ابن عفیف تلمسانی، محمد (قاهره ۶۶۱ـ دمشق ۶۸۸ق)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ابن عَفیف تِلِمْسانی، محمد (قاهره ۶۶۱ـ دمشق ۶۸۸ق)

شاعر مصری. در کودکی همراه با پدر، که عارفی مشهور بود، به دمشق رفت و تا پایان عمر در آن‌جا زیست. در نوجوانی شاعر و مدیحه‌سرایی معتبر شد، امّا دیری نپایید که دست از تعلقات دنیوی شست و انزوا اختیار کرد. در سروده‌هایش از عشق و باده سخن می‌گوید و چنان می‌نماید که پاره‌ای از آن‌ها حکایت از میل به شاهد بازی دارد. اشعار برجای‌ماندۀ او بارها در قاهره و بیروت چاپ شده است. چند اثر منثور، به صورت موشّحات و مقامات، نیز دارد.