عصمت، عایشه (قاهره ۱۲۵۶ـ۱۳۲۰ق)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ توسط DaneshGostar (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی متن - '00-->\' به '00-->')
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

عِصمَت، عایشه (قاهره ۱۲۵۶ـ۱۳۲۰ق)
بانوی شاعر فارسی‌گوی مصری. نیای او محمدتیمور کاشف از کردهای قره‌جولان موصل بود. عایشه از خردسالی به شعر و ادب گرایش داشت. فارسی، عربی و ترکی را نیک می‌دانست. در سال‌های ۱۲۸۹، ۱۲۹۲ و ۱۲۹۴ق به ترتیب پدر، همسرش محمدتوفیق ‌بیگ و دختر هجده‌ساله‌اش را ازدست داد. مرثیه‌های سوزناکی که در سوگ دخترش گفته از شاهکارهای ادبی به‌شمار می‌روند. از آثارش: دیوان اشعار که مجموعۀ اشعار فارسی و ترکی اوست (قاهره، ۱۳۱۵ق)؛ حلیة‌الطراز دیوان شعر عربی اوست؛ مرآت‌التأمل فی‌الامور.