گالیله، فضاپیما: تفاوت بین نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سطر ۵: سطر ۵:
  
 
فضاپیمای پرتاب‌شده از شاتل فضایی آتلانتیس<ref>Atlantis
 
فضاپیمای پرتاب‌شده از شاتل فضایی آتلانتیس<ref>Atlantis
 +
</ref>، در ۱۸ اکتبر ۱۹۸۹، برای کاوش سیارۀ مشتری<ref>Jupiter</ref>. در دسامبر ۱۹۹۵، کاوندۀ رهاشده از گالیله وارد جوّ مشتری شد. این کاونده پیش از آن‌که براثر فشار جوّ مشتری نابود شود، به‌مدت ۵۷ دقیقه اطلاعات رادیویی به سفینۀ مدارپیما می‌فرستاد. در ۱۹۹۶، نخستین تصویر مشتری ارسال شد، در ۱۹۹۷، گالیله دو گذر را از کنار اروپا، چهارمین قمر بزرگ و یخی مشتری، عملی ساخت و در فوریۀ سال ۲۰۰۰، از فاصلۀ ۲۰۰کیلومتری سومین قمر بزرگ آن، ایو<ref> Io </ref> گذشت. این فضاپیما سیارۀ زهره<ref>Venus </ref> را در فوریه ۱۹۹۰، پشت‌سر گذاشت، در دسامبر ۱۹۹۰ از محدودۀ ۹۷۰کیلومتری زمین گذر کرد، و با استفاده از میدان‌های گرانشی این دو سیاره سرعت خود را افزایش داد. در ۱۹۹۱، از برابر سیارک گاسپرا<ref>(Gaspra (Asteroid</ref> و در ۱۹۹۳، از مقابل سیارک آیدا<ref> Ida </ref> عبور کرد و عکس‌هایی، از نمای نزدیک آن‌ها تهیه کرد. در آخر ژوئیۀ ۱۹۹۵، گالیله در فاصلۀ ۵۵میلیون کیلومتری مشتری وارد توفانی از غبار شد و شروع به آشکارسازی حدود ۲۰هزار ذره در هر روز کرد. پیش از آن، حداکثر ۲۰۰ ذره در روز آشکارسازی شده بود. این غبار مربوط به مشتری و ممکن است از خود سیاره<ref>planet </ref>، حلقه‌ها<ref>rings </ref>، یا قمرهای<ref>satellites</ref> آن ناشی ‌شود.
  
</ref>، در ۱۸ اکتبر ۱۹۸۹، برای کاوش سیارۀ مشتری<ref>Jupiter</ref>. در دسامبر ۱۹۹۵، کاوندۀ رهاشده از گالیله وارد جوّ مشتری شد. این کاونده پیش از آن‌که براثر فشار جوّ مشتری نابود شود، به‌مدت ۵۷ دقیقه اطلاعات رادیویی به سفینۀ مدارپیما می‌فرستاد. در ۱۹۹۶، نخستین تصویر مشتری ارسال شد، در ۱۹۹۷، گالیله دو گذر را از کنار اروپا، چهارمین قمر بزرگ و یخی مشتری، عملی ساخت و در فوریۀ سال ۲۰۰۰، از فاصلۀ ۲۰۰کیلومتری سومین قمر بزرگ آن، ایو<ref> Io </ref> گذشت. این فضاپیما سیارۀ زهره<ref>Venus </ref> را در فوریه ۱۹۹۰، پشت‌سر گذاشت، در دسامبر ۱۹۹۰ از محدودۀ ۹۷۰کیلومتری زمین گذر کرد، و با استفاده از میدان‌های گرانشی این دو سیاره سرعت خود را افزایش داد. در ۱۹۹۱، از برابر سیارک گاسپرا<ref>(Gaspra (Asteroid</ref> و در ۱۹۹۳، از مقابل سیارک آیدا<ref> Ida </ref> عبور کرد و عکس‌هایی، از نمای نزدیک آن‌ها تهیه کرد. در آخر ژوئیۀ ۱۹۹۵، گالیله در فاصلۀ ۵۵میلیون کیلومتری مشتری وارد توفانی از غبار شد و شروع به آشکارسازی حدود ۲۰هزار ذره در هر روز کرد. پیش از آن، حداکثر ۲۰۰ ذره در روز آشکارسازی شده بود. این غبار مربوط به مشتری و ممکن است از خود سیاره<ref>planet </ref>، حلقه‌ها<ref>rings </ref>، یا قمرهای<ref>satellites</ref> آن ناشی ‌شود.
+
=== یک آزمون ===
 +
یک آزمون
  
 
&nbsp;
 
&nbsp;
سطر ۱۲: سطر ۱۴:
 
----
 
----
  
[[Category:اخترشناسی]] [[Category:فضا و فضانوردی]]
+
[[Category:اخترشناسی]]  
 +
[[Category:فضا و فضانوردی]]
 +
<references />

نسخهٔ ‏۱۳ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۴۸

گالیله، فضاپیما (Galileo)

گاليله، فضاپيما

فضاپیمای پرتاب‌شده از شاتل فضایی آتلانتیس[۱]، در ۱۸ اکتبر ۱۹۸۹، برای کاوش سیارۀ مشتری[۲]. در دسامبر ۱۹۹۵، کاوندۀ رهاشده از گالیله وارد جوّ مشتری شد. این کاونده پیش از آن‌که براثر فشار جوّ مشتری نابود شود، به‌مدت ۵۷ دقیقه اطلاعات رادیویی به سفینۀ مدارپیما می‌فرستاد. در ۱۹۹۶، نخستین تصویر مشتری ارسال شد، در ۱۹۹۷، گالیله دو گذر را از کنار اروپا، چهارمین قمر بزرگ و یخی مشتری، عملی ساخت و در فوریۀ سال ۲۰۰۰، از فاصلۀ ۲۰۰کیلومتری سومین قمر بزرگ آن، ایو[۳] گذشت. این فضاپیما سیارۀ زهره[۴] را در فوریه ۱۹۹۰، پشت‌سر گذاشت، در دسامبر ۱۹۹۰ از محدودۀ ۹۷۰کیلومتری زمین گذر کرد، و با استفاده از میدان‌های گرانشی این دو سیاره سرعت خود را افزایش داد. در ۱۹۹۱، از برابر سیارک گاسپرا[۵] و در ۱۹۹۳، از مقابل سیارک آیدا[۶] عبور کرد و عکس‌هایی، از نمای نزدیک آن‌ها تهیه کرد. در آخر ژوئیۀ ۱۹۹۵، گالیله در فاصلۀ ۵۵میلیون کیلومتری مشتری وارد توفانی از غبار شد و شروع به آشکارسازی حدود ۲۰هزار ذره در هر روز کرد. پیش از آن، حداکثر ۲۰۰ ذره در روز آشکارسازی شده بود. این غبار مربوط به مشتری و ممکن است از خود سیاره[۷]، حلقه‌ها[۸]، یا قمرهای[۹] آن ناشی ‌شود.

یک آزمون

یک آزمون

 


  1. Atlantis
  2. Jupiter
  3. Io
  4. Venus
  5. (Gaspra (Asteroid
  6. Ida
  7. planet
  8. rings
  9. satellites