خوریان

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

خوریان

تپه‌ای باستانی با قدمتی ۷هزار‌ساله در منطقۀ خوریان واقع در ده‌کیلومتری جنوب شرقی شاهرود در استان سمنان. طی حفاری‌های انجام‌شده در این تپه بقایای تمدن و سکونت بشر در هزارۀ پنجم پ‌م به‌دست آمده است. درفش‌های استخوانی، مهره‌های سفالی و ظروف سنگی در این منطقه کشف شده‌اند. وضعیت دفن مردگان در کف منازل مسکونی شباهت بسیاری به مناطقی باستانی همچون سیلک کاشان و تپۀ زاغۀ قزوین دارد و سفال‌های آن مشابه سفال‌های چشمه‌علی ری است. این منطقه به‌دلیل آن‌که قدیمی‌ترین اسناد تمدن و سکونت را دربر دارد اهمیت فراوانی از دیدگاه باستان‌شناسی دارد. کاوش در محوطۀ باستانی خوریان توسط حسن رضوانی، باستان‌شناس سازمان میراث فرهنگی کشور انجام گرفته است (۱۳۶۸ش).