ایگرمی درت

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ایگِرمی‌دُرت

اتحادیه‌ای از طوایف ترک و ترکمان قزلباش ایران در قرون ۱۰ و ۱۱ق و از چادرنشینان گنجه و قراباغ آذربایجان، مرکّب از ۲۴ طایفه. حاکم این طوایف وظیفه داشت که همواره ۳۰هزار سوار جنگی برای خدمت به دولت آماده داشته باشد. این مردم اتباع بیگلر‌بیگی گنجه و قراباغ و درحقیقت اتباع خاندان زیاداوغلی قاجار بودند. اینان در جنگ‌های شاه‌‌عباس با گرجیان، که به قتل‌عام کلیۀ گرجیان ناحیۀ کاختی منجر شد (۱۰۲۴ـ۱۰۲۵ق)، شرکت داشتند و به‌دستور شاه‌عباس در ۱۰۲۹ق در اراضی متروکۀ گرجیان مستقر شدند. پیکرخان ایگرمی‌دُرت چند سال بعد برای جلوگیری از تجمّع مجدّد باقی‌ماندۀ گرجیان فراری که دوباره در بعضی مناطق متروکه مستقر شده بودند، آنان را با توطئه‌ای گرد آورد و هزاران نفر را کشت. در ۱۰۳۴ق، گرجیان نقاط دیگر به تلافی آن کشتارها به طوایف ایگرمی‌درت حمله آوردند و بسیاری را کشتند و همگی را از گرجستان اخراج کردند. اینان در جنگ‌های ایران و عثمانی در ۱۰۳۷ق شرکت داشتند و در بعضی حوادث دورۀ شاه‌‌عباس دوم نیز سهیم بودند.