آداب المریدین

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نسخهٔ قابل چاپ دیگر پشتیبانی نمی‌شود و ممکن است در زمان رندر کردن با خطا مواجه شوید. لطفاً بوکمارک‌های مرورگر هود را به‌روزرسانی کنید و در عوض از عمبکرد چاپ پیش‌فرض مرورگر خود استفاده کنید.

آدابُ‌المُریدین (۲)
نوشتۀ ضیاءالدین ابوالنجیب عبدالقاهر سهروردی، کتابی عرفانی به عربی. این کتاب در یک مقدمه و ۲۷ فصل است و در آن از اصول باورهای صوفیان، احوال و مقامات سالکان، شطحیات صوفیان، و آداب آن‌ها در سفر و حضر و سماع و مانند آن‌ها سخن رفته است. عمر بن محمد شیرکانی در قرن ۸ ق این اثر را به فارسی ترجمه کرد و در ۸۱۳ ق نیز محمد یوسف حسینی، ملقب به گیسودراز، آن را به فارسی برگردانده است. این کتاب از آغاز تألیف مستمسک جمیع ارباب طریقت بوده است. ابوحفص عمر بن محمد سهروردی، عوارف‌المعارف را بر مبنای این کتاب نوشت و ابوالمفاخر باخرزی در بخش دوماورادالاحباب از این کتاب بسیار بهره برد. ترجمۀ فارسی عمر شیرکانی از آداب‌المریدین، به کوشش نجیب مایل هروی به‌چاپ رسیده است (۱۳۶۳ش).