گواردی، فرانچسکو (۱۷۱۲ـ۱۷۹۳) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۳

2025-03-01T13:13:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۳
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=فرانچسکو گواردی\|نام=Francesco Guardi\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۷۱۲م\|تاریخ مرگ=۱۷۹۳م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=امید (۱۷۴۷م)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}گواردی، فرانچسکو (۱۷۱۲ـ۱۷۹۳م)(Guardi, Francesco)<br/> ~~[[File:36147200.jpg\|thumb\|تابلوي مريم صلح، اثر فرانچسکو گواردي]]~~نقاش ایتالیایی. یادگارهایی از مناظر زادگاهش، [[ونیز]]، پدید آورد که گرچه از‌لحاظ تجاری به پای پرده‌های کانالِتّو<ref>Canaletto		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=فرانچسکو گواردی\|نام=Francesco Guardi\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۷۱۲م\|تاریخ مرگ=۱۷۹۳م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=امید (۱۷۴۷م)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}
			[[پرونده:36147200-3.jpg\|بندانگشتی\|سانتا ماریا دلا سالوت، ونیز اثر فرانچسکو گواردی]]
			گواردی، فرانچسکو (۱۷۱۲ـ۱۷۹۳م)(Guardi, Francesco)<br/>

			نقاش ایتالیایی. یادگارهایی از مناظر زادگاهش، [[ونیز]]، پدید آورد که گرچه از‌لحاظ تجاری به پای پرده‌های کانالِتّو<ref>Canaletto

	</ref> نمی‌رسیدند، امروزه به‌سبب پرداخت ملایم نورهای غیرمستقیم و جونمایی، ممتازترند. گواردی کار هنری‌اش را با نقاشی پیکر انسان آغاز کرد، و با برادرش جان آنتونیو<ref>Gian Antonio</ref> همکاری داشت؛ ولی پس از میان‌سالی از حدود ۱۷۶۰م، با تأثیر از کانالِتّو و درپی تقاضای دیدارکنندگان ونیز، به منظره‌پردازی از آن شهر پرداخت. در ۱۹۵۹م نقاشی ''امید''<ref>''Hope'' </ref> (۱۷۴۷م؛ موزۀ سَراسوتا، رینگلینگ<ref>Sarasota, Ringling Museum</ref>) و پنج نقاشی بزرگ دیگر در [[ایرلند]] کشف، و از آثار گواردی شناخته شدند. گرچه سودای رقابت با برادرزنش، [[تیه پولو، جووانی باتیستا (۱۶۹۶ـ۱۷۷۰)\|تیه‌پولو]]<ref> Tiepolo</ref>، را نداشت، آثارش به‌وضوح مهارت او را در نقاشی تزیینی از پیکر انسان به‌شیوۀ [[روکوکو]]<ref> rococo</ref>، نشان می‌دهند. منظره‌سازی‌هایش از [[ونیز]] با جزایر مردابی آن، که اغلب در ابعاد بزرگ‌اند، برجسته‌ترین آثارش به‌‌شمار می‌آیند. از قرار معلوم پسرش، جاکومو<ref> Giacomo </ref> (‌۱۷۶۴‌ـ‌۱۸۳۵‌م)، با او همکاری داشته است.‌ گواردی علاوه‌بر ساختمان‌های مشهور و مراسم باشکوه معمول در آثار کانالِتّو، جزایر گمنام، سازه‌های کوچک تفنّنی، و ویرانه‌های بناهای قدیمی را نیز با لمس پرشور قلم، و با درکی که از حالات جوّی داشت، به‌تصویر می‌کشید؛ این ویژگی را می‌توان امپرسیونیستی<ref>Impressionist</ref> خواند.		</ref> نمی‌رسیدند، امروزه به‌سبب پرداخت ملایم نورهای غیرمستقیم و جونمایی، ممتازترند. گواردی کار هنری‌اش را با نقاشی پیکر انسان آغاز کرد، و با برادرش جان آنتونیو<ref>Gian Antonio</ref> همکاری داشت؛ ولی پس از میان‌سالی از حدود ۱۷۶۰م، با تأثیر از کانالِتّو و درپی تقاضای دیدارکنندگان ونیز، به منظره‌پردازی از آن شهر پرداخت. در ۱۹۵۹م نقاشی ''امید''<ref>''Hope'' </ref> (۱۷۴۷م؛ موزۀ سَراسوتا، رینگلینگ<ref>Sarasota, Ringling Museum</ref>) و پنج نقاشی بزرگ دیگر در [[ایرلند]] کشف، و از آثار گواردی شناخته شدند. گرچه سودای رقابت با برادرزنش، [[تیه پولو، جووانی باتیستا (۱۶۹۶ـ۱۷۷۰)\|تیه‌پولو]]<ref> Tiepolo</ref>، را نداشت، آثارش به‌وضوح مهارت او را در نقاشی تزیینی از پیکر انسان به‌شیوۀ [[روکوکو]]<ref> rococo</ref>، نشان می‌دهند. منظره‌سازی‌هایش از [[ونیز]] با جزایر مردابی آن، که اغلب در ابعاد بزرگ‌اند، برجسته‌ترین آثارش به‌‌شمار می‌آیند. از قرار معلوم پسرش، جاکومو<ref> Giacomo </ref> (‌۱۷۶۴‌ـ‌۱۸۳۵‌م)، با او همکاری داشته است.‌ گواردی علاوه‌بر ساختمان‌های مشهور و مراسم باشکوه معمول در آثار کانالِتّو، جزایر گمنام، سازه‌های کوچک تفنّنی، و ویرانه‌های بناهای قدیمی را نیز با لمس پرشور قلم، و با درکی که از حالات جوّی داشت، به‌تصویر می‌کشید؛ این ویژگی را می‌توان امپرسیونیستی<ref>Impressionist</ref> خواند.

Nazanin در ‏۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۴

2025-03-01T13:04:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۴
خط ۱:		خط ۱:

	~~گوارْدی، فرانْچِسْکو~~ (~~۱۷۱۲ـ۱۷۹۳~~)(Guardi, Francesco)<br/> [[File:36147200.jpg\|thumb\|تابلوي مريم صلح، اثر فرانچسکو گواردي]]نقاش ایتالیایی. یادگارهایی از مناظر زادگاهش، ~~ونیز،~~ پدید آورد که گرچه از‌لحاظ تجاری به پای پرده‌های کانالِتّو<ref>Canaletto		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=فرانچسکو گواردی\|نام=Francesco Guardi\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۷۱۲م\|تاریخ مرگ=۱۷۹۳م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=امید (۱۷۴۷م)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}گواردی، فرانچسکو (۱۷۱۲ـ۱۷۹۳م)(Guardi, Francesco)<br/> [[File:36147200.jpg\|thumb\|تابلوي مريم صلح، اثر فرانچسکو گواردي]]نقاش ایتالیایی. یادگارهایی از مناظر زادگاهش، [[ونیز]]، پدید آورد که گرچه از‌لحاظ تجاری به پای پرده‌های کانالِتّو<ref>Canaletto

	</ref> نمی‌رسیدند، امروزه به‌سبب پرداخت ملایم نورهای غیرمستقیم و جونمایی، ممتازترند. گواردی کار هنری‌اش را با نقاشی پیکر انسان آغاز کرد، و با برادرش جان آنتونیو<ref>Gian Antonio</ref> همکاری داشت؛ ولی پس از میان‌سالی از حدود ~~۱۷۶۰،~~ با تأثیر از کانالِتّو و درپی تقاضای دیدارکنندگان ونیز، به منظره‌پردازی از آن شهر پرداخت. در ~~۱۹۵۹~~ نقاشی ''امید''<ref>''Hope'' </ref> (~~۱۷۴۷؛~~ موزۀ سَراسوتا، رینگلینگ<ref>Sarasota, Ringling Museum</ref>) و پنج نقاشی بزرگ دیگر در ایرلند کشف، و از آثار گواردی شناخته شدند. گرچه سودای رقابت با برادرزنش، تیه‌پولو<ref> Tiepolo</ref>، را نداشت، آثارش به‌وضوح مهارت او را در نقاشی تزیینی از پیکر انسان به‌شیوۀ روکوکو<ref> rococo</ref>، نشان می‌دهند. منظره‌سازی‌هایش از ونیز با جزایر مردابی آن، که اغلب در ابعاد بزرگ‌اند، برجسته‌ترین آثارش به‌‌شمار می‌آیند. از قرار معلوم پسرش، جاکومو<ref> Giacomo </ref> (~~‌۱۷۶۴‌ـ‌۱۸۳۵‌~~)، با او همکاری داشته است.‌ گواردی علاوه‌بر ساختمان‌های مشهور و مراسم باشکوه معمول در آثار کانالِتّو، جزایر گمنام، سازه‌های کوچک تفنّنی، و ویرانه‌های بناهای قدیمی را نیز با لمس پرشور قلم، و با درکی که از حالات جوّی داشت، به‌تصویر می‌کشید؛ این ویژگی را می‌توان امپرسیونیستی<ref>Impressionist</ref> خواند.		</ref> نمی‌رسیدند، امروزه به‌سبب پرداخت ملایم نورهای غیرمستقیم و جونمایی، ممتازترند. گواردی کار هنری‌اش را با نقاشی پیکر انسان آغاز کرد، و با برادرش جان آنتونیو<ref>Gian Antonio</ref> همکاری داشت؛ ولی پس از میان‌سالی از حدود ۱۷۶۰م، با تأثیر از کانالِتّو و درپی تقاضای دیدارکنندگان ونیز، به منظره‌پردازی از آن شهر پرداخت. در ۱۹۵۹م نقاشی ''امید''<ref>''Hope'' </ref> (۱۷۴۷م؛ موزۀ سَراسوتا، رینگلینگ<ref>Sarasota, Ringling Museum</ref>) و پنج نقاشی بزرگ دیگر در [[ایرلند]] کشف، و از آثار گواردی شناخته شدند. گرچه سودای رقابت با برادرزنش، [[تیه پولو، جووانی باتیستا (۱۶۹۶ـ۱۷۷۰)\|تیه‌پولو]]<ref> Tiepolo</ref>، را نداشت، آثارش به‌وضوح مهارت او را در نقاشی تزیینی از پیکر انسان به‌شیوۀ [[روکوکو]]<ref> rococo</ref>، نشان می‌دهند. منظره‌سازی‌هایش از [[ونیز]] با جزایر مردابی آن، که اغلب در ابعاد بزرگ‌اند، برجسته‌ترین آثارش به‌‌شمار می‌آیند. از قرار معلوم پسرش، جاکومو<ref> Giacomo </ref> (‌۱۷۶۴‌ـ‌۱۸۳۵‌م)، با او همکاری داشته است.‌ گواردی علاوه‌بر ساختمان‌های مشهور و مراسم باشکوه معمول در آثار کانالِتّو، جزایر گمنام، سازه‌های کوچک تفنّنی، و ویرانه‌های بناهای قدیمی را نیز با لمس پرشور قلم، و با درکی که از حالات جوّی داشت، به‌تصویر می‌کشید؛ این ویژگی را می‌توان امپرسیونیستی<ref>Impressionist</ref> خواند.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

گوارْدی، فرانْچِسْکو (۱۷۱۲ـ۱۷۹۳)(Guardi, Francesco)<br/> [[File:36147200.jpg|thumb|تابلوي مريم صلح، اثر فرانچسکو گواردي]]نقاش ایتالیایی. یادگارهایی از مناظر زادگاهش، ونیز، پدید آورد که گرچه از‌لحاظ تجاری به پای پرده‌های کانالِتّو<ref>Canaletto

</ref> نمی‌رسیدند، امروزه به‌سبب پرداخت ملایم نورهای غیرمستقیم و جونمایی، ممتازترند. گواردی کار هنری‌اش را با نقاشی پیکر انسان آغاز کرد، و با برادرش جان آنتونیو<ref>Gian Antonio</ref> همکاری داشت؛ ولی پس از میان‌سالی از حدود ۱۷۶۰، با تأثیر از کانالِتّو و درپی تقاضای دیدارکنندگان ونیز، به منظره‌پردازی از آن شهر پرداخت. در ۱۹۵۹ نقاشی ''امید''<ref>''Hope'' </ref> (۱۷۴۷؛ موزۀ سَراسوتا، رینگلینگ<ref>Sarasota, Ringling Museum</ref>) و پنج نقاشی بزرگ دیگر در ایرلند کشف، و از آثار گواردی شناخته شدند. گرچه سودای رقابت با برادرزنش، تیه‌پولو<ref> Tiepolo</ref>، را نداشت، آثارش به‌وضوح مهارت او را در نقاشی تزیینی از پیکر انسان به‌شیوۀ روکوکو<ref> rococo</ref>، نشان می‌دهند. منظره‌سازی‌هایش از ونیز با جزایر مردابی آن، که اغلب در ابعاد بزرگ‌اند، برجسته‌ترین آثارش به‌‌شمار می‌آیند. از قرار معلوم پسرش، جاکومو<ref> Giacomo </ref> (‌۱۷۶۴‌ـ‌۱۸۳۵‌)، با او همکاری داشته است.‌ گواردی علاوه‌بر ساختمان‌های مشهور و مراسم باشکوه معمول در آثار کانالِتّو، جزایر گمنام، سازه‌های کوچک تفنّنی، و ویرانه‌های بناهای قدیمی را نیز با لمس پرشور قلم، و با درکی که از حالات جوّی داشت، به‌تصویر می‌کشید؛ این ویژگی را می‌توان امپرسیونیستی<ref>Impressionist</ref> خواند.

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]