حزب الدعوه الاسلامیه

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

حزب‌الدعوة الاسلامیه

حزب‌الدعوة الاسلاميه

بزرگ‌ترین حزب شیعی در عراق. این حزب در ۱۹۶۸، با همفکری و همکاری شماری از علمای شیعه در نجف تأسیس شد. از آغاز فعالیت محمدباقر صدر نظریه‌پرداز و مرجع فکری و سیاسی این حزب بود. در ۱۹۷۹، و در ناآرامی‌های کربلا و نجف، دولت عراق به این نتیجه رسید که این حزب با کمک ایران، آماده ساقط‌کردن حکومت است. سید محمدباقر صدر و خواهرش، بنت‌الهدی، در ۱۹۸۰، دستگیر و اعدام شدند و از آن پس این حزب به سازمانی مخفی تبدیل شد و اعضای آن به‌شدت سرکوب شدند. رهبران و هزاران تن از اعضای این حزب به ایران پناه جستند و از ۱۹۸۹، مقر رهبری حزب از ایران به انگلیس منتقل شد. ابراهیم جعفری، دبیرکل این حزب، نخستین رئیس دولت عراق پس از سقوط صدام‌حسین شد و پس از او معاونش، نوری مالکی، در حزب به این سمت رسید.