احمدزاده، مسعود (مشهد ۱۳۲۵ـ تهران ۱۳۵۰ش)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ توسط DaneshGostar (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1')
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

احمدزاده، مسعود (مشهد ۱۳۲۵ـ تهران ۱۳۵۰ش)

مسعود احمدزاده
زادروز مشهد ۱۳۲۵ش
درگذشت تهران ۱۳۵۰ش
ملیت ایرانی
تحصیلات و محل تحصیل لیسانس ریاضی- دانشگاه صنعتی آریامهر (شریف)
شغل و تخصص اصلی مبارز سیاسی
گروه مقاله تاریخ ایران
خویشاوندان سرشناس طاهر احمدزاده (پدر)

از بنیانگذاران سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران، فرزند طاهر. در دوران دبیرستان یکی از انجمن‌های اسلامی دانش‌آموزی را تأسیس کرد و به جبهۀ ملی ایران پیوست و در تظاهرات مذهبی برضد شاه شرکت کرد. در ۱۳۴۴ش در دانشگاه صنعتی آریامهر (شریف) در تهران پذیرفته شد و در ۱۳۴۸ از این دانشگاه لیسانس ریاضی گرفت. مسعود احمدزاده در دوران دانشجویی به مارکسیسم گرایید. در سال ۱۳۴۷ محفلی مخفی برای مطالعۀ آثار ارنستو چه‌گوارا، رژی دبره، و کارلوس ماریگلا تشکیل داد. وی با اعتقاد به ضرورت مبارزۀ مسلحانه و تقدم جنگ شهری بر جنگ روستایی، در ۱۳۴۹ جزوۀ مبارزۀ مسلحانه، هم استراتژی هم تاکتیک را نوشت که از متون اصلی آموزشی گروه‌های چریکی و معتقدان به مشی مسلحانه محسوب می‌شد. گروه او که به گروه احمدزاده ‌ـ ‌پویان معروف شد، در ۱۳۴۹ با گروه جزنی‌ـ‌ظریفی که به تقدم جنگ روستایی بر شهری معتقد بودند، ارتباط گرفتند و با پیوستن افرادی از گروه اول به گروه دوم و انجام عملیاتی در جنگل‌های سیاهکل گیلان، جنگ چریکی هشت ساله‌ای علیه رژیم شاه را آغاز کردند. در فروردین ۱۳۵۰ با ادغام این دو گروه، «سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران» به‌وجود آمد. از آن پس مسعود احمدزاده در مقام یکی از بنیانگذاران و نظریه‌پردازان شاخص این سازمان و نوشتۀ مشهور او در شمار آثار تئوریک فداییان خلق شناخته شد. مسعود احمدزاده پس از دستگیری توسط ساواک در اسفند ۱۳۵۰ همراه با هشت تن دیگر از فداییان توسط رژیم شاه تیرباران شد.