اسدالدوله، ابوعلی صالح بن مرداس ( ـ۴۲۰ق)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اسدُالدّوله، ابوعلی صالح بن مرداس ( ـ۴۲۰ق)

بنیانگذار دودمان بنی‌مرداس. او سرکردۀ قبیلۀ کلاب بود که در اوایل قرن ۵ق از ناحیه حِلّه به شام کوچیدند. صالح با کسان خود در پیرامون حَلَب نشیمن گزید و پس از آنکه ابنمحکان نامی را در تصرف حِلّه یاری کرد، خود بر این شهر دست یافت. درپی آن، حاکم، خلیفۀ فاطمی، حکومت او را به رسمیت شناخت و به وی لقب «اسدالدوله» داد. صالح در ۴۱۷ق، حلب را نیز به تصرف درآورد و قلمروش را تا عانه، بر کرانۀ غربی فرات، گسترش داد. در ۴۲۰ق، ظاهر، خلیفه فاطمی، حاکم دمشق، انوشتگین دزبری، را به جنگ با او فرستاد و انوشتگین نیز در اقحوانه نزدیک طبریه (از شهرهای فلسطین) امیر مرداسی را شکست داد و بهقتل رساند. پس از صالح فرزندانش حکومت کردند و دولت ایشان تا ۴۷۲ق برقرار بود.