مونترلان، هانری (۱۸۹۶ـ۱۹۷۲): تفاوت بین نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سطر ۱: سطر ۱:
  
مونتِرْلان، هانری (۱۸۹۶ـ۱۹۷۲)(Montherlant, Henri)<br/> [[File:38525600.jpg|thumb|مونتِرْلان، هانري]]مؤلف و نمایش‌نامه‌نویس فرانسوی. رمان‌هایش، که از ویژگی‌هایشان دل‌مشغولی به مسائل جسمانی است عبارت‌اند از ''در چشمه‌ساران هوس''<ref>''Aux Fontaines du désir Pitié''</ref> (۱۹۲۷) و ''ترحم به حال زنان''<ref>''Pour les femmes''</ref> (۱۹۳۶). مشهورترین اثر انتقادی‌اش ''آشفتگی و شب''<ref>''Le Chaos et la nuit''</ref> (۱۹۶۳) نام دارد. از نمایش‌نامه‌های اوست: ''مرگ ملکه''<ref>''La Reine morte''</ref> (۱۹۴۲)، ''اربابِ سانتیاگو''<ref>''Le Maître de Santiago''</ref> (۱۹۴۷)، و ''پور ـ ‌رویال''<ref>''Port-Royal''</ref> (۱۹۵۴). مونترلان در خانواده‌ای کاتولیک در پاریس زاده شد، اما جنبه‌های روحانیِ فاقد قدرت جسمی را مردود می‌دانست و در آثار اولیه‌اش شکوه بازی‌های ورزشی و توانایی‌های بدنی انسان را تحسین می‌کرد. بهترین آثار مونترلان بیشتر زندگی‌نامۀ شخصی‌اند. ''برآمدنِ صبح''<ref>''La Relève du matin''</ref> (۱۹۲۰) داستانی از دورۀ دانشکده است. ''رؤیا''<ref>''Le Songe''</ref> (۱۹۲۲)، یکی از زیباترین داستان‌های جنگ جهانی اول، بیشتر سرگذشت خود نویسنده است. ''جانورنامه''<ref>''Les Bestiaires''</ref> (۱۹۲۶) اثری پروست<ref>Proust </ref>وار و سرشار از شور و هیجان گاوبازی است (مونترلان خود گاوبازی حرفه‌ای بود). نمایش‌نامه‌های دیگرش عبارت‌اند از ''مالاتستا''<ref>''Malatesta''</ref> (۱۹۴۶)، ''دون ژوان''<ref>''Don Juan''</ref> (۱۹۵۸)،''کاردینال اسپانیا''<ref>''Le Cardinal d’Espagne''</ref> (۱۹۶۰) و ''جنگ داخلی''<ref>''La Guerre Civile''</ref> (۱۹۶۲). مونترلان در سال‌های آخر عمر کتاب‌های مقالات، یادداشت‌ها، و زندگی‌نامۀ شخصی خود را منتشر کرد، که ازجملۀ آن‌ها ''جزر و مد شبانه''<ref>''La Marée du soir''</ref> (۱۹۷۲) است.
+
مونتِرْلان، هانری (۱۸۹۶ـ۱۹۷۲)(Montherlant, Henri)<br /> [[File:38525600.jpg|thumb|مونتِرْلان، هانري]]مؤلف و نمایش‌نامه‌نویس فرانسوی. رمان‌هایش، که از ویژگی‌هایشان دل‌مشغولی به مسائل جسمانی است عبارت‌اند از ''در چشمه‌ساران هوس''<ref>''Aux Fontaines du désir Pitié''</ref> (۱۹۲۷) و ''ترحم به حال زنان''<ref>''Pour les femmes''</ref> (۱۹۳۶). مشهورترین اثر انتقادی‌اش ''آشفتگی و شب''<ref>''Le Chaos et la nuit''</ref> (۱۹۶۳) نام دارد. از نمایش‌نامه‌های اوست: ''مرگ ملکه''<ref>''La Reine morte''</ref> (۱۹۴۲)، ''اربابِ سانتیاگو''<ref>''Le Maître de Santiago''</ref> (۱۹۴۷)، و ''پور ـ ‌رویال''<ref>''Port-Royal''</ref> (۱۹۵۴). مونترلان در خانواده‌ای کاتولیک در پاریس زاده شد، اما جنبه‌های روحانیِ فاقد قدرت جسمی را مردود می‌دانست و در آثار اولیه‌اش شکوه بازی‌های ورزشی و توانایی‌های بدنی انسان را تحسین می‌کرد. بهترین آثار مونترلان بیشتر زندگی‌نامۀ شخصی‌اند. ''برآمدنِ صبح''<ref>''La Relève du matin''</ref> (۱۹۲۰) داستانی از دورۀ دانشکده است. ''رؤیا''<ref>''Le Songe''</ref> (۱۹۲۲)، یکی از زیباترین داستان‌های جنگ جهانی اول، بیشتر سرگذشت خود نویسنده است. ''جانورنامه''<ref>''Les Bestiaires''</ref> (۱۹۲۶) اثری [[پروست، مارسل (۱۸۷۱ـ۱۹۲۲)|پروست]]<ref>Proust </ref>وار و سرشار از شور و هیجان گاوبازی است (مونترلان خود گاوبازی حرفه‌ای بود). نمایش‌نامه‌های دیگرش عبارت‌اند از ''مالاتستا''<ref>''Malatesta''</ref> (۱۹۴۶)، ''دون ژوان''<ref>''Don Juan''</ref> (۱۹۵۸)،''کاردینال اسپانیا''<ref>''Le Cardinal d’Espagne''</ref> (۱۹۶۰) و ''جنگ داخلی''<ref>''La Guerre Civile''</ref> (۱۹۶۲). مونترلان در سال‌های آخر عمر کتاب‌های مقالات، یادداشت‌ها، و زندگی‌نامۀ شخصی خود را منتشر کرد، که ازجملۀ آن‌ها ''جزر و مد شبانه''<ref>''La Marée du soir''</ref> (۱۹۷۲) است.
  
 
&nbsp;
 
&nbsp;
سطر ۶: سطر ۶:
 
----
 
----
  
[[Category:ادبیات غرب]] [[Category:رمان (اشخاص و آثار)]]
+
[[Category:ادبیات غرب]]  
 +
[[Category:رمان (اشخاص و آثار)]]
 +
<references />

نسخهٔ ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۴۸

مونتِرْلان، هانری (۱۸۹۶ـ۱۹۷۲)(Montherlant, Henri)

مونتِرْلان، هانري

مؤلف و نمایش‌نامه‌نویس فرانسوی. رمان‌هایش، که از ویژگی‌هایشان دل‌مشغولی به مسائل جسمانی است عبارت‌اند از در چشمه‌ساران هوس[۱] (۱۹۲۷) و ترحم به حال زنان[۲] (۱۹۳۶). مشهورترین اثر انتقادی‌اش آشفتگی و شب[۳] (۱۹۶۳) نام دارد. از نمایش‌نامه‌های اوست: مرگ ملکه[۴] (۱۹۴۲)، اربابِ سانتیاگو[۵] (۱۹۴۷)، و پور ـ ‌رویال[۶] (۱۹۵۴). مونترلان در خانواده‌ای کاتولیک در پاریس زاده شد، اما جنبه‌های روحانیِ فاقد قدرت جسمی را مردود می‌دانست و در آثار اولیه‌اش شکوه بازی‌های ورزشی و توانایی‌های بدنی انسان را تحسین می‌کرد. بهترین آثار مونترلان بیشتر زندگی‌نامۀ شخصی‌اند. برآمدنِ صبح[۷] (۱۹۲۰) داستانی از دورۀ دانشکده است. رؤیا[۸] (۱۹۲۲)، یکی از زیباترین داستان‌های جنگ جهانی اول، بیشتر سرگذشت خود نویسنده است. جانورنامه[۹] (۱۹۲۶) اثری پروست[۱۰]وار و سرشار از شور و هیجان گاوبازی است (مونترلان خود گاوبازی حرفه‌ای بود). نمایش‌نامه‌های دیگرش عبارت‌اند از مالاتستا[۱۱] (۱۹۴۶)، دون ژوان[۱۲] (۱۹۵۸)،کاردینال اسپانیا[۱۳] (۱۹۶۰) و جنگ داخلی[۱۴] (۱۹۶۲). مونترلان در سال‌های آخر عمر کتاب‌های مقالات، یادداشت‌ها، و زندگی‌نامۀ شخصی خود را منتشر کرد، که ازجملۀ آن‌ها جزر و مد شبانه[۱۵] (۱۹۷۲) است.

 


  1. Aux Fontaines du désir Pitié
  2. Pour les femmes
  3. Le Chaos et la nuit
  4. La Reine morte
  5. Le Maître de Santiago
  6. Port-Royal
  7. La Relève du matin
  8. Le Songe
  9. Les Bestiaires
  10. Proust
  11. Malatesta
  12. Don Juan
  13. Le Cardinal d’Espagne
  14. La Guerre Civile
  15. La Marée du soir