علیمرادخان زند

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

علیمرادخان زند ( -1199ق)

چهارمین پادشاه (حک: 1196-1199ق) سلسلۀ زندیه. خواهرزادۀ زکی‌خان زند بود و در زمان پادشاهی کریم‌خان زند در جنگ‌هایی برای سرکوب شورشیان شرکت داشت. پس از فوت کریم‌خان در 1193ق او با حمله و تصرف ارگ، ابوالفتح‌خان را به پادشاهی رساند و خود حاکم اصفهان شد. پس از کشته‌شدن زکی‌خان عازم شیراز شد و به ظاهر از ابوالفتح‌خان فرمانبرداری و شورش مجدد ذوالفقارخان افشار را سرکوب کرد. پس از چندی، با شکست‌دادن علینقی‌خان، حاکم جدید اصفهان، در آن شهر ماند. در 1195ق شیراز را تصرف کرد و پس از کشتن صادق‌خان به سلطنت رسید. در 1196ق به اصفهان بازگشت و آن‌جا را پایتخت خود کرد. برادر خود، جعفرخان، را به حکومت زنجان و سطانیّه فرستاد و خود برای فتح مازندران، به تهران رفت اما لشکر او شکست خورد. هنگامی که از حرکت جعفرخان به سمت اصفهان مطلع شد، به شتاب بدان‌جا رفت اما در مورچهخورت، بیماری استسقا وفات یافت. وی مردی تندخو و بدبین و بهانه‌جو بود.