عنسی، محیی الدین بن قاسم: تفاوت بین نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای تازه حاوی «العنسی، محیی‌الدین بن قاسم (1912-1948) Mohee Aldeen bin Ghaseem Al-Ansee نظامی و انقلابی یمنی....» ایجاد کرد)
(بدون تفاوت)

نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۵۱

العنسی، محیی‌الدین بن قاسم (1912-1948) Mohee Aldeen bin Ghaseem Al-Ansee

نظامی و انقلابی یمنی. در سال 1923 وارد دانشکده نظامی صنعاء شد که ترک‌های عثمانی تأسیس کرده بودند و در سال 1928 با رتبه ستوان یکم توپخانه فارغ التحصیل شد. زمانی که به دستور امام یحیی حمیدالدین مقرر شد نخستین گروه از دانشجویان نظامی به عراق اعزام شوند، سیف‌الدین عبدالله وزیر معارف، محیی‎الدین را به عنوان سرپرست این گروه منصوب کرد. هنگام حرکت از عدن به سمت عراق، عنسی با محدودیت منابع مالی جهت انجام مأموریت مواجه شد و چاره را در آن دید که دانشجویان را با کشتی باری به عراق ببرد. وی در سال‌های مأموریتش در بغداد همراه این گروه از دانشجویان یمنی شرایط سختی را گذراند و علاوه بر مدیریت این گروه، به عنوان مستمع آزاد در کلاس‌های دانشکده حقوق شرکت کرد و دانش و آگاهی حقوقی کسب کرد. با صرفه‌جویی در هزینه مأموریت در هنگام بازگشت دانشجویان فارغ التحصیل به یمن در 1938م آنان را از کشورهای سوریه و لبنان و فلسطین و مصر عبور داد تا این چهار کشور را از نزدیک ببینند. هنگامی که این گروه به صنعاء بازگشت، عنسی وزیر معارف، سیف الدین عبدالله ولی عهد را قانع کرد تا ترتیب دیدار این گروه را با امام یحیی حمید الدین پادشاه یمن بدهد. پس از انجام این دیدار، عنسی احساس کرد که به شدت تحت مراقبت امنیتی است. به بغداد گریخت و در آن جا مورد استقبال قرار گرفت. پس از مدتی به مقامات عراق ابراز کرد که تمایل به بازگشت به یمن دارد. در این اثنا، امام یحیی پادشاه یمن از مقامات عراق درخواست اعزام گروهی از استادان نظامی به یمن جهت آموزش نظامیان کرده بود. مقامات عراقی از عنسی خواستند تا در قالب این هیأت نظامی به یمن برود و امام یحیی را نیز قانع کردند تا عنسی نیز در انجام این مأموریت سهیم شود و او پذیرفت. در سال 1939 این هیأت به یمن رفت و عنسی نیز به عنوان بازرس وزارت معارف یمن بر انجام مأموریتش نظارت داشت. وی در این دوره به فکر تأسیس مدارس متوسطه جدید در یمن افتاد و توانست این الگوی نظام آموزشی مدرن را که در دیگر کشورهای عربی پیاده شده بود، در یمن پیاده کند. در 1941م امام یحیی حمید الدین، از ناحیه این نظام جدید آموزش و پرورش احساس خطر کرد، زیرا با ارتقای سطح فرهنگ، سر و صداهای اعتراض نسبت به سیاست‌های استبدادی و فلاکت بار وی بلند شده بود. از این رو دستور دستگیری و زندان شدن محیی‌الدین عنسی و شماری از همکاران و همفکران او را صادر کرد. عنسی، دو ماه را در زندان تبعیدگاه اهنوم گذراند و پس از آزادی به مصر گریخت و به آزادی‌خواهان یمنی پیوست که علیه نظام پادشاهی امام یحیی فعالیت می‌کردند. در انقلاب 1948م که با کشته شدن امام یحیی آغاز شد شرکت کرد، اما پس از شکست این انقلاب، به دست نیروهای امام احمد دستگیر و سپس اعدام شد.