بوتچونی، اومبرتو (۱۸۸۲ـ۱۹۱۶)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بوتْچونی، اومبرتو (۱۸۸۲ـ۱۹۱۶)(Boccioni, Umberto)

اومبرتو بوتچونی

نقاش، مجسمه‌ساز و نظریه‌پرداز ایتالیایی. از بنیاد‌گذاران جنبش فتوریسم[۱] بود. به‌شیوه‌ای نیمه‌انتزاعی[۲] راه جست، که هدف آن نشان‌دادن حرکت و سرعت بود، چنان‌که در مجسمۀ مفرغینش[۳] با نام صور یگانۀ استمرار در فضا[۴] (۱۹۱۳؛ موزۀ هنرهای معاصر تهران[۵]) مشهود است. در ردجو[۶]، کالابری[۷]، جنوب ایتالیا، به‌دنیا آمد. در رم نزد جاکومو_بالا[۸] هنر آموخت، و در میلان سکونت گزید؛ در آن‌جا با فیلیپو مارینتی[۹]، شاعر نوپرداز و آغازگر فتوریسم، آشنا شد. آن‌ دو و چند هنرمند دیگر در ۱۹۱۰ بیانیۀ نقاشان فتوریست[۱۰] را منتشر کردند. بوتچونی بیانیۀ مجسمه‌سازی فتوریستی[۱۱] را در ۱۹۱۲ منتشر کرد، و در دفاع از آموزه‌های خود برای رهایی از مفاهیم آکادمیک، بر ترکیب مواد گوناگون در ساخت مجسمه تأکید ورزید. بیشتر آثاری که دیدگاه اخیر را در آن‌ها به‌اجرا درآورده است، اکنون از‌بین‌ رفته، و فقط عکس‌ آن‌ها باقی‌مانده است.

از آثار اوست:

خیال‌های همزمان[۱۲]، خنده[۱۳]، جنب‌وجوش یک دوچرخه‌سوار[۱۴]، شراب‌خوار[۱۵]، شهر برمی‌خیزد[۱۶] و پرتره‌ای فتوریستی از مادرش[۱۷].

 

خیال‌های همزمان (1912)

  1. Futurism
  2. semi-abstract
  3. bronze
  4. Unique Forms of Continuity in Space
  5. Tehran Museum of Contemporary Art
  6. Reggio
  7. Calabria
  8. Giacomo Balla ture
  9. Filippo Marinetti
  10. Manifesto of Futurist Painters
  11. Manifesto of Futurist Sculp
  12. Simultaneous Visions
  13. The Laugh
  14. Dynamism of a Cyclist
  15. The Drinker
  16. The City Rises
  17. Futurist Portrait of his Mother
خنده (1911)
پرتره‌ی فتوریستی از مادرش (1912)
شهر برمی‌خیزد (1910)
شراب‌خوار (1914)
جنب‌وجوش یک دوچرخه‌سوار (1913)