کنترل خطی

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کنترل خطی (به انگلیسی Linear Control ) در تحلیل سیستم­ها از منظر مهندسی کنترل، از جمله مدل‌های است که به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می­گیرد.

به طور کلی، یک واحد کنترلی در هر سیستم، از طریق ارسال یک سری از دستورات، رفتار و عملکرد سیستم را به گونه‌ای مدیریت می­‌کند که به اهداف از پیش‌تعیین‌شده دست پیدا کند.

در یک سیستم که شامل کنترل‌کننده خطی است، به منظور کنترل مداوم و خودکار فرآیندْ از کنترل‌کننده‌ی بازخورد استفاده می‌­شود. روند کاری این نوع از کنترل کننده‌­ها بدین صورت است که سیستم کنترل مقدار یا وضعیت متغیّر کنونیِ یک فرآیند را با مقدار یا تنظیم مورد نظر مقایسه می‌نماید و میزان اختلاف بین این دو داده را به عنوان سیگنال کنترلی اعمال می‌­کند تا خروجی متغیر فرآیند را به همان مقدار برساند. از جمله مثال­‌های قابل ذکر برای سیستم کنترل خطی می­‌توان به سامانه کنترل گرمایش منزل با استفاده از ترموستات اشاره نمود. در این سیستم، داده­‌ی مربوط به دمای محیط که توسط حسگر اندازه گیری می­شود به عنوان ورودی به سیستم کنترلی اعمال می­شود. سپس جهت دستیابی به دمای دلخواه، سیگنالی از خروجی بخش کنترلی به ورودی سیستم اِعمال می­‌شود. در نهایت، سیستم به طور دائمی در محدوده­‌ی دمایی مورد نظر باقی خواهد ماند.

کنترل خطی به عنوان واحد درسی پیش‌نیاز برای سایر دروس در رشته مهندسی برق گرایش کنترل محسوب می‌­شود. البته سایر گرایش­‌های رشته برق نیز برای آشنایی با مباحث پایه‌ای کنترل به منظور تحلیل کامل‌تر سیستم‌­ها، می‌­بایست این واحد درسی را بگذرانند. از منظر دیگری، کنترل خطی به بررسی سیستم‌های خطی و تغییرناپذیر با زمان و همچنین، خطی‌سازی سیستم‌های غیر خطی تغییرناپذیر با زمان می‌پردازد.