راد، ایرج (تهران ۱۳۲۴ش)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ایرج راد (تهران ۱۳۲۴ش- )

ایرج راد
زادروز تهران ۱۳۲۴ش
ملیت ایرانی
تحصیلات و محل تحصیل فوق ليسانس كارگردانی تئاتر از دانشگاه كارديف انگلستان
شغل و تخصص اصلی بازیگر تلویزیون و سینما و کارگردان تئاتر
شغل و تخصص های دیگر نویسنده
آثار آی بی‌کلاه، آی با‌کلاه، بنگاه تئاترال، لبخند باشکوه آقای گیل، بازرس، مرده‌های بی کفن و دفن، دکتر فاستوس
گروه مقاله تئاتر
ایرج راد

(نامِ اصلی: ایرج حسنی‌راد) بازیگر، نویسنده و کارگردان تئاتر، و بازیگر تلویزیون و سینمای ایران. از دهۀ ۱۳۶۰ش فعالیتش را در تئاتر، تحت ‌شعاع بازی در فیلم‌های سینمایی و مجموعه‌های تلویزیونی قرار داد. از فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی اوست: دایرۀ مینا (۱۳۵۳)، اجاره‌نشین‌ها (۱۳۶۵)، امیرکبیر (۱۳۶۵)، وزیر مختار (۱۳۶۷)، نصف جهان (۱۳۷۰) و در پناه تو (۱۳۷۵).

ایرج راد دانش‌آموختۀ رشتۀ تئاتر از دانشکدۀ هنرهای زیباست. همچنین وی فارغ‌التحصیل دورۀ فوق لیسانس کارگردانی تئاتر از دانشگاه کاردیف انگلستان می‌باشد. رادی یک دوره فن بیان و تئاتر را نیز در کلاس مهین دیهیم گذرانده است. حضور در گروه شاهین سرکسیان، فعالیت در گروه‌های تئاتر میترا، مهر، انجمن تئاتر ایران، بیش از سی سال فعالیت در ادارۀ تئاتر و اجراهای پرشمار صحنه و تلویزیونی از جمله فعالیت‌های هنری اوست. از ۱۳۴۱ش فعالیتش را در تئاتر با ایفای نقش در نمایش قرعه برای مرگ آغاز کرد. از نمایش‌های دیگر اوست: آی بی‌کلاه، آی با‌کلاه، بنگاه تئاترال، لبخند باشکوه آقای گیل، بازرس، مرده‌های بی کفن و دفن، دکتر فاستوس، افول، ابراهیم توپچی و آقابیک، و مردی که مرده بود و خود نمی‌دانست.

راد از اواسط دهۀ 1370 در چندین نمایش عمدتا به کارگردانی هادی مرزبان و همچنین سیاوش طهمورث، بهروز غریب‌پور و... روی صحنه رفته است.

آخرین حضور او در تلویزیون با مجموعه‌های سال‌های مشروطه (محمدرضا ورزی- 1388) و دختران حوا (حسین سهیلی‌زاده- 1391) بوده است.

آثار سینمایی

  • جا او دیگر خالی نیست (۱۳۸۴)

  • شمعی در باد (۱۳۸۲)

  • هفت ترانه (۱۳۸۰)

  • شور عشق (۱۳۷۹)

  • سهراب تا سهراب (قطب مخوف) (۱۳۷۲)

  • نصف جهان (۱۳۷۱)

  • چون ابر در بهاران (۱۳۶۹)

  • طوبی (۱۳۶۷)

  • جعفرخان از فرنگ برگشته (۱۳۶۶)

  • ویزا (۱۳۶۶)

  • اجاره‌نشین‌ها (۱۳۶۵)

  • گردباد (۱۳۶۴)

  • دایرۀ مینا (۱۳۵۷)

  • پستچی (۱۳۵۱)