست‌اند واقع شده است. دو دانشگاه دیگر عبارت‌اند از دانشگاه استرسکلاید<ref>Strathclyde University </ref> و دانشگاه کالِدونیایی گلاسگو<ref>Glasgow Caledonian University</ref>. گلاسگو شهرت رود کلاید را به‌منزلۀ یکی از بزرگ‌ترین مراکز کشتی‌سازی جهان حفظ کرد. بسیاری از کشتی‌های مسافربری جهان در این شهر ساخته شده‌اند.		</ref>ای در غرب مرکزی اسکاتلند، با ۱۷۵ کیلومتر مربع مساحت و 622,820 نفر جمعیت (۲۰۲۲). این ناحیه در ۱۹۹۵ از بخش عمدۀ زمین‌های شورای بخش گلاسگو<ref>Glasgow District Council</ref> در ناحیۀ استرسکلاید<ref> Strathclyde Region </ref> تشکیل شد. گلاسگو بزرگ‌ترین شهر از چهار شهر اسکاتلند، سومین شهر از لحاظ جذب توریست در بریتانیا، و چهارمین مرکز بزرگ تولیدی این کشور است. گلاسگو در دو سوی رود کلاید قرار گرفته و تپه‌ها آن را احاطه کرده‌اند. اقتصاد آن عمدتاً وابسته به بخش خدمات است؛ ۸۳ درصد از نیروی کار در این بخش اشتغال دارند. صنایع آن عبارت‌اند از علوم مهندسی، مواد شیمیایی، چاپ، الکترونیک، نساجی، و تولیدات صنعتی سبک. کلیسای جامع سنت مانگو<ref>Cathedral of St Mungo </ref>، متعلق به قرن ۱۳م؛ پراوندز لردشیپ<ref>Provand’s Lordship </ref>، قدیمی‌ترین بنای مسکونی شهر (۱۴۷۵)؛ و دانشگاه گلاسگو (تأسیس در ۱۴۵۱م) از مهم‌ترین بناهای آن محسوب می‌شوند. هنگام ورود سنت مانگو<ref>St Mungo </ref> در قرن ۶م برای تبلیغ مسیحیت بین بریتون‌های استرسکلاید<ref>Strathclyde Britons</ref>، ناحیۀ کلاید<ref> Clyde</ref> مسکونی بود. ویلیامِ شیردل<ref> William the Lion </ref> در ۱۱۷۸م گلاسگو را به یک قصبۀ بارون‌نشین تبدیل کرد؛ شهر مزبور در زمان جیمز ششم در ۱۶۳۶ به شهر سلطنتی<ref>royal burgh </ref> تبدیل شد. وحدت اسکاتلند و انگلستان در ۱۷۰۷، به‌رغم مخالفت اولیه، سبب رفاه روزافزون شهر شد. در قرن ۱۸ تجارت توتون، شکر، و پنبه با قارۀ امریکا<ref>Americas </ref> بسیار مهم بود. تا ۱۷۷۵ ثروت و رفاه شهر درنتیجۀ تجارت خارجی به اوج رسید. انقلاب صنعتی<ref>Industrial Revolution </ref> قرن ۱۹ تأثیری شگرف بر شهر نهاد و صنعت کشتی‌سازیِ آن توسعه یافت. تا ۱۸۱۱، گلاسگو بزرگ‌ترین شهر بریتانیا پس از لندن بود. گلاسگو سه دانشگاه دارد، که قدیمی‌ترین آن‌ها دانشگاه گلاسگو نزدیک گیلمورهیل<ref>Gilmorehill </ref> در وست‌اند واقع شده است. دو دانشگاه دیگر عبارت‌اند از دانشگاه استرسکلاید<ref>Strathclyde University </ref> و دانشگاه کالِدونیایی گلاسگو<ref>Glasgow Caledonian University</ref>. گلاسگو شهرت رود کلاید را به‌منزلۀ یکی از بزرگ‌ترین مراکز کشتی‌سازی جهان حفظ کرد. بسیاری از کشتی‌های مسافربری جهان در این شهر ساخته شده‌اند.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
| کشور =اسکاتلند
| نام فارسی =گِلاسْگو

|نام لاتین =Glasgow

| استان =
| شهرستان =
| بخش =
| موقعیت =غرب مرکزی اسکاتلند

| جمعیت =1,099,400 نفر

| مساحت =176

| ارتفاع از سطح دریا =
| تولیدات و صنایع مهم =علوم مهندسی، مواد شیمیایی، چاپ، الکترونیک، نساجی، و تولیدات صنعتی سبک

| برخی بناهای مهم =کلیسای جامع سنت مانگو، پراوندز لردشیپ، دانشگاه گلاسگو
| شهر ها و آبادی های مهم =
}} گِلاسْگو (Glasgow)

[[File:36105600.jpg|thumb|گِلاسْگو]]

شهر و، با عنوان گلاسگو سیتی<ref>Glasgow City

</ref>، ناحیه<ref>unitary authority

</ref>ای در غرب مرکزی اسکاتلند، با ۱۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱,۰۹۹,۴۰۰ نفر جمعیت. این ناحیه در ۱۹۹۵ از بخش عمدۀ زمین‌های شورای بخش گلاسگو<ref>Glasgow District Council</ref> در ناحیۀ استرسکلاید<ref> Strathclyde Region </ref> تشکیل شد. گلاسگو بزرگ‌ترین شهر از چهار شهر اسکاتلند، سومین شهر از لحاظ جذب توریست در بریتانیا، و چهارمین مرکز بزرگ تولیدی این کشور است. گلاسگو در دو سوی رود کلاید قرار گرفته و تپه‌ها آن را احاطه کرده‌اند. اقتصاد آن عمدتاً وابسته به بخش خدمات است؛ ۸۳ درصد از نیروی کار در این بخش اشتغال دارند. صنایع آن عبارت‌اند از علوم مهندسی، مواد شیمیایی، چاپ، الکترونیک، نساجی، و تولیدات صنعتی سبک. کلیسای جامع سنت مانگو<ref>Cathedral of St Mungo </ref>، متعلق به قرن ۱۳م؛ پراوندز لردشیپ<ref>Provand’s Lordship </ref>، قدیمی‌ترین بنای مسکونی شهر (۱۴۷۵)؛ و دانشگاه گلاسگو (تأسیس در ۱۴۵۱م) از مهم‌ترین بناهای آن محسوب می‌شوند. هنگام ورود سنت مانگو<ref>St Mungo </ref> در قرن ۶م برای تبلیغ مسیحیت بین بریتون‌های استرسکلاید<ref>Strathclyde Britons</ref>، ناحیۀ کلاید<ref> Clyde</ref> مسکونی بود. ویلیامِ شیردل<ref> William the Lion </ref> در ۱۱۷۸م گلاسگو را به یک قصبۀ بارون‌نشین تبدیل کرد؛ شهر مزبور در زمان جیمز ششم در ۱۶۳۶ به شهر سلطنتی<ref>royal burgh </ref> تبدیل شد. وحدت اسکاتلند و انگلستان در ۱۷۰۷، به‌رغم مخالفت اولیه، سبب رفاه روزافزون شهر شد. در قرن ۱۸ تجارت توتون، شکر، و پنبه با قارۀ امریکا<ref>Americas </ref> بسیار مهم بود. تا ۱۷۷۵ ثروت و رفاه شهر درنتیجۀ تجارت خارجی به اوج رسید. انقلاب صنعتی<ref>Industrial Revolution </ref> قرن ۱۹ تأثیری شگرف بر شهر نهاد و صنعت کشتی‌سازیِ آن توسعه یافت. تا ۱۸۱۱، گلاسگو بزرگ‌ترین شهر بریتانیا پس از لندن بود. گلاسگو سه دانشگاه دارد، که قدیمی‌ترین آن‌ها دانشگاه گلاسگو نزدیک گیلمورهیل<ref>Gilmorehill </ref> در وست‌اند واقع شده است. دو دانشگاه دیگر عبارت‌اند از دانشگاه استرسکلاید<ref>Strathclyde University </ref> و دانشگاه کالِدونیایی گلاسگو<ref>Glasgow Caledonian University</ref>. گلاسگو شهرت رود کلاید را به‌منزلۀ یکی از بزرگ‌ترین مراکز کشتی‌سازی جهان حفظ کرد. بسیاری از کشتی‌های مسافربری جهان در این شهر ساخته شده‌اند.

 

----

[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی بریتانیا]]