سلــطانی طبــاطبــایی، سیـد محــمدباقـر (بروجرد۱۲۸۹/۱۲۹۲ـ ۱۳۷۶ ش)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سلــطانی طبــاطبــایی، سیّـد محــمّدباقـر (بروجرد۱۲۸۹/۱۲۹۲ـ ‌۱۳۷۶‌ش)

سیّـد محــمّدباقـر سلــطانی طبــاطبــایی
زادروز بروجرد۱۲۸۹/۱۲۹۲ش
درگذشت ۱۳۷۶‌ش
ملیت ایرانی
تحصیلات و محل تحصیل درجه اجتهاد
شغل و تخصص اصلی روحانی مجتهد و دولتمرد
آثار رسائل فی الاستصحاب، رسالةفی‌المطلق و المقیّد؛ الفوائدالفاطمیه
گروه مقاله تاریخ ایران، دین اسلام

مجتهد، مدرس حوزۀ علمیۀ قم، و عضو مجلس خبرگان رهبری. از خاندانی روحانی برخاست و با آیت‌الله بروجردی، آیت‌الله صدر، آیت‌الله قمی و امام‌خمینی نسبت و خویشاوندی داشت. پس از فراگرفتن مقدمات علوم دینی در بروجرد، در ۱۳۵۸ش به حوزۀ علمیۀ قم رفت. در ۱۳۱۵‌ش رهسپار حوزۀ علمیۀ نجف در عراق شد و دو سال از محضر آیات عظام سید ابوالحسن اصفهانی، آقا ضیاءالدین عراقی و شیخ محمدحسین اصفهانی بهره برد. در ۱۳۱۷ش به زادگاهش بازگشت و در ۱۳۱۸ش به مشهد رفت و از دروس فقهی، کلامی و تفسیری میرزا مهدی اصفهانی بهره‌مند شد. یک سال بعد به قم رفت و تدریس عالی دورۀ اجتهاد را برعهده گرفت. وی از برجسته‌ترین استادان سنتی حوزه بود و کتب رسائل، مکاسب و کفایه را بارها تدریس کرد. در ‌۱۳۵۸ش از سوی مردم لرستان برای نمایندگی مجلس خبرگان قانون اساسی برگزیده شد و در دورۀ اول مجلس خبرگان رهبری نیز از همان استان حضور داشت. برخی از آثار اوست: رسائل فی الاستصحاب، رسالةفی‌المطلق و المقیّد؛ الفوائدالفاطمیه، رساله‌ای در شرح منظومۀ فقهی میرزا محمد تنکابنی؛ رسالةفی‌الخیارات.