شمس الدین محمد کرت ( ـ۷۳۰ق)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

شمْس‌الدّین محمّد کَرْت ( ـ۷۳۰ق)

از امرای آل کرت (حک: ۷۲۹ـ۷۳۰ق). فرزند ملک غیاث‌الدین‌ اول‌‌ کرت بود و در سفر حج‌ پدرش‌ در ۷۲۱ق، حکومت‌ هرات‌ را یافت‌ و پیشنهاد توطئۀ‌ امیر خراسان‌، نارین‌ طغای‌، را برضد پدرش‌ رد کرد. پس‌ از مرگ‌ پدر، از جانب‌ ایلخان‌ ابوسعید، رسماً فرمانروای‌ حکومت‌ آل‌ کرت‌ در هرات‌ شد. پس‌ از یک‌ سال‌ حکومت‌، به‌سبب‌ افراط‌ در می‌گساری‌ درگذشت‌. او فرمانروایی ملایم بود و در شجاعت بر دیگر امرای کرت برتری داشت.