بیانی، شیرین (تهران ۱۳۱۷ش)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شیرین بیانی
شیرین بیانی

شیرین بیانی (تهران ۱۳۱۷ش- )

مورّخ و مترجم ایرانی. فرزند خانبابا بیانی و ملک‌زادۀ بیانی است. در رشتۀ تاریخ از دانشگاه تهران دانشنامۀ لیسانس؛ سپس از دانشگاه سوربن در رشتۀ تاریخ دانشنامۀ دکتری گرفت. سال‌ها در رشتۀ تاریخ دانشکدۀ ادبیات دانشگاه تهران تدریس کرد. مهم‌ترین اثر او، کتاب دین و دولت در ایران عهد مغول (۳ جلد) برندۀ جایزۀ بهترین کتاب سال ۱۳۷۵ش شد و در همان سال این کتاب به عنوان بهترین کتاب سال دانشگاه تهران نیز شناخته شد.

محمدعلی اسلامی ندوشن همسر اوست. این دو هم‌اکنون در کانادا زندگی می‌کنند.

از آثار اوست: تیسفون و بغداد در گذرگاه تاریخ (۱۳۷۷ش)؛ تاریخ آل جلایر (۱۳۴۵ش)؛ زن در ایران عصر مغول (۱۳۵۲ش)؛ نظام اجتماعی مغول (۱۳۶۵)؛ ترجمۀ تاریخ عیلام (پیر امیه ۱۳۴۹ش)؛ ترجمۀ تاریخ سرّی مغولان (پل پلیو ۱۳۵۰ش).