بارتولومیو، فرا (ح ۱۴۷۲م ـ۱۵۱۷)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بارتولومئو، فرا (ح ۱۴۷۲م ـ۱۵۱۷)(Bartolommeo, Fra)

وصلت عرفاني قديسه کاترين

نقاش ایتالیایی دورۀ رنسانس متعالی[۱]. با نام باتچو دلّا پورتا[۲] نیز شهرت داشت. در فلورانس[۳] کار می‌کرد. در ۱۵۰۸، در دیداری از ونیز، نقاشان آن سرزمین را با شیوۀ رنسانس متعالی فلورانسی آشنا کرد، و رنگ‌‌شناسی هنرمندانۀ ونیزی را از ایشان آموخت و به فلورانس ارمغان بُرد. هنرش ساد‌گی و نظم شاخص کلاسیک[۴] را باز‌می‌تابد؛ چنان‌که در پردۀ وصلت عرفانی قدیّسه کاترین[۵] (۱۵۱۱؛ لوور[۶]، پاریس) مشهود است. بارتولومئو با تأثیر از مواعظ جیرولامو ساونارولا[۷]، احیاگر دینی، کلیۀ اتودهای پیکر برهنه[۸]اش را به آتش کشید، و پس از مرگ ساونارولا، در سلک راهبان دومینیکیِ[۹] صومعۀ مرقس قدّیس[۱۰] درآمد. پس از وقفه‌ای، نقاشی مضامین دینی را ازسر گرفت. رافائل[۱۱] در ۱۵۰۶ درپی دیداری از فلورانس، با فرا بارتولومئو آشنا شد، و دو نقاش بر کار یکدیگر تأثیر نهادند. بارتولومئو، به‌همراه ماریوتّو آلبرتینلّی[۱۲] (۱۴۷۴ـ‌۱۵۱۵م)، که بعدها دوست و همکار نزدیکش شد، شاگرد کوزیمو روسلّی[۱۳] بودند. در ۱۵۱۴ به رُم رفت و از مشاهدۀ آثار میکلانژ و لئوناردو[۱۴] تأثیر پذیرفت. در پردۀپایین‌آوردن مسیح از صلیب[۱۵] (۱۵۱۶، کاخ پیتّی[۱۶])، تأثیر لئوناردو آشکار است. در میان آثاری که با همکاری آلبرتینِلّّی پدید آورد، دیوارنگارۀ[۱۷] واپسین داوری[۱۸] (۱۴۹۸م در صومعۀ سانتاماریا نوئووا[۱۹]مریم عذرا و قدّیسان[۲۰] (کاخ پیتّی، فلورانس)، و معراج مریم عذرا[۲۱] (برلین) یادکردنی‌اند.

 


  1. High Renaissance
  2. Baccio della Porta
  3. Florence
  4. classic
  5. The Mystical Marriage of St Catherine
  6. Louvre
  7. Girolamo Savonarola
  8. nude
  9. Dominican
  10. S Marco
  11. Raphael
  12. Mariotto Albertinelli
  13. Cosimo Rosselli
  14. Leonardo
  15. Deposition
  16. Pitti Palace
  17. fresco
  18. Last Judgement
  19. Sta Maria Nuova
  20. Madonna and Saints
  21. Assumption