قافیه ناقص: تفاوت بین نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای تازه حاوی «قافیۀ ناقص   half-rhyme (یا قافیۀ مصنوع) قافیه‌ای در شعر که در آن صامت‌ها همسان و...» ایجاد کرد)
(بدون تفاوت)

نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۲۱

قافیۀ ناقص   half-rhyme

(یا قافیۀ مصنوع) قافیه‌ای در شعر که در آن صامت‌ها همسان ولی مصوت‌ها ناهمسان‌اند. برای مثال، امیلی دیکینسون، شاعر امریکایی، که از این نوع قافیه بسیار استفاده کرده‌ است، در شعر «روح انتخاب می‌کند1» gate (گیت) را با mat (مَت) و one (وان) را با stone (استون) هم‌قافیه می‌کند. چنانچه دو صامت همسان باشند، مانند frowned و friend، یا hall و hell، تأثیر کلمات مقفی بیشتر می‌شود. این نوع قافیه، خاصه هنگامی که با انواع دیگر همراه می‌شود، امکان استفاده از طرح‌های متنوع قافیه را برای شاعر فراهم می‌آورد و از طنین یکنواخت قافیۀ کامل می‌کاهد. به علاوه، اندکی ناهمخوانی (عدم هماهنگی کامل) ایجاد می‌کند که بسیاری از شاعران قرن بیستم به خوبی از آن استفاده کرده‌اند. اگرچه قافیۀ ناقص در برخی از سنت‌های ادبی (به ویژه ایرلندی و وِیلزی و ایسلندی) رواج دارد، در شعر انگلیسی، چندان معمول نبود تا اینکه امیلی دیکینسون2 در امریکا و جرارد مَنلی هاپکینز در بریتانیا در نیمه دوم قرن 19 آن را به کار گرفتند. دیگر شاعرانی، که در استفاده از این نوع قافیۀ ناقص مهارت داشتند، عبارت‌اند از ویلیام باتلر ییتس3، ویلفرد اُوِن4، ویستن هیو اُدِن5 و دیلَن تامس6. نخستین شاعر انگلیسی که این نوع قافیه را به‌جد به کار برد هنری وُن7 بود که در قرن 17 می‌زیست، ولی دیگران به او تأسی نکردند.

1.     The Soul Selects

2.     Emily Dickinson

3.     William Butler Yeats

4.     Wilfred Owen

5.     W H Auden

6.     Dylan Thomas

Henry Vaughan