بالدوین اول (۱۱۷۲ـ۱۲۰۵م)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بالْدوین اول (۱۱۷۲ـ۱۲۰۵م)(Baldwin I)
کنت فلاندر و امپراتور قسطنطنیه (۱۲۰۴ـ۱۲۰۵م). در جنگ صلیبی چهارم (۱۲۰۲) که هرگز به ارض مقدس کشیده نشد، و به کشمکش بر سر تصاحب تاج و تخت بیزانس انجامید، مشارکت داشت. پس از آن‌که صلیبیان قسطنطنیه را غارت کردند، (۱۲۰۴م) الکسیوس چهارم با وعدۀ تأمین هزینۀ فتح اورشلیم به مقام امپراتوری بیزانس رسید، امّا چون خلف وعده کرد، صلیبیون بالدوین را که از فرماندهان ایشان بود بر تخت نشاندند و او نخستین امپراتور لاتینی قسطنطنیه شد (۱۲۰۴) امّا سال بعد در محاصرۀ آدریاناپولیس (ادرنۀ کنونی ترکیه) به اسارت بلغارها و یونانیان به فرماندهی کالیون درآمد و به‌قتل رسید. قلمرو بالدوین از شهر قسطنطنیه و حومۀ آن و چند جزیرۀ کوچک در دریای اژه تجاوز نمی‌کرد.