تفاوت میان نسخه‌های «ابتهاج، امیرهوشنگ (رشت ۱۳۰۶ش)»

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
سطر ۶: سطر ۶:
|نام مستعار=هـ . الف. سایه
|نام مستعار=هـ . الف. سایه
|لقب=
|لقب=
|زادروز=رشت ۱۳۰۶ش
|زادروز=رشت 6 اسفند 1306ش
|تاریخ مرگ=
|تاریخ مرگ= کلن 19 مرداد 1401ش
|دوره زندگی=
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|ملیت=ایرانی
سطر ۲۷: سطر ۲۷:
|باشگاه =
|باشگاه =
}}[[پرونده:11002800-2.jpg|بندانگشتی|امیرهوشنگ ابتهاج]]
}}[[پرونده:11002800-2.jpg|بندانگشتی|امیرهوشنگ ابتهاج]]
امیرهوشنگ ابتهاج (رشت ۱۳۰۶ش- )<br>
امیرهوشنگ ابتهاج (رشت 6 اسفند 1306- کلن 19 مرداد 1401ش)<br>
[[پرونده: 11002800.jpg | بندانگشتی|امیرهوشنگ ابتهاج]](اسم هنری: هـ. الف. سایه) شاعر ایرانی. بخشی از تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در رشت و بخشی دیگر را در تهران گذراند، اما ادامۀ تحصیل نداد و به کارهای اداری پرداخت. در دوره‌ای به‌لحاظ سیاسی، به حزب توده گرایش یافت و برای همیشه سوسیالیست باقی ماند. از نظر ادبی، سروده‌هایش در شیوۀ سنّت‌گرایان و نیز در سبک نواندیشان با اقبال روبه‌رو شد. از این‌سو در زمرۀ شاگردان [[نیما یوشیج]] قرار می‌گیرد و از آن‌سو به [[شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)|محمدحسین شهریار]] نزدیک است. اما به ویژه پس از دهۀ ۱۳۴۰ تلاش‌های شاعر در اعتلا بخشیدن به غزل فارسی پُررنگ‌تر و جدی‌تر جلوه کرده و او را در مقام گوینده‌ای پاکیزه‌سخن شناسانده است. نخستین دفترهای شعر او در دهه‌های 1320 و 1330 با مقدمه‌هایی از [[حمیدی شیرازی، مهدی (شیراز ۱۲۹۳ـ تهران ۱۳۶۵ش)|مهدی حمیدی شیرازی]]، عبدالعلی طاعتی، [[کیوان، مرتضی (اصفهان ۱۳۰۰ـ تهران ۱۳۳۳ش)|مرتضی کیوان]] و شهریار نشر یافت. ابتهاج از سال ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۶ (پس از کناره‌گیری [[داود پیرنیا (تهران ۱۲۷۹ـ همان جا ۱۳۵۰ش)|داوود پیرنیا]]) سرپرست برنامۀ گل‌ها در رادیوی ایران و پایه‌گذار برنامۀ موسیقایی گلچین هفته بود و در این دوره حامی اصلی موسیقیدانانی شد که در سالیان بعد به شهرت رسیدند. از جمله [[محمدرضا لطفی]] و [[محمدرضا شجریان (خواننده)|محمدرضا شجریان]] که همیشه محبوب وی بودند.  
[[پرونده: 11002800.jpg | بندانگشتی|امیرهوشنگ ابتهاج]](اسم هنری: هـ. الف. سایه) شاعر ایرانی. بخشی از تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در رشت و بخشی دیگر را در تهران گذراند، اما ادامۀ تحصیل نداد و به کارهای اداری پرداخت. در دوره‌ای به‌لحاظ سیاسی، به حزب توده گرایش یافت و برای همیشه سوسیالیست باقی ماند. از نظر ادبی، سروده‌هایش در شیوۀ سنّت‌گرایان و نیز در سبک نواندیشان با اقبال روبه‌رو شد. از این‌سو در زمرۀ شاگردان [[نیما یوشیج]] قرار می‌گیرد و از آن‌سو به [[شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)|محمدحسین شهریار]] نزدیک است. اما به ویژه پس از دهۀ ۱۳۴۰ تلاش‌های شاعر در اعتلا بخشیدن به غزل فارسی پُررنگ‌تر و جدی‌تر جلوه کرده و او را در مقام گوینده‌ای پاکیزه‌سخن شناسانده است. نخستین دفترهای شعر او در دهه‌های 1320 و 1330 با مقدمه‌هایی از [[حمیدی شیرازی، مهدی (شیراز ۱۲۹۳ـ تهران ۱۳۶۵ش)|مهدی حمیدی شیرازی]]، عبدالعلی طاعتی، [[کیوان، مرتضی (اصفهان ۱۳۰۰ـ تهران ۱۳۳۳ش)|مرتضی کیوان]] و شهریار نشر یافت. ابتهاج از سال ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۶ (پس از کناره‌گیری [[داود پیرنیا (تهران ۱۲۷۹ـ همان جا ۱۳۵۰ش)|داوود پیرنیا]]) سرپرست برنامۀ گل‌ها در رادیوی ایران و پایه‌گذار برنامۀ موسیقایی گلچین هفته بود و در این دوره حامی اصلی موسیقیدانانی شد که در سالیان بعد به شهرت رسیدند. از جمله [[محمدرضا لطفی]] و [[محمدرضا شجریان (خواننده)|محمدرضا شجریان]] که همیشه محبوب وی بودند.  



نسخهٔ ‏۱۰ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۵۹

امیرهوشنگ ابتهاج
زادروز رشت 6 اسفند 1306ش
درگذشت کلن 19 مرداد 1401ش
ملیت ایرانی
شغل و تخصص اصلی شاعر
آثار شبگیر (۱۳۳۲‌ش)؛ یادگار خون سرو (۱۳۶۰‌ش)؛ آینه‌درآینه (برگزیدۀ شعرها به انتخاب محمدرضا شفیعی کدکنی، ۱۳۶۹‌ش) و تاسیان (اشعار ابتهاج در قالب نو- 1385) همچنین تصحیح دیوان حافظ با نام حافظ به سعی سایه
گروه مقاله ادبیات فارسی
امیرهوشنگ ابتهاج

امیرهوشنگ ابتهاج (رشت 6 اسفند 1306- کلن 19 مرداد 1401ش)

امیرهوشنگ ابتهاج

(اسم هنری: هـ. الف. سایه) شاعر ایرانی. بخشی از تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در رشت و بخشی دیگر را در تهران گذراند، اما ادامۀ تحصیل نداد و به کارهای اداری پرداخت. در دوره‌ای به‌لحاظ سیاسی، به حزب توده گرایش یافت و برای همیشه سوسیالیست باقی ماند. از نظر ادبی، سروده‌هایش در شیوۀ سنّت‌گرایان و نیز در سبک نواندیشان با اقبال روبه‌رو شد. از این‌سو در زمرۀ شاگردان نیما یوشیج قرار می‌گیرد و از آن‌سو به محمدحسین شهریار نزدیک است. اما به ویژه پس از دهۀ ۱۳۴۰ تلاش‌های شاعر در اعتلا بخشیدن به غزل فارسی پُررنگ‌تر و جدی‌تر جلوه کرده و او را در مقام گوینده‌ای پاکیزه‌سخن شناسانده است. نخستین دفترهای شعر او در دهه‌های 1320 و 1330 با مقدمه‌هایی از مهدی حمیدی شیرازی، عبدالعلی طاعتی، مرتضی کیوان و شهریار نشر یافت. ابتهاج از سال ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۶ (پس از کناره‌گیری داوود پیرنیا) سرپرست برنامۀ گل‌ها در رادیوی ایران و پایه‌گذار برنامۀ موسیقایی گلچین هفته بود و در این دوره حامی اصلی موسیقیدانانی شد که در سالیان بعد به شهرت رسیدند. از جمله محمدرضا لطفی و محمدرضا شجریان که همیشه محبوب وی بودند.

از دفترهای شعر اوست: شبگیر (۱۳۳۲‌ش)؛ یادگار خون سرو (۱۳۶۰‌ش)؛ آینه‌درآینه (برگزیدۀ شعرها به انتخاب محمدرضا شفیعی کدکنی، ۱۳۶۹‌ش) و تاسیان (اشعار ابتهاج در قالب نو- 1385)

ابتهاج دیوان حافظ را نیز تصحیح کرده که با نام حافظ به سعی سایه به چاپ رسیده است.