جارچوی، ابن حسن (1322ـ1904/1394ـ1973)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ابن حسن جارچوی
زادروز ۱۹۰۴م
درگذشت ۱۹۷۳م
ملیت هندوستانی
تحصیلات و محل تحصیل لیسانس تربیت مدرس از دانشگاه اسلامی علیگره
شغل و تخصص اصلی مبارز سیاسی
فعالیت‌های مهم تأسیس بخش مذهب تشیع در دانشگاه کراچی و اداره تحقیقات فرهنگی اسلامی کراچی
آثار فلسفه آل محمد (ص) و جهانداری علی (ع)
گروه مقاله علوم سیاسی


جارچوی، ابن حسن (۱۳۲۲ـ۱۹۰۴/۱۳۹۴ـ۱۹۷۳)

ابن حسن جارچوی

از متفکران مبارز هندوستان و پاکستان. وی در جارچه بلوک هند به دنیا آمد. در کودکی پدر خود را از دست داد و تحت سرپرستی پدربزرگ و شوهر خواهرش بزرگ شد. تحصیلاتش را در دانشگاه‌های مختلف تا سطوح متعدد ادامه داد و سرانجام با کسب لیسانس تربیت مدرس از دانشگاه اسلامی علیگره فارغ‌التحصیل شد. وی از ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰ با سخنرانی‌های سیاسی و مهیج خود به شهرت رسید. از آن زمان تا ۱۹۵۱ به فعالیت‌های فرهنگی متنوعی چون تدریس، ریاست مدرسۀ عالی، امامت جماعت و عضویت در مجامع فرهنگی اشتغال داشت. وی مشکلات سیاسی ـ اجتماعی جامعه مسلمانان هند را از زاویه مکتب تشیع، تجزیه و تحلیل می‌کرد. همچنین منتقد شدید نهضت سوسیالیستی بود و آشکارا امرای مسلمان هند را مورد انتقاد قرار می‌داد. جارچوی، فعالیت حزبی خود را با «حزب مسلم لیک» آغاز و برای ایجاد پاکستان، سفرهای متعدد و تلاش فراوان کرد. پس از رویارویی با توطئه فرصت‌طلبان به لکهنو رفت، ولی آن‌جا را هم به دلیل مسلمان آزاری هندوها ترک و به کراچی نقل مکان کرد (۱۹۱۵). در پاکستان مسئولیت‌های متعددی را به عهده گرفت و منشأ خدمات دینی بزرگی چون تأسیس بخش مذهب تشیع در دانشگاه کراچی و اداره تحقیقات فرهنگی اسلامی کراچی شد. فلسفه آل محمد (ص) و جهانداری علی (ع) از آثار اوست.