اتابکان سنجار (حک: ۵۶۶ ـ پس از ۶۱۶ق)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اَتابکان سِنجار (حک: ۵۶۶ ـ پس از ۶۱۶ق)

شاخه‌ای از حکمرانان از سلسلۀ آل زنگی در سنجار. پس از آن‌که سیف‌الدین غازی دوم، سِنجار را در ۵۶۶ق،‌ فتح کرد، حکومت آن را به برادرش، عمادالدین ابوالفتح زنگی بن مودود، واگذار کرد. پس از مرگ عمادالدین فرزندش، قطب‌الدین محمد، جای او را گرفت (۵۹۴ق). پس از او عمادالدین شاهنشاه بر سنجار حکم راند (۶۱۶ق)، و بالاخره برادرش، محمود بن محمد، جانشین او شد (۶۱۶ـ۶۱۷ق)، ایوبیان بساط حکومت اتابکان سنجار را برچیدند.