آغاجاری

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

آغاجاری (Aghajari)

آغاجاری
کشور پرونده:Flag of Iran.svg ایران
استان خوزستان
شهرستان آغاجاری
بخش مرکزی
جمعیت ۱1,912نفر (1395ش)
موقعیت ۴۱کیلومتری شمال غربی بهبهان و ۶‌کیلومتری شمال راه بهبهان به امیدیه
نوع اقلیم گرم و خشک
ارتفاع از سطح دریا ۲۵۰متر
تولیدات و صنایع مهم استخراج نفت
نام لاتین Aghajari
بخشی از تأسیسات نفتیِ شرکت نفت آغاجاری

(آغاجری مرکب از دو واژۀ ترکی «آغاج» به معنی درخت و «اَر» به معنای مَرد است که مفهوم «مَردِ بیشه» را می‌دهد) شهری در استان خوزستان، و مرکز شهرستان آغاجاری. با ارتفاعی در حدود ۲۵۰متر، در سرزمینی تپه‌ماهوری، در ۴۱کیلومتری شمال غربی بهبهان و ۶‌کیلومتری شمال راه بهبهان به امیدیه، قرار دارد. اقلیم آن گرم و خشک و جمعیت آن ۱1,912نفر (1395ش) و با استخراج بالغ بر ۲۸ میلیارد بشکه نفت یکی از میدان‌های بزرگ نفتی ایران است. حفاری نفت در آغاجاری در سال ۱۳۰۵ش آغاز گردید، و اولین چاه (شمارۀ 3) در سال ۱۳۱۷ش به نفت رسید و نخستین محمولۀ نفتی آن در سال ۱۳۲۳ش به وسیلۀ خط لوله به آبادان فرستاده شد. در سال ۱۳۲۹ش این نقطه با تولید تقریباً نیمی از حجم فرآورده‌های نفتی ایران از ۱۶ چاه، عنوان بزرگترین حوزۀ نفتی کشور را به دست آورد. در سال ۱۳۳۶ش با بهره‌برداری از ۲۳ چاه و استخراج ۱۸٫۵ تا ۱۹میلیون تن نفت، آغاجاری همچنان از بزرگترین مراکز نفتی ایران به شمار می‌آمد و تا سال ۱۳۳۷ش مقدار نفت خام استخراجی آن به یک میلیارد بشکه و در سال ۱۳۴۳ش تعداد ۶۹ حلقه چاه به ثبت رسیده است.

برخی از مردم این شهر، مهاجرینی می‌باشند که پس از سال ۱۳۱۷ش در پی کشف نفت، در طلب کار، به این منطقه مهاجرت کرده و ماندگار شدند، اما مردم قدیم شهر و روستاهای آغاجاری از طوایف قوم لر بختیاری هستند و به زبان لری سخن می‌گویند.