عواصم: تفاوت بین نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
(یک نسخهٔ میانیِ همین کاربر نمایش داده نشده است)
سطر ۲: سطر ۲:
 
عواصم
 
عواصم
  
 
+
 در تاریخ فتوحات اسلامی، نام قسمتی از منطقه مرزی بین امپراتوری بیزانس و مملکت خلفا در شمال و شمال شرق سوریه. در زمان عمر و عثمان، استحکامات مرزی مسلمانان همان‌هایی بود که بعدها عنوان عواصم یافت و بین انطاکیه و منبج قرار داشت و استحکاماتی که عنوان ثغور یافت، در سرزمین وسیعی ممتد در شمال انطاکیه و حلب تا طرسوس و جبال توروس واقع بود که هراکلیوس (هرقل) در عقب‌نشینی از شام، بلاد آن را از سکنه خالی کرده بود. از زمان بنی‌امیه دست‌اندازی به این ناحیه و اشغال نقاط سوق‌الجیشی واقع بر ملتقای جاده‌ها و گردنه‌های کوهستانی به وسیله مسلمانان آغاز گردید. تمام این منطقه مرزی در آغاز جزء جُند حمص بود، اما از زمان یزید بن معاویه آن را جدا کردند و جندقنسرین را از آن تشکیل دادند. در 170ق، هارون‌الرشید برای تأمین دفاع مرزهای بین امپراتوری اسلامی و امپراتوری بیزانسی بعضی از مواضع مستحکم را از جندقنسرین جدا کرد و آن‌ها را عواصم نام نهاد. عواصم و ثغور اغلب یک حاکم داشت که گاه بر جندقنسرین نیز فرمان می‌راند. گاهی هم ثغور ولایتی جداگانه بود. در باب مواضعی که جزء عواصم بود بین مورخین اختلاف است. در قرن چهارم قمری، انطاکیه مرکز عواصم بود. عواصم و ثغور میدان جنگ‌های خونین بین مسلمانان و رومیان بود. نیکفوروس فوکاس آن را بازگرفت. از آن به بعد عواصم عنوان یک اصطلاح جغرافیایی یافت و عنوان آن در دوره جنگ‌های صلیبی و ممالیک به کار می‌رود. عواصم، نخستین تقسیم از تقسیمات شام است که در بالای شام و آن طرف حلب بوده و تا خلیج اسکندرون (در کنار شهر اسکندرونه) امتداد داشته و مرکز و قصبه آن شهر انطاکیه بوده است.
 
 
در تاريخ فتوحات اسلامي، نام قسمتي از منطقة مرزي بين امپراتوري بيزانس و مملكت خلفا در شمال و شمال شرق سوريه. در زمان عمر و عثمان، استحكامات مرزي مسلمانان همان‌هايي بود كه بعدها عنوان عواصم يافت و بين انطاكيه و منبج قرار داشت و استحكاماتي كه عنوان ثغور يافت، در سرزمين وسيعي ممتد در شمال انطاكيه و حلب تا طرسوس و جبال توروس واقع بود كه هراكليوس (هرقل) در عقب‌نشيني از شام، بلاد آن را از سكنه خالي كرده بود. از زمان بني‌اميه دست‌اندازي به اين ناحيه و اشغال نقاط سوق‌الجيشي واقع بر ملتقاي جاده‌ها و گردنه‌هاي كوهستاني به وسيلة مسلمانان آغاز گرديد. تمام اين منطقه مرزي در آغاز جزء جُند حمص بود، اما از زمان يزيد بن معاويه آن را جدا كردند و جندقنسرين را از آن تشكيل دادند. در 170ق، هارون‌الرشيد براي تأمين دفاع مرزهاي بين امپراتوري اسلامي و امپراتوري بيزانسي بعضي از مواضع مستحكم را از جندقنسرين جدا كرد و آن‌ها را عواصم نام نهاد. عواصم و ثغور اغلب يك حاكم داشت كه گاه بر جندقنسرين نيز فرمان مي‌راند. گاهي هم ثغور ولايتي جداگانه بود. در باب مواضعي كه جزء عواصم بود بين مورخين اختلاف است. در قرن چهارم قمری، انطاكيه مركز عواصم بود. عواصم و ثغور ميدان جنگ‌هاي خونين بين مسلمانان و روميان بود. نيكفوروس فوكاس آن را بازگرفت. از آن به بعد عواصم عنوان يك اصطلاح جغرافيايي يافت و عنوان آن در دورة جنگ‌هاي صليبي و مماليك به كار مي‌رود. عواصم، نخستين تقسيم از تقسيمات شام است كه در بالاي شام و آن طرف حلب بوده و تا خليج اسكندرون (در كنار شهر اسكندرونه) امتداد داشته و مركز و قصبة آن شهر انطاكيه بوده است.
 
  
 
 
 
 
سطر ۱۲: سطر ۱۰:
 
 
 
 
  
[[Category:تاریخ اسلام – دوره خلفای راشدین و صدر اسلام]] [[Category:تاریخ اسلام – دوره های اموی و عباسی]]
+
[[Category:تاریخ اسلام – دوره خلفای راشدین و صدر اسلام]]  
 +
[[Category:تاریخ اسلام – دوره های اموی و عباسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۲۴

عواصم

 در تاریخ فتوحات اسلامی، نام قسمتی از منطقه مرزی بین امپراتوری بیزانس و مملکت خلفا در شمال و شمال شرق سوریه. در زمان عمر و عثمان، استحکامات مرزی مسلمانان همان‌هایی بود که بعدها عنوان عواصم یافت و بین انطاکیه و منبج قرار داشت و استحکاماتی که عنوان ثغور یافت، در سرزمین وسیعی ممتد در شمال انطاکیه و حلب تا طرسوس و جبال توروس واقع بود که هراکلیوس (هرقل) در عقب‌نشینی از شام، بلاد آن را از سکنه خالی کرده بود. از زمان بنی‌امیه دست‌اندازی به این ناحیه و اشغال نقاط سوق‌الجیشی واقع بر ملتقای جاده‌ها و گردنه‌های کوهستانی به وسیله مسلمانان آغاز گردید. تمام این منطقه مرزی در آغاز جزء جُند حمص بود، اما از زمان یزید بن معاویه آن را جدا کردند و جندقنسرین را از آن تشکیل دادند. در 170ق، هارون‌الرشید برای تأمین دفاع مرزهای بین امپراتوری اسلامی و امپراتوری بیزانسی بعضی از مواضع مستحکم را از جندقنسرین جدا کرد و آن‌ها را عواصم نام نهاد. عواصم و ثغور اغلب یک حاکم داشت که گاه بر جندقنسرین نیز فرمان می‌راند. گاهی هم ثغور ولایتی جداگانه بود. در باب مواضعی که جزء عواصم بود بین مورخین اختلاف است. در قرن چهارم قمری، انطاکیه مرکز عواصم بود. عواصم و ثغور میدان جنگ‌های خونین بین مسلمانان و رومیان بود. نیکفوروس فوکاس آن را بازگرفت. از آن به بعد عواصم عنوان یک اصطلاح جغرافیایی یافت و عنوان آن در دوره جنگ‌های صلیبی و ممالیک به کار می‌رود. عواصم، نخستین تقسیم از تقسیمات شام است که در بالای شام و آن طرف حلب بوده و تا خلیج اسکندرون (در کنار شهر اسکندرونه) امتداد داشته و مرکز و قصبه آن شهر انطاکیه بوده است.

 

33010300