عنتر، علی احمد ناصر: تفاوت بین نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای تازه حاوی «عنتر، علی احمد ناصر (ضالع، 1937-1986) Ali Ahmad Bin Naser Antar نظامی و دولتمرد یمن. در خانوا...» ایجاد کرد)
(بدون تفاوت)

نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۴۰

عنتر، علی احمد ناصر (ضالع، 1937-1986) Ali Ahmad Bin Naser Antar

نظامی و دولتمرد یمن. در خانواده‌ای فقیر به دنیا آمد و در شرایط معیشتی سخت امکان ادامه تحصیل را که در مکتب خانه آغاز کرده بود نیافت و در کودکی به کار روی آورد. در 1958 در جستجوی فرصت اشتغال به کویت رفت تا خانواده‌اش را هم تحت پوشش حمایت مالی بگیرد. در کویت علاوه بر کار، به فعالیت سیاسی هم روی آورد و همراه دوستانش به جنبش ناسیونالیست‌های عرب پیوست. در 1960 همراه با برخی همفکرانش از کویت به یمن بازگشت و مسئولیت سازماندهی جنبش ناسیونالیست‌های عرب را در شهر ضالع بر عهده گرفت. با پیروزی انقلاب سپتامبر 1962 فعالیت این جنبش در ضالع شتاب گرفت. زیرا با سرنگونی نظام پادشاهی و تأسیس نظام جمهوری در بخش شمالی یمن امیدها به آزادسازی جنوب یمن از اشغال انگلیسی‌ها بیشتر شده بود. بخشی از نیروهای ملی گرای ضالع به سپاه ملی انقلاب یمن پیوستند که وظیفه دفاع از آن را در برابر پس مانده‌های نظام پادشاهی سابق بر عهده داشت و بخشی دیگر در شهر ضالع ماندند تا با توطئه حاکمان دست نشانده این شهر علیه انقلاب که از حمایت اشغاگران انگلیسی برخوردار بود، مبارزه کنند. نهایتا همه این نیروها بار دیگر با اعلام تأسیس جبهه قومی آزادی بخش جنوب اشغالی یمن،‌ در اوت 1963 در صنعاء گرد هم آمدند و پس از تثبیت پایه‌های انقلاب جمهوری در شمال یمن، برای آزادی جنوب یمن از اشغال انگلیسی‌ها هم پیمان شدند. با رسیدن موج انقلاب جمهوری به سمت جنوب یمن در اکتبر 1963 جبهه قومی آزادی بخش جنوب اشغالی  یمن آغاز انقلاب 14 اکتبر را اعلام کرد که این انقلاب تا آزادی جنوب یمن ادامه داشت.

علی احمد ناصر عنتر در این دوره عملیات کمک رسانی نظامی و پشتیبانی از نیروهایی که در کوه‌های ردفان علیه نیروهای اشغالگر وارد نبرد شده بودند و نیز مدیریت آموزش نیروهای رزمنده به دست افسران مصری را که جمال عبدالناصر به کمک انقلابیان جنوب یمن اعزام کرده بود بر عهده داشت. وی در طول سال‌های مبارزه بارها فرماندهی نیروهای انقلابی در عملیات نظامی علیه نیروهای اشغالگر را بر عهده داشت و در کنگره 1966 جبهه قومی آزادی بخش به عضویت شورای فرماندهی آن انتخاب شد. پس از استقلال و آزادی جنوب یمن، در کنگره مارس 1968 جبهه قومی، به عضویت کمیته اجرایی این جبهه انتخاب شد. پس از جنبش 22 ژوئن که به برکناری رئیس‌جمهور یمن جنوبی قحطان شبعی انجامید، عنتر به عضویت شورای ریاست جمهوری درآمد و فرماندهی کل ارتش را بر عهده گرفت. در 1970 به معاونت وزیر دفاع منصوب شد.

در 1980 با اکثریت اعضای دفتر سیاسی جبهه قومی که رئیس جمهور وقت عبدالفتاح اسماعیل را از قدرت برکنار کردند، همراه شد و در 1981 به عنوان معاون اول نخست وزیر و وزیر دفاع منصوب شد و تا آخر حیاتش در این منصب ماند.

رابطه عنتر با علی ناصر محمد رئیس جمهور در سال 1985 به تیرگی گرایید و پس از برکناری وی از منصب وزارت دفاع، وی در مقابل علی ناصر محمد موضع گرفت و در نهایت در دفتر سیاسی جبهه قومی ترور شد.