سادات ناصری، حسن (تهران ۱۳۰۵ـ کابل ۱۳۶۸ش): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
(جایگزینی متن - '\\2' به '<!--2')
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:


سادات ناصری، حسن (تهران ۱۳۰۵ـ کابل ۱۳۶۸ش)<br>
سادات ناصری، حسن (تهران ۱۳۰۵ـ کابل ۱۳۶۸ش)<br>
[[پرونده: 25007400.jpg | بندانگشتی|سادات ناصري، حسن]]پژوهشگر، مصحح و نویسندۀ ایرانی. در ۱۳۲۸ش دورۀ دکترای ادبیات فارسی را به‌پایان برد، اما در ۱۳۴۸ش از رسالۀ خود دفاع کرد. از ۱۳۴۷ش رسماً به تدریس در دانشگاه تهران سرگرم شد. مدتی با بنیاد فرهنگ ایران و موسسۀ لغت‌نامۀ دهخدا همکاری کرد. در شناخت شعر دورۀ صفوی تبحّر داشت. به‌جز مقالاتی که از او در مجلات به‌چاپ رسیده است، آثار او شامل تألیف کتب درسی برای دبیرستان‌ها، پژوهش و تصحیح دیوان شعر است. در ۱۳۶۸ش، که به دعوت مقامات فرهنگی افغانستان به آن کشور رفته بود، درگذشت. از آثارش: تصحیح ''آتشکدۀ آذر'' (۱۳۳۶ـ۱۳۴۰ش)؛ ''دیوان واعظ قزوینی'' (۱۳۵۹ش)؛ ''سرآمدان فرهنگ و تاریخ ایران''؛ ''سخن حکمت، بدیع و قافیه ''(۱۳۳۴)؛ ''هزار سال شعر فارسی'' (۱۳۶۹ش)؛ تصحیح'' قصص‌الخاقانی'' در ۲ جلد (۱۳۷۱ و ۱۳۷۴ش).
[[پرونده: 25007400.jpg | بندانگشتی|سادات ناصري، حسن]]پژوهشگر، مصحح و نویسندۀ ایرانی. در ۱۳۲۸ش دورۀ دکترای ادبیات فارسی را به‌پایان برد، اما در ۱۳۴۸ش از رسالۀ خود دفاع کرد. از ۱۳۴۷ش رسماً به تدریس در [[دانشگاه تهران]] سرگرم شد. مدتی با [[بنیاد فرهنگ ایران]] و موسسۀ لغت‌نامۀ دهخدا همکاری کرد. در شناخت شعر دورۀ [[صفویه|صفوی]] تبحّر داشت. به‌جز مقالاتی که از او در مجلات به‌چاپ رسیده است، آثار او شامل تألیف کتب درسی برای دبیرستان‌ها، پژوهش و تصحیح دیوان شعر است. در ۱۳۶۸ش، که به دعوت مقامات فرهنگی افغانستان به آن کشور رفته بود، درگذشت. از آثارش: تصحیح ''آتشکدۀ آذر'' (۱۳۳۶ـ۱۳۴۰ش)؛ ''دیوان واعظ قزوینی'' (۱۳۵۹ش)؛ ''سرآمدان فرهنگ و تاریخ ایران''؛ ''سخن حکمت، بدیع و قافیه ''(۱۳۳۴)؛ ''هزار سال شعر فارسی'' (۱۳۶۹ش)؛ تصحیح'' قصص‌الخاقانی'' در ۲ جلد (۱۳۷۱ و ۱۳۷۴ش).
<br><!--25007400-->
<br><!--25007400-->
[[رده:ادبیات فارسی]]
[[رده:ادبیات فارسی]]
[[رده:ادبیات معاصر - اشخاص]]
[[رده:ادبیات معاصر - اشخاص]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۸

سادات ناصری، حسن (تهران ۱۳۰۵ـ کابل ۱۳۶۸ش)

سادات ناصري، حسن

پژوهشگر، مصحح و نویسندۀ ایرانی. در ۱۳۲۸ش دورۀ دکترای ادبیات فارسی را به‌پایان برد، اما در ۱۳۴۸ش از رسالۀ خود دفاع کرد. از ۱۳۴۷ش رسماً به تدریس در دانشگاه تهران سرگرم شد. مدتی با بنیاد فرهنگ ایران و موسسۀ لغت‌نامۀ دهخدا همکاری کرد. در شناخت شعر دورۀ صفوی تبحّر داشت. به‌جز مقالاتی که از او در مجلات به‌چاپ رسیده است، آثار او شامل تألیف کتب درسی برای دبیرستان‌ها، پژوهش و تصحیح دیوان شعر است. در ۱۳۶۸ش، که به دعوت مقامات فرهنگی افغانستان به آن کشور رفته بود، درگذشت. از آثارش: تصحیح آتشکدۀ آذر (۱۳۳۶ـ۱۳۴۰ش)؛ دیوان واعظ قزوینی (۱۳۵۹ش)؛ سرآمدان فرهنگ و تاریخ ایران؛ سخن حکمت، بدیع و قافیه (۱۳۳۴)؛ هزار سال شعر فارسی (۱۳۶۹ش)؛ تصحیح قصص‌الخاقانی در ۲ جلد (۱۳۷۱ و ۱۳۷۴ش).