احمد دیوان بیگی شیرازی: تفاوت بین نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
(۲ نسخهٔ میانیِ همین کاربر نمایش داده نشده است)
سطر ۱: سطر ۱:
احمد ديوان بيگي شیرازی (1241 در شيراز –        )
+
احمد ديوان بيگی شیرازی (1241 در شيراز –        )
  
(با نام اصلی: احمدبن ابوالحسن شيرازي مشهور به ديوان بيگي.)
+
(با نام اصلی: احمدبن ابوالحسن شيرازی مشهور به ديوان بيگی.)
  
(نيز مشهور به: ایشک آقاسي)
+
(نيز مشهور به: ایشک آقاسی)
  
از درويشان سلسله نعمه اللهيه که به شرح حال عرفا بسيار توجه داشته است.
+
از درويشان سلسلۀ نعمه‌اللهيه که به شرح حال عرفا بسيار توجه داشته است.
  
وقتي 9 ساله بود، پدرش، آقا ابوالحسن، فوت كرد و جد مادري اش آقا محمد علی، سرپرستی اش را بر عهده گرفت. خاندانش از سادات و تجار مشهور شيراز بودند.
+
وقتی 9 ساله بود، پدرش، آقا ابوالحسن، فوت كرد و جد مادری‌اش آقا محمد علی، سرپرستی‌اش را بر عهده گرفت. خاندانش از سادات و تجار مشهور شيراز بودند.
  
او در زادگاهش بزرگ شد. دو سال به تحصيل علوم پرداخت و مدتي نيز در يزد و شيراز مشغول تجارت بود. گه گاه نيز به مطالعۀ حديث و تاريخ و شعر می پرداخت. تا پيش از حركت به هرات در 1277، كدخداي محله ميدان شاه شيراز بود و در آن هنگام با [[حسام السلطنه، سلطان مراد میرزا (۱۲۳۳ـ مشهد ۱۲۹۹ق)|سلطان مراد ميرزا حسام السلطنه]]، از شاهزادگان و رجال قاجار، همسفر شد و از شيراز به خراسان رفت.
+
او در زادگاهش بزرگ شد. دو سال به تحصيل علوم پرداخت و مدتی نيز در يزد و شيراز مشغول تجارت بود. گه‌گاه نيز به مطالعۀ حديث و تاريخ و شعر می‌پرداخت. تا پيش از حركت به هرات در 1277، كدخدای محلۀ ميدان شاه شيراز بود و در آن هنگام با [[حسام السلطنه، سلطان مراد میرزا (۱۲۳۳ـ مشهد ۱۲۹۹ق)|سلطان مراد ميرزا حسام السلطنه]]، از شاهزادگان و رجال قاجار، همسفر شد و از شيراز به خراسان رفت.
  
در امور ديوانی مهارت داشت و در دستگاه حسام السلطنه، سمت ایشک آقاسی باشی (از مناصب دربار سلطنتی به معنای رییس تشریفات یا دربار) شد و تا فوت حسام السلطنه با همين منصب در سفرهايش همراه وي بود.
+
در امور ديوانی مهارت داشت و در دستگاه حسام‌السلطنه، سمت ایشک آقاسی باشی (از مناصب دربار سلطنتی به معنای رئیس تشریفات یا دربار) گرفت و تا فوت حسام‌السلطنه با همين منصب در سفرهايش همراه وی بود.
  
از 1260 تا 1279 مشغول تذكره نويسي شد، اما به علت اشتغال در امور ديواني، مدتها از تأليف تذكره بازماند.
+
از 1260 تا 1279 مشغول تذكره‎نويسی شد، اما به علت اشتغال در امور ديوانی، مدت‌ها از تأليف تذكره بازماند.
  
او سه سال رئيس عدليه يزد شد و طي‌ آن زمان، به تأليف كتاب اخباراليزد پرداخت. در 1293 در تهران و 1296 در كرمانشاهان به تنظيم و تأليف تذكره مشغول بود.
+
او سه سال رئيس عدليه يزد شد و طی آن زمان، به تأليف كتاب ''اخباراليزد'' پرداخت. در 1293 در تهران و 1296 در كرمانشاهان به تنظيم و تأليف تذكره مشغول بود.
  
ابتدا شرح حال شاعران معاضر خود را نوشت، اما با تشويق حسينقلي خان سلطان ‌(مؤلف تذكره مناقب حساميه) و مطالعۀ آتشكده آذر، شرح حال شاعران متقدم و نيز شرح حال عرفا و علماي مذهبي را نيز به تذكره [[حدیقهالشعرا|حدیقة‌الشعرا]] اضافه كرد.
+
ابتدا شرح حال شاعران معاصر خود را نوشت، اما با تشويق حسينقلی خان سلطان ‌(مؤلف تذكره مناقب حساميه) و مطالعۀ آتشكده آذر، شرح حال شاعران متقدم و نيز شرح حال عرفا و علمای مذهبی را نيز به تذكره [[حدیقهالشعرا|حدیقة‌الشعرا]] اضافه كرد.
  
عمده تأليفاتش: تذكره ''حدیقة‌الشعرا''، اخباراليزد، تاريخ قاجاريه، نخبه المصيبات احمدي، و ذيل رياض الجنه.
+
عمده تأليفاتش: تذكره ''حدیقة‌الشعرا''، اخباراليزد، تاريخ قاجاريه، نخبه المصيبات احمدی، و ذيل رياض الجنه.
  
مرگ او را پس از 1313 تخمين زده اند .
+
كتابی نيز در مصائب اهل بيت نبوت دارد.
 +
 
 +
مرگ او را پس از 1313 تخمين زده‌اند .
  
  
 
<br />
 
<br />

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۷ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۴۸

احمد ديوان بيگی شیرازی (1241 در شيراز – )

(با نام اصلی: احمدبن ابوالحسن شيرازی مشهور به ديوان بيگی.)

(نيز مشهور به: ایشک آقاسی)

از درويشان سلسلۀ نعمه‌اللهيه که به شرح حال عرفا بسيار توجه داشته است.

وقتی 9 ساله بود، پدرش، آقا ابوالحسن، فوت كرد و جد مادری‌اش آقا محمد علی، سرپرستی‌اش را بر عهده گرفت. خاندانش از سادات و تجار مشهور شيراز بودند.

او در زادگاهش بزرگ شد. دو سال به تحصيل علوم پرداخت و مدتی نيز در يزد و شيراز مشغول تجارت بود. گه‌گاه نيز به مطالعۀ حديث و تاريخ و شعر می‌پرداخت. تا پيش از حركت به هرات در 1277، كدخدای محلۀ ميدان شاه شيراز بود و در آن هنگام با سلطان مراد ميرزا حسام السلطنه، از شاهزادگان و رجال قاجار، همسفر شد و از شيراز به خراسان رفت.

در امور ديوانی مهارت داشت و در دستگاه حسام‌السلطنه، سمت ایشک آقاسی باشی (از مناصب دربار سلطنتی به معنای رئیس تشریفات یا دربار) گرفت و تا فوت حسام‌السلطنه با همين منصب در سفرهايش همراه وی بود.

از 1260 تا 1279 مشغول تذكره‎نويسی شد، اما به علت اشتغال در امور ديوانی، مدت‌ها از تأليف تذكره بازماند.

او سه سال رئيس عدليه يزد شد و طی آن زمان، به تأليف كتاب اخباراليزد پرداخت. در 1293 در تهران و 1296 در كرمانشاهان به تنظيم و تأليف تذكره مشغول بود.

ابتدا شرح حال شاعران معاصر خود را نوشت، اما با تشويق حسينقلی خان سلطان ‌(مؤلف تذكره مناقب حساميه) و مطالعۀ آتشكده آذر، شرح حال شاعران متقدم و نيز شرح حال عرفا و علمای مذهبی را نيز به تذكره حدیقة‌الشعرا اضافه كرد.

عمده تأليفاتش: تذكره حدیقة‌الشعرا، اخباراليزد، تاريخ قاجاريه، نخبه المصيبات احمدی، و ذيل رياض الجنه.

كتابی نيز در مصائب اهل بيت نبوت دارد.

مرگ او را پس از 1313 تخمين زده‌اند .