زنجانی، سیدابوالفضل (زنجان ۱۲۷۹ـ تهران ۱۳۷۱ش)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

زنجانی، سیدابوالفضل (زنجان ۱۲۷۹ـ تهران ۱۳۷۱ش)

از علمای مبارز ایران در دورۀ پهلوی فرزند حاج سیدمحمد موسوی زنجانی، از مجتهدان معروف، بود و در نجف نزد میرزا محمدحسین نائینی، آقا سیدابوالحسن اصفهانی و حاج شیخ محمدحسن نجفی و در قم نزد حاج شیخ عبدالکریم حائری تحصیل کرد و در ‌۱۳۱۰ش موفق به اخذ درجۀ اجتهاد شد. وی با اوج‌گیری نهضت ملی ایران، و پس از حصول اطمینان از هدف نهضت، به ترویج آن و رفع اختلافات و سوءِتفاهم بین جناح‌های مذهبی و ملی پرداخت و پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲‌ش با انتشار بیانیه‌ای به اقدامات ضددینی و ضدملی حکومت پهلوی اعتراض کرد. در ‌۱۳۴۲ش به درخواست آیت‌الله طالقانی سرپرستی مسجد هدایت تهران را به‌عهده گرفت و با مرتضی مطهری در جذب جوانان به فعالیت‌های مذهبی‌ـ‌سیاسی همکاری می‌کرد. زنجانی پس از درگذشت در گورستان بهشت سکینۀ کرج به خاک سپرده شد.